Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Tijd voor berouw  (686 keer gelezen)

Speeldatum: 31 augustus 1300 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
Met een simpele beweging kieperde het nimfje haar tas ondersteboven naast een faun. Er denderden twee boeken en een bijeengebonden stapel papieren uit. Na een beetje schudden dwarrelden er ook nog wat aantekeningen en een paar losse perkamenten naar beneden. Alles belandde in een ongeordende hoop op tafel.

Ness schoof een stoel naar achteren en nam sierlijk plaats. Ze schoot een halve grijns ter begroeting naar de faun naast haar, voor ze haar spullen begon te sorteren. Waar was dat specifieke blaadje nou? Met een triomfantelijke glimlach plukte ze het papiertje tussen de anderen vandaan. Het stomme meisje had het eerder al geschreven, zodat het minder tijd kostte. Ze schoof het berichtje naar Wingin Wing, haar metgezel voor nu. De andere kon elk moment vrij zijn, dus die zou zo ook wel komen. Of niet. Bij kat wist je het nooit. Dit stond er geschreven met een net handschrift:

Ten eerste, hoi en hoe heet je?
Ten tweede je schuld inlossen:
+ Mijn strafregels overschrijven. 50x 'Ik mag niet ongepast omgaan met mijn medeleerlingen tijdens de les. Ik moet mijn handen thuis houden en mag niet aan mijn buurman komen. Ik mag niet communiceren met mijn tweeling zonder toestemming. Ik heb spijt van mijn fouten. Ik zal het niet nog eens doen.'
+ Uitleggen hoe Magische Biologie werkt want ik was de laatste les aan het spijbelen.


De nimf grijnsde liefelijk en schoof hem een paar lege perkamenten toe. Strafregels stond er op de bovenste. Daarna werden de twee boeken en de bijeengebonden aantekeningen tevoorschijn gehaald. De vierdejaars zou het wel herkennen als Magische Biologie. Ness bladerde vast naar de juiste pagina, voor ze Wingin vragend aankeek. Waar wilde hij mee beginnen?
Every day has its trouble,
with us it comes in double.

« [Reactie #1] : 5 jaar geleden »
Wingin was na de lessen aangekomen in de leerlingenkamer, omdat hij beloofd had om iets terug te doen omdat hij tegen dit meisje gelopen was. Het was niet zijn bedoeling geweest om tegen het meisje te lopen, maar de beleefdheid eistte dat hij het goedmaakte. Dus stond hij nu hier, naast het meisje dat waarschijnlijk niet kon praten (dat was de grootste verrassing op deze school tot nu toe) om zijn schuld in te lossen.

Maar hij was het niet helemaal eens met hoe het meisje het deed. Strafregels overschrijven? Omdat hij per ongeluk tegen iemand opliep? Dat zag hij niet echt zitten. Maar Wingen wou wel onderhandelen: vijftig vond hij te veel, maar twintig keer ging toch ook? Plus zijn excuses, plus uitleg over Magische Biologie? Ja, dat was wel genoeg.

''Euhm, allereerst: ik heet Wingin. Hoe heet jij eigenlijk?"

Gek dat hij dat nog niet wist.

"Vind je strafregels overschrijven niet een beetje teveel van het goede? Ik snap het wel, maar ik vind vijftig toch wel wat veel hoor. Het was per ongeluk, maar ik wil wel twintig strafregels overschrijven. En voor de rest zou ik je graag uitleg geven, dat is iets wat ik graag doe. Je kunt het meer vragen als je wilt."
The happy, crazy halfgoat!

« [Reactie #2] : 5 jaar geleden »
Ness tuitte bedachtzaam haar lippen en trok ondertussen het papier weer dichterbij. Haar pen werd gedoopt in een potje inkt en ze schreef sierlijk haar gedachtes op.

Vannessea Auri Scye Aersíth, noem me maar Ness. 20 is goed. doe ik 30.

Niet de meest logische en wel geformuleerde zinnen die je kon bedenken, maar de boodschap was duidelijk. Het nimfje ging niet onnodig tijd besteden aan nette zinnen en hoofdletters (behalve degene die echt belangrijk waren zoals die van haar eigen naam) als het niet nodig was, ze was al zoveel langzamer in communiceren.

