Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Goede zeden voor den onderbouw  (875 keer gelezen)

Speeldatum: 2 februari 1302 (Einde winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Iemand had de haarden aangestoken van het lokaal. Diegene moest geprezen worden, besloot Evren Gnarl née Doubek toen zij het etiquettelokaal betrad. Gelukkig was niet meer te achterhalen wie het had gedaan, dus hoefde zij de prijs niet uit te reiken.
Met enige stappen bereikte mevrouw Gnarl het bureau. Zij constateerde dat stoel en bureau op haar komst waren voorbereid en datzelfde gold voor het bord. Er stond een klein, stevig krukje bij dat toevalligerwijs ook nog eens verankerd was in de muur. Bumetrel bestond al meer dan millennium, men had het nodige geleerd over leergierige jonge vandalen*.
Nog meer enige stappen en mevrouw Gnarl stond voor het raam alwaar zij sneeuwvlokken langs zag dwarrelen. Wat een pret! Zij zag haar les nu al met genoegen tegemoet.


*En tot een zeker tijdstip leergierige Vandalen, hoe innerlijk tegenstrijdig dit ook moge klinken

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
En zoals de sneeuwvlokjes uit de wolken naar beneden dwarrelde, dwarrelde een roondharige tweedejaars Merifel het lokaal binnen. Tot haar eigen verbazing was ze de eerste in het lokaal. Voor een moment bekeek ze de docente voor het raam. Het was een groenig klein vrouwtje met een vreemd postuur en een rare vorm achterhoofd. Na een jaar ervaring op Bumetrel vermoedde ze wel dat dit een kobold kon zijn, maar ze kon zich niet herinneren dat ze daar eerder les van had gehad. Wel wist ze de naam van de professor, want die stond op het roosteren ze wist ook dat de vrouw etiquette gaf. Dus was het extra belangrijk om goed voor de dag te zeggen. Doordat de vrouw met haar rug naar haar toe stond, had een knix niet zoveel zin.

"Goedemorgen professor Doubek, Teleanna Melicroth meldt zich.", klonk het jongere heldere stemmetje door het lokaal. "Houdt u ook zo van sneeuw?", klonk het er nieuwsgierig achteraan. Teleanna wandelde in de richting van het raam en ging iets schuin achter de docente staan. "Het knispert altijd zo leuk onder de schoenen, vindt u niet?" Met een zucht werd de neus tegen het glas gedrukt en naar buiten gekeken. "Ik zou nu zo graag buiten spelen", verzuchtte ze mompelend.

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Er was nog iemand verbaasd. Ten eerste was hij er als tweede. Waarom kwam hij zo vroeg? Ten tweede wat deed die landelf hier zonder tekens van slavernij en ten derde. Dat was nog wel het meest schokkende.
Een kobold die les gaf! Zo'n schepsel hoorde dat niet. Hij zuchtte en betrad het lokaal. Hij was hier voor gewaarschuwd. Hij negeerde de kobold en de landelf die ratelde over de sneeuw. Ze wilde buiten spelen.

Evoy nam plaats achteraan bij het raam. Hij hoefde niet te weten wat die stomme griet van sneeuw vond. Nee hij besloot zich zo netjes mogelijk te gedragen tegen een kobold en pakte een boek om wat te lezen.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Wat Evoy niet had gemerkt, was dat zijn jongere zusje slechts een paar meter achter hem had gelopen. Zij was niet verbaasd geweest dat er een kobold voor de klas stond, alles was hier toch al anders dan thuis. Ze zag hoe haar broertje het lokaal betrad en volledig de regels van de etiquette negeerde door de docente niet te begroeten. Daar ging de reputatie van haar familie! Ze hadden nog wel les gehad in etiquette thuis en toch wist hij het voor elkaar te krijgen om te doen alsof hij uit een ongemanierde trollenfamilie kwam. Fallyn zou dan maar het goede voorbeeld geven.

