Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Steen in Magie  (437 keer gelezen)

Speeldatum: 13 september 1300 (Begin herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
Gezien het formaat van de kabouter, had Advena zo her en der wat kleine aanpassingen gemaakt in haar lokaal om het haar wat makkelijker te maken. Advena had haar lokaal van al het stof en andere overbodige dingen ontdaan zodat de leerlingen van een zo optimaal mogelijke leeromgeving zouden kunnen genieten.

Advena keek nog even rond en was tevreden over haar lokaal. Ze stapte op Steen, haar vliegende blauwe schildpad, die haar naar de deur bracht en met een spreuk liet ze de deur openvliegen. Ze zag nog niemand op de gang, maar het was nog vroeg dus ging Advena met Steen weer terug naar haar bureau. Ze streek haar kleren glad, aaide Steen over zijn hoofdje en wachtte tot het moment dat de les zou gaan beginnen.

Advena was een tikkeltje zenuwachtig maar had er wel enorm veel zin in. Met een spreuk vergrootte ze haar stem en liet door de gangen duidelijk horen dat haar les op het punt stond om te beginnen. Het kon nu niet missen dat er leerlingen waren die niet wisten waar de les plaats vond.

« [Reactie #1] : 5 jaar geleden »
Wingin was vroeg deze keer. De vorige keer dat hij wat later was resulteerde dat in een botsing met een leerlinge, gevolgd door de schuld in te lossen met wat strafregels en bijles. En omdat Wingin ook gewoon zijn imago als voorbeeldige student wou voortzetten, was hij dus al vroeg onderweg. Veel leerlingen liepen er nog niet rond, de meesten waren zich nog aan het voorbereiden.

Net toen Wingin de gang inliep waar het lokaal was, klonk er een luide stem die een of andere les aankondigde. Wacht... Het was zijn les! Wat een geluk dat hij vroeg was, want blijkbaar was de nieuwe leraar ook een vroege vogel. Of was Wingin gewoon later dan hij eigenlijk dacht. Hij wou juist binnenlopen door de deur, maar de leraar stond nog in het deurgat. Het bleek een klein iemand te zijn, waarschijnlijk een kabouter als hij niet mis was. Maar toch stond de kabouter op ooghoogte, omdat ze op een vliegende blauwe schildpad stond! Wingins nieuwsgierigheid was meteen geprikkeld, want hier stond een nieuw dier, vlak voor zijn neus! Hier moest hij gewoon over schrijven in een van zijn veldjournaals, waarschijnlijk in die van de reptielen, wat schildpadden waren. Wingin bukte zich een beetje om het beestje te aaien, alhoewel hij niet wist of het beestje het wel ging toelaten.

"Hallo mevrouw, ik heb u nog niet gezien hier. Wat een leuke schildpad heb je! En wat is uw naam eigenlijk? En dat van uw, euh, schildpad? Wat voor soort ishet eigenlijk?"

Wat een enthousiaste leerling!
The happy, crazy halfgoat!

« [Reactie #2] : 5 jaar geleden »
Toen Viniyn in de gang hoorde dat de les bijna ging beginnen, begon hij te rennen, hij wilde niet te laat komen. In het lokaal aangekomen zag hij dat hij niet zo laat was, alleen die faun was er nog, en hij zag dat de lerares een kabouter met een blauwe schildpad was. Meteen leek de lerares hem interessant: Hoe kwam ze aan een schildpad en dan nog wel een blauwe.[1]

"Gegroet weledelzeergeleerde vrouwe," zei hij maar, want het was zo onbeleefd om meteen met vragen te beginnen. "Heeft u uw schildpad zelf blauw gemaakt, vrouwe?," vroeg hij nieuwsgierig. Hij had ook wel meer interessante dingen gehoord over dat dier, maar het was beleefder om iemand niet met vragen te overstelpen, dus hij hield het hier voorlopig maar bij.
 1. schildpadden komen toch alleen in van die warme landen voor, van nature, of vergis ik me nu? Nja ik hou het er in mn post maar gwn op dat hij ze misschien een paar keer heeft gezien, of alleen in boeken
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Viniyn-Nikolaj Savithise »

