Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Zwarthaartje en Withaartje  (668 keer gelezen)

Speeldatum: 16 oktober 1300 (Midden herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Luna liep in de richting van de lokalen. Het duurde niet lang voor ze het lokaal van Telepathie gevonden had. Ze had de tijd goed ingeschat, en ze was er nog maar net of de deur ging open en een stroom van kleine myrofas stroomden naar buiten. Ze negeerde ze, en wachtte even tot ook de laatste naar buiten verdwenen was.

Ze deed een paar passen naar binnen, zodat ze op beleefde afstand bleef staan, en groette de phaosfee achter het bureau. Ze wachtte even tot de groet beantwoord werd en bekeek de man ondertussen. Hij leek niet zo duister als de meeste phaosfeeën, je zou hem zelfs aantrekkelijk kunnen noemen. Misschien als hij zijn haar wat bijhield.

"Mijn naam is Luna da Sol," stelde ze zichzelf voor. "Ik kom de komende tijd op Bumetrel stage lopen om onderzoek te doen naar telepathie." Ze bedacht even hoe ze verder wilde gaan met dit gesprek. "Aangezien de vakdocent uiteindelijk bepaalt wat de taken van de stagiair zijn, leek het me handig om het daar eerst een keer met u over gehad te hebben."
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Fynn stuurde net zijn laatste leerling weg, een ondeugend luchtelfje wat altijd de hele les aan het kletsen was, toen er een tweede dame zijn lokaal in kwam lopen. Niet verkeerd, vond de jongeman, vrouwelijk gezelschap werd altijd gewaardeerd. Er verscheen een beleefde glimlach, hij nam bij nachtwezens nooit de moeite om gespeelde vreugde te tonen. Het luchtelfje maakte dat ze weg kwam.

"Juffrouw da Sol. Ik verwachtte u al." sprak de phaosfee na de begroetingen. Half. Hij had van haar gehoord en een kort bericht binnen gekregen dat een jongedame met een merkwaardige doek waarschijnlijk zijn stagiaire werd. "Zou u mij misschien willen volgen naar mijn kantoor? Daar kan ik u tenminste iets te drinken aanbieden terwijl we verder spreken."[1]

Fynn raapte ondertussen vast zijn spullen bij elkaar. Met een tas over zijn schouder en een stapel papier in zijn armen was hij klaar om te gaan. "Zou je die stapel daar nog even mee willen nemen, rechts op mijn bureau?" De nachtelf werd immers zijn stagiaire, dan konden ze gelijk wel beginnen.
 1. Yidan, ik ga er nu maar vanuit dat je ermee instemt om het topic lopende te houden. Als dit niet zo is hop me dan even pas ik het aan. (Leo, Fynn check ik niet)

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Hij verwachtte haar al? Dat was merkwaardig, ze had nog geen drie minuten geleden gehoord dat ze hier stage mocht lopen. Misschien hadden hij en Trezeguet al telepathisch contact gehad. Dat was niet onwaarschijnlijk aangezien hij het vak doceerde en zij een centaur was. Toen de gevleugelde opstond en haar naar het kantoor uitnodigde voor een drankje en een goed gesprek moest ze toegeven dat zij dat niet al verwachtte, maar het was misschien wel zo handig om de tijd voor het gesprek te hebben.

Het gebruik van leerlingen iets te drinken aanbieden tijdens een gesprek met een docent of ander personeel had zich blijkbaar ook naar Bumetrel uitgebreid. Ypsilon deed het ook, en ook daar was het haar nooit duidelijk waarom. Al had je maar het kleinste, kortste vraagje, ze zetten je al thee of vruchtensap voor. Ze ambieerde echter niet te provoceren, dus nam ze het aanbod aan, en pakte ze de stapel die de man blijkbaar zelf niet meer kon dragen met zijn tere handjes.

Ze liep achter hem aan naar het kantoor. Het was heel anders dan het kantoor waar Rodriguez had gezeten. Er hingen geen sabels aan de muur, geen banieren... Maar hij was toen ook mentor van Heracor geweest, en dit kantoor was heel ergens anders. Het kantoor van Neruth was eigenlijk net als zijn haar: waarschijnlijk best mooi als het niet zo rommelig was geweest.