Met nog een blik op haar openliggende boek kwam ze erachter dat ze de verkeerde pagina te pakken had. Rustig bladerde de Socophonner iets terug schoof haar boek naar Wingin. Ze tikte op de juiste pagina en wees de bedoelde titel aan. Daarna haalde ze vragend haar schouders op en liet de jongen even lezen.
Zelf begon ze haar zinnen over te schrijven op een leeg perkament, iets wat erg snel gebeurde. Die nieuwe lerares zou nog eens moeten leren dat zinnen overschrijven voor haar geen probleem was, snel schrijven kon Vannessea als de beste.
Every day has its trouble,
with us it comes in double.

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
Ja, het meisje ging akkoord. Blijkbaar had het meisje strafwerk opgelopen, iets wat niet zo goed pasten bij een Socophonner. Neenee, Wingin had nog niet een keer strafwerk gehad, iets waar hij zeer, zeer trots op was. En hij zou het koste wat het kost in stand houden. Maar dat wou niet zeggen dat hij het strafwerk van een ander niet kon maken.

Dus begon Wingin te schrijven. Maar al na een halve zin werd het boek naar hem toegeschoven. Zou hij eerst de zinnen doen, of eerst lezen? Of zou hij het allebei kunnen? Dat was wel het proberen waard. Eens zien wat hij kon. Hij begon te lezen en te schrijven, maar het moest allemaal tergend langzaam gebeuren zodat hij geen fouten schreef. Nee, zo ging het niet. Eerst de zinnen, aangezien Vannessea, Ness, daar ook mee begonnen was. Blijkbaar kon ze het wel goed, maar Wingin ging toch proberen sneller te schrijven. Sneller lukte helaas niet, maar hij kon wel mee met een iets trager tempo. En omdat Ness er meer moest doen, waren ze ongeveer op hetzelfde moment klaar. Leuk toch?

Dus begon Wingin te lezen. Wat Ness ondertussen deed was even onbelangrijk, want dit was toch wel niet makkelijk. Hij herinnerde het hem van vorig jaar. Toen had hij er toch ook even over moeten nadenken. Maar: hij kon het nu wel. Hij keek naar Ness

"Ben je klaar? Dan kan ik je al wat uitleg geven."
The happy, crazy halfgoat!

« [Reactie #4] : 5 jaar geleden »
Vannessea pende ondertussen rustig verder, zich niks aantrekkend van wat de faun allemaal uitspookte. Maar een keer keek ze op en dat was om te kijken of Kat zich al bij hen had gevoegd. Dit was niet het geval, dus schreef het meisje weer verder. Ongeveer tegelijk met Wingin kreeg ze haar deel af en ze pakte de blaadjes van de faun erbij. Het handschrift verschilde iets, maar zowel zij als hem schreven redelijk netjes dus het was onbelangrijk.

Terwijl de vierdejaars zich voorbereidde pakte Ness nog een papiertje erbij. Er stonden al een paar regels rijm op en ze ging rustig verder.

Eens zag de schoonheid haar kans
schoon; jubel en verschrikking
ontvlamden trans naar trans
.... verstikking. Verdikking. Rangschikking. Verstrikking.


Ness schreef er nog een paar rijmende woorden achter, voor ze het papier weer opborg. Kat zou haar wel helpen, zelf vond ze rijmen zo lastig. Ze wist niet precies hoe alles nou uitgesproken werd en wat het beste erbij paste. Nu was het echter tijd voor andere dingen.

De nimf knikte bij zijn woorden en draaide haar stoel naar Wingin. Met haar enkels gekruist, haar ellebogen op tafel en haar kin rustend in haar handen, had de jongen voor nu haar volledige aandacht. Dat was nog wel iets van het meisje, normaal kon alleen Kat dat krijgen. Met haar fel blauwe ogen keek ze hem afwachtend aan.


OOC: Wingin verzin maar iets om uit te leggen, maakt mij niet uit.
Every day has its trouble,
with us it comes in double.
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Vannessea A. S. Aersíth »

« [Reactie #5] : 5 jaar geleden »
PS: een beetje rondneuzen in de wiki en op internet leert me dat derdejaars leren over geneeskrachtige kruiden, en op internet heb ik iets gevonden over kruiden tegen verschillende soorten pijn. Dus, nemen we dat?

