Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Man(n)en onder elkaar  (594 keer gelezen)

Speeldatum: 9 oktober 1300 (Midden herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Julian keek uit over de oefenterreinen van Bumetrel. Meneer Hestür moest daar ergens zijn. Hij had hem erheen zien lopen. Tenminste, hij had de centaur in gemakkelijke kleren deze kant uit zien lopen terwijl hijzelf met een paar vrienden een latijntoets besprak. Hij had de volwassen centaur eigenlijk direct willen aanroepen, maar het gesprek liep uit en je kunt ook niet zomaar middenin stoppen zonder goede reden.

Eindelijk was het gesprek dan afgelopen en waren de blauwerds uit elkaar gegaan. Julian was snel richting de oefenterreinen gelopen. Hij moest Hestür daar spreken. Niet de hele school hoefde te weten dat hij met de mentor wilde spreken. Sommige dingen waren privé.

Ah, gelukkig, hij was er nog[1]. De jonge centaur liep naar zijn oudere rasgenoot toe en wachtte totdat die hem ook gezien had. Hij kon Hestür ook gewoon aanspreken natuurlijk, maar dat kwam helemaal niet bij Julian op. Hij was veel te veel gefocust op de prangende vragen die hij had en vooral hoe hij die stelde zonder dat de man hem uitlachte.
 1. Neem ik maar aan voor het gemak

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
De nieuwe Heracor mentor was inderdaad op het oefenveld te vinden. Om precies te zijn bij de boogschuttersbaan. Een eerstejaars had hem gevraagd of hij extra oefeningen kon geven om er beter in te worden en nu Fellow ook nog andere dingen te doen had, deed Nillai dat een keertje.
"Je moet je meer concentreren op je doel, niet op je boog. Kijk naar waar je de pijl wilt hebben en blijf rustig. Er is geen gehaast bij boogschieten." Niet veel later zoefde er een pijl richting het doelwit, helaas voor het kleine landelfje zat hij er alweer langs.

Nillai zag vanaf een andere kant Julian dichterbij komen.
"Zo is het genoeg geoefend voor vandaag," zei Nillai tegen het knulletje en stuurde hem terug naar het kasteel nadat hij zijn spullen netjes had opgeborgen.
"Hallo Julian, vanwaar kom ik jou tegen op de boogschietbaan? Wil je een nieuw keuzevak en kom je oefenen?" Nillai had geen idee waarom Julian op de boogschietbaan was, maar hij vermoedde dat hij dat snel te weten kwam, gezien de bedenkelijke houding van de jonge centaur en het gebrek aan een aanspreekvorm.

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
"Hallo mijn heer Hestür," groette Julian, toen de landelf weggelopen was. "Ik zocht u, meneer, en ik zag u naar de oefenterreinen lopen eerder. Boogschieten doe ik niet zo vaak. Ik heb het vroeger thuis wel gedaan, maar ik ben er niet goed genoeg in om er serieus mee verder te gaan. En ik doe ook al geneeskunde."

"Maar euh, ik kwam hier omdat ik u iets wilde vragen. Iets persoonlijks. Omdat u ook een centaur bent enzo." Julian schraapte een beetje nerveus met een hoef over de grond. "Denkt u.. kun-je-iemand-stom-vinden-en -zwak-en-tegelijk-leuk?" flapte hij erachter elkaar uit. "En eigenlijk wel aardig? Enzo?"

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
"Hmm geen nieuw keuzevak dus, maar goed dat je dan toch een Heracor vak hebt," reageerde Nillai, nog steeds niet helemaal wetend waar Julian voor gekomen was. Gelukkig vertelde de jonge centaur dat snel genoeg.
"Je mag altijd iets vragen." En een kleine woordenwaterval begon. Nillai stond nog met een paar pijlen in zijn hand terwijl hij de jongen probeerde te volgen. "Dus je vind iemand leuk en aardig maar ook stom en zwak tegelijk?" Dat was iets waar de centaur even over na moest denken.

"Loop maar even mee," zei hij en ging op weg om de pijlen eerst maar eens netjes opbergen. "Je stelt een vraag waar ik even over na moet denken, Julian." En dat deed de oudere centaur dan ook. "Ik denk dat je diegene stiekem minder zwak en stom vind dan je zou willen toegeven of uitstralen." De centaur dacht nog eens na. Hij zou zo snel geen gewenst antwoord kunnen geven.

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Ja, dat was wel waar. "Maar het is zo ingewikkeld soms," klaagde Julian. "In de kudde zeiden ze altijd dat je sterk moest zijn, dat de zwakken ons alleen maar ophielden. Sommigen wilden de zwaksten soms wel achterlaten. Dat zeiden ze niet openlijk hoor, maar er waren er genoeg die een sterkere clan wilden." En dat waren vooral de jonge, sterke mannen geweest, juist diegenen waar Julian het meest tegenop keek.

"Maar zij is zwak, weet u. Die zou echt geen Heracor kunnen doen." Hij keek zijn oude mentor ernstig aan. "Maar ze is wel vet slim, misschien wel de slimste van haar klas. En ze is zorgzaam. En trouw. En..."
Julians stem stierf weg, terwijl zijn gezicht een beetje rozer begon te worden. "U mag het niet doorvertellen hoor!" waarschuwde hij Nillai Hestür. "Wat ik nu vertel, bedoel ik."
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Julian Hippokves »

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Rustig luisterde Nillai naar alles wat de jongere centaur te vertellen had. Het waren inderdaad serieuze zaken waar de jongen mee zat en zeker zaken om aandacht aan te besteden. Het leven van een centaur was immers niet altijd ronddartelen en telepathische berichten sturen.
"Reizende kuddes hebben inderdaad vaker de discussie over zwakke leden." Zelf had Nillai vooral op ene plek in het bos geleefd, al had hij wel tochten gemaakt in zijn jeugd, maar ze keerden bijna altijd terug naar dezelfde plek.