Ze ging zitten op een stoel en sloeg beleefd aangeboden drankjes af, zoals ze dat meestal deed.
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Terwijl de jonge nachtelf haar deducties maakte, nam de jonge phaosfee weer haar acties waar. Hij was tevreden dat ze geen problemen leek te hebben met zicht, of op een andere manier verontrustend gedrag vertoonde. Behalve voor de merkwaardige doek ontdekte hij niets waardoor hij zou kunnen denken dat de jongedame was dan andere jongedames.
Alleen dat felle randje, dat onstuimige sprak hem niet zo aan. Het leek alsof ze zichzelf hoger achtte dan hem. Hij kon daar niet zo goed tegen, of ze nu echt hoger van rang waren of niet.

Met een woord deed Fynn de deur van het slot en liet de nachtelf eerst naar binnen gaan. Hij pakte een glas voor zichzelf, maar liet na de vraag of zij ook iets wilde een tweede glas staan. Een zoete rode wijn, daar had hij zin in. Drinken in het bijzijn van leerlingen was niet gepast, maar als stagiaire zou hij nog wel even met deze jongedame opgescheept zitten. En om nou elke keer te vasten als hij haar zag...
De leraar trok de kurk uit een halflege fles die ergens had rondgeslingerd en goot voor zichzelf een half glas in, voor hij plaats nam achter zijn bureau. Het was al in de namiddag, dus zo'n ramp was het ook weer niet.

"Dus, eh," Het duurde een seconde voor hij haar naam herinnerde, "juffrouw da Sol, vanaf nu ben je mijn stagiaire. Ik moet toegeven dat ik daar nog geen ervaring mee heb. Wat had je zelf een beetje in gedachten?"

Ongeordend en onvoorbereid, dat is wat de jongeman was. Nu had hij daar zelf geen problemen mee, maar hij vroeg zich af of zijn nieuwe stagiaire het zou waarderen.

De wijn was wel lekker.

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
De man dronk wijn, maar dat stoorde haar niet. Hij moest zelf weten wat hij dronk. Zolang het geen bloed was kon ze het waarschijnlijk beter met hem vinden van wanneer dat wel zo was. Ze liet haar strakke houding een beetje los, misschien kwam het door de atmosfeer die in het kantoor hing, of de manier waarop de docent zich niet schaamde om in haar nabijheid wijn te drinken en haar nu al tutoyeerde. Het had iets vertrouwds, waarom wist ze niet.

"Dit is voor mij ook mijn eerste stage, dus wat ervaring betreft staan we quitte. Mijn plan was om voornamelijk onderzoek te doen, waarschijnlijk in de bibliotheek. Maar eventueel zou ik bijles kunnen geven of assisteren bij een praktische opdracht, dat is maar net hoe uw lesprogramma in elkaar zit en wat u handiger vindt."

Het voelde natuurlijker om de man met 'u' aan te spreken, dus deed ze dat. Niet omdat hij nou zoveel ouder was. Sterker nog, omdat ze een nachtelf was en hij een phaosfee zou het wel eens kunnen zijn dat zij zelf al langer op deze aarde rondliep dan hij.

"En wat betreft begeleiding... Ik weet het zelf ook niet zo goed, maar mocht ik tegen vragen aanlopen tijdens mijn onderzoek dan zal ik ze zeker stellen."

Ze moest bovendien nog bedenken wat het onderwerp van haar onderzoek zou worden.
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
"Onderzoeken?" sprak de man met een lichte grijns, "Je had zeker een reden nodig om elke zoveel dagen op Bumetrel te zijn hè? En ik maar denken dat ik uiteindelijk een stagiaire had." Er was wat humor bespeurbaar in zijn stem, maar als nachtwezen kwam het ook niet veel verder als dat. Hij nam nog een slokje van zijn zoete rode wijn.

