Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Het hoofd boven water houden  (789 keer gelezen)

Speeldatum: 19 december 1300 (Begin winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Na haar gesprek met haar mentor was Pippa vrij om te gaan. Na niet lang zoeken vond ze haar slaapzaal, waar ze haar bagage dumpte en een schone jurk, ondergoed, een borstel en een handdoek uit haar koffer haalde en weer op weg ging. Op weg naar de badkamer, dit keer.

Het duurde een hele tijd, voordat Pippa de badkamer had gevonden en eigenlijk wist ze niet helemaal of het wel de juiste badkamer was, maar ach, wat deed dat er toe? Een badkamer was en badkamer en als het goed was kon ze zich daar fatsoeneren - eindelijk.
In de badkamer was het uitgestorven. Het was wel duidelijk dat hier niet vaak leerlingen kwamen, want er brandde geen vuur en het was er ongeveer net zou koud als buiten. Alleen al bij het idee dat ze zich zometeen zou gaan wassen met ijskoud water in slechts haar onderjurk, begon Pippa te bibberen. Kippenvel stond op haar armen, toen ze de kille ruimte naar binnen liep en op zoek ging naar een badkuip.

Er waren maar één grote badkuip en enkele kleinere badkuipen waar de gemiddelde leerling, op een gnoom of een kabouter na misschien, niet eens helemaal in zou passen. Daaruit maakte Pippa op dat het niet de bedoeling was dat je als leerling uitgebreid zou badderen. Bovendien zou dat toch alleen maar een hoop gedoe zijn. Daarom tilde Pippa een kleine kuip naar de kraan toe en liet ze die vollopen met water. Ondertussen trok ze haar jurk uit en borstelde ze haar haren glad. Toen de kuip vol was, trok ze de kuip met klapperende tanden en knikkende knieën een eindje van de muur vandaan en begon ze zich met haar kiezen op elkaar te wassen.

Eerst stak ze met samengeknepen ogen haar grote teen in het water. Het was afschuwelijk koud en Pippa moest zichzelf dwingen om door te zetten. Met tegenzin stapte ze met éen voet de kuip in en trok ze de andere op om ook over de rand te stappen. Natuurlijk ging het toen mis. De deur achter haar zwaaide open[1] en Pippa schrok zo erg dat ze haar evenwicht verloor en met een gilletje op haar knieën in het ijskoude water viel. De kuip zat zo vol dat er water op haar gezicht en bovenlichaam spetterde en over de rand liep. Haar onderjurk was doorweekt en een huivering trok door haar lichaam.

Boos sprong ze overeind, waarbij het water van haar lichaam droop. Ze was alleen maar van plan geweest zich te gaan wassen! Wassen met deze temperatuur was al een hel; laat staan kopje onder gaan. Geërgerd keek Pippa over haar schouder naar wie haar rust was komen verstoren en snauwde: 'Kon je niet even kloppen?'
 1. Voel je vrij om binnen te vallen.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Pippa Coppins »

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Met eenzelfde stapel kleding en doeken over haar arm als waarmee Pippa naar binnen was gelopen, kwam ook dit nimfje de meiden badkamer binnen. Ze had een paar minuten geleden nog gymnastiek gehad en Leo was van plan eens lekker te wassen. Nou lekker - in dit weer was wassen nooit lekker - maar ze stonk naar zweet en als nimf was dat natuurlijk niet acceptabel.

Eleonora had niet verwacht dat er iemand anders in de badkamer was, de lessen waren immers nog aan de gang. Gelukkig mocht je met gym altijd net iets eerder weg om je om te kleden. De rest van haar klas zou wel op weg zijn naar de eetzalen, het was immers etenstijd.[1] Zij zou straks wel een hap of twee halen. Daarom had het nimfje ook niet geklopt, niet wetend dat er wel iemand was.

