Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

De ontvanger en de spreker  (741 keer gelezen)

Speeldatum: 12 december 1300 (Begin winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Vannessea A. S. Aersíth, Mograine K. S. Aersíth. Familie, zusjes een tweeling zelfs. Maar dat maakte ze niet zo bijzonder.
Vannessea leek niet te kunnen praten maar wel te verstaan. En als ze al wat wilde zeggen ging het via haar zus Mograine.

Het was Evina al opgevallen dat vooral Vannessea erg stil was. Genoeg redenen dus om hun dossiers te bekijken waar ze al snel antwoorden vond.

Nu was de mentor van Socophon zover om de meiden te ontvangen. Ze had een briefje verstuurd of ze hier deze middag langs wilde komen en had al thee met koekjes klaarstaan. De vruchtensap was op. De meisjes hadden niet al te veel problemen dus zou het een vriendelijk kennismakingsgesprek worden.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Met hun katachtige passen en identieke scheve glimlachen liepen de twee Aersíth zusjes het blauwe mentorkantoor binnen. Morgraine voorop, Vannessea een halve stap erachteraan. Het was geen fysieke uiting van de rangen van de twee meisjes, meer uit practische redenen dat anderen Kat dan eerder zouden aanspreken dan Ness. Uiteraard had de tweeling netjes aangeklopt en gewacht op het verlossende 'binnen'.[1]

Terwijl Kat de verbale kant van het begroeten deed, maakte Ness vast een nette buiging. Sierlijk en elegant, maar niet volledig onderdanig. Onderdanigheid was niet een eigenschap die de tweeling bezat. Waarschijnlijk zou deze nuance echter alleen opgemerkt worden door haar zus, die was immers afgesteld op zulke dingetjes opmerken. Misschien was ze er zelfs beter in dan Ness.

"-Zo, hoeveelste keer is dit nu? Het interieur is wel een beetje veranderd. Ik heb die centaur nooit echt gemogen. Veel te veel haar en poten.-" Haar handen vormden de gebaren al bijna voordat ze de gedachten dacht. Ze gebruikte de onopvallende vorm van hun taal, degene die meer met houding en gezichtsuitdrukkingen ging dan met echte gebaren. De gebaren die wel gemaakt werden, werden verbogen door een pluk haar achter haar oor te stoppen of wat gefrummel aan haar uniform. Kat zou de betekenis alsnog wel binnen krijgen.

[2]
 1. GM?
 2. Wegens verveling en snelheid van het topic heb ik het binnengaan maar even overgeslagen.
Every day has its trouble,
with us it comes in double.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Vannessea A. S. Aersíth »

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Mograine liep een halve pas voor haar zusje, en stapte dus ook het eerste het kantoor binnen. Misschien zou het dan niet zo opvallen als zij de begroetingen deed en haar zusje stil bleef. Niet dat de faun niet allang van Ness' spraakgebrek afwist, door een of ander leerlingenpapiertje met al hun misdaden, cijfers en weggepeste leraren. Helaas was de laatste categorie nog praktisch leeg. Enkel een dappere poging om een schandaal om meneer Neruth te starten, maar dat was op niks uitgelopen.

"- Het is een faun, dat is nog steeds poten en haar, alleen gewoon ietsje minder. We zijn best wel braaf geweest dit jaar. Oh wacht, kleine correctie. We zijn niet gepakt in niet-braaf zijn.-"
Kat ging alvast zitten, zonder op een uitnodiging daarop te wachten,[1] en sloeg haar benen heel zedig over elkaar. Kom maar op met de geit.
 1. Of Evina moet dat heel snel zeggen, als dat het geval is, hop maar en ik edit it
Every day has its trouble,
but with us it comes in double.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
'Welkom meiden jullie zijn net op tijd, de thee is net klaar. Lusten jullie daar wat van? Met een koekje erbij uiteraard.' De schaal werd alvast neergezet.

'Hoe gaat het met jullie op school? Hebben jullie het nog naar je zin.' Beiden nimfen werden aangekeken. Een kon er dan wel niet praten maar om die dan te negeren was onbeleefd. 'Gaan de lessen ook goed en het huiswerk?' En eigenlijk was benieuwd naar het antwoord van Vannessea. Zij was de gene met de handicap. Hopelijk zou haar zus het juiste vertalen. Het was jammer dat ze stom was. Een man zoeken zou lastig worden voor de ouders, het arme kind.

