Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Chance at Redemption  (1193 keer gelezen)

Speeldatum: 7 augustus 1300 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
Ergens rond het middag uur van deze prachtige zondag was er een leerlingen bij de vertrekken van Aoife verschenen. Het was een strafklant die zijn huiswerk niet had gemaakt en er met wat strafwerk en een opdracht vanaf kwam. Zijn opdracht was een brief afleveren bij de vrouwelijke phaosfee. Hem lezen zou hij nooit durven, de leraar had duidelijk gemaakt dat hij het dan zou weten en het de jongen niet in dank af zou nemen. Zo kreeg Aoife het perkament, waarop geschreven was in een net en praktisch handschrift.

Quote (selected)
Geachte Vrouwe Piuo,

Zou u mijn willen vergezellen deze avond? Ik ben van plan u mee te nemen naar Treseburg, de Lachende Ooievaar, waar het naar horen zeggen erg aangenaam is.
Ik zou graag tegen 6 uur de Zips willen nemen naar Ypsilon en vanaf daar onze weg vervolgen.

Ik kijk uit naar uw antwoord.

Met vriendelijke groeten
Fynn K. Neruth


« [Reactie #1] : 5 jaar geleden »
Aoife liet de leerling in haar kantoor en keek verrast op toen ze een brief van de leerling kreeg. Zo vaak kreeg ze niet post van binnen school. En het kon niet van haar hop zijn want die arriveerde altijd netjes bij haar kantoor.

Ze stuurde de leerling weer weg met de woorden dat hij maar wat meer met spreuken moest gaan doen. Het was een goede leerlingen maar hij bleek moeite te hebben met het huidige hoofdstuk.

Nieuwschierig opende ze de brief.
Ah, Fynn. Ze had zichzelf betrapt dat ze soms aan hem dacht. Het kwam vast door zijn uiterlijk.

Aoife viste een nieuw vel perkament onder een stapel vandaan en begon aan haar antwoord.
Quote (selected)
Geachte Heer Neruth,

Graag zou ik u willen vergezellen deze avond. Ik moet wat proefwerken aan de kant schuiven maar dat terzijde. Ik zie u om 6 uur, tot dan.

Getekend
Aoife Piuo

Aoife rolde het perkament op en deed er een lint omheen. In volle vertrouwen gaf ze dat aan haar hop die met het briefje snel naar Fynn zijn raam vloog.


Iets voor zessen kwam Aoife aan bij de stallen. Ze had wat meer met haar uiterlijk gedaan dan anders. Als lerares naar een date gaan was te zakelijk. Nee ze had haar vlecht verruilt voor wat lossers. En had een mooie jurk aangetrokken. Ze was reuze benieuwd hoe Fynn zich zou kleden.

« [Reactie #2] : 5 jaar geleden »
Later op dezelfde middag had Fynn een hop ontvangen, met het gehoopte bericht van Aoife. Hij had kort een bericht mee terug gestuurd, waarin stond dat hij het zeer op prijs stelde dat ze tijd voor hem vrij wilde maken en haar om zes uur zou zien bij de zips.

De jonge phaosfee kwam uiteraard stipt op tijd aanlopen. Er waren tijden dat je te laat mocht komen, dat etiquette niet belangrijk was, maar in de omgang met een dame waren er geen uitzonderingen. Er waren regels. Je kwam op tijd en je zag er tip top in orde uit.

Ook Fynn had zich een beetje uitgesloofd, door zijn witte blouse en normale zwarte broek te ruilen voor iets sierlijkers. Een zwarte cape maakte het geheel af, en bood iets meer warmte op deze laat zomerse avond. Zelfs aan zijn haar had hij iets gedaan, waardoor het al stukken netter zat dan zijn normale ruige look. Netjes kon je het echter nog steeds niet noemen.

