Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Gearriveerd op Bumetrel; Vervolg  (314 keer gelezen)

Speeldatum: 20 februari 1302 (Einde winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Bertrada Tinyfoot, die net van de poortwachter kwam, liep door de gangen op weg naar haar mentor, waarvan ze te horen kreeg dat ze mevrouw Meradon heette. Ondertussen was ze ver afgedwaald in haar gedachten.

Van thuis had ze al te horen gekregen dat er veel andere soorten op de school zaten, maar toch was het nieuw voor haar. Ze bedacht dat ze er maar aan moest wennen. Ze vroeg zich af wat haar mentor was. Ze hoopte op een landelf, omdat ze dan waarschijnlijk wel goed met haar overweg zou kunnen. Dat gedacht hebbend hoopte ze ook vooral dat het geen nachtelf zou zijn.

Hoe zou het zijn op Bumetrel? Zou ik snel vrienden kunnen maken, of juist niet? Uit ervaring wist ze dat ze daar erg slecht in is. De meesten vonden haar namelijk maar een rare, die altijd maar in het bos rond hing.

Bertrada was zo erg in gedachten dat ze niet door had dat ze aan het einde van de gang was aangekomen en stootte hard tegen de deur van de kamer van mevrouw Meradon. Ze schudde haar hoofd even om helder te worden en voelde toen aan haar hoofd. Dat wordt een blauwe plek, dacht ze bij zichzelf.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Evina keek bedenkelijk naar een tekening. Werden daar nou echt leraren verbrand door de draak Dribbel? De tekening was niet lelijk maar het kon niet. Ze zou het kind een gepaste straf moeten geven.

Evina keek op van de tekening toen ze een bons op haar deur hoorde. Kloppen klonk namelijk anders. Maar toch bleek er iemand binnen willen te komen. 'Kom binnen.' Ze legde de tekening aan de kant en keek wie er haar kantoor binnenkwam.

'Welkom, kom binnen neem plaats. Wil je wat drinken? Ik heb thee en vruchtensap.' Zelf nam ze wat thee maar het meisje mocht kiezen wat ze wilden.

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
De deur ging voor haar open en voor haar stond een faun. Het klein gevoetigde elfje was verrast bij de gestalte voor zich. Het was half mens half geit, ze had mooi, bruin haar over haar schouders en haar rug. Dit vond ze mooi staan bij haar bruin getinte huid.Wat haar opviel waren de twee lichtblauwe ogen die Bertrada aanstaarden.

Ze nodigde Bertrada uit om binnen te komen en vroeg haar of ze iets wilde drinken. 'Thee, graag, ik ben een grote liefhebber van thee.' antwoorde ze vol overtuiging en ze zag dat ook zij thee nam. Ze nam een stoel aan en bereidde zich voor op een gesprek dat haar zou voorbereiden op de komende zes jaar.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Zo werd er ook een kop thee voor het meisje neergezet. 'Laat ik mij voorstellen. Ik ben mevrouw Meradon, mentor van Socophon. En jij bent denk ik aan een nieuwe leerlinge?' Ze had van de wacht te horen gekregen dat er een meisje naar haar onderweg was. Dus heel fout kon ze niet zitten.

Evina pakte een dossier en schreef de naam van het meisje op zodra ze die wist.
Het meisje zou geen gesprek krijgen over haar zes jaar hier. Dan zouden ze om middernacht hier nog zitten. Nee ze zou haar vertellen hoe het nu verder ging.
'Wat verwacht je van Bumetrel en speciaal van Socophon?'

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Bertrada het luchtelfje staarde haar mentor verwachtingsvol aan. Ze knikte en antwoordde haar: ' Het is me een waar genoegen u te ontmoeten. Mijn naam is Bertrada Tinyfoot.'