"Maar omdat je officieel toch echt mijn stagiaire bent, zal je wel een paar dingen moeten doen. Het is niet goed voor mijn reputatie en baan als ik je alleen maar laat niksen en boeken laat lezen." De phaosfee zette zijn glas neer en bladerde door de papieren die over zijn bureau verspreid lagen. Na een frons en geen resultaat opende hij een van zijn lades, waar het gezochte werd gevonden.

"Ah, kijk," vervolgde de leraar terwijl hij een papier tevoorschijn haalde, "hier is het." Hij schoof een korte brief naar de nachtelf toe.
"Iarchon Lischa, een derdejaars Socophon leerling, heeft vorige week bijles gevraagd. Hij heeft, als ik me het goed herinner, een deel van het eerste jaar gemist, waardoor hij nu, in de derde, nog steeds een beetje achter loopt. Veel begeleiding zal de jongeman niet nodig hebben, maar als je wilt mag je hem wel eens opzoeken. Als het niet lukt, laat je het maar weten en dan neem ik het over."

De jongeman pakte zijn wijn er weer bij en dacht even in stilte na. "Verder... Ik zou niet ter plekke weten wat je nog meer kan doen. Je mag uiteraard wat lessen meehelpen, ik heb zelf ervaren dat dat best leerzaam is.
Sommige vragen die de leerlingen stellen zijn werkelijk goede vragen, zelfs dingen waar je zelf nooit over na hebt gedacht. Iedereen werkt uiteraard anders, dus ook de manier hoe ze denken. Ik heb er tot nu toe zelf van genoten en aan jouw leergierigheid te zien denk ik dat jij dat ook wel zou doen. Misschien is het zelfs handig voor je onderzoek.
Dat wilde ik trouwens nog vragen, wat voor onderzoek ga je eigenlijk verrichten?"

De leraar leunde rustig achterover in zijn stoel, terwijl hij zo nu en dan een slokje wijn nam. Hij was op zijn gemak, net als zijn stagiaire blijkbaar. Hij mocht de jongedame wel, het was in ieder geval niet verkeerd om haar in zijn buurt te hebben. Nog wel even uitzoeken wat die doek precies voor betekenis had. Ach, dat kwam later wel.

[1]
 1. Sorry Yi, beetje lange post. Veel plezier.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Fynn Kashmir Neruth »

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Luna wilde verontwaardigd vragen waar de man het recht - en het lef, maar dat zou ze er niet bij zeggen - vandaan haalde om te doen alsof ze haar motieven niet duidelijk had gemaakt. Wat dacht hij, dat ze een beetje zijn assistent zou gaan spelen? Totdat ze de subtiele tweede klank opmerkte in het vervolg van zijn zin. Ze wilde zich niet op de kast laten jagen, maar de man leek daar vrij goed in te zijn. Met zijn nonchalante manier van doen en spreken. Dat nèt niet schampere toontje, nèt een beetje cynisch maar niet verkeerd bedoeld. In plaats daarvan glimlachte ze een beetje en luisterde ze naar hoe hij verder ging. De glimlach werd iets breder toen hij in de wirwar van papier aan het zoeken ging, maar verdween meteen weer toen hij opkeek.

"Zijn er specifieke onderwerpen waar hij moeite mee heeft, of is het een algemene kennisachterstand?"

Ze zou het hem zelf ook nog wel vragen, maar als docent had Neruth daar misschien iets meer inzicht in dan de jongen zelf. Ze had nou eenmaal zelf aangeboden dat bijles geven een optie was, en de docent had gelijk: Als ze er toch was kon ze zichzelf best nuttig voor hem maken.

"Ik zal contact met hem opnemen."

En dan kwam het waarschijnlijk wel goed. Ze had niet zoveel ervaring met leerlingen begeleiden - meestal was zij zelf degene die begeleiding nodig had - maar als de jongen niet veel begeleiding nodig had... En anders zou Neruth het wel overnemen.

"Meedraaien in lessen lijkt me inderdaad leerzaam. Als u een rooster hebt met daarop de lessen, dan kan ik dat naast mijn eigen rooster leggen en kijken welke lessen ik zou kunnen bijwonen."

