Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Nog een wachter nodig?  (1022 keer gelezen)

Speeldatum: 14 december 1300 (Begin winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Met een grijns van oor tot oor arriveerde Levi op een mooie winter dag bij de poorten van Bumetrel. Ja, de weerwolf vond dat winters mooi konden zijn. Het schitteren van de sneeuw in de zon bijvoorbeeld, of als alle bomen met een laag wit waren omhuld. Het kon ook niet anders, aangezien hij was opgegroeid in een land met zo'n beetje meer dagen winter dan er in een jaar zaten.

Levi stapte in de ondiepe sneeuw de laatste paar meters naar de poort. Nou, ondiep, zijn voeten zakten alsnog weg, maar hij was veel dieper gewend. Zo kwam hij een minuutje later aan bij de poort - natte sneeuw in zijn haar, een laagje wit over zijn verder bruine mantel, een dolk aan zijn zijde en een enthousiaste glimlach op zijn gezicht. De jongeman klopte aan en wachtte geduldig op een antwoord.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Fellow had deze koude winterdag dienst bij de poort. Hij had ditmaal wel braaf de mantel aangedaan, die zijn vrouw voor hem had klaargelegd en hij had wat extra wol in zijn shcoenen gedaan. De landelf stond er dus warmpjes bij en deed daarom ook niet minder vrolijk dan anders het luikje in de poort open.

"Een goede ochtend gewenst meneer... Wat kan ik voor u doen?" De weerwolf leek hem niet onvriendelijk, maar hij zag er wel iets te oud uit voor een leerling. Niet dat dat een probleem hoefde te zijn. Er waren zoveel redenen waarom iemand bij de poort kwam aankloppen. Wellicht kwam hij iemand uit zijn roedel ophalen voor de vakantie.
Too sweet to function

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
"Hetzelfde gewenst, beste man." Als er geen deur tussen de weerwolf en landelf was geweest dan had Levi zijn hand uitgestoken ter begroeting. Helaas was het niet anders.

"Ik heet Levi Semaris Chreagh uit Marekka." vertelde de weerwolf verder. "Ik vroeg me af of jullie nog een nieuwe wachter nodig hebben en waar ik me moet melden om dat te bespreken. Ik heb al een brief vooruitgestuurd omtrent mijn komst, maar ik weet niet of de hop is aangekomen. Het zijn fragiele wezentjes; zeker in dit weer. Zou u mij verder kunnen helpen?"

De jongeman stak zijn handen in zijn zakken en schuifelde iets heen en weer met zijn voeten. Het was toch een beetje fris als je stil stond.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Levi Semaris Chraegh »

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
De wachter opende eerst de deur in de poort maar eens, dat praatte wat makkelijker en je kon een mogelijk aanstaand collega toch niet in de kou laten staan.
"Geen wapens bij je? Zowel, dan moet ik je vriendelijk verzoeken die af te geven. Je zal ook magisch gefouilleerd worden. Niet dat je daar iets van merkt nu, maar dan ken je alvast wat van de procedure, mocht je aangenomen worden." De landelf grijnsde jongensachtig naar de weerwolf.

"Mijn naam is Fellow Merdun, wachter en leraar van dit mooie kasteel. Paar jaar geleden was ik de kapitein, dan had ik je meteen verder kunnen helpen, maar wegens nieuwe gezinsuitbereiding... Je snapt het wel." De grijns bleef.

"Ik kan je ofwel naar de kapitein sturen, maar die is vrij druk op het moment. Dus dan zal je vandaag niet aan de beurt komen.[1]. De andere optie is het zwarte schoolhoofd. Zij gaat ook over de beveiliging. Ik kan met je meelopen naar haar kantoor en vragen of ze tijd voor je heeft ergens vandaag. Mocht je moeten wachten, dan neem ik je wel mee naar de wachtersruimte. Kan je de andere jongens leren kennen. " Veel tekst, maar het was wel zinnig wat Fellow allemaal zei. "Dus. Wat wil je?"
 1. Geloof ik. Sorry Dorian als het anders was :P
Too sweet to function

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
De poort werd geopend en de jonge weerwolf stapte naar binnen. Even keek hij naar het bekende kasteel voor zich, zijn thuis voor zeven jaar van zijn leven. Vele herinneringen lagen in dat kasteel verborgen - het was goed om weer terug te zijn.

