Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Roze razernij  (3254 keer gelezen)

Speeldatum: 20 juli 1300 (Midzomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

NPC

  • (Meerdere spelers)
« [] : 4 jaar geleden »
Een trilling was voelbaar in de bossen rondom Bumetrel. Het was zelfs te voelen rondom het kasteel. De beving was niet zo sterk dat het ook maar enig probleem opleverde, maar het was wel de voorbode van iets groots. Enkele uren later klonk er een donker gerommel, alsof er een donderstorm aan kwam waaien. Maar de lucht was blauw, met her en der een wolkenflard. Twee everzwijnen renden al groinkend en in blinde paniek door het bos. De eerste liep hard tegen een boom en bleef versuft liggen, de tweede bereikte een open plaats waar hij genadeloos geroosterd werd in een onverwachte vuurstroom.

Het was Dribbel, die moeizaam wakker aan het worden was van de winterslaap die hij had genoten. Dat het ondertussen midzomer was, maakte voor de draak niets uit. Hij sleepte zich naar het everzwijn toe en verorberde hem in zijn geheel, om even later al bulkend een serie botten en twee slagtanden naar buiten te werken. Hij verrees en klapte twee keer flink met zijn enorme vleugels. De roze draak verscheen boven het bos, vloog een rondje en spuwde eens goed vuur. Alles deed het nog. Tevredengesteld grauwde hij nog eens mannelijk en plofte toen weer neer op de grond.

Het was tijd voor zijn middagslaapje.

Spoiler: Bedoeling (klik om te bekijken/sluiten)
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Aegnor Ancalimë »

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Nadat Leaena een extra ster had weten te verkrijgen in ruil voor het huiswerk maken van een andere leerling, pakte ze haar boek over planten, wat perkament en schrijfgerij, en vertrok naar buiten. Op het binnen terrein stopte ze nog even om haar haren goed te doen om ervoor te zorgen dat ze er iets ouder door leek. Ze pakte haar spullen en liep op een rustig drafje richting de poort. daar aangekomen zag ze een wachter staan zoals ze had verwacht en stopte vlak voor zijn neus. 'Hoi, ik doe onderzoek naar planten.' zei het fauntje en liet de voorkant van haar boek zien aan de wachter. 'Mag ik even van het terrein af om ze te verzamelen zodat ik verder kan met mijn onderzoek?' vroeg ze rustig en beheerst en zette haar liefste gezicht op.

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
"Leeeaaaeeena!!! Leeeaaa!" Het nimfje kwam op een drafje aanrennen. "Altijd zo enthousiast, we zouden toch samen gaan?" Ze keek haar vriendin quasi-beledigd aan. Ook op haar uniform zat een extra zwarte ster en Leo rechtte zich tot haar volledige 1 meter 76. De ster had ze al een tijdje gehad, maar om hem in haar eentje te proberen vond ze niet leuk. Gelukkig was Leo Lea tegengekomen.

Ze merkte het boek dat de faun bij zich droeg en haalde een soortgelijk exemplaar uit haar tas. "Het is voor geneeskunde." legde Eleonora kort uit aan de wachter, "We moeten namelijk een verslag maken en we wilden het doen over bijzondere planten van buiten de muren. Iedereen doet het al over degene die hier te vinden zijn. Lea en ik zouden het samen doen, maar dat is ze blijkbaar vergeten." De nimf glimlachte zoetjes en onschuldig en probeerde zo volwassen mogelijk over te komen. "We mogen er wel even uit toch? We zijn zo terug."

[1]
 1. Ik had toch nog even een kwartiertje :D
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Miras had zijn rode uniform aangetrokken en liep juist het binnenterrein op.
Alhoewel hij blij was met de kans die hij had gekregen bekroop hem iedere keer het gevoel dat hij opgesloten zat in het kasteel.

Hij was gewend aan vrijheid en werd hier echt chagrijnig van. Gelukkig was er een grote binnenplaats waar hij de benen op kon strekken.

Juist op het moment dat hij een flinke teug adem wilde nemen zag hij Leo op een drafje naar de poort lopen, naar iemand die hij niet kende.
Nieuwsgierig zette hij de pas erin en hoorde nog net Leo een poging doen de bewaker te overtuigen. Ze wilde naar buiten met de faun die zij Lea noemde.