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Ness maakte een instemmend gebaar. "-Blij dat wij geen poten hebben. Of vacht. Zouden ze ook verharen? Hoe houden ze het netjes?-" Het nimfje fronste. "-Wat een dilemma's zeg, wat een dilemma's.-" En ook zij plofte neer op een van de krukjes, haar lange benen gestrekt voor zich uit, bij de enkels gekruist.

Eens zien waarom de tweeling hierheen was ontboden. "-Ik voel me net een hond. ~Kom dan! Kom maar! Kom maar bij je baasje.~[1] Daar kan ik niet zo goed tegen... Oh, kijk! Koekjes!-" Een glimlach sierde haar gezicht. Koekjes maakten alles goed. Het meisje leunde naar voren en pakte twee koekjes van de schaal, eentje werd automatisch aan haar zusje gegeven. De andere werd in haar eigen mond gestoken, veel beters had ze er toch niet mee te doen. 'Praten met volle mond' viel bij haar altijd onder 'praten met volle handen'. De thee werd dichterbij geschoven, klaar om een slok van te nemen als er weer een beetje ruimte in haar mond was.

Zo zat de nimf klaar om te luisteren naar haar mentor, die blijkbaar niet heel veel interessants te vertellen had. Standaard gesprekje, zoals zovelen hadden gehad. "-Zouden leraren een boek hebben waar standaard introductie vragen in staan? Want dan hebben ze allemaal een drastische nood naar een nieuw exemplaar.-" opperde Ness.
 1. Dit wordt wel kunstig hoor, een quote maken in iets wat al streepjes en aanhalingstekens heeft en bovendien al in italics staat.
Every day has its trouble,
with us it comes in double.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Vannessea A. S. Aersíth »

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Het maakte de tweeling weinig uit of hun nieuwe mentor vooral over Ness wat wou weten. Zonder een duidelijkere hint sprak Kat gewoon over hun alle twee.
"Op school gaat het goed," als de lerares standaard dingen kon gebruiken, dan konden zij dat ook. "Het huiswerk is veel, maar we redden het wel. Kunt u zien aan onze cijfers." Ze glimlachte. Zo geweldig waren de cijfers nou ook weer niet, maar dat het de faun vast al wel gelezen. Zesjes en zevens domineerde de lijst van de tweeling.

Het minpunt van het sprekende deel van de tweeling te zijn, was dat je zowel als je je koekje in de mond of in de hand had, nog steeds "met volle mond sprak".
"-Misschien moeten wij dat eens gaan maken. <[1]Na de leerling een comfortabele stoel te hebben aangeboden, samen met wijn en cake, vraagt u of ze nog wat leuks hebben gedaan dit weekend.>-"
 1. Ik heb dat vreemde fliebeltje dat jij gebruikt om te citeren niet, dus je zult het hier mee moeten doen
Every day has its trouble,
but with us it comes in double.

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
'Dat is goed om te horen.' De cijfers waren inderdaad prima, niet de mooiste maar ze gingen er mee over. En dat was voor de nimfjes waarschijnlijk het enige wat telde.

'Dan heb ik nog een paar vragen voor jouw Vannessea.' Ze sloeg een perkament blaadje om en keek de nimf aan. 'Zijn er leerlingen geweest die je hebben gepest om je aandoening of je belachelijk maken?' Ze had er geen verhalen over gehoord maar soms had je van die stille pesters en stille slachtoffers.
'En heb je last van je aandoening? Zijn er dingen lastig voor je of zie je geen verschil met je zuster?'


« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
"-<Als ze dan klaar zijn met vertellen over wat ze hebben gedaan dat weekend, zal je niet doorzeuren over wat voor nutteloze dingen je zelf hebt gedaan, want dat boeit hen geen ene moer. Stop liever een verbrand koekje in je mond en concentreer je op kauwen. Of stik in je wijn. Vergeet trouwens niet je leerlingen een extra dagje vrij te geven als ze zeuren over huiswerk overlast!>-"

Gedeeltelijk verbaasd keek het nimfje op van haar thee, er werd iets van haar verwacht behalve sabbelen op haar koekje en roddelen met haar tweeling. Haar wenkbrauw ging vragend omhoog bij de eerste vraag.
"-Denkt u echt dat ik dat zou pikken? Dat Kat dat zou doen?-" Er kwam een geluidloze lach over haar lippen, je zag alleen haar schouders schokken. Ze zag het wel voor zich. Zielige pesters.
Ness ging ervan uit dat Kat wel zou vertalen en het misschien iets... tactischer zou formuleren.