Zijn aandacht werd weer getrokken door de landelf en Levi knikte bij zijn vraag. "Een toekomstige wachter en eenzame reiziger heeft uiteraard wapens bij zich, heer Merdun." antwoordde hij met een grijns, bek vol scherpe tanden. Levi gespte behendig zijn dolk los en haalde een tweede, kleinere, uit zijn tas. Beide werden netjes afgegeven. "Nog gefeliciteerd met uw gezinsuitbreiding, trouwens. Een jongen of een meisje?" vroeg hij, oprecht geïnteresseerd. Met zijn handen klopte hij ondertussen wat sneeuw van zijn mantel af en schudde iets met zijn hoofd waardoor er druppeltjes in het rond vlogen.

"Ik begrijp dat uw voorkeur uitgaat naar het zwarte schoolhoofd, dus dan zal ik die wijsheid maar opvolgen." Hij liet de man de weg leiden, ook al herinnerde hij die nog vaag.

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Fellow nam de dolken aan en ze werden veilig opgeborgen in de daarvoor bestemde kist. Hij keek er ook niet van op dat de man wapens bij zich had, maar dan moesten ze alsnog gewoon afgegeven worden. Men maakte er pas een punt van, wanneer over wapenbezit werd gelogen.

"Een meisje, Sona. En ze lijkt sprekend op haar prachtige moeder. Heb jij al een vrouw? Hoe werkt dat eigenlijk bij weerwolven? Jullie moeten toch een mensenvrouw ontvoeren of veroveren? Of zijn dat fabeltjes?" Fellow wist dat er ook weerwolven waren met een elf als vrouw, maar daar was de gemiddelde myrofas toch wat minder enthousiast over. Dat wist hij uit ervaring van toen hij nog met Limki samen was geweest.. maar nu niet meer. Nu was hij een keurige landelf met een keurige landelfin als zijn keurige vrouw, keurig getrouwd met een keurige baby. Want het was allemaal toch ook zó keurig gegaan. Keurig.

"En laten we dat maar doen. Dan weten we meteen waar we aan toe zijn. Ik moet je wel waarschuwen, dat het zwarte schoolhoofd een strenge is, maar wat verwachten we anders van schoolhoofden?" De landelf ging de weerwolf voor naar de zwarte toren, totdat ze uiteindelijk bij de assistent van vrouwe Luthes aankwamen. Het was een kruislinge met landelfbloed.
"Goedemorgen Haddewych, hoe is het ermee?" Hij gaf haar een vriendelijke glimlach. "Weet jij toevallig of de vrouwe vandaag tijd heeft voor een sollicitatie?" Hij gaf een knikje naar de weerwolf die hij op sleeptouw had genomen. "Dit is Levi, hij wil graag solliciteren voor wachter. En met dit weer willen we toch niemand buiten in de kou laten creperen, toch?" Fellow keek de kruislinge op zijn allerliefst aan en hoopte dat ze mee wilde werken.
Too sweet to function

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
"Nee ik heb geen vrouw, nog niet althans. Ik ben de juiste nog niet tegengekomen maar ben ook niet echt op zoek gegaan." Zijn Alfa had hem wel aangespoord om zijn ogen open te houden, de roedel moest en zou voortbestaan.
"Ontvoeren en veroveren, dat is in de kern hoe het werkt, maar vaak gaat het op een veel geciviliseerdere manier. De vrouw van mijn Alfa bijvoorbeeld, die heeft gewoon de keuze gemaakt om als mens bij onze roedel te komen wonen. Zo zijn er meer en een paar dochters en zonen van. Niet iedereen binnen de clan wordt gelijk tot weerwolf gebeten, dat zou onze eigen dood worden. Uiteraard wordt er zo nu en dan een jongedame gekaapt... Weerwolven staan niet immers bekend om hun zachtmoedige methoden. Het is best logisch, er zijn er niet veel die vrijwillig met een beest trouwen." vertelde weerwolf onbeschaamd.