"Goedenavond Aoife, wat fijn dat u mij wilt vergezellen deze avond." zei Fynn formeel met een gepast glimlach. Hij stelde zijn arm ter beschikking voor de jongedame en leidde haar naar de zips.  De wachter die daar stond glimlachte veelbetekenend en hij kreeg een hoofdknikje van de phaosfee. Ze hadden elkaar al eerder die middag gezien. De jongeman had de zips een uur of twee geleden nog geprobeerd, eens heen en terug naar Ypsilon, om zichzelf te verzekeren dat hij zich niet voor schut zou zetten.
"Klaar?" vroeg hij aan zijn vrouwelijke metgezel.

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
'Goedenavond Fynn,' ze knikte de man toe. Ze had hem al zien aankomen en had hem al een beetje beoordeeld. Hij zag er anders uit, goed anders. Het was te zien dat hij wat aan zijn uiterlijk had gedaan. 
Aoife pakte de arm aan zoals dat hoorde en liep met Fynn mee naar de zips. Het stonk hier altijd vreselijk bij de stallen, ze raakte er maar niet aan gewend maar gelukkig zouden ze snel met de zips verdwijnen.
 
Een schrik voor de zips en ze stond samen met Fynn op Ypsilon. Fynn mocht het voortouw geven en als hij zou gaan zou ze volgen. Dat was immers de etiquette.
Toen ze iets van Ypsilon af waren besloot Aoife een gesprek te starten. 'En, vanwaar deze uitnodiging eigenlijk?'

« [Reactie #4] : 5 jaar geleden »
Samen met Aoife belandde Fynn op Ypsilon. In een gemakkelijke stilte liepen de twee van het terrein af en de weg op richting de herberg van hun bestemming. De jongeman was net bezig met bedenken hoe hij een gesprek kon beginnen toen zijn metgezel al een vraag stelde.

"Ik had behoefte aan... gezelschap. Zelfs voor een phaosfee is het niet gezond om dagen achtereen volgend in zijn of haar kantoor opgesloten te zitten, met alleen zo nu en dan een les als afwisseling van de routine." Met een hoop wijn was nakijken nog steeds hardnekkig werk, en de training die hij nu elke dag nam leek ook niet te werken. En hij trainde veel; Aoife wilde een strak lichaam, nou ze kon er een krijgen.

"Uw gezelschap leek mij het aangenaamst." Ging Fynn ongestoord verder. "Bovendien ken ik nog maar weinig Myrofas, op een enkele leraar en leerling na.  Al zou ik alsnog uw aanwezigheid verkiezen boven dat van hen. Andere rassen zijn amusant... maar ik prefereer wezens zoals wijzelf."

Op een rustig tempo liep het stel ondertussen verder naar de Lachende Ooievaar.

« [Reactie #5] : 5 jaar geleden »
'Daar kan ik mij in vinden. Soms lijkt het wel of de muren op mij afkomen.' En als dat gebeurde ging ze vaak naar buiten. Maar daar waren ook muren dus dat hielp niet altijd even goed. 

Zowaar kwam er een glimlachje bij Aoife naar boven. Wat Fynn had gezegd waardeerde ze. Ze vatten het op als een compliment.
'Sommige rassen gaan nog wel maar er gaat niks boven ons ras. Ik vind het ook fijn dat er een phaosfee aan het hoofd staat. Niet dat de vorige slecht was maar toch eigen soort voelt beter aan het hoofd.' Niet dat ze de vrouw goed kende maar dat was bijzaak.

Na nog wat geklets over koetjes en kalfjes, kwam het datestel aan bij de ooievaar. Aoife liet Fynn natuurlijk de deur voor haar openen, dat was wel zo gepast.[1] Aoife stapte de herberg in en keek naar een geschikte plaats. 'Dat lijkt me wel een uiterst rustig, gezellig plekje niet?'
 1. Kleine gm :engel:

« [Reactie #6] : 5 jaar geleden »
Fynn en Aoife vervolgde de weg naar Treseburg en niet veel later kwamen ze aan bij hun bestemming. Ondanks dat kun gesprek ging over koetjes en kalfjes, ging het volgens de jongeman al veel vlotter. Het was een aangename gewaarwording.