Net als bij Pippa kwam er ook een gilletje uit deze nimf. Ze voelde allemaal ijskoude spetters water op haar gezicht en uit schrik liet ze haar spullen op de grond vallen. De deur klapte met een nogal luide knal achter haar dicht, waardoor ze zich nog nerveuzer voelde. Een verdedigingsspreuk lag op haar lippen maar ze besloot eerst maar eens rond te kijken. Zo ontdekte Leo Pippa, een naakt dun wezentje ergens in een hoekje met een heel chagrijnige uitdrukking.

"Sorry, ik wist niet dat dit je privé badkamer was." sprak ze sarcastisch. Bij nader inzien was dat niet de meest tactische openingszin. "Ik had je hier gewoon niet verwacht," ging ze snel verder als uitleg, haar eigen chagrijnige bui alweer voorbij, "aangezien de lessen nog aan de gang zijn, snap je. Volgende keer zal ik even kloppen." Het meisje reikte naar de grond en raapte haar spullen weer bijeen. Zo liep ze naar een van de houten tobbes en draaide het ding op zijn kop. Haar spullen werden erbovenop gelegd.

Terwijl ze een kleine emmer aan het vullen was met water, keek Eleonora weer naar de hoek. Ze herinnerde zich dat het meisje daar was gevallen. "Gaat het eigenlijk wel?" vroeg ze dus ook , een beetje bezorgdheid in haar stem.

[2]
 1. Je zei in je post bij de poort dat het al laat was, dus hierbij is het nu ongeveer etenstijd.
 2. Ik bedenk me nu dat dit topic eigenlijk niet geheel logisch is, aangezien Pippa Socophon doet en ik Merifel. Badkamers gescheiden en alles. Maar, too late now, right?
De lucht is blauw als een sinaasappel!

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Het wezen dat de badkamer was binnen komen lopen, was een nimf, zag Pippa. En ze was nog knap ook. Onmiddellijk werd Pippa alert en met samengeknepen ogen hield ze elke beweging van het meisje nauwlettend in de gaten. Het meisje zei iets over een privé-badkamer en lessen die nog aan de gang waren, maar Pippa luisterde niet. Ze keek alleen heel erg boos. Chagrijning. Afwachtend. Toen het meisje zich stiel hield en naar de tobbes liep, verroerde Pippa zich pas weer en stapte ze uit de badkuip. Ze greep naar haar handdoek, die gelukkig nog droog was, en begon zich al klappertandend af te drogen.

Nog een nimf met rood haar, dacht Pippa peinzend terwijl ze het meisje geen enkel moment uit het oog verloor. Zou ze vroeger ook gepest zijn? Of zouden andere nimfengemeenschappen misschien anders denken over rood haar? De kinderen die vroeger bij haar in de buurt hadden gewoond, hadden haar er in ieder geval om gepest. Ze hadden gedacht dat er misschien wel een vloek op haar lag. Hoe dan ook, dit meisje leek zich er niet om te bekommeren. Ze was vast erg zelfverzekerd.

Pippa legde haar handdoek weer weg en liep terug naar de tobbe. Om maar niet onder te hoeven doen aan de schoonheid van het andere meisje, raapte ze al haar moed bij elkaar en zette ze zich schrap om toch haar haar te wassen; hoe koud het ook was.

Op het moment dat Pippa zich voorover boog om haar haar in het water onder te dompelen, hoorde ze het meisje vragen of het wel met haar ging. Ze aarzelde een hele tijd, maar antwoordde toen enigszins zakelijk: 'Het gaat prima. Ik ben niet van suiker.' Eigenlijk was ze niet van plan om verder nog iets tegen het meisje, dat duidelijk een rivaal voor haar was, te zeggen, maar toen herinnerde ze zich de strenge woorden van haar moeder over beleefdheid en manieren. Daarom zei ze ten slotte met tegenzin: 'Ik ben trouwens Pippa. Pippa Coppins. Ik ben hier net nieuw... Hoe heet jij?'

