Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Bezoek op krukken  (393 keer gelezen)

Speeldatum: 28 augustus 1300 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
Het was al een tijdje geleden dat Vladimir besloten had om een bezoekje te brengen aan Bumetrel. Om preciezer te zijn, hij was op weg naar de ziekenzaal. Vrouwe Ó Coileáin was ongeveer de enige op heel Bumetrel die Vladimir nog eens wilde bezoeken. Dat was dan ook precies wat hij deze zondagmiddag van plan was. Hij had niet de moeite genomen om een briefje te schrijven, de rest merkte vanzelf wel dat hij weg was.

Zijn linkerbeen wilde helaas nog steeds goed lopen en krukken bleven nog noodzakelijk. Het was een langere weg die hij moest afleggen en dan gingen twee krukken sneller dan eentje. De zips waren niet zo moeilijk en daarna begon de weg over Bumetrel. Hij kende alle routes nog en hij was dan ook snel in de ziekenzaal.
"Goedemiddag vrouwe Ó Coileáin," zei hij toen hij de fee in het vizier had en ondertussen dichterbij liep. "Hoe maakt u het? Is het nog druk in de ziekenzaal of valt het mee met de patiëntjes?"

« [Reactie #1] : 5 jaar geleden »
De zomer was een heerlijk seizoen. De kinderen hadden minder last van snotneuzen en verkoudheden. Daarbij lagen ze ook meer in het gras te zonnen en te ontspannen, dan dat ze aan het ravotten waren, want daarvoor was het wel een beetje warm. Dus de bulten, schrammen en wonden vielen ook mee. Af en toe kwam er een leerling met een zeer verbrandde huid of toch nog met een buil op het hoofd door bijvoorbeeld een wild rondvliegende leren bal. Uiteraard had je altijd nog een enkeling die echt ziek was, maar over het algemeen was het rustig op de zaal.

De fee zat nu dan ook in haar kantoor een boekje te lezen. Het zware boek lag op het bureau en in de ene hand had ze een beker met sap, magisch gekoeld, terwijl ze in de andere wand een waaier had, waarmee ze zichzelf koelte toewuifde. Ze keek op toen ze haar naam hoorde. Ze kreeg algauw een weerwolf in het vizier. Een brede glimlach kwam op haar gezicht bij het zien van haar vroegere stagiaire, hoewel die blik snel omsloeg in bezorgdheid.
"Goedemiddag liefje, wat is er nou met jou gebeurd? Arme schat, hoe komt dat zo met je been. Kom ga zitten."
De beker werd neer gezet en met een gebaar werd een stoel naar de jongen toegeschoven.
"Wil je ook een kruk? Zodat je daar je been op kan leggen? Ik heb ook nog wel wat kussens..."

« [Reactie #2] : 5 jaar geleden »
De fee was in haar kantoor te vinden. Meteen was ze opgewekt om de weerwolf te zien en bood een stoel en kruk aan.
"Graag, als een kussen niet teveel moeite is." Ze waren dan wel in de ziekenzaal en bij een fee dus het zou vast wel mogen.

Vladimir nam ondertussen plaats in de stoel die hem aangeboden werd en legde zijn been op het krukje. Ja wat was er met zijn been gebeurt. 
"Er was een klein probleempje en wat onenigheid met een andere weerwolf," besloot hij maar te zeggen. "Het liep alleen een beetje uit in een gevecht en ja, u kunt zelf wel invullen wat er verder gebeurde." Het kwam er uiteindelijk op neer dat Ralvio het niet volledig kon redden en herstellen en Vladimir er altijd iets van zou blijven merken.

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
Natuurlijk werd er voor het kussen gezorgd. Hoe kon Kyna die arme schat nu niet van dienst zijn? Ze keek de weerwolf meelevend aan. Een blik die algauw veranderde in schrik en ontzetting. "Vladimir? Gevochten! Hoe kun je ? In attanna? Wat onverstandig. Waarom?" De uitbarsting kwam met name voort uit bezorgdheid. Gelukkig betrapte de fee zichzelf al vrij snel hierop en hield ze snel haar mond.

"Goh. Dan kun je wel een versnapering gebruiken." De fee keek rond. Nee, de meeste plekken waar iets van voorraad aan mede lag verborgen, waren inmiddels opgedoekt of opgeraakt. Dus alcohol kon ze hem niet bieden. Och, dan maar ook een beker met gekoeld sap. En ze had nog wat koekjes bovendien. Zonder te vragen werden deze lekkernijen dan ook voor de weerwolf uitgestald. "Heb je het niet te warm? Ik kan je wel een waaier geven als je wilt." Dat was wel iets voor vrouwen eigenlijk, maar als je zo behaard was als een weerwolf en het dus vast nog heter had, dan Kyna het al had, dan moest je niet kritisch zijn.

"En nu? Lukt het studeren nog een beetje? En hoe gaat het verder met je? Ik mis je wel hoor hier. Je was een fijne assistent."

« [Reactie #4] : 5 jaar geleden »
Het was iets wat wel vaker gebeurde onder weerwolven, meestal liepen ze iets minder uit de hand en werd er iets minder hard gebeten.
"Zo gaat het nu eenmaal af en toe bij weerwolven. Roedelleven en alfa zaken enzo. Helaas liep het dit keer een beetje uit de hand en waren de verwondingen iets erger dan we van te voren hadden gedacht. Heer Krathais zei dat ik waarschijnlijk nooit meer kan rennen en het aardig wat moeite zou kosten voor het allemaal volledig hersteld is en ik weer goed kan lopen. Gelukkig is de wond nu wel dichtgegroeid en is de ontsteking genezen."

Dankbaar nam de weerwolf van het sap. Het was gekoeld en dat kon hij met dit weer wel gebruiken.
"Nee een waaier lijkt me niet nodig, het gaat wel zo." Vladimir veegde een pluk haar, nat van het zweet, uit zijn nek. Het was wel te overleven als je niet teveel bewoog.
"Nu studeer ik aan de academie voor natuurwetenschappen, dat gaat allemaal prima." Vladimir ging bewust niet in op de vraag hoe het verder met hem ging. Kyna hoefde niet alle ellende van hem te weten. "Ja, het was fijn om u te kunnen helpen in de ziekenzaal. En dat is dan ook de reden van mijn bezoek. Ik ben naar vrouwe Gnark geweest en ze zei dat ik hier weer stage mag komen lopen en daarmee mijn studieschulden kan afbetalen. Tenminste als u daarmee akkoord zou gaan. Al is er wel een regeling wat betreft de stufi omdat dit ook gedeeltelijk een praktijkervaring is en waardoor de uren die ik stage loop maar voor de helft tellen en de uren waarin ik rotklusjes doen volledig tellen voor de schulden."

« [Reactie #5] : 5 jaar geleden »
Kyna glimlachte. "Natuurlijk liefje, je bent hier van harte welkom. Ik ga er vanuit dat je dan wel gewoon op de zaal wil werken en niet hier rotklusjes wil gaan doen?" Beide was uiteraard mogelijk, maar Kyna vermoedde dat Vladimir hier een stageplek wilde en geen stufiklusjes plek.

"En ik vrees dat Heer Krathais gelijk heeft. Sommige schade is haast niet meer te herstellen, ook niet met magie. Maar hopelijk kan je op een dag gewoon weer helemaal goed lopen en dan bluf je maar gewoon dat je kan rennen en zorg je gewoon dat niemand je meer durft uit te dagen. Toch?" Kyna gaf een knipoog. Ze had totaal nul verstand van hoe dat werkte bij weerwolven, maar ze bedoelde het goed.