Naar buiten. Hij zou er bijna een moord voor plegen!
'Het is inderdaad waar dat zij samen planten zouden gaan zoeken,' mengde hij zich in het gesprek. Dit leverde hem in ieder geval een wat geïrriteerde blik van de wachter op. 'Het lijkt mij verstandig als ik even mee ga om te zorgen dat ze niks overkomt. Daarnaast zou ik van Leo nog wat uitleg over geneeskunde krijgen, niet mijn sterkste bijvak', vulde hij vlot aan.

De implicatie dat Leo bescherming nodig had zou hem, Leo kennende, wel op een verwijtende blik komen te staan. Inwendig grinnikte hij al bij die gedachte.

Spoiler (klik om te bekijken/sluiten)
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Miras Camealan »

NPC

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Twee wachters zaten in de poort te dobbelen. Ze hadden er al aardig wat tijd opzitten en hadden het wel weer gezien. Dat Dribbel even was verschenen was wel interessant, maar die dook wel vaker op. 'Bij Zeno's vleugels,' gromde de phaosfee en wees naar de dobbelstenen. 'Dat kan nooit! Je zit me toch niet te naaien he?' Hij stond verontwaardigd op. De andere wachter lachte en nam de dobbelstenen weer ter hand. 'Ah, wat ben je zielig,' zei hij tegen de phaosfee, waarop die briesend weer plaatsnam. 'Nog een keer.'

En dat was het moment waarop er een faun en een nimf aan kwamen. Ze wilden naar buiten. De winnende wachter wierp een blik op beide[1], zag aan de sterren dat ze in de derde of de vierde zaten en wuifde met zijn hand. Hij deed geen moeite in te schatten hoe oud ze waren, dat was bij andere rassen toch onmogelijk om te zien. 'Loop maar door, maar zorg dat je op tijd terug bent. En hier in de buurt blijven, niet het bos in gaan.'

De andere wachter gooide opnieuw met de dobbelstenen en lachte. 'Zo, dat zal je leren.' Hij keek op toen er nog iemand aankwam. Een nachtelf die vond dat hij met de ouderejaars mee moest[2]. 'Sorry kerel, dan zul je eerst nog een jaar of twee moeten wachten. Of een leraar meeslepen.' Als de jongen een briefje had van een leraar dat hij naar buiten moest, vond de phaosfee het geen probleem om hem door te laten. Maar ze konden niet zomaar alle leerlingen naar buiten laten gaan. Hij concentreerde zich weer op zijn spel.
 1. (6+1 voor de sterren=7) Winst bij hoger dan 5
 2. (5) Winst bij hoger dan 5

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Leaena lachte vriendelijk naar de wachters. 'Dank u wel. We zullen niet lang weg zijn en niet het bos in gaan.' Ze liep door de poort met Leo aan haar zijde.[1] Nu pas merkte het fauntje dat ze last had van zenuwen en heel erg opgewonden was om de draak te zien. Ze liep uit het zicht van de wachters en haalde toen opgelucht adem. 'Dat ging best makkelijk.' fluisterde ze tegen haar vriendin. Leaena was blij dat ze beide een extra ster op hadden want de nachtelf werd wel tegen gehouden.

het fauntje liep richting wat lage struiken en keek in de richting van het bos. 'Zou de draak echt zo gevaarlijk kunnen zijn Leo?' en een rilling van angst en paniek over haar rug volgde.

 1.  Ik neem aan dat je met Leo mee loopt
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Leaena Validus »

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Het nimfje zag haar nieuwe vriend haar kant opkomen vanuit haar ooghoek. Ze wierp een blik op Lea. Een poging, leek die te zeggen, een poging en we zijn weg. De wachter liet de faun inmiddels al naar buiten, maar ze merkte dat Miras ondanks zijn vlotte praatjes niet mee mocht.

"Hey! Miras! Leuk dat je mee komt!" Leo draaide zich om naar de nachtelf. Ze toverde een verliefde blik in haar ogen en sloeg haar arm om Miras nek. Haar andere hand pakte die van hem vast en drukte een stukje perkament in de zijne. "Mevrouw Enedon had je toch een briefje gegeven, Heer beschermer?" Haar dodelijke blik zou haar gevoelens over zijn woordkeuze wel duidelijk maken. De nimf twijfelde echter of Miras het zou merken met haar voorgevel zo tegen zijn borst gedrukt. Nog een lichte kus op zijn wang en Leo huppelde poort uit. "Ik zie je buiten wel he?" Oh, wat hoopte ze dat de nachtelf een beetje toneel kon spelen.