Als de perfecte heer opende de phaosfee de deur voor zijn dame en nam haar mantel aan. Zowel de zijne als die van haar werden netjes afgegeven aan een loopjongen die ze wegbracht.[1] "Ik ben het volledig met u eens Aoife." antwoordde hij en leidde haar naar de plek. Hij schoof haar stoel netjes naar achteren en bood die aan alvorens zelf plaats te nemen. Met een nonchalant gebaar wenkte hij een serveerster.

"Wij willen graag twee glazen van uw beste..." Hij keerde zich bij nader inzien weer richting zijn metgezel. "Aoife wat drink je liever, rode of witte wijn? En wil je alvast iets eten?"
 1. of wat er ook mee wordt gedaan. Voor mijn part verbrandt ie ze ;)

« [Reactie #7] : 5 jaar geleden »
Aoife liet haar stoel naar achter schuiven en nam plaats. Hoffelijk, Aoife vond het wel wat hebben. 'Zoette rode wijn graag.' Na het bittere vieze spul van Vigo wilde ze alleen nog maar zoet.
'Eten klinkt goed, misschien wat salade met wat vlees?' Fynn zou toch betalen, dat hoorde ook bij het hoffelijke.

Na de bestelling verlegde Aoife haar jurk zo dat hij wat beter zat. 'Eerste keer in de Ooievaar toch? Vroeger kwam ik er wel eens. Toen werd het nog gerund door een mens.' Oh, misschien was dat wel de reden geweest dat ze er niet al te vaak kwam. 'Vind je niet dat je wat heb gemist? Allen privé leraren, niet kunnen ontsnappen aan de lessen als het zo uitkwam.' Niet dat Aoife dat vaak deed, ze was wel serieus bezig geweest met haar opleiding.

« [Reactie #8] : 5 jaar geleden »
Fynn bestelde het eten en nog een glas Montrose voor zichzelf voor hij zich weer richtte op Aoife. Hij merkte dat hij totaal geen moeite had om het achterste van de weglopende serveerster te negeren, iets wat bijna nooit gebeurde. Het lag vast aan de manier hoe haar figuur naar voren kwam als ze aan haar jurk zat.

"Inderdaad, ik ben hier nog niet eerder geweest. Nog geen eens in de streek." Zijn vader had nooit tijd gehad voor leuke uitstapjes of vakanties. "Een mens? En toen kwam u hier al? Dat vond het - uh - hij, goed?" Naar een mensenherberg gaan was een nieuw fenomeen voor de phaosfee.

"En verder heb ik zeker iets gemist. Het sociale gedeelte vooral, al gaf mijn vader genoeg feesten om dat goed te maken. Maar thuisscholing heeft ook zo zijn voordelen, de volledige aandacht van je leraar bijvoorbeeld. Soms kwam mij dat wat ongemakkelijk uit zoals u zei, maar ik had genoeg plekken om me te verstoppen. Ik woonde in een groot kasteel." De jongeman pauzeerde even omdat hun drinken arriveerde. Het meisje werd weer weggewuifd.

"Op een latere leeftijd kon ik aangeven als ik een keer een dag vrij wilde, anders had ik uiteraard zeven dagen in de week les en training. Al moet ik zeggen dat ik daar niet al te vaak gebruik van heb gemaakt. Ik was leergierig en had toch niet veel beters te doen met mijn tijd." Op zuipen en vrouwen na dan, maar dat gebeurde meestal buiten de lessen om. "Bij uzelf dan? Veel lessen gemist?" Er speelde een slinkse glimlach rond zijn lippen.

« [Reactie #9] : 5 jaar geleden »
'Het was zelfs een vrouw. En waarom zou ze geen myrofas toelaten? Alle studenten kwamen hier om wat te drinken, al die inkomsten. Ik snap het wel.' En wat kon een mens nou tegen een myrofas beginnen?

