Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Ik ben schuldig  (368 keer gelezen)

Speeldatum: 8 maart 1301 (Begin lente)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
"Hallo juffrouw Haddewych," begroette Elias de persoonlijke secretaresse van het zwarte schoolhoofd. De jongevrouw glimlachte even. "Hallo...?" De weerwolf wilde net uitleggen wat hallo betekende, toen hij zich realiseerde dat het vraagteken waarschijnlijk op zijn naam en niet op zijn 'hallo' sloeg. Grappig, hij dacht dat iedereen wel wist wie hij was, maar nu hij erover nadacht: hij was in geen tijden in de zwarte toren geweest. "Elias," zei hij. "Ik ben Elias Melnitz. Enne... ik vroeg me af of ik misschien een afspraak kon maken met vrouwe Luthés? Vanwege dat ik klaar ben met Bumetrel en ik nu met stufie bezig moet?"

Dat bleek te kunnen. En nog best wel snel ook.
En zo stond Elias op een prachtige winteravond aan de 'verkeerde' kant van de deur van het zwarte kantoor. De binnenzijde dus. Hij zag er belachelijk uit. Aldus Hector dan. De weerwolf had zijn haren gekamd, zijn baardje (scheef) bijgetrimd, zijn kleren gewassen en genaaid (bijna goed) en zijn laarzen opgepoetst (op de hakken na, want die zag je toch niet). Kortom, hij zag er pico bello uit. Aldus Elias dan.

Hij maakte een buiging voor het zwarte schoolhoofd waar Linwë oprecht ontroerd van zou zijn geraakt, verbijsterd over het feit dat Elias iets had opgestoken van haar lessen. "Goedenavond, hooggeëerde vrouwe Luthés," zei hij bij wijze van groet. "Ik ben er."

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
De vertoning van Elias wist zowaar een minuscule glimlach op het gezicht van het schoolhoofd te brengen. Zijn buiging was prachtig, zijn groet in orde, zijn baardje een ramp en de haren wat plakkerig, maar het kon ermee door.

"Goedenavond meneer Melnitz, gefeliciteerd met je slagen." Ze had het diploma van de jongen doorgekeken. Er had zowaar een voldoende voor etiquette op gestaan (ze hadden maar de laatste cijfers van het vak gebruikt aangezien er een leraar ontbrak) en een 9 voor wapenkunde en ook de rest van de cijfers was goed genoeg geweest.

Naar Elias werd het gebaar gemaakt dat hij mocht gaan zitten. "Ik had van Haddewych begrepen dat je graag wilde spreken over het terugbetalen van de stufi? Is dat correct?" Bij deze jongeman kon het ook altijd nog een smoesje zijn geweest en kon er nu nog een geheel andere reden op te proppen komen. Dat Elias hier al heel lang niet binnen was geweest, zei immers niet dat de phaosfee niet redelijk op de hoogte was van zijn streken. "Had je zelf al ideeën voor een baantje?"

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
De weerwolf ging zitten, op het puntje van de stoel. Normaalgesproken was hij van het type dat zich thuisvoelde en achterover leunde, maar hier voelde hij zich toch niet zo thuis. Dit was niet het kantoor van de mentor. Dit was het domein van het schoolhoofd en die stond een flink aantal treden hoger dan de meeste myrofas die hij kende. Sowieso zag het er hier heel anders uit. Heel belangrijk.

"Dat klopt, vrouwe," zei Elias en hij knikte er bevestigend bij. "Ik was niet van plan om naar Yps te gaan. En nu helemaal niet meer, met dat toen van laatst. Als u begrijpt wat ik bedoel. Als zulke dingen daar kunnen, dan heb ik er niet zoveel trek in. Maar ik kan het ook niet betalen," voegde hij eraan toe. "En ik zit natuurlijk met die schuld. Ik bedoel, de clan heeft een stuk betaald, maar ik was toen ook blijven zitten en volgens mij hebben ze niet alles betaald. Maar dat weet ik dus eigenlijk niet zo goed."