Op het briefje stond: Ik geef toestemming voor deze actie. Daaronder stond nog een sierlijke onleesbare handtekening, waarvan de eerste letter een O, Q, D, G, C, P of zelfs een uitgelopen E kon zijn. De rest was volledig onherkenbaar als precieze letters. Een van de vele briefjes die ze altijd bij zich droeg voor noodgevallen.

Zo verscheen Leo nog geen dertig seconden later naast Lea, een rode blos op haar wangen. Toen ze vond dat er genoeg afstand tussen haar en de poort was, antwoorde ze pas. "Dat ging inderdaad makkelijker dan verwacht. Nu nog hopen dat Miras door de poort komt." Anders was al haar werk voor niks geweest en ze was dan bovendien een briefje kwijt!

Het nimfje liep ook lichtelijk zenuwachtig achter Lea aan. "Je weet dat als we gepakt worden door een schoolhoofd dat we eeuwig straf krijgen en ik van school getrapt wordt, en als we gepakt worden door de draak dat we hoogstwaarschijnlijk worden gereduceerd tot as?" Misschien had ze hier beter overna moeten denken. "Maar, zo'n knal roze beest kan toch niet al te gevaarlijk zijn?" Leo sloeg voor de show haar boek open en hurkte neer bij een ontzettend stinkende plant. Om de zoveel seconden keek ze in de richting van de poort, die inmiddels uit zicht was verdwenen.


OOC: Niet echt geGM'd maar ook niet volledig GM-loos. Als er klachten zijn hoor ik het wel.
@Miras: Good luck.
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
'Maar ik heb een briefje,' Miras hield het door Leo in zijn handen gedrukte perkament omhoog, 'Mevrouw Enedon heeft haar goedkeuring gegeven!'

Hij hield het briefje recht voor zich uit en hoopte dat de wachter zo in zijn spel zou zitten dat hij niet in de gaten zou hebben dat dit een vervalsing was.
Tegelijkertijd verbaasde hij zich over de snelheid waarmee Leo met dit briefje op de proppen kwam. Weer een onbekende kant van deze nimf.

Het leek uren te duren voordat de wachter hem een blik waardig gunde. In slow motion speelde hij het bandje van de laatste gebeurtenissen terug in zijn hoofd.
Hij kon niet ontkennen dat de aanraking prettig was. De snijdende toon in de woorden die ze zei had hij verwacht en kon hij met een korrel zou nemen, maar alles aan haar was zo anders dan hij gewend was. De aanraking, de vriendelijkheid, de snelheid van denken, de geur van haar haar, echt alles.

Miras keek naar de wachter. "Sorry, maar ik moet echt mee, mevrouw Enedon zal niet blij zijn als hun iets overkomt, mag ik nu de poort uit."
Zo goed en zo kwaad als het kon probeerde Miras nadruk op zijn woorden te leggen zonder arrogant over te komen, waarna hij met een onschuldige blik de wachter aankeek.
'Dus kan ik?', vroeg hij met zijn linkerhand wijzend naar de poort.
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Miras Camealan »

NPC

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
De ene wachter zuchtte diep toen een van beide meisjes weer terug kwam lopen en ging lopen vozen met de nachtelf. Natuurlijk was het gedrag niet gepast, maar de man was zelf ook wel eens de hooischuur ingedoken met de dochter van de boer. Zo gingen dat soort dingen nu eenmaal. De nachtelf bleef maar aandringen en kwam met een briefje op de proppen. De wachter gebaarde met zijn hand. 'Geef maar hier dan,' zei hij en pakte het briefje[1].

Vervolgens overhandigde hij het aan de andere wachter. Die pakte het aan en keek er even naar. 'Jaja, ik ken dat soort briefjes.' Hij was zelf ook jong geweest. 'Zeg maar tegen die mevrouw Enedon van jullie dat ze een fatsoenlijk briefje mee moet geven of zelf maar even langs moet komen.' Hij wierp een blik op het nimfje dat er bij betrokken was[2]. Ach, het zou ook allemaal wel.