'Was u vader zo'n fan van feesten?' Feeën hielden graag van feesten. Phaosfeeën of eigenlijk zijzelf hield er op zijn tijd wel van.
'Zozo een kasteel zegt u? Dat moet leuk wonen lijkt mij.' Groot, bediendes of slaven, het leek Aoife wel wat.

Aoife nam een slok van haar rode wijn voordat ze antwoord gaf. 'Alleen als het andere belangrijker was. Ik wilde zo min mogelijk lessen missen.' En dat andere ja dat kon afspraakjes zijn of gezellig doen met vriendinnen.
'Maar zo te zien maakt het niet veel uit waar je studeert, we zijn tenslotte allebei docent geworden.'


« [Reactie #10] : 5 jaar geleden »
"Nee, nee zo bedoelde ik het ook niet. Meer dat je als Myrofas bij een mens zou eten, vond ik verrassend. Het was gewoon nog niet bij me opgekomen." Fynn haalde nonchalant zijn schouders op, zo raar was dat toch niet?

"Of hij nou houdt van feesten of niet, mijn vader heeft een machtige positie binnen het bestuur van Ycill. Een groot feest eens in de zoveel tijd houdt alle relaties binnen de hogere kringen in tact. Bovendien hadden we altijd wel gasten."
Met een halve glimlach sprak de phaosfee weer verder. "En een kasteel is een beetje overdreven, maar wel een heel groot huis. Vergelijkbaar met een kasteel, zou je kunnen zeggen. Waar bent u zelf opgegroeid?"

Fynn knikte en nam een slok van zijn eigen wijn. "Blijkbaar maakt het inderdaad niet veel uit. Ik moet toegeven dat het niet mijn droom was om leraar te worden, maar ik begin het werk wel plezierig te vinden. "

« [Reactie #11] : 5 jaar geleden »
'Ah zo, de eerste keer vond ik het ook vreemd. Maar daarna kwam ik er graag. Het was gezellig en er zat geen vergif in het eten.' Aoife glimlachte kort. De herberg mens of niet, het was gezellig.

'Wij gingen soms naar een feest als we uitgenodigd waren. Maar dat gebeurde af en toe. Soms mocht ik zelfs niet mee.' Ze haalde haar schouders op. 'Maar toen was ik jong, en de oppas pesten was ook leuk.' Ze grijnsde kort naar de man tegen over haar. Elk kind had dat toch wel eens gedaan? 'Kasteel of niet u huis is waarschijnlijk groter dan mijn ouderlijk huis. Zelf ben ik opgegroeid in Hazdor. Geen kasteel woning maar misschien daar de helft ervan? Misschien zelf nog wel minder. Maar zeker groter dan de huizen van de armen.' Ze mocht niet klagen.

De vrouw nuttige nog een slok van haar wijn. Voor de herberg was het best een goede wijn. 'Wat was dan wel u droom? U vader opvolgen of heeft u oudere broers?'

« [Reactie #12] : 5 jaar geleden »
"Ja, ik ben inderdaad de jongste van mijn gezin. Mijn oudste broer zal in tijd de titel en de taken van mijn vader overnemen of als hij niet geschikt wordt bevonden voor de positie zal de een na oudste het doen. Daarna heeft de man van mijn zus aanspraak op de rol. Hij zal er wel voor zorgen dat de positie niet meer uit de handen van zijn familie valt." Fynn haalde zijn schouders op, het kon hem niet al te veel schelen. "Ik zou voor de titel kunnen vechten, maar dat zie ik dan wel. Mijn vader is nog 'in de bloei van zijn leven', zoals hij het zelf zegt."

"Zelf wilde ik liever een grote magiër worden, die alle kennis van de wereld bezat." De phaosfee grinnikte kort en nam nog een slok van zijn wijn. "Ik droomde ervan om net zo machtig te worden als mijn oude leraar, maar ik ben hem voorbij gegaan in niveau. Nu heb ik niet echt meer iets om voor te streven. Ik ga gewoon verder met leren, en inmiddels ook met mijn kennis overbrengen op de leerlingen van Bumetrel."