Zo gingen de twee jongemannen op weg naar het zwarte schoolhoofd. "Oei, erg streng? Is de oude Vladistov dan uiteindelijk van zijn felbegeerde troon afgestoten?" antwoorde Levi nog, voor ze aankwamen bij de assistente van de vrouwe zwart. Een mooie jongedame, al was hij niet geheel zeker wat voor ras ze was. Met zo'n hoge positie zou het toch wel geen kruisling zijn? Al was ze niet mooi genoeg voor een nimf, en niet... spits genoeg voor een elf. Raadsels.

Fellow nam het woord en er werd geduldig gewacht.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Levi Semaris Chraegh »

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
"Je hebt hem meegenomen alvast?" vroeg Haddewych met een glimlachje. "En dan zal ik jullie naar beneden sturen, zeker. Slim." Ze stond op van achter haar bureau. "Ik zal vrouwe Luthes vragen, even wachten." Ze knikte even naar de weerwolf en Fellow en liep naar haar meesteres om te vragen of ze tijd vrij kon maken.

"Vrouwe," vroeg ze toen er een geschikt moment leek om Maida Luthes even te onderbreken in haar bezigheden, "meneer Merdun vraagt of er een wachter sollicatie nu doen kan. Hij is jong en lijkt op een mens. Ik denk een weerwolf."
Haddewych vertelde er maar niet bij dat beide heren al ongeveer in het kantoor van Maida stonden. De vrouwe mocht er eens geïrriteerd van raken. Zij zelf kon er de humor wel van inzien.

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
Maida keek op. "Mmm?" Een sollicitatie? Nu? De vrouw wreef  over haar voorhoofd. Ze was midden in een gedachtenreeks geweest en moest even omschakelen. "Een sollicitatie voor wachter, zei je?" Ze knikte toen. "Dat is goed." Die gesprekken waren toch nooit heel ingewikkeld. Wachters waren over het algemeen vrij eenvoudige lui, met eenvoudige wensen en eenvoudige denkwijzen.

"Ik kan hem over een kwartier wel ontvangen. Dan maak ik dit eerst even af." Haddewych kreeg een knikje en Maida zette zich weer aan het werk. Het was zaak dat van alle schoolverlaters duidelijk was hoeveel schuld ze hadden en hoe lang ze op Bumetrel nog moesten werken of op welke termijn ze de schuld zelf terug moesten betalen. En dan waren er ook nog personen die een soort betaalde stage hier kwamen doen en daar moesten ook weer zinnige constructies voor worden bedacht. Dus dat was wel een hersenkraker, maar niets waar de vrouw niet uitkwam.

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
"Goed, vrouwe, ik zal het zeggen," zei Haddewych. En in een opwelling: "Zal ik u wat vers vruchtensap halen beneden?" Ze kon het niet helpen, met haar achtergrond als slavin lette ze bijna automatisch op elke beweging en uitdrukking die de vrouwe maakte.

Na het antwoord gehoord te hebben, keerde ze terug naar de beide heren. "Vrouwe Luthès kan u over een kwartier ontvaangen," deelde ze mee. Wat de twee in die tijd wilden gaan doen, moesten ze zelf maar weten. Zij kon het ook niet helpen dat vrouwe Luthès het druk had en ook niet dat meneer Merdun zomaar naar boven was gelopen zonder een afspraak te maken. Ze ging echt niet aandringen bij de vrouwe. Die had het druk genoeg.

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
"Ah dankje, vrouwe, u bent geweldig." Fellow schonk haar een brede en dankbare grijns. Hij besloot dat hij ook best op het puntje van haar bureau kon gaan zitten in de tussentijd. "En hoe is het
? Om voor het zwarte schoolhoofd te werken? Is ze een beetje aardig voor je?" Hij bedoelde het niet spottend, maar zolang als hij al op Bumetrel kwam, waren er maar weinig personen die echt blij werden van een zwart schoolhoofd, dat was toch altijd de strengere en hardere wederhelft van het schoolhoofdenduo. Dat imago kwam ongetwijfeld door Gustav Vladistov, maar dat de opvolging een phaosfee betrof en geen dartel nimfje droeg daar niet aan bij.