'Hup, wegwezen jullie,' zei hij en ging weer verder met zijn dobbelspel.
 1. (6) Winst bij hoger dan 6
 2. D20: Winst bij hoger dan 6. Resultaat: 7

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
Miras zag Leo weglopen van de poort.
De wachter, aan wie hij zo langzamerhand een hardgrondige hekel begon te krijgen concentreerde zich weer op zijn spel.

Miras besloot een paar minuten te wachten en er dan tussenuit te glippen.
Leo en de faun haalde hij later wel in.

MIras liep weg van de poort. Hij was allerminst blij dat het plannetje van Leo niet werkte.
Hij was echter niet van plan het op te geven. Volgens hem was het een kwestie van tijd voordat de wachters weer ruzie ouden krijgen tijdens hun spel.

Hij liep schuin van de poort af, wetend dat de wachter hem nog wel even na zou kijken. Na een stukje van de poort weg te zijn gelopen liep hij recht op de muur af en sloop naar de hoek.
Vanaf dat punt kon hij de wachters horen.
Ze waren tot zijn genoegen door gegaan met dobbelen en de gemoederen liepen hoog op.
Met een grote klap hoorde hij een vuist op tafel slaan. 'Je besodemietert de boel ik weet het zeker'. Wat volgde was een heftige woordenwisseling over het wel of niet eerlijk gooien van de stenen of het plakken.
Miras wist wat  plakken was. Dat betekende dat de steen vochtig was gemaakt waardoor de steen bij een zachte worp op het gewenste getal viel.

Miras had geen zin om af te wachten, dit was het moment waarop hij gewacht had.
Voorzichtig keek hij om de hoek van de muur en zag tot zijn genoegen de deur van de poort op een kier staan. De sukkel had hem niet goed afgesloten.
Dat maakte het voor hem alleen maar gemakkelijker.

Fluisterstil glipte hij langs de wachtruimte en liep voorzichtig naar de deur. Even stomde het gebekvecht in de ruimte. Miras dacht dat hij erbij was, twijfelde echter geen moment en glipte de deur door. Snel rende hij naar de bosrand en verschool zich achter een boom.
Voorzichtig keek hij naar de poort om te zien of iemand hem volgde. 1

Toen hij zag dat niemand hem volgde slaakte hij een zucht van verlichting. Hij wachtte nog een moment tot zijn hartslag bedaard was en liep toen in de beschutting van de bosrand naar de plek waar hij Leo voor het laatst zag lopen.


1[1]

Spoiler (klik om te bekijken/sluiten)
 1. (10) Winst bij 10
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Miras Camealan »

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
Het was nog vroeg, tijdens de 2e les van de dag, de les na het ontbijt, dat er een onheilspellend geluid klonk. Een beetje als een rommelende maag, maar dan anders. Eigenlijk gewoon niet als een rommelende maag, meer als een onheilspellende maag die rommelde. Die les zat Vatinaya naast Oréwinde, dat gebeurde natuurlijk wel vaker, maar deze keer was het extra handig. "Zou dit dan die draak zijn?", fluisterde ze tegen haar buurvrouw, "We moeten dit als dé MOCHA natuurlijk uit gaan zoeken, wie weet hebben we nog wel drakenbloed nodig voor magische elixers." En daarmee was hun gesprek ook direct afgerond want de docent had het door en gaf het luchtelfje een strenge waarschuwing. Zoiets gebeurde toch nooit bij haar?

Na de lunch bleef ze nog wat langer zitten om een 'boodschappenlijstje' te schrijven. Zij, als bovenbouwer, mocht buiten de poort komen om bijvoorbeeld ingrediënten te halen - mocht dat nodig zijn - voor vakken als magische elixers.
Quote (selected)
- As (verschillende soorten)
- Beuk
- Lijsterbes
- Waterlelie
- Varen
Nu was er niet zo veel bijzonders te zien aan dit lijstje, maar op een ander klein stukje perkament schreef ze in een inimini handschrift nog een tweede lijstje, dat ze nadat ze het af had zorgvuldig opborg in haar zak.
Quote (selected)
- Drakenbloed
- Drakenschubben
- Schilfers van drakennagels
- Drakentand
- Speeksel (bij voorkeur van een draak)
Ze stond op, Oréwinde was alvast wat vooruit gelopen want het schrijven met het priegelige handschrift had haar te lang geduurd, en voegde zich bij de stoet myrofas die allemaal tegelijkertijd de gang door wilde. "Kom", zij ze tegen Oréwinde die naast haar liep, "we moeten nu gaan, dat is handiger dan als we vanavond zouden gaan." Degene tegen wie ze sprak keek met een vreemd gezicht naar Vati. Oeps. Dat was dus géén Oréwinde. Waar was zij nou weer gebleven? Het luchtelfje zocht om zich heen naar de kruislinge, stond eventjes midden in de stroom aan leerlingen stil, maar werd toen met grof geweld weer verder geduwd. Fijn, dat werd dus alleen op onderzoek uit.