Wingin was dus het hoofdstuk aan het doornemen, voor de herhaling. Hijzelf was nu al aan het leren over de werking van planten, maar zij hadden het nog over geneeskrachtige kruiden. En dan was het nog het hoofdstuk over kruiden tegen pijn: het moeilijkste, want er waren zoveel soorten pijn.

Terwijl hij las, zag hij in zijn ooghoeken dat ze aan het schrijven was. Of het gewoon een versje was of een heel gedicht, kon hij er niet uit opmaken. Maar zijn nieuwsgierigheid was geprikkeld. En ze hadden nog een hele dag. Of toch namiddag.

"Wat was je daar aan het schrijven? Een gedicht?"

De geneeskrachtige kruiden konden nog wel even wachten, het was toch hoofdzakelijk de verschillende soorten pijn en de kruiden die er tegen hielpen vanbuiten leren. Het was, bij slimme leerlingen, maar drie kwartiertjes werk, schatte hij, om het uit te leggen.
The happy, crazy halfgoat!

« [Reactie #6] : 5 jaar geleden »
Ness kreeg lichte blosjes op haar wangen, voor ze beschaamd knikte. Jongens vonden gedichten meestal stom en oninteressant. Normaal deed het haar niets, maar zonder haar tweeling naast haar leek de wereld zo veel groter en enger. Ongemakkelijk speelde ze met een van haar blonde lokken, door hem snel om haar vingers te draaien. Een tik die zowel zij als Kat bezat.

Om haar ongemak te verbergen reikte ze voor de faun langs en schoof haar boek weer iets dichterbij. Het nimfje tikte nog eens op de titel, Geneeskrachtige Kruiden tegen Pijn, en keek Wingin aanmoedigend aan. Ze knipperde een paar keer met haar ogen en liet haar haar weer met rust. Volgende keer als ze zonder haar zusje was zou ze het in een knot moeten doen, dan had ze niet zo snel de neiging om eraan te zitten.


OOC: Geneeskrachtige kruiden tegen de pijn is uiteraard prima. Sorry trouwens voor de wat korte post, hoop dat je er iets mee kan.
Every day has its trouble,
with us it comes in double.
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Vannessea A. S. Aersíth »

« [Reactie #7] : 5 jaar geleden »
Het meisje werd duidelijk verlegen door de vraag over het gedicht. Nochtans, tijdens de botsing op de trap, waardoo hij nu hier zat, zag ze er zelfverzekerder uit. Maar dat kon komen door de boosheid. Of misschien lag het gedicht wat gevoelig. Of ze wou gewoon eerst het hoofdstuk doornemen en dan pas over andere dingen praten. Na het werk kon er nog altijd wat nagepraat worden, zelfs als je gesprekspartner alleen kon schrijven.

Dus Wingin focuste zich weer op het hoofdstuk. Het begon met de verschillende soorten pijn. Daarna werd per soort pijn nagegaan welke plant hielp en tegen welk specifiek aspect van de pijn. Maar omdat het meisje spijbelde, had ze waarschijnlijk nog niets over dit alles gehoord.

"Zou je eerst dit willen lezen, over de verschillende soorten pijn? Je hebt keelpijn, buikpijn, hoofdpijn, spierpijn... Als je het nog eens rustig doorleest weet je wat je al begrijpt en wat niet. Daarna wordt er per pijnsoort een aantal kruiden en planten gegeven, met een kleine beschrijving. Dus lees je eerst de verschillende soorten pijn?"

Ondertussen pakte Wingin een blad en begon hij een klein schema te maken. Elk soort pijn stond er op en dan een waaier met de verschillende kruiden. Dit schema had hijzelf ook gebruikt, omdat je zo alles op een klein blaadje hebt in plaats van verspreid over 10 bladzijden.
The happy, crazy halfgoat!

« [Reactie #8] : 5 jaar geleden »
Kat haatte zweet. Haar haar bleef aan haar hoofd plakken en haar kleren begonnen te stinken. Nu had zij zelf, behalve de hersens om niet al te erg rennen, ook nog eens voldoende geurwater mee, en dat beperkte de schade aanzienlijk, maar haar klasgenoten waren veel erger.
Van jongens zou ze weinig anders verwacht hebben, zo was hun soort nou eenmaal, maar de meeste meisjes leken zich er ook helemaal niks van aan te trekken. Stinkend en bezweet gingen ze gewoon door met de rest van hun lessen. Mograine dankte Sprilas dat ze er praktisch geen samen hadden.