"Goedendag weledelgeleerde vrouwe Gnarl[1]", zei Fallyn terwijl ze een knix maakte voor haar docente. Mocht die het zien of niet, ze zou op deze manier in ieder geval dat landelfje laten zien hoe het hoorde. Na dit gedaan te hebben liep ze met haar kin geheven en keurige pasjes naar haar broer toe. Eenmaal bij hem aangekomen barstte ze uit in boos, Elfs gefluister. "Moest je je nu weer zo goed voelen om alle regels van de etiquette te negeren, terwijl je nota bene in de etiquetteles zit? Ik weet dat het een kobold is, maar straks zien anderen ons nog en denken ze dat we een stel ongemanierde land- uh, varkens zijn![2]" Ze had zich nog bijna versproken en landelfen in plaats van varkens gezegd. Helaas had het roodharige landelfje dat waarschijnlijk kunnen verstaan, ondanks het feit dat ze (weliswaar niet al te zacht) fluisterde.

Ze ging naast hem zitten, rechtte haar rug, sloeg haar armen over elkaar en nam zich voor om te zorgen dat haar broertje zich de rest van de les als een keurige heer zou gedragen, in tegenstelling tot dat kinderachtige meisje dat niets liever wilde dan buitenspelen.
 1. Ik als speler weet alleen niet zeker of het nou Gnarl of Doubek of Gnarl-Doubek of wat dan ook is, maar Fallyn zal ongetwijfeld de juiste naam gebruiken om haar docente aan te spreken.
 2. Moest je je nu weer zo goed voelen om alle regels van de etiquette te negeren, terwijl je nota bene in de etiquetteles zit? Ik weet dat het een kobold is, maar straks zien anderen ons nog en denken ze dat we een stel ongemanierde land- uh, varkens zijn!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Fallyn C. N. du Vessa »

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Derdejaars betekende dat hij de oudste van de onderbouw was. Dat was praktisch al bovenbouw. Gosh, hij werd echt al oud. Mijmerend over deze nieuwe openbaring liep Caspian het lokaal vol met ukkies (en derdeklassers). Nu ja, vol met, er waren exact vijf personen in de ruimte en dan telde hij zichzelf en de lerares mee.

De twee nachtelfen die net binnen waren gekomen negeerde hij en de lerares kreeg een keurige begroeting (etiquette was dan wel saai en in de meeste gevallen onnodig, maar echt moeilijk was het niet), ongeacht of ze nou naar het raam gekeerd toestond of niet.
"Buitenspelen is voor kinderen, Teleanna, maar de sneeuw is inderdaad wel mooi." Het maakte hem niet uit dat haar opmerking niet aan hem was gericht. Ze vond het vast toch niet erg dat hij antwoordde.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Caspian Avecary »

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
'Nee hè,' dacht Miras, "die fladderaar is er ook al."
Hij had zojuist Caspian naar binnen zien gaan en moest bijna moed verzamelen om achter hem aan te lopen. Hij vond Caspian een rare fladderaar en kreeg op de een of andere manier altijd de behoefte ruzie te zoeken met de luchtelf, alhoewel die hem eigenlijk nooit iets misdaan had.

Miras sloop bij het lokaal binnen, hij groette de docent en wierp een  snelle blik in het lokaal om te zien waar hij zou gaan zitten.  Een snelle blik leverde de plek achter  twee nachtelfen die hij niet kende.
Het besluit was snel genomen. Hij spoedde zich naar de stoel  en plofte neer op het moment dat de ene nachtelf vermanend door de ander werd aangesproken op zo'n toon dat Miras een grinnik niet kon onderdrukken.

 Vanaf zijn plek kon Miras de boel goed overzien. Hij gaf sowieso de voorkeur aan een plek wat verder naar achter bij deze etiquette lessen. Bovendien, zo vond hij, getuigde het van goede manieren om anderen de mogelijkheid te geven iets meer voorin plaats te nemen.
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Muldir had niet zo erg zin in de les etiquette maar hij moest het toch volgen dus liep die op weg naar de lokaal. Eigenlijk had die geen zin in om de hele weg naar de lokaal te lopen dus ging die de vleugels gebruiken. Net voordat die bij de lokaal was ging die gewoon verder lopen om niet de docent boos te maken. Toen die binnen ging zag die dat er al 3 nachtelven, 1 luchtelf en 1 landelf was plus de docent.

“Goedemorgen, mevrouw Gnarl” zei Muldir. De luchtelf ging voorin zitten en lette niet op wat de andere van de sneeuw vonden omdat hij helemaal niet van sneeuw hield. Hij hield heel erg van mooi zonnig weer met lekker temperatuur. Hij hoopte dat les snel ging beginnen zodat het ook snel klaar was en hij dus snel weg kon.