Er was een onderdeel van telepathie wat ze interessant vond, het manipuleren van iemands zintuigen. Het leek op illusionisme, behalve dan dat dit alleen voor de persoon zelf merkbaar was. Het was vergevorderde magie, moeilijk om uit te voeren. Ze was benieuwd of Neruth haar op dat gebied kon helpen, of hij er wellicht meer vanaf wist.

"Het onderwerp van mijn onderzoek is het manipuleren van zintuigen door middel van telepathie. Ik ben er nog niet over uit hoe ik het precies in wil vullen, maar dat zal ook vooral komend jaar meer vorm gaan krijgen. In hoeverre bent u daar bekend mee?"
Wat kijk je, is je boek uit?
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Luna da Sol »

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
"De jongeman heeft het eerste jaar grotendeels gemist, waardoor hij de basis kennis mist. Uiteraard heeft hij als Socophon-leerling zijn best gedaan om alles theoretisch in te halen, maar praktisch is dat veel lastiger. Of hij specifiek ook achterstand heeft weet ik niet, ik geef daarvoor nog te kort les. Veel verschillende onderwerpen heb ik nog niet kunnen bespreken. Je zult het hem dus zelf moeten vragen." En daarmee was het onderwerp voor de phaosfee afgesloten.

"Een rooster, dat moet ik hier ergens wel hebben." De leraar wist zijn eigen lesrooster uit zijn hoofd dus het ding slingerde uiteraard ergens in de chaos van papieren. Documenten die niet meer belangrijk waren werd gewoon niet zo goed op gelet. Alleen de écht belangrijke documenten hadden iets wat zou kunnen lijken op een ordeningssysteem. Gelukkig had Fynn een goed geheugen en genoeg magie tot zijn beschikking om daar ook iets mee te doen.

Terwijl hij opstond en naar een lage kast liep met nog wat stapels papier erover verspreid, begon zijn jonge gast te vertellen over haar project. De man bladerde wat door de meest linkse stapel, waar hij het rooster voor het laatst had gezien. Ondertussen nam hij nog een slok van zijn wijn, die hij natuurlijk had meegenomen vanaf zijn bureau.

"Hmm," begon hij toen ze was gestopt met praten, zijn rug nog steeds naar haar toe. "Ik ben er min of meer mee bekend. In hoeverre... tja dat ligt er eigenlijk aan in hoeverre jij bekend bent met de IRMM. De zintuigen van een ander manipuleren wordt namelijk niet altijd als onschuldig gezien. Maar ik vermoed dat je daarvan op de hoogte was."

De leraar viste een rooster ergens uit de stapel en slenterde weer naar zijn bureau. Op weg naar zijn stoel werd het perkament voor de nachtelf haar neus gelegd en een fles wijn onder zijn arm geklemd. Hij nam weer plaats en zette de fles en zijn inmiddels lege glas weer op tafel. Voor nu stond het daar prima.

"Welke aspecten ervan zou je allemaal willen onderzoeken? Alleen de legale?" Aan zijn stem was niet te horen wat hij er zelf van vond. Ook de nonchalante smoel was onleesbaar. Juffrouw da Sol zou zelf even moeten bedenken wat ze op deze vraag wilde antwoorden.

« [Reactie #8] : 3 jaar geleden »
Luna knikte, ze kon zich voorstellen dat het missen van een jaar Telepathie een hoop ervaring wegnam. Het was een vaardigheid die veel oefening nodig had. Ze zou de jongen zelf wel vragen of er andere dingen waren waar hij moeite mee had, maar zoals het er nu uitzag ging het voornamelijk om oefenen.

Terwijl de man op zoek ging naar een rooster begon hij uit te leggen dat de specifieke tak van magie op de grens van het legale en het illegale lag. Eigenlijk gold dat voor elke vorm van gevorderde magie. Luna had niet altijd begrepen waarom de magie zélf verboden was, in plaats van het gebruik op ervan op ongewenste manieren, of met de verkeerde intenties. Natuurlijk waren er spreuken die zo goed als geen goede resultaten hadden, wie het ook maar uitsprak, maar zelfs voor dat soort spreuken waren er situaties denkbaar waarin een kwade spreuk een veel groter kwaad kon voorkomen. De nonchalante houding en manier van doen stelden haar eerst op haar gemak, maar nu begon ze zich af te vragen hoe echt die houding was, en in hoeverre die niet alleen maar gebruikt werd om zijn werkelijke gedachten en gevoelens te verbergen. Als een soort masker waar ze niet doorheen kon kijken. Welnu, eerlijk was eerlijk, hij kon háár ogen ook niet zien.

