Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Bestaan domme vragen?  (1018 keer gelezen)

Speeldatum: 8 februari 1302 (Einde winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Een nieuw schooljaar was aangebroken. Het was nog winter. De dagen waren grijs, grauw, koud, winderig, guur en onaangenaam. Maar binnen de muren van Bumetrel waren de haarden hoog opgestookt, was je veilig van de wind en de kou en de regen. En de lessen waren weer begonnen.

Molpe zat aan haar bureau. Haar lang blonde haren vielen golvend over haar schouders. Ze droeg uiteraard wel het uniform dat voor leraren verplicht was, maar ze had het hier en daar ingenomen, zodat het dusdanig viel dat het haar figuur extra voordelig accentueerde. De sirene was bezig met het bestuderen van de namenlijst van haar nieuwe klasje. De deur stond ondertussen al open. Over tien minuten zou de les beginnen. De leerlingen hadden net pauze gehad. Dus met een beetje geluk zouden ze zich het eerste half uur kunnen concentreren. De vrouw had een interactieve les op de planning staan. Ze keek uit naar de les en ze was benieuwd hoe spraakzaam de jonge slimme koppies durfden te zijn.
Als ik je heb, dan eet ik je op.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Ravan liep het lokaal in . Ruim voordat de les begon, maar als het lokaal toch open stond, kon dat vast geen kwaad dacht hij zo.
Filosofie was  een vak dat hij leuk vond. Niet in de laatste plaats omdat er altijd leerlingen waren die er werkelijk geen pepernoot van begrepen, alhoewel hij ook wist dat dit zijn perceptie was en dat niet direct de waarheid hoefde te zijn.

Nam niet weg dat hij goedgemutst naar binnen liep, vrouwe Molpe vriendelijk begroette en neerplofte in een vrije stoel.
"Benieuwd wat er gaat komen ", dacht hij.
"Nee, nee Ravan",  dacht hij, "je bent benieuwd wie er gaat komen."
Hij keek het lokaal eens rond,maar zag nog geen bekende gezichten.
Hij twijfelde een moment of hij zou vragen waarover het ging, maar besloot toch rustig af te wachten.

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Petronella was op weg naar de lokaal voor filosofie. Ze had er echt zin in want ze was echt benieuwd waar het nu overging. Ze hoopte dat de les niet echt een moeilijke les ging worden. Als het toch ging gebeuren moest ze beter haar best doen. Ze zag dat een phaosfee de lokaal inging en vooral een merifel-leerling dus ze hoopte dat die geen grapjes gaan uithalen met magie.

Toen ze bij de lokaal was ging ze naar binnen en groette haar lerares die bleek dat het en sirene is. “Goedendag Mevrouw an t-Eilean.” zei de landelf. Petronella ging voorin zitten en juist bij de raam omdat ze dat fijner en lekkerder vind. “Ik hoop dat het een boeiende les gaat worden.” zei ze tegen de lerares.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Ook Zare liep het lokaal binnen en groette de lerares. Ze liet de knix zitten. Eigenlijk kon ze die wel, maar hij zag er altijd vreemd uit en bovendien kostte het een boel moeite. De meeste leraren konden niet goed inschatten wat nou wel of niet mogelijk was met een kruk, dus lieten ze haar meestal haar gang gaan.

Ze nam plaats naast een phaosfee, maar keurde hem verder geen blik waardig. Er werd alleen opgelet dat ze hem niet met haar kruk sloeg, die ze aan de andere kant van haar tafel moest zien te krijgen.
Ze had pas een maand of twee filosofie, maar was er niet erg goed in. Ze had dan wel een mening, maar die was meestal te eenzijdig en bovendien kon ze hem niet goed verwoorden.
Ugh

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Opgewekt liep Pippa het lokaal binnen. Filosofie. Eén van haar favoriete vakken. Tijdens deze les werd er voor de verandering eens veel gepraat en gediscussieerd en hoefde ze niet, zoals bij veel andere vakken, de hele les haar mond te houden. Bovendien was ze goed in praten. En wat ook niet geheel onbelangrijk was: ze had les van de coolste en meest respectabele docent van de school, vrouwe an t'Eilean.