Zijzelf ging altijd direct naar de douches als ze van haar les wapenkunde terugkeerde. Op woensdag was dat geen probleem, want dan was het toch het laatste lesuur van de dag, maar op zaterdag moest ze opschieten om nog optijd bij Latijn te komen, omdat ze maar een halfuurtje had om te douchen, zich op te maken en te eten. Meestal schoot dat laatste ding er een beetje bij in en maakte Ness wat boterhammen voor haar klaar die ze onderweg naar en in de les opat.

Nu was het echter woensdag, en dat maakte het allemaal een stuk gemakkelijker. Kat had haar tijd genomen om te douchen, haar haar te kammen en haar gezicht op te maken. Ze had de heracories genegeerd die ook hadden besloten om op dat moment hun tweewekelijkse wasbeurt uit te voeren, en het blijkbaar erg grappig hadden gevonden hoelang ze er over deed om haar haar te vlechten. Kat was moe en had geen zin om een confrontatie aan te gaan. De meisjes waren het niet eens waard. Ieder van hen was lelijk.

Nu kwam ze de leerlingenkamer binnen, haar schooltas nog steeds in haar hand en nog maar half opgedroogd haar, het liet meerdere jongens omkijken. De nimf glimlachte naar ze, maar liep toch recht naar het tafeltje waar haar zusje bij een of andere faun zat.
"-Hee zusje, dat is vast Dingus, hè? Die ene van wie je nog een gunst verschuldigd bent? Kan ik er nog wat uitkrijgen of heb je hem al ten volle gebruikt?"- De laatste reeks gebaren werden vergezeld door de wiebelende vinger der spot.

Terloops groette ze Wingin nog, maar negeerde hem verder. Ze plofte onelegant naast haar zusje neer en strekte haar benen met een zucht. "-Oh, ik ben kapot, en dan heb ik niet eens een braaf fauntje die mijn huiswerk voor me doet. Misschien moet ik ook eens op een onhandige plek gaan staan en wachten tot iemand me omverloopt-"
Every day has its trouble,
but with us it comes in double.

« [Reactie #9] : 5 jaar geleden »
Ness knikte nogmaals en richtte zich op haar boek. Wat de jongen zei was logisch en ondanks dat ze er geen zin in had, had ze niet veel beters te doen. Kat was er toch nog niet.

Ze was ongeveer halverwege de tekst toen ze opkeek, haar ogen gericht op de deur. Kat was er, ze voelde het. Nog geen paar seconden later kwam haar tweeling ook werkelijk binnen lopen. Zowel haar verschijning als alle blikken die ze kreeg brachten een glimlach op Vannessea's gezicht.

"-Zo, Katje, weer lekker schoon? En dat is inderdaad Dingus.-" Ze knikte naar de faun. "-Oh, Dingus. Bijna vergeten.-" De nimf schonk hem een van haar liefste glimlachen en knipperde met haar ogen.
"-Met vuile werkjes helaas wel, maar hij heeft aangeboden vaker wat uit te leggen. Vindt ie leuk blijkbaar, of hij is gewoon verzot op mij.-" Het was geen arrogantie, gewoon een natuurlijk aanname die beide nimfen altijd maakten.

"-Ach, zielig wezen ben je ook eigenlijk.-" Het nimfje grinnikte geluidloos, voor ze zich strekte. Als Kat er zo bij lag had zij ook altijd de neiging om dezelfde houding over te nemen. "-Kan je even tegen Dingus zeggen dat het me spijt dat ik zo afgeleid ben? Het is een zonde om zo'n mooie winst te verliezen aan iets nietigs als desinteresse.-" Vannessea trok vast haar verontschuldigende gezicht en keek de faun lief aan. Haar hand rustte op het boek wat ze had moeten lezen en werd dichterbij geschoven.

"-Als je nou even oplet, hoef ik dit alles straks niet nog eens uit te leggen. Of heb je geen energie?-" Er schemerde onwillekeurig iets van bezorgdheid door haar gebaren. Ness mocht toch wel bezorgd zijn om degene die haar het meest dierbaar was?
Every day has its trouble,
with us it comes in double.