Hij pauzeerde even en keek naar de phaosfee. Hij zat toch niet te ratelen?
"Maarre, als ik een schuld heb, dan moet die betaald. Dat was de afspraak en een Lovitis houdt zijn woord."

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Maida knikte. "Spijtig te horen dat je stopt met je opleiding, maar ik begrijp het." Daarbij hadden weerwolven relatief ook maar kort te leven dus het was voor de hand liggend dat ze eerder begonnen met een volwassen leven dan andere rassen.

"Dat klopt. Je hebt drie jaar aan schuld staan." Maar vier volledige jaren waren betaald en dat was al een heel bedrag. "Dat kun je terug betalen door hier drie jaren te werken of ietsje langer als je in de periode dat je hier werkt ook al wat wilt verdienen. Kost en inwoning is wat je ook kiest deze tijd wel inbegrepen. Of je kan kiezen om buiten Bumetrel werk te zoeken. Dan heb je iets langer de tijd om je schulden terug te betalen, maar red je het niet binnen de termijn, dan hebben wij het recht je op te sporen en te gijzelen totdat er is betaald." De phaosfee verwachtte niet dat het zover zou komen, maar het was goed om de jongeman volledig in te lichten.

"Had je al een idee wat je hier zou willen doen? We hebben altijd wachters nodig, maar op dit moment ook een smid, een tuinman of iemand voor de crèche. Al lijkt dat laatste baantje me niet echt iets voor jou." Schoonmaakster worden kon ook altijd, maar dat was niet wat ze uit zichzelf een man aanbood. "Of je zou de assistent van een Heracor leraar kunnen worden, maar dan zou je ook bij de betreffende docent zelf moeten solliciteren."

De phaosfee keek de jonge weerwolf afwachtend aan, benieuwd naar wat hij hier zelf over te zeggen had. Ze had geen voor- of afkeur van de jongen. Dus ze was werkelijk neutraal en informatief in deze.

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
"Nou," zei Elias aarzelend, "ik heb er wel over nagedacht natuurlijk en ik heb met meneer Worrseyu gepraat... En nou, hij zegt dat wachter goed voor me zou zijn. Vanwege dat je dan discipline leert en leert hoe je leider moet zijn enzo. Uiteindelijk dan, he. Maar om nou elke dag alleen maar te trainen en op wacht te staan en schoenen te poetsen, dat lijkt me best wel suf. Eigenlijk."

De weerwolf werd een beetje rood. De vrouwe moest niet denken dat hij niet wilde werken voor zijn studie. Dat was het helemaal niet. Waarom flapte hij er toch altijd dingen uit die wel waar waren, maar die hij beter voor zich kon houden?

"Maar ik weet niets beters, mevrouw. Ik ben niet goed met planten of van die kleine koters. Kijk, leerlingen gaat wel, ik bedoel, ik ben een tijdje torenhoofd geweest dus dat weet ik wel, weet u. En smid zou kunnen, maar ik denk dat de smid een rolberoerte krijgt als Hector en ik daar allebei gaan werken. Dus dan blijft wachter over denk ik. En ik zal er heus niet minder hard om werken, mevrou.. vrouwe."

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Maida knikte bij het spreken van Elias. "En wat nu als je meneer Merdun gaat assisteren bij zijn lessen Wapenkunde? Je had een heel hoog cijfer voor dat vak. En dan ben je daarnaast wachter. Zou dat de boel wat spannender en beter uit te houden maken voor je?"

Het schoolhoofd bemerkte de blos van de weerwolf op. Ze onderdrukte een glimlach en keek maar eens extra ernstig. Ze moesten immers niet gaan denken dat ze even zacht en aardig was als het witte schoolhoofd tenslotte. Dat viel gelukkig in werkelijkheid ook wel mee, maar als zulke ideeën eenmaal ontstonden, dan was het hek van de dam en dan kreeg ze straks allerlei zielige verhalen en verzoeken en dat was niet de bedoeling.