Pippa deed dan ook erg haar best om bij binnenkomt de aandacht van de sirene te wekken. 'Goedemiddag, weledelegeleerde vrouwe an t'Eilean,' zei ze op haar meest beleefde toon. Ze maakte een knix en vervolgde een beetje klungelig: 'Ik ben heel benieuwd wat we gaan doen vandaag. Het ehh... wordt vast weer heel leuk!' Haar compliment was dan misschien wat overduidelijk, maar nu onthield vrouwe an t'Eilean misschien eindelijk haar naam een keer. Pippa wierp de sirene nog een klein glimlachje toe, maar zocht toen vlug een lege stoel op. Zo dicht mogelijk bij het bureau van haar docent zakte ze neer en pakte ze haar spullen voor zich. Hopelijk gingen ze snel beginnen!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Pippa Coppins »

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Filosofie, Tom was benieuwd wat dat voor een les zou worden. De jonge faun wandelde met een boek en zijn schrijfspullen naar het lokaal toe. Hij had gehoord dat hij niet mocht rennen in de gangen, dus hij deed zijn best dat niet te doen. Het zou wat wezen als hij in de eerste week al straf kreeg. Nee, daar waren nog genoeg weken voor in de komende zes jaren.

Aangekomen bij de les, keek hij naar binnen. Het was erg blauwig in het lokaal en hij herkende een aantal leerlingen. Tom wandelde naar binnen en groette de vrouw voor in de klas vriendelijk. "Hallo mevrouw, goedemiddag, mevrouw." Hij plofte neer naast een nimfje. Tom legde zijn spullen op tafel en wendde zich tot het meisje: "Hoi, ik ben Tom, hebben we al kennisgemaakt? Ik ben hier nog niet zo lang. En ik dacht: je ziet er wel aardig uit, misschien mag ik wel naast je zitten. Dus nouja, nu zit ik hier. Hoe heet jij? En hoe gaat?"

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
En het was tijd. De deur sloeg dicht en werd magisch vergrendeld. Telaatkomers hadden pech en hun eerste portie strafwerk al te pakken.[1] Molpe had de leerlingen allemaal vriendelijk begroet, mits ze haar ook gedag hadden gezegd en ze had enkel mysterieus geglimlacht op de vragen wat ze vandaag zouden doen.

De sirene stond op vanachter haar bureau en positioneerde zich elegant voor het bord. "Vandaag wil ik dat jullie gaan nadenken over wat eenvoudige vragen. Sommige ervan zullen logisch lijken, denk je meteen aan wat er altijd aan je is verteld of wat voorgeschreven lijkt, maar is alles wel zo vanzelfsprekend als dat het lijkt? Klopt het wel wat volwassenen je vertellen? Er zijn hier geen goede of foute antwoorden, niet vandaag, mits je maar argumenten geeft en je kunt uitleggen waarom je een bepaalde mening hebt. Zomaar wat roepen kan iedereen en we zijn geen Heracori."

Molpe glimlachte en gaf even een knipoog aan een leerling op de voorste rij.
"Tom en Pippa",  ze sprak de leerlingen bewust aan met hun voornamen. Ze waren hier niet bij etiquette. Ze waren hier om een eigen mening te leren formuleren. "Ik wil dat jullie nadenken en overleggen over de vraag 'Wat is belangrijker: eerlijkheid of niemand kwetsen?' Zare en Ravan, jullie mogen nadenken over de vraag 'Zijn je ouders heilig? Moet je meer respect hebben voor hun dan voor anderen?' En Petronella[2], jij mag nadenken over de vraag. 'Als je per ongeluk iets verkeerd doet, ben je dan schuldig?'. Jullie krijgen tien minuten. Overleg met elkaar en schrijf op wat je denkt. Jullie hoeven het niet met elkaar eens te zijn."