Levi werd natuurlijk ook bij het gesprek betrokken. "Weet je al hoe je het gaat aanpakken bij de vrouwe? Of wil je nog even je praatje oefenen? We hebben een kwartier."
Too sweet to function

« [Reactie #11] : 4 jaar geleden »
Terwijl Fellow zijn beslissingen maakte, besloot Levi met zijn achterste tegen de dichtstbijzijnde muur te leunen, een hand ontspannen in zijn zak. Met de ander krabde hij afwezig aan zijn stoppelbaardje. Reizend had je niet zo veel tijd om je te scheren, iets waar hij nu toch wel een beetje spijt van had. Formeel gedoe hier allemaal.

"Ik heb er eigenlijk nog niet zo over nagedacht. Dit is mijn eerste sollicitatie gesprek weet je, ik weet niet precies hoe dat gaat. Ik hoop echter dat ik met mijn opleiding en achtergrond het wel zo ver kan schoppen als wachter, of als dat niet lukt dat ik wachter in opleiding kan worden. Nog tips? Do's and don't's?"

De weerwolf keek ook even naar de assistente. "Hoe is ze een beetje? Ik heb alleen maar de oude Vladistov[1] meegemaakt."
 1. Als ik het goed heb, was die schoolhoofd toen Levi op Bum zat.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Levi Semaris Chraegh »

« [Reactie #12] : 4 jaar geleden »
"Vrouwe?" herhaalde Haddewych verwonderd, "ik ben helemaal geen vrouwe. Gewoon een gewone vrouw." Dat wist meneer Merdun toch ook wel? "Vrouwe Luthès is erg vriendelijk voor mij. Ze is rechtaardig en geduldig met mij."

Zij kende Gustaf Vladistov niet, maar waarschijnlijk had ze zelfs hem vriendelijk en geduldig gevonden. Zulke hoge verwachtingen had ze nu eenmaal niet van haar werkgevers. Alleen het feit al dat er niemand aan haar zat, vond ze al geweldig.

"De vrouwe is slim. Ze weet als je liegt of niet dingen zegt. Gewoon eerlijk zijn en zeggen dat u hard werkt." Ze haalde haar schouders op. Eigenlijk wist ze het zelf ook niet zo goed. Ze wist wel dat de phaosfee niet snel onder de indruk was. "Oh en netjes beleefd zijn!" zei ze voor de zekerheid. Mannen waren soms zo lomp en grof.

« [Reactie #13] : 4 jaar geleden »
"Weet ik, gewone vrouw Haddewych, maar u heeft ons zo geholpen, dat u voor mij even heel wat rangen in status omhoog schoot. Mijn excuus als ik je heb beledigd. En goed te horen dat ze goed voor je is." Niet dat hij had geweten wat te doen als het anders was, maar daar hoefde hij nu ook niet over na te denken.

"Inderdaad, Levi, wat Haddewych zegt. Beleefd zijn, zeggen dat je hard kan werken, dat je veel wil leren. Uiteraard moet je wel een beetje je positieve kanten benoemen en je vooropleiding. En geen bijdehante grapjes maken. Loop straks met rechte rug naar  binnen. Dus wel zelfverzekerd, maar niet te... " Hopelijk waren de tips niet al te ingewikkeld en teveel tegelijk. "Ach, je doet het vast hartstikke goed."

Op dat moment klonk er ook beweging in het kantoor. De tussendeur ging open. "Haddewych, kun je de sollicitant vertellen dat hij..." Daarna werd een doorborende blik op de weerwolf gericht. "Ah, hij is er al. " Maida liet een korte stilte vallen waarin ze de jongeman bestudeerde. Ze gaf hem een knikje. "Je mag binnenkomen op de gebruikelijke manier." Ze wilde ook zijn groet en buiging zien. Hoe het nu ging was anders wel zeer ongebruikelijk. De phaosfee gaf Haddewych een knikje en liep toen naar binnen, waar zij weer plaats zou nemen achter haar bureau.
Too sweet to function

« [Reactie #14] : 4 jaar geleden »
"Dankje Fellow." antwoordde de jonge weerwolf met een grijns. Als als die wachters zo vriendelijk waren als deze, dan zat hij hier op de goede plek.