« [Reactie #10] : 5 jaar geleden »
Er kwam een andere myrofas binnen in de leerlingenkamer, ook een nimf waarschijnlijk. Ze ging zitten net naast Ness, en ze leken verbazingwekkend veel op elkaar. Zouden ze familie zijn?

"Oh hoi, zijn jullie familie?"

En toen begon er een serie van gebaren. Ze gingen vliegensvlug van hot naar her met hun vingers en handen, en Wingin begon een soort zenuwachtig gevoel te krijgen daarvan. Zou het een soort taal kunnen zijn, omdat de ene niet kon praten? En als het een taal was, wat zeiden ze dan? Wat het ook was, het was raar. En Ness lette niet meer op, maar hoe zou je zelf zijn, je moest je zus toch begroeten. Maar na de begroeting moesten ze toch wel even verder doen, want Wingin wou wel nog eens langs in de bibliotheek.

"Heb je het al doorgelezen? Dan kan ik je het schema geven."
The happy, crazy halfgoat!

« [Reactie #11] : 5 jaar geleden »
'Ja, en of we familie zijn,' mompelde Kat een beetje binnenmonds. 'Tweeling! Kun je dat niet zien?' Ze schudde haar hoofd.
"-Ik doe wel mee. Het was gewoon een vermoeiend dagje, met gym en wapenkunde en zo.-" Ze reageerde automatisch met een iets ernstiger antwoord dan ze normaal zou dan, al merkte ze dat zelf nauwelijks.

Ze richtte zichzelf half op zodat ze tenminste normaal met Wingin kon praten en gebaarde naar haar zusje: " -Zie, ik zit alweer. Nou, laat hem maar beginnen. Ik snap er nog niks van.-"
Ze glimlachte liefjes naar Wingin. 'Het spijt me dat ik Ness even afleidde. Als je het niet erg vind, dan luister ik ook even naar de uitleg.'
Je moest de hand waaruit je eet nooit bijten, misschien wat liefdevol aan knabbelen, maar bijten zou stom zijn.[1]
 1. Aan iedereen die hier een zin van de hitchhickers guide to the galaxy uit herkent: No you didn't (a)
Every day has its trouble,
but with us it comes in double.

« [Reactie #12] : 5 jaar geleden »
Aha, dat verklaarde een hele hoop. Wingin had de gelijkenissen tussen de twee meisjes wel opgemerkt, maar nu kreeg hij bevestiging. Zou het makkelijk zijn voor de nieuwe om gebarentaal te spreken? Terwijl hij dit bedacht maakte hij maar gauw een tweede schema. Als ze zelf ook uitleg wou, dan was het wel handig dat hij ook een schema voor haar had.

"Wil jij dan ook eens deze twee pagina's lezen? Het gaat over de verschillende soorten pijn. Daarna geven ze welke plant of welk kruid helpt bij welke pijn. Je zus heeft het al gelezen."

Nu keerde hij zich naar Vannessea, die niet kon praten. Zij had het al gelezen, of was er nog mee bezig.

"Ben jij al klaar met lezen? Jullie moeten wel eventjes opletten, want het is veel vanbuiten leren."

Wingin begreep wel dat ze elkaar begroetten, maar het mocht niet te lang duren. Wingin had ook nog dingen te doen vandaag, en als hij dit nog uitgelegd wou krijgen...
The happy, crazy halfgoat!

« [Reactie #13] : 5 jaar geleden »
Vannessea knikte op de vraag van Wingin, ze was inderdaad klaar met lezen. Terwijl de faun en haar zusje kennismaakte had ze de laatste alinea nog even afgemaakt. Onbewust drukte ze de nagel van haar linker ringvinger tegen haar duim, terwijl haar andere drie vingers gestrekt bleven. "-Goedkeuring. Ja. Ik ben het ermee eens.-" was hoe je het kon opvatten. Het was zowel op Wingin als Kat gericht, al zou alleen de tweede er iets van snappen.