[1]
 1. Ik heb mijn eerste post iets aangepast, zodat het wat logischer is. Pippa bevindt zich per ongeluk in de eerste- en tweedejaarsbadkamers van Merifel.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Ook de andere nimf, wat het inderdaad bleek te zijn, antwoordde bot. Redelijk logisch. Leo haalde haar schouders op en ging verder met haar kleine emmer vullen. Toen hij ongeveer half vol was liep ze weer naar haar spullen en ging zitten op een andere omgekeerde tobbe. Genoeg tobbes in de badkamers als er niemand anders was dan zij en die nimf, een voordeel van wassen tijdens het eten. "Fainopur.[1]" sprak ze zacht en hield het vlammetje wat verscheen onder het emmertje. Met een beetje meer magie groeide het tot een behoorlijke vlam en de nimf wachtte geduldig tot haar water iets warmer was. Heel lang zou ze het niet kunnen volhouden, maar elke graad maakte al verschil met dit ijskoude winter water.

"Ik heet Eleonora Vasiles, Pippa Coppins." antwoordde ze ondertussen, haar ogen strak op de magie gericht. Ze had het gelukkig al vaker gedaan, anders was een conversatie houden volledig onmogelijk geweest. Nu vergde het al haar volledige concentratie. "Ik doe ook Merifel." Haar zinnen waren kort, haar woorden werden met precisie gesproken. De vlam sputterde in haar hand, maar met haar ogen gesloten wist Leo hem aan te houden.

Terwijl ze hier nu toch zo zat, ging Eleonora in haar hoofd maar even langs wat ze wist van het meisje. Ze was nieuw, een nimf en had steile rode haren, in tegenstelling tot haar eigen wilde bos kullen. Maar rood was al zeldzaam genoeg. Pippa leek haar een beetje schichtig maar niet onaardig, in ieder geval, tot nu toe niet.

Oh - bij Sprilas - nu was haar vlam uit! Ze stak voorzichtig haar hand in het water. Het was al te doen, niet zo ijzig meer als daarvoor. Goed genoeg althans. Leo haalde alle knopen en knopjes van haar gewaad los en liet het zonder te aarzelen van haar welgevormde lichaam vallen. Haar onderrokken en andere kleding stukken gingen ook uit tot ze uiteindelijk alleen nog een dun onderjurkje[2] aan had. Brr... best frisjes. Ze stak een doek in haar water en begon te schrobben.
 1. (9) Winst bij hoger dan 6
 2. of wat er ook als ondergoed fungeert in de middeleeuwen. Hedendaags zou ze in een slipje en hemd staan.
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Pippa zag vanuit haar ooghoeken hoe het meisje een tobbe met water vulde en dit water vervolgens met een spreuk probeerde op te warmen. Ze ergerde zich eraan, maar ze kende de spreuk niet en kon het meisje dus niet nadoen. Daarom schraapte ze al haar moed bij elkaar en dompelde ze haar lange haar onder in het ijzige water.

Terwijl ze haar haren en hoofdhuid zo goed en kwaad als het kon begon te wassen, gaf het meisje antwoord op haar vraag. Eleonora Vasiles, heette ze. En ze deed ook Merifel. Ook Merifel? Een huivering, niet alleen van de kou, maar ook van schrik, trok door Pippa's ruggengraat en haastig kwam ze overeind. Eleonora zei niet voor niets ook Merifel, dat betekende dat ze dacht dat Pippa op dezelfde afdeling zat. Waarom dacht ze dat?

Pippa kon maar één verklaring bedenken. Ze pakte haar bos natte haar met één hand vast en probeerde het koude water niet op haar lichaam te laten druppen. 'Merifel?' vroeg ze aarzelend aan het meisje. 'Ik doe geen Merifel. Ik ben ingeschreven voor Socophon.' Ze vroeg zich af wat het meisje nu wel niet van haar moest denken. 'Ik vrees...' zei ze verontschuldigend, 'dat ik de verkeerde badkamer ingelopen ben. Ik vond het al zo'n eind lopen.' Zwijgend wrong Pippa haar haar uit en begon ze zich af te drogen. Ze kon hier maar beter zo snel mogelijk weggaan, voordat er nog meer Merifellers binnen zouden komen en haar misschien wel belachelijk zouden maken.