"En uzelf? Nog onvervulde wensen of dromen die u nog niet heeft nagestreefd?" Met een geïnteresseerde blik keek hij de vrouw aan, ondertussen rustig van zijn wijn genietend.
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Fynn Kashmir Neruth »

« [Reactie #13] : 5 jaar geleden »
'U lijkt wel een eerstejaars Merifeler. Grootste magiër van de wereld worden, hoe vaak ik dat wel niet gehoord heb.' Al die jonge geesten die groots wilden worden. En dan dachten ze ook dat ze dat wel even in een paar dagen zouden worden. Kinderen, al die dromen.

'Niks? Nog jaren leven en geen doel meer?' Dat werd ook saai.
'Nou ik zelf heb nog wel dromen.' De vrouw glimlachte. 'Zoals een gezin, dat heb ik altijd al wel willen hebben.' Aoife deed haar best om niks van haar gevoelens daar over te laten zien.[1] Het ging aardig maar Fynn zou er iets van zien als hij goed keek.
Soms vroeg ze zich wel eens af of Fynn een goede vader zou kunnen zijn.

Aoife die zich wat ongemakkelijk begon te voelen, bedankte de goden toen de serveerster het eten kwam brengen. In die tijd kon Aoife zich mooi herstellen.
 1. (2, 5, 10, 5) Winst bij hoger dan 5

« [Reactie #14] : 5 jaar geleden »
"Ach, ik was jong, onwetend. Het geeft wel iets om voor te streven." De man glimlachte zoet, hij had die jongelingen met hun dromen ook al meegemaakt. Echte schatjes, als ze zich gedroegen en je met rust lieten, het liefst ondertussen ook nog hun huiswerk makend.

"Geen is zo bindend, maar niks wat ik nu ter plekke kan bedenken. Tuurlijk heb ik wel kleine wensen, elke dag weer eten op mijn bord en wijn in mijn glas bijvoorbeeld, maar geen grote plannen." Fynn pauzeerde en nam een slok van zijn wijn, zijn zwarte doordringende ogen gericht op zijn metgezel.

Als vrouw begon ze uiteraard over een man en kinderen, elke vrouw droomde daarvan. Maar niet elke vrouw ging blozen als een meisje bij het vertellen. De mannelijke phaosfee kreeg een lichte glimlach op zijn lippen, die verborgen werd achter zijn glas.
Gelukkig voor beide Myrofas op dit moment, kwam de serveerster net aanlopen met hun eten. Fynn bedankte de vrouw, een ouder exemplaar dan die die hun wijn had gebracht, en vroeg of ze zijn glas nog eens wilde vullen. Hij had de inhoud blijkbaar naarbinnen gegoten, ergens na Aoife's woorden.

"En verder," Fynn kuchte, "nog ambitites of iets in die richting? Iets anders dan machtige magiër worden uiteraard." Hij plakte een glimlach op zijn gezicht en nam een hap van zijn nog stomende eten.

« [Reactie #15] : 5 jaar geleden »
Had ze net bijna haar controle verloren zeg. Ze ging nu niet opeens en zwak gansje spelen, dat gebeurde gewoon niet!

Terwijl Aoife zichzelf streng toesprak, dan wel in gedachten, handelde Fynn de serveerster af. De heerlijke geuren reikte Aoife's neus in en dat bracht een glimlach op haar gezicht. Je kreeg veel honger van daten zeg.

'Ik zou best een vrouwe van een kasteel of iets willen worden maar dat zijn wensen die bijna niet te pakken zijn. Maar ik heb nu een redelijke positie bereikt en wil daar nog wel even zitten. Verder omhoog klimmen als mentor zou ik misschien ooit kunnen doen maar daar heb ik weinig trek in nu.'
Ze nam een hap van haar groente. Nee ze zat wel best zo op het moment.