"Ik wil mijn onderzoek niet beperken tot het deel wat de IRMM als 'nog net niet illegaal' bestempeld heeft, dat zou afdoen aan de volledigheid van het onderzoek, en bovendien: Omdat specifieke gebieden bij de wet verboden zijn, betekent het ook dat er nog veel van in kaart te brengen is. Al beperk ik me bij onderzoek over de illegale aspecten natuurlijk strikt tot de theorie."

Ze had geen zin om opgesloten of geëxecuteerd te worden, en dat risico was haar net wat te groot. Het onderzoeken ervan leek haar niet kwalijk, kennis omwille van de kennis, nietwaar?

"Tenzij u daar niet mee in kunt stemmen, natuurlijk."

Hij was als begeleider natuurlijk een soort van verantwoordelijk, en misschien zat hij wel helemaal niet te wachten op een leerling die rond ging zoeken in verboden magie. Misschien dat hij het wél risicovol vond. Ze kon zijn gezicht niet lezen, maar wilde ook niet brutaal inbreken in zijn gedachten. Misschien was het zijn manier om haar te testen, maar ondanks dat ze een nachtwezen was net als hij, vond ze het niet gepast om bij gebrek aan informatie maar gewoon rond te neuzen in iemands hoofd.

Maar ik wilde het aanraken, dus graaide ik in het niets, jouw gedachten bij elkaar. Ze had die zin ergens gehoord, maar wist niet zo goed meer waar. Ze keek even naar het rooster om het op overeenkomsten van haar vrije tijd en zijn lessen te controleren. Er bleek een aantal mogelijkheden te zijn, twee lessen voor derdejaars, en een les voor vijfdejaars. Ze besloot dat het interessant kon zijn om het verschil tussen de twee jaren te zien.

"Ik kan met twee lessen van de derdejaars, en één les van de vijfdejaars meelopen. En van die drie kies ik het liefst één les van de derdejaars, en die van de vijfdejaars. Dan kan ik de verschillen tussen die twee jaren mooi zien."
Wat kijk je, is je boek uit?
« Laatst bewerkt op: 3 jaar geleden door Luna da Sol »

« [Reactie #9] : 3 jaar geleden »
Fynn knikte bedachtzaam bij haar woorden. De nachtelf was nieuwsgierig genoeg om het illegale te onderzoeken, maar wijs genoeg om niet te diep te spitten. "Ik vind dat je een wijze keuze hebt gemaakt, juffrouw da Sol. Ik zal proberen je te begeleiden met je project, mocht je die hulp waarderen."

En zo gingen ze alweer verder naar het volgende gespreksonderwerp. "Een derdejaars en vijfdejaars les, dat is prima. Ik verwacht dat je vanaf volgende week aanwezig zult zijn, het liefst een kwartier van tevoren. Mocht het wegens onvoorziene redenen toch niet lukken om te komen, nu gelijk of in de toekomst, wens ik graag dat je even een bericht stuurt met de reden van afwezigheid." De phaosfee maakte een mentale aantekening van de afspraken in zijn hoofd.

"Dan heb ik nog een laatste vraag voor je mag vertrekken..." De leraar maakte een gebaar naar zijn ogen. "In hoeverre is je zicht belemmerd? Zijn er dingen waar ik rekening mee moet houden?" Hij keek haar afwachtend aan.
"Mooie doek trouwens, steekt mooi af tegen de rest van je grijze gelaat." Er verscheen een lichte glimlach, voor hij de kurk van zijn fles wijn af trok.