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Eleonora schrobde haar armen, benen, voeten en oksels schoon totdat ze van alle vieze zweet geurtjes af was. Haar haren hoefden niet, die had ze gisteren nog gewassen. Ze pakte een linnen doek en begon met afdrogen.

"Merifel ja." Ze wees naar haar groene uniform. Grinnikend luisterde het nimfje naar de rest wat het meisje zei. "Slimmerd. Hoe krijg je het voor mekaar. Die nieuwelingen..." Een glimlach op haar lippen terwijl ze haar uniform weer over haar hoofd trok. "Hier Pippa, ik loop zo wel even mee naar je slaapzaal, zodat je niet weer verdwaalt. Het is niet zo ver." Leo haalde iets wat leek op een kam door haar wilde krullen en werkte zo goed mogelijk de knopen eruit. Vragend keek ze ondertussen naar Pippa.
De lucht is blauw als een sinaasappel!

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Pippa bleef de andere nimf, Eleonora, nog een tijdje beduusd aanstaren, maar schudde de gedachten gauw van zich af toen het tot haar doordrong dat dat niet erg beleefd was. Ze volgde Eleonora's voorbeeld en kamde haar honingblonde haren weer glad, waarna ze het handig in een vlecht knoopte. Daarna trok ze al klappertandend haar jurk weer haar aan. Ondertussen slaakte Pippa een diepe zucht. Ze moest maar zo snel als ze kon naar haar slaapkamer gaan, zodat niemand haar zou zien nu ze geen onderjurk aan had. Die natte onderjurk ging ze voor geen goud aantrekken - ze verging van de kou!

Terwijl Pippa de houten kuip naar de hoek van de ruimte trok en het water liet weglopen, bood Eleonora haar aan om met haar mee te lopen naar de slaapzaal. Pippa wierp het nimfje een gemaakte glimlach toe en knikte. 'Graag, dat zou fijn zijn,' antwoordde ze beleefd. Maar zo beleefd als ze deed, zo voelde ze zich niet. Van binnen was ze pissig op het meisje, omdat het meisje haar nogal neerbuigend (tenminste, zo interpreteerde Pippa het) onder de groep "die nieuwelingen" had geplaatst. Alsof nieuwelingen allemaal dom waren. Pippa in ieder geval niet, zelfs al was ze misschien verkeerd gelopen. Eleonora deed zich misschien voor als aardig, maar ze was ook knap én een nimf en daarom moest Pippa voor haar oppassen. Het meisje kon een bedreiging voor haar vormen.

Je vijanden moest je dichtbij je houden, had Pippa altijd geleerd. En daarom besloot ze om zich vanaf nu van haar beste kant te laten zien tegenover Eleonora; of dat nu echt was of niet. Misschien kon ze op een gegeven moment zelfs vriendschap sluiten met het nimfje, of op zijn minst haar vertrouwen winnen. Ja, dat zou ze gaan doen!

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
Eleonora knikte als reactie op Pippa's woorden. Ze was veel te druk bezig met haar wilde bos krullen om meer te zeggen. Toen het uiteindelijk in een redelijk nette knot was geknoopt met een groen lintje, borg ze haar spullen weer op in haar tas en hing de doeken over haar arm. Haar emmer water werd met een voorzichtige schop geleegd in de hoek.

"Kom je?" zei het nimfje glimlachend. Een open en betrouwbare glimlach, en tegelijkertijd de liefste die ze had. Jongens zouden smelten bij zo'n glimlach, maar Pippa was helaas geen jongen. Pippa was een meisje en een uitermate bijzonder exemplaar. Er was iets met haar, iets verontrustends. Verontrustend genoeg om te zorgen dat Leo haar liefste glimlach moest opzetten.