Het viel stil, Aoife wist eigenlijk weinig meer te bespreken. En dan waren ze pas net aan het eten begonnen. De vrouw nam nog een hap en hoopte maar dat de man een leuk onderwerp zou aansnijden.

« [Reactie #16] : 5 jaar geleden »
Terwijl Aoife vertelde, begon Fynn met het snijden van zijn stuk vlees. Het was nog heerlijk mals en gekruid met een rijk scala aan verschillende kruiden.

"Ik moet toegeven dat men niet heeft overdreven bij de kwaliteit van deze herberg." merkte hij op. "Dit is echt verrukkelijk. Ik heb in tijden niet meer zo lekker gegeten." Sinds hij op Bumetrel was aangekomen om precies te zijn. De phaosfee minste alleen zijn glas wijn om het mee weg te spoelen. "Het eten op Bumetrel is natuurlijk niet verkeerd, maar... ik ben iets beter gewend." Nu hij er zo over nadacht, had hij eigenlijk best een luxe leven geleid. Verwend bijna.

En daar kwam zijn wijn alweer aan. Fynn leunde iets naar achter om het meisje erbij te laten. "Aoife, wil jij nog iets?" vroeg hij met een glimlach. De serveerster bleef afwachtend staan.

« [Reactie #17] : 5 jaar geleden »
'Ik zou graag nog een glaasje zoete rode wijn willen.'

Het eten smaakte net als de drank goed en de avond ging verder over koetjes en kalfjes. Het was een gezellige avond.
Een andere man die het ook erg naar zijn zin had keek zo nu en dan naar het stelletje. De man van het stel deed hem niet zoveel maar die jongevrouw. Hij wou dat hij zelf zo'n mooi prachtstuk had thuis. Teleurgesteld nam hij een slok van zijn zoveelste biertje. Thuis had hij een vrouw, een lieve vrouw maar na drie kinderen te hebben gehad zag ze er niet meer uit. Er was niks spannend of leuks meer aan.

'Nee soms is een grote broer maar vervelend.' Sloot Aoife haar verhaal af. Ze nam een slok van haar wijn en spuugde die bijna weer uit. Een grote hand die op de tafel klapte had ze niet zien aankomen. De jongevrouw keek op en zag een vieze en grote man staan, duidelijk een mens.

'Zo mevrouwtje, mag ik zeggen dat u er beeldschoon uit ziet. En vooral dat u uw avond verspeeld met dat jochie daar.' Een dikke vinger werd naar Fynn gewezen. 'U kunt ook met mij meegaan, dan laat ik u een echte man zien.' De man glimlachte en toonde daarbij zijn tanden. Niet echt smakelijk.


« [Reactie #18] : 5 jaar geleden »
Nog geen halve seconde nadat zijn hand op tafel was geklapt, werd de pols waaraan hij vast zat omklemd door de hand van een phaosfee. Zijn greep was ontoelaatbaar. Ondanks het breekbare uiterlijk van de knappe jongeman, zat er kracht verscholen onder zijn lieve gezichtje en mooie kleding. Hij was een phaosfee, die waren niet zwak, en er waren geen uitzonderingen. En oké, misschien had hij zijn kracht iets vermeerderd met een beetje magie. Maar tja, wat verwachtte je dan, tegen een dronken mens terwijl je date toekeek?

"Meneer, mag ik zeggen dat het mijn mevrouwtje is waar je zo schandeloos over praat? Mij mag je beledigen, maar van haar blijf je af." Zijn stem was koel en laag en met zijn pikzwarte ogen keek hij de dronkaard dreigend aan. "Wat ik wil zeggen is, ga weg."

Op een of andere manier was de phaosfee opgestaan tijdens het praten en had de hand van de tafel gerukt. Hij stond nu voor de man, met zijn lichaam zo goed en kwaad als het ging tussen de aanvaller en Aoife.
Ondanks dat Fynn niet zo kort was, merkte hij dat de dronkaard over hem heen torende. Het bracht alleen maar een van zijn mondhoeken omhoog in iets wat nog op een glimlach zou kunnen gaan lijken. De man had geen schijn van kans tegen hem en zijn magie, maar de jongeman zat in een goede bui. De dronkaard mocht rennen.