Opletten. Dat zou wel lukken. Ness draaide haar stoel naar de jongen toe, kruiste haar enkels en sloeg haar armen over elkaar, leunend op de tafel. Ze keek de faun met haar grote helderblauwe ogen aan, een indringende blik. Als dat geen opletten was, dan wist het meisje het ook niet meer, anderen deden het immers ook altijd zo. Zelf had ze geen ervaring, erbij blijven in de les was niet haar sterkste kant. Alleen haar tweeling kon haar volledige aandacht opeisen en met haar was het niet nodig om het zo duidelijk te maken. Kat had altijd haar aandacht.

Met haar rechterhand maakte de nimf onopvallend het gebaar voor een slinkse grijns. Ze mocht de jongen, ze wilde opletten, maar een beetje lol met haar zusje hoorde er altijd bij. Het was haar natuur. Ondertussen iets leren over geneeskunde en planten was alleen maar handig.
Every day has its trouble,
with us it comes in double.

« [Reactie #14] : 5 jaar geleden »
'Ja, tuurlijk. Ik luister met een half oor wel mee, dan kan ik er snel bijkomen,' zei Kat en streek lui het papier glad. Niks ging al te snel, daarvoor was Mograine te moe.
Het papier zo gestationeerd dat ze erachter haar tweeling nog kon zien, als ze besloot wat te zeggen. De tweeling had zich getrickerd op elkaar bewegingen, zoals anderen hun eigen taal zouden herkennen.

Ze begon te lezen. Het was prima uitgelegd, en het kostte haar maar enkele minuten[1] om erdoorheen te spitten. Totdat ze het klaar had, nam ze even geen deel meer aan het gesprek. Lezen en luisteren tegelijkertijd was een ding; lezen, luisteren, spreken en gebaren tegelijk was iets heel anders.
 1. of zo, wat normaal is
Every day has its trouble,
but with us it comes in double.

« [Reactie #15] : 5 jaar geleden »
``OK, hier heb je het schema. Helemaal links zie je het soort pijn. Hier is het bijvoorbeeld keelpijn. Dan komt er een waaier, met aan elk uiteinde van een lijn het kruid dat ertegen helpt. Tegen keelpijn helpt agrimonie en salie. Bij elk kruid zie je ook wat het kruid precies doet. Agrimonie  werkt pijnstillend en verzachtend, bijvoorbeeld. Je hebt dan ook nog buikpijn, daartegen helpt duizendblad, koriander en basilicum. Tegen hoofdpijn heb je dan lavendel, moerasspirea en citroenmelisse. En dan heb je nog nekpijn, gewrichtspijn, en nog wat andere soorten. Snap je het een beetje?``

Het was meteen een hele hoop, en het was ook niet makkelijk, maar het was wel noodzakelijk om te weten, en het was ook nog handig voor als je ooit eens ziek was of een kwaaltje had. Wingin zag ook dat ze een overdreven houding had, wat eigenlijk wel grappig was. Een licht gegniffel kon dan ook niet tegengehouden worden. Hij merk ook even naar haar zus, die nog altijd rustig aan het lezen was*. Goed zo, het ging goed, en eigenlijk vond Wingin het wel nog leuk.

*GM met toestemming
The happy, crazy halfgoat!

« [Reactie #16] : 5 jaar geleden »
Vannessea kreeg ineens een golf van informatie over zich heen. Een golf? Een vloedgolf van meters hoog. Ze had de tekst gelezen en snapte het wel een beetje, maar om alles zo op een rijtje te horen was wat... onverwacht. Gelukkig was er een schema bij de hand. Woorden en streepjes en nog eens woorden en zinnen. Ze knipperde eens met haar ogen en probeerde er iets van te maken.

Dus links stonden de kwaaltjes, en daarachter in een waaier-iets van streepjes kruiden die hielpen en een uitleg over hoe ze te werk gingen. Het was allemaal mooi en netjes, alleen...

"-Kat.-" Het nimfje prikte haar lezende zusje in de zij, ook al wist ze dat Kat haar al had gezien. "-Kan je hem vragen hoe ik nu moet weten wat agrimonie en salie zijn? Want ik weet niet wat dingus verwacht maar ik ga niet mijn tere handjes in de grond stoppen om die dingen op te graven. Is het alleen theorie? Of is er een plaatjes boek bij de hand?-"
Every day has its trouble,
with us it comes in double.