"Kunnen we nog even langs mijn slaapzaal? Dan kan ik mijn spullen even wegleggen. Dat is hiernaast, vind je vast niet erg hè?" Het tamme wezentje zou vast geen kik geven. Waarom zou ze?
De lucht is blauw als een sinaasappel!

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
Eleonora was blijkbaar echt van plan haar te helpen en haar de goede weg te wijzen. Dat maakte Pippa iets meer ontspannen, al helemaal toen het nimfje haar ook nog een vriendelijke glimlach toewierp. Pippa wikkelde haar natte onderjurk in haar handdoek, pakte haar borstel en knikte. 'Oké, we kunnen gaan,' zei ze. 'Maar als je het niet erg vindt, moet ik wel zo snel mogelijk terug naar mijn slaapzaal. Mijn eh... onderjurk is nat geworden, toen je binnenkwam.' Ze grinnikte. 'Mijn moeder zou me vermoorden als ik zo rondliep.' Eleonora zou dat vast wel begrijpen.

Toen ze de badkamer verlaten hadden, bedacht Pippa wat ze wilde weten over Bumetrel. Nu ze naast een ouderejaars liep, had ze mooi de mogelijkheid om alvast een beetje research te doen. Ze moest toch immers wel een beetje weten wat haar te wachten stond?

'Dus,' vroeg ze nieuwsgierig aan Eleonora, toen ze richting de meisjesslaapzaal van Merifel wandelden. 'Kun je me wat vertellen over Bumetrel? Is het hier leuk? Zijn er wezens voor wie ik moet oppassen? Zijn er nog speciale regels die ik moet weten? Is het eten lekker?'




« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
"Oh ja hoor, het is hier echt gelijk om te hoek." De opmerking over Pippa's moeder werd genegeerd. Haar moeder was overleden. Leo wenste dat ze nog rondliep om haar te vermoorden als ze zonder onderkleding rond liep. Misschien deed ze het dan ook minder vaak. Misschien was ze dan niet zo... vrijpostig als ze nu was. Misschien was het dan allemaal anders. Misschien moest ze maar gewoon de weg naar haar slaapzaal leiden en niet zo lopen mokken.

"Ik vind Bumetrel geweldig. Elke dag mag je nieuwe dingen leren, nieuwe spreuken, nieuwe woorden, nieuwe trucjes. Je hebt alleen wel een boel huiswerk. Als je alles zou maken tenminste." Het nimfje glimlachte zoet en keek haar metgezel met een duivelse glinstering in haar ogen aan.

"En wezens waar je voor moet oppassen... Leraren. Oh, en mentoren. Ontwijk ten alle tijden de mentoren. Al heb ik gehoord dat jouw blauwe faun wel lief is. Maar alsnog, mentoren zijn niet te vertrouwen." Misschien had ze gewoon een slechte ervaring aan Mocha, haar eigen groene vrouwe. "Voor de rest moet je proberen om vampiers en weerwolven niet te boos te maken. Daar worden ze niet vrolijk van. Of je moet wat zilver bij je hebben en hopen dat de zon schijnt, dan kan je ook een hoop lol beleven." Weer grijnsde het meisje, terwijl ze de deur naar haar slaapzaal open duwde. Die was verlaten op dit tijdstip van de dag.