« [Reactie #19] : 5 jaar geleden »
Mijn mevrouwtje? Ze was toch geen bezit van Fynn. Daar zou ze het later wel over hebben. Nu moest ze toegeven dat ze het best fijn vond dat Fynn het voor haar opnam. Natuurlijk had ze zichzelf ook wel kunnen redden maar dit had zo zijn voordelen.

De man lachte hard. 'Ha dacht je me aan te kunnen jochie.' De dronkaard deed een poging zijn arm los te trekken maar merkte al gauw dat dat niet ging. Stevige greep had de jongen wel. 'Goed ik ga weg na een gevecht om mevrouwtje.' Twee seconden later kreeg de man een glas wijn tegen zijn borst. De man keek verbaasd naar de phaosfee dame en grijnsde daarna. Pittig ding. 'Neem je de uitdaging aan jochie?'

Ander klanten keken op een gevecht dat wilden ze wel zien. Hopelijk zou de waard het niet verstoren!



« [Reactie #20] : 5 jaar geleden »
"Een gevecht om de vrouwe? Hoe galant, voor iemand als jij. Bijna ridderlijk." Er verscheen een spottende glimlach. Het was een tijdje geleden dat hij tegen iemand had gevochten. Niet dat dit lang zou duren, tegen een mens zonder magie.

Ondanks zijn zelfverzekerdheid was het glas wijn verrassend. Fynn's gedachten namen blijkbaar ongeveer dezelfde wendingen als die van de dronkaard. Pittig ding. Ach, het was te verwachten met een phaosfee. Stiekem was hij wel trots.

"Uitdaging? Dit is niet iets wat ik een uitdaging zou noemen. Maar sinds jij het wilt, ik ga de uitdaging aan." Er stond inmiddels een halve grijns op zijn gezicht. Hij wist heus wel dat hij de man aan het uitdagen was, maar zelf de eerste stap maken was niet zijn bedoeling. Natuurlijk, hij had het gevecht nu met een woord kunnen eindigen, maar dat was zo saai. Bovendien, het ging om de eer van een vrouwe.

De phaosfee riep alvast een simpel krachtschild op.[1]
 1. (7, 10, 7, 2) Winst bij hoger dan 5
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Fynn Kashmir Neruth »

« [Reactie #21] : 5 jaar geleden »
'Oh weet je ik ben dan wel een simpele mens, ik werk wel elke dag op het land met mijn kracht is niks mis. Ik zal je wel,' hik,' klein krijgen.'

De man trok zijn arm opnieuw los,[1] wat vrij goed lukte. Hij deed een paar stappen naar achter en bereiden zich voor.
Met een kreet kwam de eerste vuist op de phaosfee af.[2] Het voelde als een goede stoot maar hij wist niet zeker of het echt zo was. Hij zou het wel merken aan dat jochie voor hem.

Een van de serveersters vond het nu toch echt te ver gaan. Een kleine ruzie kon soms nog wel maar dit werd een gevecht, ze ging de waard waarschuwen.

Aoife had gemengde gevoelens. Het voelde prettig dat een man zo voor haar wilde vechten. Natuurlijk bedoelde ze daar Fynn mee. Maar aan de andere kant vond ze het kinderachtig. Gingen ze nou echt om haar vechten? Alsof ze ooit met die man mee zou gaan! Als het Fynn niet lukte spreukte ze hem zelf wel neer met de ergste ziekte die ze kon bedenken.
Maar goed de jongens waren eerst aan de buurt met hun haantjes gedrag.
 1. (10, 8) -1 aftrek.[1] Winst bij hoger dan 6
 1. Dronken
 2. (7, 8) -1 aftrek. Winst bij hoger dan 6