Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Een rustige studie graag, vrouwe  (556 keer gelezen)

Speeldatum: 20 januari 1301 (Midwinter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 3 jaar geleden »
Alles was tot in de puntjes afgehandeld. Bill was stevig geïnstalleerd in het kasteel, maar niet zo stevig dat Will niet meteen weer de touwtjes in handen kon krijgen als dat nodig was. Hij had zijn broer omringd met de beste adviseurs, die bovendien trouw waren aan hem. Soldaten zouden alleen ten strijde trekken door een bevel van hem, en niet van Bill.
Wil vertrouwde zijn broer volkomen, alleen zijn temperament niet.

Tijdens het jaar dat hij gescheiden was van hem, zich langzaam een weg door de moeilijkheden van het besturen banend, had hij ingezien dat het misschien niet verstandig was om Bill de beschikking te geven over een stel soldaten, een wijnkelder en niemand die hem zei wat hij moest doen. Will had lang nagedacht wat hij moest doen, had nachten wakker gelegen over de vraag hoe hij veilig de macht kon overdragen aan zijn tweelingbroer.

De meest logische oplossing was uiteraard om dat niet te doen. Gewoon aanblijven als kasteelheer en Bill ergens op een positie zetten waar hij weinig kwaad kon doen.
Maar egoïsme zat in de familie Jager, hij kwam er tijdens die nachten achter, dat het hem niks uitmaakte dat er misschien een paar gevechten van kwamen, of dat hun landgoed er wat onder zou leiden, hij wou gewoon studeren.
Hij was uiteindelijk voor de stiekeme manier gegaan. Zijn broer was nooit erg oplettend geweest, en hij had het gewoon gelaten om de officiële autoriteit aan hem over te dragen. Dit was niet algemeen bekend, en Bill zou dus belast worden met het bestuur van het kasteel, hoewel Will de eigenlijke macht had.

Hij voelde zich er niet goed over en hij wist dat het een gemene streek was, maar hij had geen plotselinge vlagen van berouw gekregen en hij had ook zijn mond gehouden tegenover Wilbert, maar mee hij het eerste deel van de reis samen had gereisd.
Om hier een beetje voor op te maken, had hij zijn neefje de koets gegeven om naar Bumetrel te rijden, terwijl hijzelf een nacht in een herberg sliep en de postkoets gebruikte.

Hij had zijn reis goed gepland en er hadden zich geen onverwachte wendingen voorgedaan. Hij kwam daarom precies in de late middag van de zaterdag voor het begin van school aan.
Hij wist bij wie hij moest zijn, en om vier uur stipte klopte de faun aan bij vrouwe Vladistov, precies zoals zijn brief zei dat hij zou doen.
I'm not a nerd. I'm just smarter than you.

« [Reactie #1] : 3 jaar geleden »
"Binnen." sprak de vampier en de deur gleed magisch voor de faun open. De vampier gaf de jongeman een knikje toen hij het kantoor binnen kwam. "Neem plaats. Will-Sean Jager, is het niet? Wil je iets te drinken?" Het was iets wat levende wezens op prijs stelden en dus probeerde Vanilla daar elke keer aan te denken wanneer ze een collega of een student op bezoek had. De afgelopen jaren probeerde ze zich immers wanhopig aan haar laatste emoties vast te klampen en haar eens zo aanwezige empathie bij zich te houden, maar inmiddels was het haar allemaal wel ontglipt en waren het vooral de gewoontes en tradities, die als een leeg omhulsel achter waren gebleven, maar nog niet hun praktische functie hadden verloren.

"Ik heb de inschrijfpapieren al voor je klaargemaakt. Je had de goede vooropleiding. Ik heb de cijfers opgevraagd en die waren uitstekend. Daarbij is er ook gewoon nog plaats aan de faculteit. Dus was je wat dat betreft ook ruim op tijd. Ik moet nog een paar kleine zaken van je weten. Te beginnend met hoeveel keuzevakken je wilt volgen en ook welke dat dan mogen zijn? Minimaal één en maximaal drie."
Hoe meer je zeurt, hoe minder er gebeurt.

« [Reactie #2] : 3 jaar geleden »
Will maakte een korte buiging zonder te stoppen met lopen, en nam plaats op de stoel.
Hij weigerde het drinken. Vampiers maakten hem lichtelijk nerveus en drinken in hun bijzijn had hij nog nooit geprobeerd, nog had hij er plannen toe. Het was macaber.

"Natuurlijk, ik heb besloten twee keuzevakken te nemen." Hij wou graag zoveel mogelijk uit zijn studie halen, maar begreep ook dat hij zichzelf niet moest overwerken. Dat zou het leren ook niet ten goede komen. "Historie en strategie, en kunstgeschiedenis."
Hij was altijd al geïnteresseerd geweest in geschiedenis. Strategie zou vast ook wel eens van pas komen.