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
Toen Viniyn-Nikolaj het lokaal binnen liep, zag hij een kobold voor de klas staan, wat elven in het lokaal zitten, en sneeuw. Het was meteen wel duidelijk dat de kobold de lerares was, dat er iets te veel nachtelfen aanwezig waren, en dat deze mogelijk nieuw op school waren. Hoewel Vini het niet zo met nachtelfen had, waren ze ruim op tijd aanwezig, en waren ze elfen, wat mogelijk wel af te leiden viel uit de naam, en dat was dus wel positief.

Na deze briljante conclusie,binnen het verstrijken van enkele seconden gemaakt, groette de jongen zijn lerares zo beleefd mogelijk,  omdat dit nou eenmaal een etiquette-les was. Vervolgens ging hij ergens bijna achter in het lokaal zitten, het was immers maar een etiquette-les. De derdejaars vond het maar een raar idee dat etiquette je zo ver kon brengen in het leven, een paar beleefde knikjes en aanspreekvormen, niets van betekenis.

De sneeuw was hier dus overduidelijk het interessantst, in ieder geval voor de les begon, het was er namelijk niet altijd, in tegenstelling tot etiquettelessen of elfen. Verder zag sneeuw er mooi uit en waren sneeuwballengevechten leuk, het had wel iets, winter, alhoewel de andere seizoenen ook zo hun schoonheid hadden.

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
"Het is altijd een mooi gezicht," antwoordde de kobold vriendelijk. Ze was niet zo'n enorme liefhebber van sneeuw, maar ze wist heel goed wat een aantrekkingskracht sneeuw op jonge myrofas had. "Misschien is er na de lessen nog genoeg tijd om naar buiten te gaan," voegde ze eraan toe. Mits het niet te snel donker werd, natuurlijk.

De binnenkomst van leerlingen ging vlot en de meesten leken al aardig wat dingen te hebben opgepikt in de afgelopen jaren. Ze wandelde naar de deur, wierp een blik in de gang of er nog meer myrofas kwamen en sloot toen de deur.

"Mijn naam is mevrouw Gnarl," introduceerde ze zichzelf, naar haar bureau lopend en plaatsnemend. "Ik geef vanaf vandaag de etiquettelessen op Bumetrel. Voor sommigen is dit een van de vele nieuwe vakken. Voor anderen is het een weerzien met een oude bekende, hoewel de lessen natuurlijk een tijd stil hebben gelegen na het vertrek van de vorige docente. Voordat ik begin met de les, wil ik een aantal dingen duidelijk maken:

1. Je komt op tijd en je hebt je spullen bij je.
2. Je huiswerk in orde. Het is af en het is netjes.
3. In mijn lessen wordt latijn gesproken, ook onderling.

Vandaag is de eerste les, dus laten we eens beginnen met een paar algemene vragen. "Jongeheer luchtelf, achterin. Wat is uw naam? U bent al derdejaars zo te zien. Wat is volgens u het belangrijkste wat een Myrofas kan leren bij Etiquette? Wat is iets dat u over drie jaar meeneemt de grote wereld in?"

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
Dat zou leuk zijn, hij hoopte dat wat andere myrofas ook zin in een sneeuwballengevecht zouden hebben,  het brak met de dagelijkse sleur. Natuurlijk waren cijfers en lessen en huiswerk wel belangrijker,  maar dat kwam wel goed,  daar had hij wel vertrouwen in, hij deed altijd goed zijn best. Misschien wel iets te goed volgens sommigen.

De lerares stelde zich even voor en vertelde het overduidelijke, en toen werd hij aangesproken,  dacht hij. Voor de zekerheid keek hij even zo onopvallend mogelijk om zich heen, maar hij was het. "Mijn naam is Viniyn Savithise, vrouwe Gnarl," antwoordde hij, waarna hij knikte als bevestiging.