Toen ze de vraag kreeg over wat ze verwachtte van haar opleiding, moest ze even nadenken. Na een tijdje antwoordde ze dan toch. 'Ik hoop van Bumetrel dat ik veel te leren krijg en dat ik goed met iedereen hier om kan gaan, al verwacht ik daar niet heel van.' Ze keek haar mentor even verlegen aan en ging toen verder. 'Wat ik vooral van Socophon verwacht is dat ik mij er thuis voel, vooral bij de vakken magische biologie en schone kunsten. Ik kan niet wachten om te beginnen.' Dat laatste zij ze zeer verheugend.

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Het dossier werd terzijde gelegd. Later zou daar alle informatie van het meisje in komen te staan. Haar cijfers, haar goede en slechte gedrag en wat ook maar belangrijk was om te weten.

Evina glimlachte naar het meisje. 'Mooi om te horen dat je er zoveel zin in hebt. En dat je hier veel gaat leren weet ik wel zeker.' Over de vakken die ze gaven maar zeker ook over haar zelf. In zes jaar tijd kon men flink veranderen.

'Je zult het vak schone kunsten van mij krijgen.' Dus de faun vond het erg leuk dat ze zich daar op verheugde.
'Morgen kun je meedoen met de lessen het rooster hangt bijna door heel de school. Je slaapt in de toren van Socophon bij de slaapkamers van eerste en tweedejaars. Op een van die bedden zul je een uniform vinden. Dat word jouw bed en de kist die ervoor staat is ook van jouw. Daar kun je al je spullen in bewaren.' In de tussentijd nam de faun een slok van haar thee.
'Heb je zelf verder nog vragen?'

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Het nu opgewekte elfje glimlachte naar haar mentor en lerares Schone kunsten. Ze was zeer nieuwsgierig naar haar uniform, ze hield immers zeer van mode. Ze was zeer blij dat mevrouw Meradon ook Schone kunsten aan haar zou geven, ze begon zich thuis te voelen bij haar. De dampende thee voor haar zag er verleidelijk uit en ze nam voorzichtig een slokje. Zo kon ze nog even nadenken. 'Ik vroeg me af ...' zei ze, maar dacht eerst nog even na voordat ze verder ging, 'er zijn hier zo veel verschillende soorten[1] en ik vroeg mij af of dat altijd goed gaat. Wij landelfen kunnen bijvoorbeeld niet heel goed met nachtelfen overweg. Ik weet niet zo goed wat ik daar van moet verwachten.' Ze was blij dat het er niet te negatief uit kwam.
 1.  Zeg je dit zo?

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
'Er zijn heel veel verschillende rassen op school dat klopt. En ook rassen die elkaar niet zo liggen. Maar dat is vaak geen groot probleem.' Ze zou liegen als er nooit wat voorviel. 'En als er wel wat gebeurt kun je gewoon op een leraar afstappen of naar mij komen. Je mag zelfs midden in de nacht bij mij aankloppen als het echt nodig is.' Liever sliep ze midden in de nacht maar je was nou eenmaal mentor. Vierentwintig uur per dag en zeven dagen per week.
'Maar als je al bij voorbaat weet dat je het ras niet zo mag zou ik ze ook niet opzoeken. In de lessen heb je geen keus maar dan heb je altijd de leraar die oplet. Maar normaal gedraagt iedereen zich hier.' Op enkele uitzonderingen na.

'Als je verder geen vragen hebt mag je je thee opdrinken en je spullen bergen bij je bed.'

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
Elfje Tinyfoot haalde opgelucht adem. Dat zou geen probleem worden. 'Nee, alles is nu wel duidelijk.' glimlachte ze. Ze zou zich hier toch nog thuis kunnen voelen. Voor haar stond haar kop thee, die ondertussen en lauw was geworden, en ze dronk er nog de laatste twee slokken van op. Ze bedankte haar mentor en sloot de deur achter zich.

Ze nam rustig adem en liet eerst de nieuwe informatie even inwerken. Haar slaapkamer is in de toren van Socophon. Waar is dat? Misschien had ze dat beter eerst even kunnen vragen. Ze besloot terug richting de poortwachter te lopen en het aan hem of zijn collega te vragen, in de hoop dat ze hen niet zou storen.