I'm not a nerd. I'm just smarter than you.

« [Reactie #3] : 3 jaar geleden »
Vanilla hoorde de toegenomen hartslag van de jongeman. Hij voelde zich overduidelijk niet op zijn gemak. Ze maakte er geen opmerking over, dat zorgde er namelijk voor dat prooien studenten zich over het algemeen nog ongemakkelijk voelden.

"Dat zijn prima keuzes." Ze werden dan ook in zijn dossier geschreven. "Dan is het volgende wat we moeten bespreken de manier van betaling. Kun je het betalen of wil je een lening? In het laatste geval zal je daar stufi-klusjes voor moeten doen. Ook kun je een maandelijkse toelage krijgen om van te leven in ruil voor dat je op het terrein van de universiteit werkt. Zijn dit opties waar je gebruik van wilt maken?"

"En wil je in een huisje op de campus wonen, dat deel je dan met drie andere studenten, of heb je een eigen woonruimte hier in de buurt?" Vanilla glimlachte. Dat waren dan de belangrijkste formaliteiten tot dusver.
Hoe meer je zeurt, hoe minder er gebeurt.

« [Reactie #4] : 3 jaar geleden »
Als je oplette, wat Vladistov zeker zou doen, kon je zien dat Will lichtelijk beledigd was door de suggestie dat hij stufi nodig had. Hij ging iets rechterop zitten en trok zijn neus iets op. Hij liet de belediging echter langs zich heen gaan. Ruzie maken zou zeer onverstandig zijn.
"Nee, ik kan het goed zonder stufi betalen. Dat zal niet nodig zijn," antwoordde hij daarom maar beleefd, hoewel wat ijzig.

"Ik zou graag een verblijf op de campus willen." Hij had er even over nagedacht of hij ergens anders, zoals in die herberg in Trezeburg of zo, niet beter af was, maar dat onhandig met reizen zijn, plus een stuk duurder voor weinig meer comfort. Hij mocht dan rijk zijn, maar geld had je nooit genoeg. Er moest altijd op gelet worden.
I'm not a nerd. I'm just smarter than you.

« [Reactie #5] : 3 jaar geleden »
Vanilla knikte en haalde een lijst tevoorschijn.
"Er is plek in huisje vier. Je zal het huisje delen met een nimf, een landelf en een vampier[1]."
Er werd een sleutel op tafel gelegd en naar de jongeman toegeschoven. Vanilla zette nog wat handtekeningen en stempels en de inschrijving was compleet.

"Heb je zelf nog vragen op het moment? Zou je eventueel een plattegrond van het terrein willen. Graag het leitje met de tekening dan wel terugbrengen, zodra je de weg een beetje kent. Wil je misschien nog informatie over de verschillende gebouwen en mogelijkheden voor extracurriculaire activiteiten?"
 1. Denk ik, weet niet zeker of Aegnor nog een jaar moet studeren.
Hoe meer je zeurt, hoe minder er gebeurt.

« [Reactie #6] : 3 jaar geleden »
Will knikte toen hij zijn huisgenoten te horen kreeg. Hij was noch tevreden, noch ontevreden. Hij was niet erg geamuseerd door de vampier, maar de nimf en de landelf waren respectabel genoeg. Het kon erger.
"Ik zou graag een kaartje hebben, maar extra informatie is niet nodig." Die zou hij zelf nog wel uit kunnen zoeken.
Hij verwachtte zo klaar te zijn met het gesprek en zijn huisje zo te kunnen bekijken. Hij zou vandaag niet al te veel meer doen. Het lange reizen had hem uitgeput en hij was van plan vroeg te gaan slapen. Morgen zou hij wel op de campus kunnen rondkijken.
I'm not a nerd. I'm just smarter than you.

« [Reactie #7] : 3 jaar geleden »
De kaart werd gepakt. Er werd aangewezen waar ze nu waren, wat de belangrijke gebouwen waren en waar zijn huisje stond. Daarmee moest de jongeman het allemaal wel kunnen vinden.
"Nou, dan denk ik dat we klaar zijn." De faun had ook geen drinken wat nog genuttigd moest worden."Zal ik je even uitlaten."

Vanilla stond al op en liep al naar de deur. "Dan wens ik je een prettige tijd hier op Ypsilon. Dan zie ik je in ieder geval aan het eind van het jaar bij het evaluatiegesprek, maar als er problemen zijn, dan mag je natuurlijk ook altijd aankloppen. Daar ben ik voor." De jongeman kreeg nog een knikje en nadat hij vertrokken was, werd de deur weer keurig achter zijn bips gesloten.
Hoe meer je zeurt, hoe minder er gebeurt.