Hij vond etiquette persoonlijk niet zo nuttig, maar er waren vast wel dingen die je er wel aan had, waarschijnlijk kon goede etiquette ook wel compenseren voor een gebrek aan intellect, en was het nou eenmaal de norm.  "Persoonlijk vind ik de aanspreekvormen en gespreksregels het nuttigst, mevrouw Gnarl, aangezien deze het vaakst gebruikt dienen te worden in het dagelijks leven," hij zweeg even om een antwoord te verzinnen.  "Behalve dit zijn de algemene omgangsnormen ook iets waar ik ook nadat ik klaar ben met Bumetrel aan zou denken, vrouwe" dit was ook wel waar, anders zou hij nooit trouwen en een goede baan krijgen. Niet dat hij nou perse wilde trouwen,  maar net als etiquette waren dat soort dingen nou eenmaal gewenst. Nee het liefst kreeg hij gewoon een goede carrière met magie, en wijdde hij zijn hele leven daaraan.


« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Viniyn-Nikolaj Savithise »

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
Na Fallyn was ook Daryn binnen gekomen, ook hij had op een nette en gepaste wijze de kobolt begroet en had plaats  genomen achter zijn familie. Minachtend keek hij hoe er meer en meer dagwezenvolk binnenkwam. Die hadden de lessen ethiquette natuurlijk hard nodig, wantja hoe leerde je anders hoe je je bij adel moest gedragen. Daryn hoorde het elfs gefluister en keurde het gedrag van zijn zusje goed. Evoy had inderdaad zich van zijn goede kant moeten laten zien.

Maar voordat Daryn er iets over kon zeggen, besloot de kobolt dat de les begonnen moest worden. Het gepraat over de sneeuw stopte en een luchtelf kreeg de beurt. Waarom ze nu een luchtelf koos, snapte Daryn niet echt. Die wisten toch niet hoe de wereld in elkaar zaten. Stomme fladderwezens.

« [Reactie #11] : 4 jaar geleden »
'Ja dat moest ik zo nodig. Het is een kobold ja. Die verdienen mijn respect niet.'[1] Dat zijn zusje nou meteen moest slijmen. Hij sloeg zijn bladzijde om en las verder. Zijn zusje verder negerend.

Evoy sloeg zijn boek dicht toen de kobold begon. Punt een en twee kon hij mee leven. Punt drie ging te ver. Hij mocht toch wel gewoon onderling met zijn familie praten? Kom op zeg.
Als hij eenmaal telepathie kon zou hij de kobold wel eens laten zien dat hij doorging met in het elfs praten.
Hij had al een hekel aan het monster en dat was nu alleen nog maar versterkt.
 1. 'Ja dat moest ik zo nodig. Het is een kobold ja. Die verdienen mijn respect niet.'

« [Reactie #12] : 4 jaar geleden »
Spoiler (klik om te bekijken/sluiten)

Miras keek vermaakt naar de gezichten van zijn rasgenoten toen de docente de disciplinepunten noemde. "Groentjes die nog moeten leren hoe ze hun verblijf hier redelijk aangenaam konden houden," dacht hij.
Hij moest maar eens een praatje met ze maken.

De les begon met een vraag aan één van de fladderaars, die zich vervolgens hoffelijk als een getrainde kanarie voorstelde en een antwoord fabriceerde waarvan Miras vond dat hij het grote punt miste.
Etiquette was in zijn ogen vooral nuttig als het je hielp om mensen te manipuleren. De algemene omgangsnormen konden hem eigenlijk gestolen worden.
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]

« [Reactie #13] : 4 jaar geleden »
In tegenstelling tot haar klasgenoten, reageerde de lerares wel vriendelijk en kreeg ze helemaal geen vermaning dat het kinderachtig was. Ze nam snel plaats toen het erop leek dat de les bijna ging beginnen. Er zaten wel erg veel nachtwezens in de klas, vooral nachtelfen. Teleanna trok haar neus iets op en ging snel naast Caspian zitten. "Waarom kunnen wij niet meer buitenspelen? Als we het nou leuk vinden? Sneeuwballen gooien? Sneeuwpoppen maken? Je bent toch niet al een soort volwassene die vergeten is wat plezier maken is?" Als dat wel zo was, dan was ze misschien wel wat teleurgesteld in hem. Ze had verwacht dat Caspian zich niet zo liet binden aan wat anderen zeiden wat 'normaal' was. Hij leek haar juist de persoon voor kattenkwaad en spelletjes, maar blijkbaar had ze zich vergist.