Omdat het pauze en tevens lekker weer was had een grote groep leerlingen zich ook buiten op het grasveld gemakkelijk gemaakt, in de hoop nog en glimp van de 'draak' op te vangen. Het was wel iets wat snel door de school heen was gegaan, het gerucht over de verschijning van een draak. Niemand had hem tot nu toe gezien, daarom zou Vatinaya zorgen dat een zo goed mogelijk verslag kon leveren van hoe ze de draak had overwonnen. Als bewijs zou ze natuurlijk de ingrediënten van haar lijstje trots met zich mee terug het terrein op dragen. Helaas was het nog niet zover. Bovendien had ze geen wapen, misschien kon ze wel een bot mes krijgen bij de poort, om die vervelende taaie schors van de beuk af te snijden.

Zelfverzekerd liep ze naar de poort waar ze twee wachters zag zitten. Ook had ze net een aantal leerlingen door de poort zien gaan, waaronder Eleonora en iemand die er niet door leek te mogen, maar daar besteedde ze weinig aandacht aan. Waarom zou ze? Dit zou haar glorieuze moment van glorie worden. Zíj zou dan de drakendelen aan Mocha geven zodat zíj eeuwige roem van haar mentor zou krijgen en zíj geliefd zou worden bij de hele school.
"Hallo, zou ik deze ingrediënten mogen halen buiten? Hier op het terrein heeft iedereen er al aangezeten en ik wil voor mijn lessen van mevrouw Mocha het beste van het beste hebben." Dit smoesje was simpel omdat het ook grotendeels de waarheid was. Er was een grote kans dat ze ook daadwerkelijk iets mee zou nemen voor magische elixers. "En ja, ik ben bovenbouw, kijkt u maar", ze wees naar haar sterren, "dat vroegen ze me de vorige keer ook al." Ze probeerde vermoeid te klinken op een manier van 'altijd meer weer hetzelfde, leren ze het nou nooit?'. Dat mes liet ze maar zitten, dat zou ze toch nooit krijgen.
[1]
 1. Sorry Orrie! Heel veel ge-GM, maar als je hier nog zou willen posten dan is dat voor zover ik weet nog prima mogelijk.

« [Reactie #11] : 4 jaar geleden »
Miras liep behendig naar Leo en de faun. Hij maakte hierbij handig gebruik van de schaduwen.

Ondanks het feit dat hij even gewacht had, was zijn hartslag nog niet helemaal bedaard. Terwijl hij op de 2 meisjes af liep bedacht hij ineens dat hij zichzelf waarschijnlijk aardig in de nesten had gewerkt. Naar buiten glippen is één, maar weer terug naar binnen....

Hij besloot zich er niet druk om te maken. Hij was in ieder geval buiten en dat maakte hem een soort van blij.

Hij naderde de twee meisjes, die niet erg hard doorliepen in zijn ogen, snel. Toen hij ongeveer op gelijke hoogte liep keek hij naar achter op het pad.
Niemand te zien.
Met een sprongetje kwam hij uit de bosrand tevoorschijn.
'Zeker weten dat je mij niet had verwacht,' zei hij tegen Leo,'ik zag een mogelijkheid om er tussenuit te glippen toen die sukkels weer ruzie aan het maken waren', Hij kon een triomfantelijke blik niet onderdrukken.

"Maar vertel eens, wat gaan jullie eigenlijk doen. Ik geloof namelijk helemaal niets van dat plantenverzamel verhaal."

Op dat moment vroeg hij zich af waar zijn manieren waren gebleven. Hij maakte onder het lopen een lichte buiging naar de faun, struikelde hierdoor bijna en stelde zich voor
'Ik ben Miras Camealan, wie ben jij?'