Ze zou dan straks naar hun bevindingen vragen. Maar één ding tegelijk. Ze zou ze alleen maar in de war maken als ze nu al te ver op de rest van de les vooruit liep. Ze was benieuwd waar de jongelingen mee zouden komen en of ze een eigen mening zouden hebben of dat ze de grote mensen zouden napraten.
 1. Had je nog niet gereageerd, mag je doen alsof je al binnen was ;)
 2. Eventueel in combinatie met de volgende leerling die binnenkomt
Als ik je heb, dan eet ik je op.

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
Pippa keek verrast op toen er plots iemand naast haar kwam zitten. Ze was zo druk bezig geweest met het observeren van vrouwe an t-Eilean's gedrag dat ze de faun in zijn geheel niet had opgemerkt. Nu liet ze nieuwsgierig haar blik over de jongen, Tom, glijden voordat ze goedkeurend knikte en antwoord gaf. 'Vooruit, je mag naast me zitten. Omdat je me aardig vindt. Misschien vind ik jou ook wel aardig, maar dat weet ik nu nog niet.' Ze glimlachte. 'Oh en ik heet Pippa.'

Toen richtte ze zich gauw weer op haar docent, want vrouwe an t-Eilean was opgestaan en had het woord genomen. Onder de indruk van de elegante gestalte en de mooie stem van haar docent luisterde Pippa extra goed naar de opdracht die hen gegeven werd. Zij en Tom moesten met elkaar praten over wat beter was: de waarheid spreken of iemand kwetsen. Nou, dat wist Pippa wel.

'Ik vind,' zei ze tegen Tom, 'dat je niet altijd de waarheid hoeft te spreken. Jij wel? Ik kan bijvoorbeeld tegen jou zeggen dat ik jouw hoeven niet mooi vind, maar dat zou heel onbeleefd zijn, toch? Vroeger zeiden sommige kinderen dat ik een heks was. Dat is toch gemeen! Dat zou ik nooit tegen iemand zeggen!' Behalve dan wanneer myrofas echt heel vervelend tegen haar deden, want dan zou ze heus wel voor zichzelf opkomen. 'Dus om een lang verhaal kort te maken, ik vind een leugentje om bestwil wel kunnen. En jij?'

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
De deur zat dicht. Hasse keek een beetje onzeker om zich heen. Ze was er vrijwel zeker van dat de lessen filosofie hier werden gegeven. Ze hoorde ook stemmen. Feit was dat de deur dicht was en ze hem niet open kreeg, wat ze ook aan truukjes en foefjes had geprobeerd.
Gek. Waarom deed een leraar de deur dicht. De deur ging dicht als de les begon, dus ze was waarschijnlijk te laat voor het begin van de les, maar waarom mocht ze er dan niet meer in? Mocht ze nou de hele les niet volgen omdat ze niet helemaal op tijd was geweest? Dat was toch ook niet eerlijk!
Maar ja, wat nu? Kloppen en hopen dat iemand open deed? Of gewoon wat anders doen? Het laatste sprak haar een stuk meer aan, maar het eerste was wellicht verstandiger. Hasse klopte dus maar op de deur. Extra hard, voor het geval ze niet gehoord werd.

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
Molpe zag tevreden hoe de kinderen aan het werk gingen en op fluistertoon met elkaar de discussie aangingen. Vrij hard geklop onderbrak die rust en de sirene snoof lichtelijk geïrriteerd. Ze deed wel open om te zien welke onverlaat het waagde om haar les te verstoren. Het bleek een landelfje te zijn of een lelijk aftreksel daarvan.

De docent sloeg haar armen over elkaar en met een lichtelijk valse blik keek ze op het meisje neer. "Ja?" In dat ene woord wist ze aardig goed mee te geven dat het meisje nu met een goed verhaal mocht aankomen, wilde ze niet op een strafbank belanden.
Als ik je heb, dan eet ik je op.

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
De deur ging open, maar ze vroeg zich al snel af of ze daar blij mee moest zijn. De vrouw die naar buiten kwam zag er niet heel aardig uit. Helemaal niet aardig, bleek al snel.
Hasse deinsde terug en keek de vrouw geschrokken aan. Had ze net nog geweten wat ze zou zeggen tegen degene die naar buiten kwam, nu was haar hoofd leeg en wilden er geen woorden in haar opkomen. Niet dat die heel vloeiend uit haar mond zouden komen, want die voelde erg droog aan.
"Ik heb les hier?" kraakte ze uiteindelijk. Ze hoopte dat ze het mis had.