En niet veel later begon de les. Viniyn kreeg de beurt en de luchtelf wist best goed te vertellen wat etiquette was, vond de Merifelse. Ze glimlachte dus ook zijn kant op. Ze wist niet of hij het zou zien, maar als dagwezens onder elkaar, moest je elkaar steunen. Zeker met die groep chagrijnen in het lokaal.

« [Reactie #14] : 4 jaar geleden »
"Oh nee hoor, sneeuwballen gooien en sneeuwpoppen maken is niet kinderachtig. Maar je moet het niet niet buitenspelen noemen." Hij proefde de woorden nog eens. "Buitenspelen... Het klinkt niet goed." Hij haalde zijn schouders op. Hij kon er ook niet veel aan doen dat taal zo geïnpererteerd werd. Hij luisterde naar Viniyn, die veel verder in de toekomst dacht dan Cas. Hij vond etiquette enkel nuttig omdat hij strafwerk kreeg als hij dat niet deed.

------------

Zare glipte een paar seconden voor Evren de deur sloot naar binnen. Haar vorige les was aan de andere kant van het kasteel geweest en bovendien ook nog eens op een andere verdieping. Het lopen met de kruk ging nu ondertussen bzo goed dat ze zich op een bijna normaal tempo kon voortbewegen (behalve bij de trappen, die nog steeds een complicatie waren). Dit was simpelweg overmacht geweest.
"Goedemorgen mevrouw Gnarl," groette ze de lerares en nam plaats achter de vier nachtelfen die bij elkaar geklonterd zaten. Liever vermeed ze dat ras, maar het was deze plaats of de grond.

« [Reactie #15] : 4 jaar geleden »
Terwijl de jonge luchtelf een antwoord gaf, keek mevrouw Gnarl ondertussen met een half oog naar de medeleerlingen van de merifeller. De meeste gezichten waren een open boek, hoewel de eigenaren ervan er zich misschien niet van bewust waren.

"Aanspreekvormen dus en omgangsvormen," herhaalde ze het antwoord van de leerling. Daarmee gaf ze aan dat ze hem gehoord had en had ook de rest van de klas nu meegekregen wat er gezegd werd. Het was haar ervaring dat dat nog wel eens misging. "Dankuwel, jongeheer Savithise, een punt voor Merifel."

"Omgangsvormen, laten we daar eens naar kijken. Omgangsvormen staan niet vast. Dat wil zeggen: de omgangsvormen tussen, zeg, nachtelfen onderling verschillen van de omgangsvormen tussen nachtelfen en andere rassen. Myrofas verschillen, daar lijkt me geen twijfel over. Wat bij het ene ras volkomen geaccepteerd is, kan bij het andere ras smerig of uiterst onbeleefd gevonden worden."

De kobold liep naar het bord, klom op het krukje en begon te schrijven. "Voor de volgende keer wil ik dat jullie met je rasgenoten onderzoeken wat binnen jullie ras dingen zijn die absoluut 'not-done' zijn en dingen die jullie juist erg belangrijk of gewoon vinden."
Evren sprong van het krukje. "Om een voorbeeld te geven: haren die uit oren en neus groeien zijn bij kobolden een teken van schoonheid, maar de meeste rassen zouden het bijzonder smerig vinden als de paar haartjes in hun neus of oor zichtbaar waren voor de buitenwereld. Een compliment aan een vrouwelijke nachtelf dat ze zulke mooie donzige oren heeft, wordt wellicht niet zo opgevat."

Evren wees naar het bord. "Dit is dus het huiswerk voor de volgende keer, dat is over twee dagen als ik me niet vergis. En omdat juffrouw Melicroth zo'n prachtige ode aan de sneeuw heeft gebracht, mogen jullie nu gaan en kijken of ze gelijk heeft. Wegwezen."

Spoiler (klik om te bekijken/sluiten)

« [Reactie #16] : 4 jaar geleden »
Schijnbaar vond de kobolt dat het gesprek over sneeuw genoeg was om de les eerder te stoppen. Daryn kon het wel vinden in de eerdere afsluiting van de les, hoewel hij de reden wat voor dagwezens vond. Het was zo soft om voor die reden eerder te stoppen, maar hij zou er niet over klagen.