"Regels... tja, regels zijn er om te breken hè? Als je gewoon zorgt dat je die mentoren en leraren goed ontwijkt, dan maken die regels ook niet veel uit. Geen enkele is echt hééul belangrijk. En het eten is vies. Elke dag hetzelfde papje of drapje en je hebt geluk als je één keer per week een verloren stukje appel erin ziet drijven. Of peer. Maar peren zijn nog zeldzamer." Leo maakte met een hand de kist achter haar bed open waar ze inmiddels waren aangekomen, en stopte met de andere hand haar spullen erin.
"Het is wel heel goed voor de lijn, dat schaarse eten. Ik wed dat je vooral de eerste weken veel af zal vallen, dan is je lichaam nog niet gewend aan het strakke schema. Had ik ook. Spontaan een prachtig zandloper figuur." Het nimfje kletste vrolijk verder terwijl ze de slaapzaal weer verlieten en op weg gingen naar de Socophon vleugel.
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
De glinstering in Eleonora's ogen beviel Pippa wel. Ze was van tevoren bang geweest dat het er op Bumetrel heel streng aan toe ging en dat iedereen zich voorbeeldig gedroeg en er nooit iets spectaculairs gebeurde. Maar te horen aan de manier waarop Eleonora sprak, was Pippa niet de enige die vond dat regels er waren om zo nu en dan gebroken te worden.

Terwijl ze naar de slaapzaal van Merifel liepen, luisterde Pippa naar alles wat het nimfje vertelde over Bumetrel. Volgens Eleonora moest ze in ieder geval uitkijken voor vampiers en weerwolven en voor mentoren. Nu vond Pippa haar eigen mentor allesbehalve eng, maar ze was opgegroeid in een gemeenschap waar bijna alle nachtwezens gemeden werden en het stempel 'gevaarlijk' opgeplakt kregen. Nachtwezens vond ze dus wel eng. Of nou ja, dat was misschien een beetje sterk uitgedrukt. Het zouden in ieder geval nooit haar beste vrienden worden.

Toen Pippa Eleonora hoorde praten over afvallen, fronste ze haar wenkbrauwen. Was dat meisje wel goed snik? 'Goed voor de lijn?' Pippa keek Eleonora verbaasd aan. 'Je maakt een grapje zeker?' Wat was er nou mooi aan dun zijn? Nee, ze verlangde er juist naar om zo bevallig te zijn als de dames van adel die hier op school zaten. Zij hadden tenminste vrouwelijke vormen waar je de botten niet door heen zag. Nou, dat was bij haar wel anders! Pippa schudde mistroostig haar hoofd. 'Ik was al bang dat het eten slecht zou zijn. Maar zo slecht! Dat betekent dus dat ik goede vriendjes met het keukenpersoneel moet worden.' Misschien dat ze dan een keer iets extra's zou krijgen...

Ze liepen al kletsend[1] door en kwamen al gauw aan bij de afdeling Socophon. Pippa herkende het onmiddellijk. Ze hield haar pas in en een dankbare glimlach verscheen op haar gezicht. 'Bedankt dat je met me mee wilde lopen! Ik denk dat ik het vanaf hier wel kan vinden.'

 1. Om er een beetje actie in te houden.

« [Reactie #11] : 4 jaar geleden »
"Ach, je wil toch ook niet allemaal vetrolletjes? Dat staat zo... flubberig, vind ik. Maarja, ik overdrijf wel een beetje hoor. En zodra je aan je schema gewend bent dan gaat het wel weer. Al is het een goed idee om een vriendje te krijgen in de keukens. Ik heb er ook wat contacten." De nimf ging natuurlijk niet vertellen wie, maar het gespreksonderwerp ging alweer over op andere dingen.

Toen de twee nimfjes een paar minuten later dus bij de Socophonvleugel aankwamen, vond Leo het jammer dat de ander er alweer vandoor ging. Het meisje was wat vrijer geworden tijdens hun gesprek, minder schichtig. Het was altijd leuk om zoiets te zien, vond de Merifeller, die zelf totaal niet bang ingesteld was.

"Graag gedaan hoor! Ik hoop je nog eens te spreken." Eleonora stak haar hand op en toen het andere meisje uit zicht was verdwenen, ging ze op weg naar de eetzaal. Eens zien wie er allemaal al was.
De lucht is blauw als een sinaasappel!