« [Reactie #11] : 4 jaar geleden »
Molpe rolde met haar ogen. "Je bent te laat." En niet een klein beetje ook.Ze had al de hele introductie van haar les kunnen doen én groepen kunnen maken en nu pas kwam dit mismaaksel aan haar deur staan. Ze bekeek het meisje van top tot teen en de afkeuring was gewoon van haar gezicht te scheppen. "Wie te laat is, komt er niet meer in. Jij zal Vloch wel zijn, de enige ontbrekende leerling van mijn les." In ieder geval de enige die ze niet van gezicht nog kende. "Punt aftrek voor je afdeling en je krijgt een één als cijfer voor deze les."

En de sirene was nog niet klaar. Ze zou er wel voor zorgen dat dit meisje de volgende keer vijf minuten te vroeg zou zijn voor haar les. "En je krijgt strafwerk. Meldt je hier in de namiddag. Begrepen?"
Als ik je heb, dan eet ik je op.

« [Reactie #12] : 4 jaar geleden »
Hasse slikte. Deze vrouw was hardvochtiger dan iedereen die ze hier had ontmoet. Een één, een punt aftrek voor Socophon en dan ook nog strafwerk! Het huilen stond haar nader dan het lachen.
"Ja, mevrouw," piepte ze en ze deed een poging om de buiging te maken die ze die dag ervoor had geoefend bij etiquette. Ze durfde niet te vragen wanneer op de namiddag ze dan moest komen.

Zo snel als ze durfde, maakte ze dat ze wegkwam, weg van de gemene vogelvrouw die haar niet eens binnen had willen laten. Ze kon wel janken. En dat deed ze dus ook maar.

« [Reactie #13] : 4 jaar geleden »
"Hoi Pippa," zei Tom en toen begon de les. De lerares gaf hen opdrachten en ze moesten het gaan hebben over eerlijkheid en anderen kwetsen. Tom dacht even diep na en er verscheen een fronsje op zijn gezicht. Toen had hij een antwoord gevonden. "Nou, ik denk dat je heus niet altijd hoeft te kiezen tussen eerlijk zijn en iemand kwetsen. Want als je mijn hoeven niet mooi vindt, dan kun je dat ook gewoon niet zeggen. En dan ben je dus niet oneerlijk, maar dan kwets je me ook niet. Al geeft het niks als je mijn hoeven niet mooi vindt hoor, dat mag best," ratelde Tom vrolijk.

"Maar als iemand je echt een vraag stelt waar die antwoord op wil, nou dan denk ik dat eerlijkheid belangrijker is dan iemand niet kwetsen. En zelfs dan kun je denk ik best eerlijk zijn zonder iemand te kwetsen, dan zeg je gewoon maar een deel van wat je vindt. Dat is geen liegen, denk ik," concludeerde de faun zijn relaas. En toen ging de deur open en verscheen er een meisje. Het was Hasse. Tom begon al enthousiast te glimlachen, maar toen deed de lerares heel gemeen. Toms mond viel open. Het was helemaal niet lief om zomaar een één te geven als je alleen maar wat te laat was.

"Wat gemeen," fluisterde Tom zachtjes tegen Pippa, "ze was alleen maar een beetje te laat. En nu moet ze vast huilen. Net zo gemeen als dat ze jou heks noemden, dat was ook stom."

« [Reactie #14] : 4 jaar geleden »
Pippa had het ook gezien. Ze had gezien hoe streng vrouwe an T-Eilean tegen de arme nieuweling was uitgevallen en haar zelfs een punt aftrek had gegeven voor de hele afdeling. Maar medelijden voor het landelfje? Niet echt. Eerder plaatsvervangend schaamte.

