Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Thee drinken en keuvelen enzo  (331 keer gelezen)

Speeldatum: 18 februari 1302 (Einde winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
"Heb je even, Nillai?" Het grijze hoofd van Alaiz Magvatero keek de Heracormentor vragend aan. De rest van Alaiz Magvatero stond nog op de drempel en in de gang. Ongetwijfeld een merkwaardig gezicht als je er net langs liep. Zeker als je de lengte had van een dwerg of een faun.

Gelukkig verdween de hele centaur al snel in het kantoor en de deur sloot achter haar. "Ik weet niet of je het druk hebt," begon Alaiz, "maar het is al laat, dus zelfs je actiefste rooderds zullen wel hun bed opgezocht hebben."
Ze dacht niet dat Nillai er de man naar was om onverwachte inspecties uit te voeren, al was het maar omdat dat als centaur vrij moeilijk was. Men hoorde je meestal vrij snel aankomen. Of kon hij telekinese? Ze wist het niet meer.
"Ik wilde iets met je bespreken, maar het is niet zo belangrijk dat het niet kan wachten tot een andere keer." Kortom, als de mentor zijn tijd nuttiger wilde besteden dan met de vrouw van het witte schoolhoofd, dan mocht dat.
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Nillai had opgekeken van zijn perkament, het gezicht van een centaur keek hem vragend aan en hij knikte dat ze binnen kon komen. Een centaur in de deurpost was immers niet zo practisch voor de personen die nog langs moesten.

Voordat de mentor kon vragen wat Alaiz kwam doen, begon ze al te praten. Het was inderdaad laat en Nillai had het niet druk. Hij was bezig met het afronden van wat verslagen zodat hij lekker voor de haard kon zitten met wat bier de rest van de avond. De rest van zijn werk zou hij morgen wel doen en hij moest nog een les voorbereiden voor een stel derde jaars.
"Ik ben momenteel niet druk, wilt u wat drinken?" vroeg hij en liep richting de kast waar hij normaal het drinken bewaarde. "U kunt plaats nemen op een van de kleden bij de haard."

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
"Graag," zei Alaiz. "Wat vruchtensap misschien?" Ze keurde de kleden bij de haard en besloot bij zichzelf dat het voorwaar geen straf was om bij een centaur op visite te gaan. Ze vleide zich neer en wachtte tot haar gastheer zich bij haar zou voegen.

"Ik ben geen schoolhoofd meer, Nillai. Sterker nog, je staat hoger in de pikorde dan ik. Voel je vrij om me ook zo aan te spreken." Hij was tenslotte ook van adel, dus ze konden heel formeel gaan doen, maar ze konden het ook laten. Alaiz gaf duidelijk de voorkeur aan het laatste.

De haard was prettig warm en de kleden zacht. En het feit dat ze Nillai misschien niet goed kende, woog wel op tegen het feit dat hij een centaur was. Alles bij elkaar maakte het dat Alaiz zich meer durfde te ontspannen dan ze bij andere ex-collega's had gedaan.

"Hoe gaat het met je? En met je afdeling? En met de zusjes Tirr? Ik zie ze regelmatig lopen. Jonge vrouwen, geen meisjes meer..." Ze glimlachte.
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Alaiz Mel'nas Trezeguet »

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
De vruchtensap werd uit de kast gepakt. Het was een drank waar Nillai niet veel van in zijn bezit had, maar zo af en toe kwamen er myrofas, voornamelijk vrouwe of jonge eerstejaars, die graag vruchtensap dronken. Nillai kon zich niet echt in die gedachten vinden, maar als mentor hoorde je rekening te houden met andere. Voor hemzelf pakte hij een kroes bier om vervolgens naast Alaiz bij de haard te gaan zitten.

"Dat je geen schoolhoofd meer bent, is niet meteen een reden om onfatsoenlijk te zijn." Het was misschien niet de meest geliefde gedachten onder de myrofas, maar daar trok de centaur zich niks van aan. Hij merkte hoe Alaiz zich wat ontspande bij de haard en Nillai dacht dat ze dat misschien wel nodig had. Hij zou niet in gaan op het formeel gedoe, gezien dat de situatie waarschijnlijk niet ten goede zou komen.

"Het nieuwe jaar is pas begonnen dus de eerstejaars hebben het nog moeilijk, maar verder gaat alles z'n gangetje nu de vakantie weer een ruimere tijd voorbij is en iedereen weer gewend is aan al het werk." Ingaan op de vraag over hemzelf deed hij niet, Nillai vond het overbodig in dit gesprek en het ging de vrouw in eerste instantie niet zoveel aan hoe het persoonlijk met hem ging. "Met hen gaat het zo z'n gangetje, ze hebben het nog steeds moeilijk, hoewel het met Deborah wel beter lijkt te gaan dan met Ryxini. Dat ze een centaur heeft gevonden die haar steunt, lijkt positieve effecten te hebben."

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
"Ja, Deborah lijkt een bijzondere relatie te hebben met de jonge Hippokves. Of dat nou verstandig is..." De jongen had een dossier dat uit meer dan redelijke cijfers bestond. Maar het was niet haar verantwoordelijkheid en Deborah had een leeftijd waarop je toch vooral je eigen hart en hoofd volgde.
 