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
Bij binnenkomst hadden de socophonners natuurlijk gelijk vragen over haar liefste huisdier. Die blauwtjes konden niet veel, maar wat ze wel konden was fatsoen opbrengen in een les. Tevreden keek Advena de klas in en schraapte haar keel. "Beste jongens en meisjes, fijn om te zien dat jullie hier nu aanwezig zijn. Ik zal even wat vragen centraal beantwoorden zodat ik ze niet hoef te herhalen."

Advena stapte op steen en zweefde ongeveer een halve meter boven haar bureau. "Dit is mijn hulp en mijn geliefde huisdier: Steen. Zoals jullie zien is Steen geen doorsnee schuldpad. Steen is door omstandigheden in het verleden verandert waarover ik verder geen vragen duld." Ze keek de klas in en wees naar Wingin die bij binnenkomst ongepast gedrag vertoonde. "Jij! Jongeman, sta eens op en vertel mij waarom jij de basis van de etiquette niet volledig beheerst." Chagrijnig keek Advena de leerling aan en verweet hem dat hij haar met 'je' aansprak.

« [Reactie #4] : 5 jaar geleden »
De les werd geopend, en de lerares was aan het zweven op de schildpad. Wingin keek gebiologeerd toe, de schildpad gebruikte blijkbaar zijn poten om evenwicht te bewaren. Verder leek hij vanzelf te zweven. De omstandigheden in het verleden maakten hem wel nieuwsgierig, maar dat er magie in het spel was was wel duidelijk. Misschien moest hij eens raad vragen aan een Merifelleerling. Als ze hem wouden helpen tenminste.

Hij keek weer op, nadat hij zijn naam gehoord had. Ze wees in zijn richting, en de vraag verraste hem volledig. Hij was toch beleefd geweest? Of was hij wat te enthousiast? En kon ze daar niet tegen? Hij had helemaal niets gedaan! En zeker niet express. Maar zoals ze vroeg stond hij op, met knikkende knietjes en lichtrode wangen van schaamte.

"Ik was toch niet onbeleefd mevrouw? Enkel enthousiast en nieuwsgierig naar uw schildpad. Dat is toch geen misdrijf?"

Door de irritatie en de lichte boosheid die tezamen met de schaamte door hem vloeiden, kon hij het opbrengen om te blijven rechtstaan, en in haar ogen te kijken met een blik die misschien niet al te beleefd was.
The happy, crazy halfgoat!

« [Reactie #5] : 5 jaar geleden »
De blauwe, vliegende schildpad was ook Pippa niet ontgaan. Terwijl ze opgelucht (want het zou niet de eerste keer zijn dat ze te laat in de les kwam, omdat ze de weg niet had kunnen vinden) het lokaal inliep, keek ze met grote ogen naar het vreemde beest. Wat was hij lelijk! Ze kon nog net het fatsoen opbrengen om geen vies gezicht te trekken. De lerares magischie biologie was overigens niet veel knapper. Pippa grinnikte in zichzelf en wierp de kabouter een beleefde glimlach toe. 'Goedendag mevrouw,' zei ze netjes. 'Wat een...' lelijk '... bijzonder huisdier hebt u.'

Ze draaide zich om naar de klas en zocht een plekje op. Gelukkig was er nog een plekje bij het raam, dan kon ze tenminste nog dagdromen als de lesstof heel saai was. Pippa ging zitten, pakte haar spullen voor zich en luisterde ondertussen naar mevrouw van Nevesta's verhaal over de blauwe schildpad. Volgens de vrouw mochten de leerlingen geen vragen stellen over Steens (een bijzondere naam voor een bijzonder beest) achtergrond, waarop Pippa hoofdschuddend een kleine zucht slaakte. Begrepen docenten dan niet dat de leerlingen nu juist nieuwsgierig werden en op onderzoek uit zouden gaan?