'Maar Tom.' Pippa schudde haar hoofd. 'Je moet toch ook gewoon op tijd in de les zijn? Dat vind ik wel, tenminste. Heb je dat niet geleerd van je ouders dat het niet netjes is om te laat te komen? Wij zijn allemaal druk bezig en dat wordt nu door haar verstoord. Ik bedoel, niet dat ik het nu heel erg vind, maar vrouwe an T-Eilean wel. En dan heeft ze toch het recht om haar op haar plek te zetten? Daar leer je alleen maar weer van, denk ik dan.' Pippa glimlachte verontschuldigend. Tom zou het er vast niet mee eens zijn, maar dat gaf niet. Ieder mocht zijn eigen mening hebben. Ze kon het alleen zelf niet over haar hart verkrijgen om iets slechts te vinden van de coolste docent van de school. Vrouwe an t-Eilean had immers altijd gelijk, toch?

« [Reactie #15] : 4 jaar geleden »
Toms gefluister had Molpe niet gehoord, maar het antwoord van Pippa wel en je hoefde niet heel erg slim te zijn om te raden wat er daarvoor was gezegd.  "Dank je, Pippa, zeg dat nog maar eens hardop voor de hele klas. Want niet iedereen zal de onderliggende reden begrijpen." Nee, ze vonden het vast allemaal heel zielig, boehoe. Alsof de buitenwereld zo lief was? "En daarmee heb je de punt voor je afdeling weer terugverdiend."

"Nadat Pippa klaar is, mag Tom voor het bord komen staan en vertellen welke antwoorden hij op zijn vraag had bedacht." Eens zien hoe hij het eraf bracht als hij voor publiek moest spreken. Daarbij was ze ook benieuwd welke gedachtegang hij had gehad en of dat binnen of buiten de bekende kaders dacht.
Als ik je heb, dan eet ik je op.

« [Reactie #16] : 4 jaar geleden »
[1]

Nadat Pippa antwoord had gegeven, liep Tom naar het bord toe. Hij vond het leuk dat hij antwoord mocht geven. Het was altijd leuk om dingen te vertellen, tenslotte. De faun draaide zich naar de klas toe en keek vervolgens de lerares aan. Hij schraapte zijn keel en toen hij het idee had dat hij kon gaan praten, begon de jongen.

"De vraag was of eerlijkheid of iemand niet willen kwetsen belangrijker is. Ik denk dat het één het ander niet uit hoeft te sluiten. We kunnen immers de waarheid spreken en daarbij rekening houden met de gevoelens van de ander door onze woordkeuze hierop aan te passen." Tom schraapte opnieuw zijn keel. "Mocht het zo zijn dat eerlijkheid en de ander niet kwetsen elkaar uitsluiten dan ben ik van mening dat het per situatie verschilt. Het hangt in dat geval af van de gevolgen die beide acties hebben."

De faun kreeg een enthousiaste blik in zijn ogen. Dit was zijn moment om te stralen.

"Als een vrouw vraagt hoe ze er uit ziet, terwijl ze er eigenlijk niet uitziet, dan hebben we de keuze tussen eerlijkheid en voorzichtigheid. Eerlijkheid zou er toe leiden dat de vrouw boos wordt en ze van je leven een hel maakt. Voorzichtigheid hoeft in dezen niet te betekenen dat je haar vertelt dat ze lelijk is. 'Ik vind dat de kleur van je mantel je natuurlijke schoonheid benadrukt' is een veilige manier om toch haar niet te kwetsen en in het midden te laten hoeveel natuurlijke schoonheid ze heeft."

Tom likte even langs zijn lippen en wierp een snelle blik richting de lerares. Hij wist niet helemaal zeker of hij wel door moest gaan, maar besloot toen dat het belangrijk was om als afdeling voor elkaar op te komen. "Als we kijken naar de kwestie van Hasse, ben ik van mening dat eerlijkheid ook prima gepaard kan gaan met het rekening houden met haar gevoelens."
 1. Het is al weer een maand geleden na de laatste post, ik ben zo vrij om aan te nemen dat Pippa geen heel rare dingen doet.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Aegnor Ancalimë »