Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet  (264 keer gelezen)

Speeldatum: 19 november 1300 (Einde herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
De jongen die ze verwachtte was vrij kort, vrij jong, had vrij donker haar... Luchtelfen waren altijd zo vrij. Ze zou hem vast wel herkennen als hij binnenkwam. En anders moet hij haar maar vinden, hij was immers degene die bijles moest krijgen. Luna had een rustige hoek in de studiezaal opgezocht, en zat aan een tafel. Tegenover en naast haar waren vrije zitplaatsen, hij moest zelf maar zien waar hij wilde gaan zitten.

Ze had de jongen kort even gesproken om een moment af te spreken waarop zowel hij geen lessen had, als zij op Bumetrel was. Vandaag zou zijn eerste bijles zijn. En ook de hare, maar voor haar was het de eerste die ze gaf. Iarchon Lisscha... Ze verwachtte hem ieder moment. Als hij nu kwam zou hij tevens mooi op tijd zijn.

Op de tafel had ze een paar perkamenten liggen met diverse vormen erop getekend. Sommigen simpel, anderen wat ingewikkelder. Ze zou eerst natuurlijk aan hemzelf vragen waar hij moeite mee had, maar waarschijnlijk kwam ze er gedurende de les wel achter hoe erg het was.
Wat kijk je, is je boek uit?

Nu was Iarchon al 40[1] en eigenlijk niet meer zo vrij kort. In zijn tijd op Bumetrel was hij best wat gegroeit en Luinor verzekerde hem ervan dat hij nog wel een jaar zou groeien, al zou hij nooit een punt bereiken waar hij een nachtelf voorbij ging al maakte dat voor een luchtelf meestal niet zoveel uit het waren toch maar nachtelfen.

Hij had de betreffende nachtelf al even gesproken en dat was voor hem genoeg om te weten naar wie hij zocht. Het was de afgesproken tijd toen Iarchon de studiezaal in liep en even keek hij rond. Hij had de vrouw die hij zocht al snel gevonden en zo vrij als een luchtelf liep hij op haar af.
"Goedemiddag," zei hij met een nette, niet te lage buiging om vervolgens tegenover haar plaats te nemen. Hij mocht dan wel zo vrij als een luchtelf zijn, hij was wel een klein beetje nerveus toen hij een wastablet en stift pakte en die naast wat perkament en inkt op tafel legde. Nerveus tikte hij met zijn voet op de grond, een beetje afwachtend op wat de nachtelfin zou gaan doen.
 1. 17,5 omgerekend

De luchtelf kwam naar haar tafel toe en ging tegenover haar zitten. Dat had ze wel verwacht, het was niet helemaal een verstandhouding die het aannemelijk maakte dat hij naast haar plaats zou nemen. Blijkbaar stond ze daarvoor te hoog boven hem. Dat was aan zijn gedrag ook wel te merken. Hij moest eerst maar eens tot rust komen, concentratie en controle waren haast nog belangrijker dan aanleg bij telepathie.

"Je bent mooi op tijd," zei ze vriendelijk, en glimlachte een beetje. "Van Neruth hoorde ik dat je een deel van je eerste jaar gemist hebt. Zijn er specifiek dingen waar je moeite mee hebt, of is het vooral dat je ervaring mist?"

In dat laatste geval zouden ze de de afbeeldingen waarschijnlijk niet nodig hebben, die waren meer voor algemene oefening. Het was een eenvoudige maar niet per sé gemakkelijke opdracht. Hij moest proberen om erachter te komen wat zij voor zich op het perkament had staan. Ze hoopte wel dat hij niet teveel in verwarring gebracht zou worden door het beeld van blauwtinten, en dat hij zijn zenuwen onder controle kon houden.
Wat kijk je, is je boek uit?