Daarna kwam de tweede vraag, met gelijk een derde erachteraan.[1] Twee waar Vannessea iets langer over nadacht, lang genoeg om een slok thee naar binnen te werken. "-Er is verschil, maar ik ben het gewend. Communiceren via Kat is...-" Ja, wat was het? Altijd al zo geweest? Alledaags? Vanzelfsprekend? Haar tweeling zou alle opties binnen krijgen, maar ook haar twijfel. "-Kat?-"
 1. En vanaf nu zit er wat tijd tussen je vragen! :engel:
Every day has its trouble,
with us it comes in double.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Vannessea A. S. Aersíth »

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
"-<Als variatie op deze regel mag je ook een stuk cake pakken, als je vind dat je deze dag genoeg leerlingen hebt gepest en je zelf wel eens mag verwennen.> Niet te streng zijn, hè?-"
Top boek werd het, Kat was al plannen voor de publicatie aan het maken.
"Ik zal gewoon letterlijk vertalen," zei ze vooraf tegen haar lerares. Natuurlijk zou ze er eerst haar eigen verbeteringen op los laten, want Ness had nooit geleerd om rechtstreeks tot mensen te spreken en dus beleefd te zijn. Het was toch wel zo dichtbij letterlijk vertalen, dat Mograine wel mocht vergeten haar lerares daar over in te lichten.

Ze ging wat achteruit in haar stoel zitten en maakte van de pauze gebruik om haar glas in de ene hand te nemen en een koekje in de andere.
"Mograine let er goed op dat niemand dat doet, bovendien zou ik het ook niet toelaten."
Ze wachtte even totdat haar zusje klaar was met de zin. "Er is een klein verschil, maar dat ben ik gewend. Via mijn zus communiceren doe ik al vanaf kindsaf en het is niet meer dan normaal." Ze trok een wenkbrauw op naar Ness. "-Zo goed?-"
Every day has its trouble,
but with us it comes in double.

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
'Mooi zo, gelukkig is dat niet aan de orde.' Beiden kregen een glimlach. 'Ik vind het trouwens bijzonder hoe jullie met elkaar kunnen communiceren. Soms is het bijna niet te zien.' Gauw werd er een kleine aantekening gemaakt dat ze zusjes bij toetsen veruit elkaar moesten zitten. Ze zouden met hun 'taal' samen de toets kunnen maken en dat was niet de bedoeling. Alle leraren zouden daar ook een melding over krijgen.

'En Mograine, loop jij nog tegen problemen op? Of hoef ik me eigenlijk helemaal niet druk te maken om jullie?' Ze had problemen verwacht bij deze twee nimfjes, maar ze leken zich eigenlijk prima te redden met elkaar. Ze zou het nog wel in de gaten houden maar minder dan dat ze wilde doen.

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
Ness gaf een amper waarneembaar knikje naar haar zus en drukte de nagel van haar linker ringvinger tegen haar duim. "-Goedkeuring. Ik ben het ermee eens.-" kon het ongeveer betekenen. Daarna luisterde ze weer naar de faun.

"-Bijzonder is gewoon een tactische manier van vreemd zeggen, vind je ook niet, Kat?-" De nimf wiebelde even met de vingers van haar linkerhand. Best toevallig leken de gebaren voor bijzonder en vreemd ook aardig veel op elkaar. Het verschil lag in een kleine nuance, namelijk of de handpalm naar binnen, naar het hart, of naar beneden, naar de grond wees.

"-En Kat, loop jij nog tegen problemen op?-" Vannessea maakte het gebaar voor sing-song voor ze haar woorden vormde. "-Ben je al helemaal zat van je lieve, prachtige zusje?-" Ze knipperde met haar ogen en trok een zielig gezicht, pruillip en al. "-Iets wat je aan deze lieve, zoveelste mentor wil vertellen?-" Ze stak nog net haar tong niet uit, dat was niet gepast, maar haar tweeling zou de betekenis wel meekrijgen.
Every day has its trouble,
with us it comes in double.

« [Reactie #11] : 4 jaar geleden »
Kat mocht dan een totaal ander gesprek voeren met haar zusje dan met de leraar, maar het zou niemand fataal worden als ze een stukje van haar ene leven, deelde met haar andere, wat minder echtere, leven.
"Bijzonder wordt vaak enkel gebruikt als een synoniem voor vreemd, maar ik heb er alle vertrouwen in dat u het als een compliment bedoelde." Ze glimlachte zo onschuldig mogelijk. Geen reden om ook nog strafwerk te krijgen voor die korte uitwisseling der gesprekken.