"Maar Ryxini... Ik had verwacht dat ze haar zusje zou moeten steunen, maar het lijkt erop dat ze zelf zwaarder aangeslagen is. Zelfs zonder mijn telepathische vermogens... zo treurig. Haar vuur lijkt wel gedoofd."
Ze maakte zich zorgen en dat verbaasde haar ergens. Zo betrokken was ze doorgaans niet met myrofas. En dit was een leerling, geen familie of iemand van de clan. En nu was ze naar de voogd van het meisje gegaan om te controleren of hij wel goed zijn werk deed? Waar bemoeide ze zich eigenlijk mee?
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Het was inderdaad maar de vraag of Deborah's relatie met Julian een goed idee was, Nillai kende de dossiers en de leerlingen. Toch leek het nu beter te zijn dan zonder relatie dus Nillai zou wel afwachten om erachter te komen hoe het zou aflopen. Mocht het uit de hand lopen zou hij of haar mentor wel aan de bel trekken en actie ondernemen.

"Ze is inderdaad niet meer zo actief en enthousiast als voorheen, dat ben ik met je eens. Volgens mij keek ze altijd erg op tegen haar vader, zeker gezien ze geen moeder meer had en altijd met haar vader heeft rondgetrokken voordat ze op Bumetrel kwam." Nillai staarde in het vuur terwijl hij nadacht over de woorden van Alaiz. Hij kon zich niet herinneren dat ze ooit zo open over leerlingen was geweest naar hem toe, sowieso kende hij de vrouw niet zo goed. Toch klopte er iets niet aan Alaiz en de tekenen die hij telepathisch van haar ontving, versterkte zijn twijfels daarover alleen maar meer.
"Is dit de echte reden dat je me komt bezoeken? Dit zijn geen gewone zaken voor je om je mee bezig te houden, zeker omdat je geen schoolhoofd meer bent," stuurde Nillai telepathisch naar de andere centaur terwijl hij rustig van zijn bier dronk.

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Alaiz keek betrapt op. Had ze die laatste gedachten hardop geuit? "Ik euh... het leek me nuttig om mijn zorgen met je te delen. Je bent aangesteld als haar voogd hier op Bumetrel, dus het lag voor de hand om naar jou toe te gaan," verdedigde ze zich. "En ik ben dan misschien geen schoolhoofd meer, ik loop hier nog steeds rond. En centaurs zijn nu eenmaal rasgenoten..." Eigenlijk best logisch, toch? Behalve dan dat ze anders nooit zo'n last had van een zorginstinct. Integendeel zelfs.

De centaur zuchtte diep en nam afwezig wat van haar vruchtensap. Ik weet niet wat het is, Nillai. Normaalgesproken ben ik niet zo... bezorgd. Misschien valt het allemaal wel mee, til er maar niet te zwaar aan.
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
Nillai hoorde hoe Alaiz aarzelde voor een moment, voordat ze in de verdediging ging. Dit was niet de eerste kennismaking met de vrouwelijke centaur, maar misschien wel de vreemdste tot dusver. Zelfs Nillai merkte dat er mis was, of hij dat nu telepathisch merkte of door de dingen die ze zei, wist hij niet zo goed. Hij had Alaiz nog nooit zo bezorgt gezien, meestal was ze zakelijk en niet geleid door veel emoties. Voor nu zou hij niet ingaan op de verdediging van Alaiz.

De telepathische booschap die hij daarna kreeg, bevestigde zijn twijfels. Hoewel dat het misschien alleen maar lastiger maakte. Hij hield zich meestal buiten persoonlijke zaken van collega's, zeker buiten schoolhoofden.
"Waarom ben je hier?" vroeg hij direct. Om niet veel later zijn vraag te verduidelijken. "En niet bij een vrouw die verstand van dit soort dingen heeft."

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
De centaur glimlachte. Omdat het me nu pas opvalt, Nillai. Ik ben onlangs behoorlijk ziek geweest, misschien is dat het. Ze nam nog wat van het vruchtensap. Het was prettig fris. "Ik twijfel er niet aan of je houdt een oogje in het zeil. Het was niet mijn bedoeling om me ermee te bemoeien."

Het onderwerp beviel haar niet langer. Er waren feitelijk maar twee dingen die ze kon doen: opstappen of een ander onderwerp aansnijden, alsof ze gewoon gezellig op de thee was. Ze kon beide, als ze zich focuste kon ze zich uitstekend volgens de etiquette gedragen en nog uren doorkeuvelen. Maar eigenlijk wilde ze gewoon naar huis, naar haar kamers in de toren.

"Het wordt laat. Als je het niet erg vindt, dan laat ik je weer over aan Heracor. Mijn man zal inmiddels ook wel thuis zijn. Het zou vreemd zijn als ik zo lang wegbleef." Ze stond op van de plek bij de haard. "Bedankt voor je tijd, Nillai. En voor je gastvrijheid."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
Nillai zou overwegen om met Ryxini in gesprek te gaan, zolang het met Deborah goed ging, liet hij de gesprekjes aan haar mentor over. Die zou hem wel inlichten als ze iets vermoedde, tenminste dat dacht de centaur. Zo ging het nu eenmaal met mentoren en ouders of in dit geval voogden. Zelf zou hij haar nog wel eens aanspreken in de gangen als hij haar zag.

Hij zou Alaiz niet langer ophouden.
"Geen dank," zei de centaur en opende de deur van zijn kantoor zodat de vrouw erlangs kon. Nillai was nog niet zo'n voorstander van dit soort gesprekken. Iets met ethiquette en gedoe vooral, maar hij zou Alaiz niet dwingen langer in zijn kantoor te blijven dan ze zelf graag wilde.