Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Een gevulde maag maakt ieder huwelijk draaglijk  (667 keer gelezen)

Speeldatum: 15 maart 1301 (Begin lente)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

De voorbereidingen voor de bruiloft waren in volle gang en Marcus had besloten dat hij zich daar toch mee ging bemoeien. De franje en andere vrouwenzaken liet hij voor wat het was, maar het was belangrijk om het allerbelangrijkste goed te regelen. En dus zou hij daar zelf zorg voor dragen. De centaur liep dus aan het einde van de dag in de richting van de keukens. Hij was nog geen officieel schoolhoofd, maar men leek hem ondertussen wel te herkennen.

Aangekomen bij het domein van de kok, wierp de man een blik in de keuken. Daar waren een aantal jongens druk aan het schrobben. Hoewel een tweede blik hem leerde dat ze drukker overkwamen dan ze waren. "Goedendag, ik zoek jullie baas, de kok. Is hij er?"

"Hij is in de tuin, heer graaf," zei een toegesnelde koksmaat. Hij was kennelijk aangesteld tot Johlar-vervanger, want hij zag er lang zo bezweet en bemeeld niet uit als de andere koksmaats. "Wilt u op hem wachten? Hij kan elk moment opduiken. Terugkomen. Ik kan u iets te drinken inschenken?"
En weg was hij al, voordat Graaf Magvatero over de vraag na hoefde te denken. "Een frisse witte, meneer," zei de maat trots. Hij wist tenslotte wel wat hij zijn gast voorzette. Niet of het heel geschikt was, trouwens.

Nauwelijks was dat geregeld, of Johlar keerde inderdaad terug, een viertal boerenkolen tussen zijn armen geklemd. "Alexandre," brulde hij, meer uit gewoonte dan bijgeloof, want de jongen stond daar gewoon naast Magvatero. "Heer Magvatero," volgde bijna onmiddellijk op de eerste uitroep. De centaur was nu eenmaal niet over het hoofd te zien. "Wat een verrassing. Wat kan ik voor u betekenen?" vroeg hij terwijl de boerenkolen overgingen in de handen van anderen. "Ik hoop dat Alexandre u iets fatsoenlijks heeft ingeschonken?"
Orde, regelmaat, reinheid en dan rust.

Marcus liet de foutieve titel maar voor wat het was en hij hoefde zelfs geen antwoord te geven op de vraag van de jongen, aangezien die al weer weg was om iets op te halen. Voor hij het goed en wel door had, stond Marcus met een glas witte wijn in zijn handen. En daar was ook de kok al, met zijn handen om de bloemkolen. Het bleek dat de koksmaats daar ook heel goed mee waren. De centaur nam een slok van zijn wijn en knikte richting Johlar. "Jazeker, het is goede wijn." Nu zou hij zelf niet zo snel witte wijn drinken, maar het arme kind kon ook niet álles goed doen natuurlijk.

"Als u een paar momenten heeft, dan zou ik u graag kort willen spreken over mijn bruiloft." De man wandelde ondertussen naar dezelfde plek als waar hij de vorige keer met de kok had gesproken. "Een tijdje geleden, toen ik voor het eerst Bumetrel aandeed en een gezamenlijke maaltijd heb genoten met vrouwe Trezeguet en haar familie, toen heeft u een uitstekende maaltijd geserveerd." De maaltijd die zo voorbeeldig was verlopen.

"Ik zou graag zo'n zelfde maaltijd voorschotelen aan mijn gasten. Ziet u hier mogelijkheden toe?"

Johlar krabde eens aan zijn baardje. "Het aantal gasten is een belangrijke factor. En natuurlijk het aantal gangen. De voorkeur voor vis of vlees en welke kazen..." dacht hij hardop. "De voorbereidingen zijn al het halve werk. En voldoende tijd en mankracht. Sommige dingen zullen uit Oikilan moeten komen. Maar als de ingrediënten voor handen zijn en ik eventueel wat stufieklanten kan regelen,  zet ik uw gasten een maaltijd voor die ze niet licht zullen vergeten." Johlar keek er bijzonder zelfverzekerd bij.  "Ik neem aan dat u zelf te zijner tijd langskomt om een keuze te maken over de te schenken dranken?" vroeg hij met een onschuldig gezicht.
Orde, regelmaat, reinheid en dan rust.

Marcus keek de ander even aan en begon toen te lachen. Of hij de dranken uit kwam kiezen? Natuurlijk kwam hij dranken uitkiezen en daar mocht de ander hem mooi bij helpen. Ieder goed besluit kwam immers tot stand bij het woord van twee getuigen. De centaur knikte vervolgens.

"Ik zal een overzicht geven van de hoeveelheid gasten die er aanwezig zullen zijn. Wanneer u aangeeft wat er moet komen uit Oikilan, kan dat geregeld worden. En stufieklanten zijn er genoeg, dus dat zal ook wel goed komen." Marcus dat even na. "Het ziet eruit alsof er genoeg te doen is," zei hij met een blik in de keuken. De kolen waren ondertussen vakkundig weggewerkt. "Ik kan u wellicht beter bezig laten gaan met uw werk."

Altijd, heer Magvatero," zei Lodewyc, "Een keuken die stilligt, bestaat volgens mij niet." Hij grijnsde. "Ik zal doen wat ik kan." Hij tikte even tegen zijn muts bij wijze van groet en zodra de centaur zijn keuken uit was, begon de kok te schrijven. Vervolgens nam hij een stapel lijsten van zijn bureau en liep richting de voorraadkamers. De inventaris was die morgen nog geteld, dus het werd tijd dat hij dat eens controleerde. Hij was er niet helemaal van overtuigd dat elk van zijn koksmaats goed kon tellen. En dan had je het nog niet over de queeste om dat aantal om te zetten naar een cijfer. Hij liet dit soort klusjes liever over aan blauwe strafklantjes, maar die groeiden helaas niet aan de bomen.
Met kwieke pas liep Johlar een kast in en het topic uit.
Orde, regelmaat, reinheid en dan rust.