Op dat moment kwam de zwarte vrouwe in zicht en keek hem met een bedenkelijke uitdrukking aan. Bijna automatisch rechtte hij zijn schouders iets en haalde zijn achterste bij de muur vandaan. Zijn handen werden uit zijn zakken gehaald, en Levi glimlachte zelfverzekerd. Veel zeggen kom hij echter niet, de vrouwe verdween weer. Een lichte zucht ontsnapte zijn lippen.

"Nou, dan ga ik maar." zei weerwolf toen de deur was dichtgevallen. "Fellow. Haddewych." Beiden kregen een beleefde knik en een glimlach, voor de man aanklopte, 'binnen' hoorde, en door de deur verdween.[1]

Eenmaal binnen maakte Levi de correcte buiging, degene die hij hier op school had geleerd voor schoolhoofden en andere hoge rangen. "Gegroet weledelzeergeleerde vrouwe Luthès en een hele goedemorgen gewenst. Ik heet Levi Chraegh." Zoals het hoorde bleef de weerwolf afwachtend staan tot hij een stoel kreeg aangeboden, of iets dergelijks.

"Zoals u weet kom ik solliciteren voor een baan als wachter. Ik heb al een brief vooruitgestuurd omtrent mijn komst, maar ik weet niet of de hop is aangekomen?" Hij liet zijn zin eindigen als een vraag.
 1. GM?

« [Reactie #15] : 4 jaar geleden »
De jongeman kreeg een knikje. "Neem plaats." Ze luisterde naar zijn zinnen en tot nu toe bracht hij het er goed vanaf. Hij was uiterst beleefd en zeer zorgvuldig bezig om een goede indruk te maken. Ze kon het wel waarderen, zeker van een ras wat er niet om bekend stond zeer gracieus te zijn.

"De hop is aangekomen. Daarin had je meegestuurd welke opleiding je had gedaan, toch?[1]" De vrouw pakte de brief van de stapel en las hem nog eens vluchtig door. "Heracor, vijf jaar geleden afgestudeerd. Is het niet?" De man kreeg een zuinige glimlach.

"Vertel. Waarom wil je hier komen werken en niet bij de roedel blijven? En denk je dat je nog goed genoeg bent voor wachter? Of zijn je vaardigheden een beetje gesleten de afgelopen jaren?"
 1. GM?

« [Reactie #16] : 4 jaar geleden »
Zeer zorgvuldig was inderdaad de beste beschrijving van wat de weerwolf trachtte te doen. Het lag niet in zijn aard om zo beleefd en omslachtig te spreken, maar hij had het geleerd, en het kwam hem nu ook van pas. Het bleek toch nog handig om een Semaris te zijn.

"Dat is correct, vrouwe." antwoordde Levi met een beleefde glimlach. Een glimlach stond de phaosfee tegenover hem wel goed. Het zorgde ervoor dat haar donkere uitstraling net iets minder bijtend leek.

"Nou, ik heb er eigenlijk niet zo over nagedacht. Uh, nee niet op die manier." Levi stak zijn handen op, alsof hij daarmee de woorden terug kon nemen. Slechte woordkeuze.
"Kijk, het was meer een opeenstapeling van gebeurtenissen. Er was minder werk voor de roedel, en daardoor minder geld. En eigenlijk kon ik daar niet zo veel met waar ik het beste in ben, vechten. Alles heeft een beetje bijgedragen aan de keuze om hier terug te komen." Veel minder vlot dan zijn introductie praatje, iets waar hij al op geoefend had.
"Bovendien mistte ik Bumetrel een beetje." Hij grijnsde, geen spoortje van schaamte te bekennen.