« [Reactie #10] : 3 jaar geleden »
De phaosfee was het blijkbaar eens met haar denkwijze. Dat kwam goed uit, dan kon ze haar onderzoek zo uitvoeren als ze bedacht had, plus dat ze niet berispt werd om haar mogelijk wat vrijzinnige uitspraak. Ze glimlachte, en knikte. "Dank u, meneer Neruth, dat waardeer ik zeker." Zei ze dankbaar. Dit was het moment waarop een man als hij zou zeggen dat ze hem bij zijn voornaam mocht noemen.

Ze zou buiten de vaste uren op Ypsilon niet veel activiteiten hebben, dus ze verwachtte niet dat ze veel afwezig zou zijn. Ze had er wel zin in, het was alweer een tijdje geleden dat ze dergelijke lessen zelf meegemaakt had. Bovendien kon ze zich meer dan eerder gaan richten op een pad dat ze zelf uitstippelde, in plaats van een keuze uit paden die anderen voor haar uitgezet hadden.

En toen kwam uiteraard een vraag over haar ogen. Ze hadden het blijkbaar met haar ogen te doen, en dat was goed ook, want ze deden het er maar mee. Ze besloot hem een wat completer verhaal te geven dan ze meestal deed. Het kwam door de sfeer.

"Ik ben in mijn jeugd blind gemaakt door mensen. Sindsdien heb ik verschillende manieren gezocht om mijn zicht linksom of rechtsom terug te krijgen en hulpmiddelen en alternatieven gezocht, zodat ik mijn studie hier op Bumetrel en later op Ypsilon alsnog kon doen. De geneesheer van Ypsilon heeft niet zo lang geleden mijn zicht magisch hersteld. Het was een geslaagd experiment. Het kost energie om te zien, en een hele dag de wereld zo scherp zien als vroeger houd ik niet vol. Ik zal dan ook geen uren aaneengesloten boeken lezen, maar het is beter dan eerst." Ze grinnikte even, en vervolgde: "Test me maar als u het niet gelooft."

Ze wist niet zo goed hoe ze op het compliment moest reageren. Charmeur... "Ik kan er doorheen kijken. Ik draag hem omdat eronder nog steeds de oude wonden zichtbaar zijn. Bovendien... Ik draag al meer dan tien jaar een doek voor mijn gezicht, het voelt onnatuurlijk om hem af te doen." Ze haalde haar schouders op. "Dat ik niet zo kijk naar uiterlijke schoonheid betekent niet dat ik er zelf geen aandacht aan besteed."

Ze stond op uit de stoel en strekte haar armen even. Ze wilde vragen of hij er ook zo over dacht, en of hij bewust bezig was met de indruk die hij op anderen achterliet, maar vond het niet gepast.

"Tot volgende week dan." Zei ze, en maakte aanstalten om te vertrekken. Ze slikte een 'doe maar voorzichtig met die wijn' in.
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #11] : 3 jaar geleden »
Fynn luisterde uiteraard aandachtig naar de jongedame, wetend dat het gesprek tot een einde kwam. Hij zou zo maar weer naar zijn lokaal moeten gaan, zijn les zou bijna weer beginnen. Op een of andere manier had hij een boel tweedejaars Socophonners die Telepathie hadden gekozen en de blauwerds hadden de neiging om altijd veel te vroeg te komen opdagen. Dan had je nog een heracori die gewoon niet kwam opdagen en de Merifellers kwamen meestal te laat. Maar dat waren de tweedejaars. Andere jaarlagen hadden weer hele verschillende systemen en neigingen.

"Ik geloof je, jongedame, al heb ik er niet over getwijfeld aangezien je niet de neiging hebt gehad over opstapjes te struikelen of iets dergelijks."

Ook Fynn stond op en nadat hij Luna's hand had geschud liet hij haar vertrekken. "Tot volgende week." Daarna raapte hij een paar laatste dingen bij elkaar en verliet ook zijn vertrekken, om weer op weg te gaan naar zijn lokaal. Zoals voorspeld stond er al een blauwe faun op trippelende hoefjes te wachten.[1]
 1. Aangezien het het nieuwe jaar is Yidan, mss wil je wel een les openen? of ben jij nu afgestudeerd? Hop me maar. (of check de chat, daar zal ik deze week wel veel aanwezig zijn)