"Het is lastig om zwakkere leden mee te nemen als je veel aan het reizen bent, maar aan de andere kant hebben zij ook andere talenten zoals het bemiddelen tussen myrofas of meer magische vaardigheden." De woorden van Julian gaven Nillai wel een idee over wie het ging, maar hij liet nog niet werken. Julian mocht zelf beslissen of hij het wilde vertellen of niet.

"Nee ik vertel niks door, centaurs onder elkaar." De mentor snapte best wel dat het voor Julian moeilijk was om zoiets te vertellen en dat het alleen maar moeilijker werd als hij het ging doorvertellen.
"Heb je al met haar gepraat? Ze klinkt als een hele lieve centaur en iemand die jij stiekem een beetje leuk vind."

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Het was dus niet een Cedoriliaans dingetje, dat beoordelen op sterkte. Dan hoefde hij dat in elk geval niet uit te leggen aan de man.

Hij werd nog een tint roder toen heer Hestür het overduidelijke constateerde. Ja, hij vond een meisje leuk en dat was het meisje waarover hij de vragen had gesteld. Julian zuchtte diep. "Ik heb wel eens een praatje met haar gemaakt en dat gaat best goed enzo. Ik bedoel, we doen allebei Socophon, we zijn allebei centaur, dan heb je wel dingen om over te praten. Alleen, ik weet niet... ik weet niet of ze me aardig vindt of dat ze gewoon maar zo doet. Ik bedoel, ik was in het begin niet zo aardig enzo en misschien denkt ze wel dat ik haar zit uit te lokken. Dat ik gewoon een keer weer gemeen ga doen...."

"Maar dat is echt niet zo!" De felheid van die uitspraak, bewees wel dat Julian dat echt zo voelde.

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
Nillai zag ook dat Julian een beetje bloosde en het gaf hem een teken dat hij het goede meisje had, zeker na de korte beschrijving die de jonge centaur daarna gaf. Er waren nu eenmaal niet zoveel centaur meisjes die die criteria pasten. Het was zeker duidelijk dat Julian haar leuk vond na die laatste uitspraak.

"Heb je al sorry gezegd over je gedrag in het begin? Of uitgelegd waarom je dat deed? Meisjes vinden het af en toe wel eens fijn als je zulke dingen toe geeft, ook al is het niet het leukste om te doen. En anders kun je haar vragen of ze iets leuks wil gaan doen, of vragen of ze je wat uit wil leggen. Iets waar zij goed in is." Het was nu niet dat Nillai heel veel verstand had van zulke dingen, maar de mentor wilde best proberen te helpen.

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
De jonge centaur dacht na. Had hij sorry gezegd? Misschien niet met zoveel woorden, maar hij had toch wel een beetje laten doorschemeren dat hij spijt had van zijn gedrag. En dat had ze vast wel door, want ze was niet onaardig tegen hem. En ze ontweek hem ook niet.

Julian zuchtte nog dieper. "Maar het is zo moeilijk! Want als ik haar vraag om iets te doen, dan kan dat eigenlijk niet met zijn tweeën, want dat mag niet. Maar als ik Ryxini ofzo zou vragen, dan zegt ze vast nee, want die vindt me stom en sowieso zijn we dan niet meer alleen en wat is er dan nog aan?"

"Ik heb haar toen wel opgezocht bij de stallen, maar dan was meneer Gnarl in de buurt of anders Fernand wel. Dus dat kon wel." Hij keek Nillai aan met een moeilijke blik. "Kunt u niet helpen?"

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
Nillai kon er niets aan doen dat hij moest grinniken bij de reactie van de andere centaur. Julian had het er maar zwaar mee, al was het ergens ook een klein beetje zijn eigen schuld. Ikatur zou het hem niet zo moeilijk maken als hij zich altijd voortreflijk had gedragen.
"En dan te bedenken dat het leven hier als leerling op Bumetrel nog relatief makkelijk is. In een roedel was het heel anders gegaan en had je de kans dat Deborah gewoon niet geaccepteerd zou worden." Dat laatste zei hij een stuk zachter, niet iedereen hoefde die zin mee te krijgen.

"Ik kan zeker helpen, maar Julian, jij bent hier de socophonner onder ons, ik ga je dus geen oplossing voorkauwen. Ik wil je best helpen, maar je zult zelf iets moeten bedenken." Nillai had er de volste vertrouwen in dat Julian slim genoeg was om iets te bedenken en dat Nillai daar niet bij hoefde te helpen al moest Julian dat zelf ook realiseren. Hij was niet voor niks een Socophonner.

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
"Oh, maar u hoeft er alleen maar te zijn!" zei Julian vlug. "Ik heb wel ideeën, of tenminste, zo net nog wel. Maar als u een beetje in de buurt blijft, dan kan ik gewoon bij Deborah zijn zonder dat iedereen denkt dat het onfatsoenlijk is. Want dan bent u erbij als sjaperoon, zo heet dat toch?"

"Ik zou haar op kunnen wachten na het avondeten in de grote zaal en dat u dan nog even blijft hangen? Als u orde moet houden?" Er was vast wel een dag dat heer Hestür dienst had en tot die tijd had Julian dan om iets te verzinnen. Met heer Hestür aan zijn kant zou het vast en zeker lukken.