"-Oh god ja," ze probeerde haar gezicht zo strak mogelijk te houden, maar een klein glimlachje speelde om haar lippen. "Dat vervelende perfecte ding is zó vervelend soms. Weet je wat zich vanmorgen heeft gedaan? Nou, nou? Dat wicht heeft m'n haar gekamd en het gevlecht. Het is echt prachtig. Zo irritant.-"
Misschien kon de lerares merken dat ze wat lang over haar antwoord nadacht, maar ze was te vrolijk om het "Nee, alles is prima," ongeloofwaardig te maken.
Every day has its trouble,
but with us it comes in double.

« [Reactie #12] : 4 jaar geleden »
'Vreemd, misschien apart al komt dat bijna op het zelfde neer. Maar echt bijzonder vind ik beter klinken. Hoe jullie de taal ontwikkeld hebben tot wat jullie nu hebben. Ik heb het nog nooit eerder gehoord, laat staan gezien.' Ze vond het echt bijzonder, het liefst zou ze het onderzoeken maar ze wilde de kinderen niet storen met hun studie.

'Morgraine? Ik zie dat je het heel gezellig hebt met Vannessea maar zou jij mijn vraag willen beantwoorden.' Ze had al vaker een klein beetje gezien dat ze met elkaar praten terwijl dat niet nodig was. En dat was onbeleefd. Dit was dus een eerste waarschuwing.

« [Reactie #13] : 4 jaar geleden »
"-Foei Katje, niet zo vloeken. Dat mag niet, dat weet je best.-" Ness trok een streng gezicht, een die haar tweeling vast wel zou herkennen van hun moeder. "-Sprilas is ons altijd welgezind geweest, Morgraine. Dat moet je goed herinneren.-" Ze stak waarschuwend haar vinger op -onder de tafel- zoals hun moeder dat ook altijd had gedaan, voor er een grijns op haar gezicht verscheen.

"-En antwoord het lieve fauntje nou eens.-" Net als het gebaar voor weerwolf, was ook het gebaar voor faun een combinatie. In dit geval een combinatie tussen de gebaren voor geit, twee hoorntjes met de wijsvinger en pink, en mens. Het gebaar mens bestond weer uit lelijk en lopen.
Je zou het dus ook kunnen vertalen met: "-En antwoord het lieve lelijke-geiten-lopertje nou eens.-" Geheel niet beledigend bedoeld, maar waarschijnlijk een goede reden naast het storen van de meisjes om zich niet verder te verdiepen in hun taal.
Every day has its trouble,
with us it comes in double.

« [Reactie #14] : 4 jaar geleden »
"Pardon vrouwe, we hadden even iets te bespreken." Mograine sloeg beschaamd haar ogen neer, maar haar halve glimlach speelde om haar mond. Ze toonde alle tekenen van beschaamdheid, maar alle overtuiging bleef uit.
"Het gaat prima, werkelijk. Ik weet niks anders dan dat ik zo met mijn zus communiceer. Af en toe tolk spelen is een kleine ruil voor haar."
Ze ging ondertussen verder met het gebaren naar haar zusje. Ze probeerde dat zo onopvallend mogelijk te doen, maar de taal was voor een oplettend iemand erg moeilijk te missen. Het was niet meer mogelijk om in normale zinnen te spreken, dus in plaats daarvan sprak ze in kernwoorden. Haar zusje zou het begrijpen. "-Jij, ook, heilige, negatief[1]-"
 1. Wat ik er mee bedoel; jij bent ook geen helige
Every day has its trouble,
but with us it comes in double.

« [Reactie #15] : 4 jaar geleden »
'Dat zal best maar als het niks met dit gesprek te maken heeft laat het dan. In jullie vrije tijd kunnen jullie verder kletsen.' Ze waren net als alle anderen leerlingen. Alleen hadden ze het voordeel dat ze konden praten zonder gehoord te worden. Dat vond ze niet erg maar het was moeilijk te zien of ze met elkaar praten over het gesprek of over totaal iets anders. Wellicht was het te zien maar daar zou ze onderzoek naar moeten doen. Maar daar had ze niet echt tijd voor.

'Goed,' ze schreef weer wat krabbels op een perkament. 'Als jullie geen vragen meer hebben mogen jullie vertrekken.' Ze hield zich in om te zeggen: 'En jullie oh zo veel belangrijker gesprek af te maken.' Ze was niet blij met dit gedrag.