Het huiswerk dat ze op kregen was makkelijk vond de nachtelf. Hij had rasgenoten die hij kende en hij was keurig volgens nachtelfgebruiken opgevoed. Die waren dus wel op te schrijven. Argwanend keek hij naar Miras, het was een nachtelf, maar wat Daryn van de jongen gezien had, maakte niet dat hij hem aardig vond. Hij was duidelijk niet van adel en zodanig ook niet keurig opgevoed zoals de familie Du Vessa. Hopelijk snapte de jongen dat hij niet met hen mee hoefde te doen.

Daryn stond op toen het mocht en keek even naar Fallyn en Evoy. Hopelijk snapte ze wat hij bedoelde. Hij was als een van de eerste het lokaal uit en opweg naar de Heracor toren. Nu hij niet meteen na de volgende les hoefde, had hij even tijd om een brief naar vader te sturen.

« [Reactie #17] : 4 jaar geleden »
Teleanna voelde zich bijna trots dat het door haar enthousiasme kwam dat ze eerder uit de les mochten. Ze kreeg een grijns van oor tot oor. Ze wist ook heel zeker wat ze nu wilde doen en dat was naar buiten!! Ze stootte Caspian aan. "Zin in een wedstrijdje sneeuwballen gooien?" Het idee maakte haar ongedurig en het was dat het de les etiquette was waardoor ze niet meteen opsprong en het lokaal uit rende.

Nee, de landelf stond rustig op, maakte een knix voor de docente. "Dankuwel mevrouw! U bent echt fantastisch!" Het was een onhandige formulering misschien, maar wel oprecht en uit het hart. En terwijl Teleanna haar weg maakte naar de uitgang, passeerde ze een ander meisje van haar ras, het meisje met de kruk. Even hield de tweedejaars halt. "Hoi. Jij bent Zare toch? Zin om binnenkort samen aan de huiswerkopdracht te werken?" Ze glimlachte breed naar het meisje. "Ik ben Teleanna, maar zeg maar Anna."

« [Reactie #18] : 4 jaar geleden »
De les was alweer voorbij! Cas vond het maar vreemd, maar klaagde zeker niet. "Natuurlijk," antwoordde hij Anna. "Maar ik laat je niet winnen hoor, omdat je ons eerder vrij hebt gekregen."
Ook hij wou zo snel mogelijk naar buiten. Buitenspelen mocht dan wel kinderachtig zijn, maar sneeuw maakte kinderen van iedereen. Hij wachtte echter totdat Teleanna klaar was met de lerares te bedanken, maar toen begon ze ook nog eens een gesprek met een andere landelf. Hij zuchtte en leunde tegen een tafel aan.

---------------------

Lieten ze je helemaal naar de andere kant van de school draven, duurde de les maar een paar minuten en kon je weer helemaal terug, mooi was dat. Zare had daar net zo goed kunnen blijven en dan had ze wel een samenvatting gevraagd, zelfs de domste Heracori kon hier nog wel een samenvatting van onthouden.
Ze was al halverwege het lokaal toen ze werd aangesproken door een jongere landelf, Teleanna (maar Anna mocht ook gezegd worden, werd haar opgewekt verteld). Ze haalde haar schouders op. "Prima." Het maakte haar niet zo veel uit met wie ze samenwerkte en nu hoefde ze tenminste niet meer te zoeken. "Als je nog meer landelfen weet kunnen we misschien een grotere groep vormen." Veel handen maakte licht werk.

« [Reactie #19] : 4 jaar geleden »
Teleanna glimlachte naar het meisje. "Komt goed! Ik spreek wat anderen aan uit de onderbouw en dan spreken we nog wel een tijd af voor voor de volgende les. Ik zie je wel bij het eten ofzo!" Dat was altijd makkelijk. Daar was iedereen. Dus daar kon je ook iemand vinden voor dit soort afspraken.

Toen draaide Anna zich om naar de arme arme Caspian, die de hele tijd maar op haar moest wachten. Ze lachte even en pakte zijn hand. "Kom, sufferd, je hoeft me ook helemaal niet te laten winnen, want dat doe ik toch wel! Je bent aan mijn genade overgeleverd! Mu ha ha!" Ze giechelde even en trok hem toen met ongeduld mee het lokaal uit. Dat hij de hele tijd op háár moest wachten, deed niet ter zake.

OOC; vervolgje :p? Wie het eerste geraakt is door een sneeuwbal , is een dikke mestkever!