Bij de tweede vraag moest de weerwolf fronsen. Hij was uiteraard nog in top vorm. "Ik kan u verzekeren dat ik bijna dagelijks heb getraind de afgelopen jaren, vrouwe. Als weerwolf is het leven hard, zeker in het verre noorden. Tevens heb ik plezier in zwaardvechten en boogschieten, dus ik heb het goed bijgehouden."
'Je positieve kanten benoemen' hoorde hij Fellow weer spreken. "Daarnaast heb ik de jonge weerwolven wat van mijn kennis meegegeven door ze lessen te geven in vechtkunst." voegde hij nog toe.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Levi Semaris Chraegh »

« [Reactie #17] : 4 jaar geleden »
Maida knikte. "Dat kun je zonder aarzeling zeggen, jongeman. Schaarste in werk en daarmee geld is een goede reden om werk elders te zoeken. Heeft je roedel dan ook voedseltekort of valt dat mee? Je kan ook salaris opsparen en daar een kip of geit voor kopen en die naar de roedel sturen."[1] Ze was blij dat de jongen niet was verstoten, want doorgaans zat daar allerlei problematiek achter en zo'n geval wilde je niet op de school hebben.

En de sollicitant bleek in topconditie te zijn. Maida knikte nogmaals. Ze was hier wel tevreden over. "Ik wil je aannemen."Ze dubde alleen nog over in welke hoedanigheid. Zou ze hem aannemen als wachter of als wachter in opleiding. "Was je in de roedel ook een wachter of soldaat? Of heb je daar nog geen ervaring mee?"
 1. Ben laatste tijd beetje aan t experimenteren wat je allemaal met lonen e.d. kan :P

« [Reactie #18] : 4 jaar geleden »
"Er was gelukkig geen sprake van voedsel tekort toen ik vertrok, maar dat was het einde van de zomer. Ik weet niet hoe het er nu aan toe gaat, het was een lange reis. Ik ben nergens lang genoeg gebleven om een hop te kunnen ontvangen, maar ik zal mijn Alfa vandaag nog schrijven over de mogelijkheden." De weerwolf knikte dankbaar. Zelf zou hij toch niet zo veel aan het geld hebben.

"Ik heb een aantal jaar geleden vlak nadat ik afgestudeerd was, kort gewerkt als wacht voor een goederen karavaan die naar het zuiden trok. Ze betaalden een mooie som geld, met een gedeelte vooraf. Net als nu was het geld op dat moment schaars. Maar behalve voor die korte zomer heb ik nog niet eerder bewaakwerk gedaan. Als soldaat evenmin. Ik vrees dat ik niet veel ervaring heb op dat gebied." Levi lette goed op de reactie van de vrouwe op zijn woorden.

« [Reactie #19] : 4 jaar geleden »
Maida nam een beslissing. "Je zal een jaar als wachter in opleiding werken. Als dat goed gaat en de kapitein ook vindt dat je diensten bij de deur mag draaien en je geen grote problemen hebt veroorzaakt, dan word je aangenomen als volledig wachter."

Maida haalde een perkament met daarop een contract tevoorschijn. "In opleiding houdt in dat er altijd een wachter moet zijn die de verantwoording over je draagt en bij wie je terecht moet kunnen bij vragen. Voor nu stel ik Fellow en Elik in als je mentoren. Fellow had je al ontmoet zag ik. Hij zal je dan wel voorstellen aan Elik en de rest van je collega's."

Wat feiten werden nog ingevuld, zoals de naam en het beroep en het salaris wat de man zou gaan verdienen. "Dan mag je hier tekenen. Je krijgt een gedeelde kamer in het wachtersverblijf. Heb je verder nog vragen voor nu?"

« [Reactie #20] : 4 jaar geleden »
"Dank u zeer, vrouwe Luthès, voor deze kans." De oprechtheid van zijn woorden was van zijn gezicht af te lezen. Zijn alfa zou trots zijn, zijn roedel zou trots zijn en hij kon geld en misschien zelfs eten naar ze opsturen. Bovendien zat hij weer op Bumetrel! Zijn ouder vertrouwde Bumetrel waar zo veel jaren van zijn leven waren doorgebracht. Zijn aandacht werd echter weer getrokken door de phaosfee.

Aandachtig werd er geluisterd en geknikt op de juiste momenten, met zo nu een dan een instemmend antwoord. Alle papieren werden ondertekend en veilig opgeborgen, voor zover dat nodig was.

"Nee vrouwe, ik heb nog geen vragen. Mocht ik die wel krijgen kan ik ze altijd aan Fellow stellen. Of aan E-lik." Levi struikelde iets over de laatste naam, die hij maar een keer had gehoord. "Nogmaals bedankt." werd er nog achteraan geplakt.