Spoiler (klik om te bekijken/sluiten)
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Ajith Mairtín »

NPC

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #12] : 4 jaar geleden »
De nachtelf liep weg en het nimfje verdween naar buiten. De namen van Eleonora en Leaena waren genoteerd, zoals gebruikelijk was bij leerlingen die de school verlieten. Mocht er wat gebeuren, dan was in ieder geval duidelijk wie waar was. Het was een formaliteit die nu eenmaal gehandhaafd moest worden. Er ontstond een ruzie over de eerlijkheid waarmee het spel werd gespeeld.

Maar even later stond de volgende leerling al weer bij de poort. Wat was dit nu weer? 'Wat?' vroeg de phaosfee en keek naar het lijstje. Wat was dit met leerlingen die ingrediënten moesten hebben? 'In welk jaar zit je?' vroeg hij geïrriteerd en toen ze antwoordde dat ze in het vierde jaar zat[1] knikte hij. 'Als je maar weet dat ik dat ga controleren. En als het niet klopt heb je een probleem.'

De man gebaarde naar de poortdeuren. 'Ga je gang, op tijd terug zijn.' En toen ze buiten was, wendde de phaosfee zich vervolgens weer tot zijn collega. 'Misschien moeten we maar even een berichtje doen naar die geneeskundevrouw.' De andere man knikte en liep op zijn gemak naar de barakken om daar een andere wachter te instrueren even navraag te doen.
 1. GM met toestemming

« [Reactie #13] : 4 jaar geleden »
Terwijl Leaena gehurkt bij het struikje bleef zitten zag ze dat Leo weer terug was gegaan naar de poort. Ze schudde lichtjes met haar hoofd en vond het geen slimme actie van haar. Ach, alleen zou ze het ook wel redden. Ze begon een nieuwe plattegrond te tekenen, ditmaal uitgebreider dan de route naar een leslokaal. Leaena ging zo op in haar plattegrond dat ze nauwelijks had gemerkt dat Leo terug was gekomen. Toen ze op keek zag ze dat de nachtelf ook was meegekomen.

Het fauntje verborg haar irritaties achter haar enorme glimlach en keek de nachtelf even onderzoekend aan. Zonder zich voor te stellen en hem verder een blik te gunnen mompelde ze: "Zeg... jij bent toch een nachtelf?" En ze legde de nadruk om het woord nacht. Wat moest zo een wezen toch buiten midden op de dag. Leaena bestudeerde de struik voor haar neus en ging op in haar gedachten van chaos.

Het fauntje wist niet zo goed wat ze met die twee samen aan moest, ze wist ook even niet hoe ze op haar vriendin moest reageren die er spontaan van door, terug naar de poort, was gegaan. Zou ze dit soort plotselinge acties vaker hebben? Maar wat dan als er straks echt gevaar is, is ze er dan ook plots van door? Leaena begon alles in twijfel te trekken. Ze probeerde zich zo goed als mogelijk weer op haar plattegrond te concentreren. 'Als jij alvast iets verder de omgeving gaat verkennen Leo, dan kan ik verder werken aan een strategie en zo' zei ze commanderend. Leaena keek van haar plattegrond naar het nimfje. 'Oh, en neem dat luchtelf vriendje van je mee. Ik geloof dat hij jou maar wat graag wilt beschermen.'

Leaena had even behoefte aan rust, maar vooral ook ruimte om na te denken. De chaos in haar hoofd werd er enkel maar erger van met anderen in haar buurt. 'Jullie mogen ook gewoon het bos in rennen hoor.' Zei Leaena op een spottende toon. 'Maar ik hoop dat jullie weten wat voor risico's daar aan vast zitten.' Ze concentreerde zich weer op haar plattegrond die bij lange na nog niet klaar was. Normaal werd ze altijd wel rustig van tekenen en dingen uitzoeken maar dat lukte haar nu niet zo goed.

Het fauntje stond op, pakte haar spulletjes bij een en liep de andere kant uit, ze keek nog even naar de andere twee. 'Waag het niet om achter me aan te gaan.' zei ze geïrriteerd. Ze haalde even diep adem en vervolgde op een rustigere toon: "Als jullie wat hebben gevonden waaruit blijkt dat de draak leeft en zo, dan zoek je mij maar weer op. Ik blijf in de buurt van de struiken aan deze kant." Op een drafje draafde het fauntje verder.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Leaena Validus »

« [Reactie #14] : 4 jaar geleden »
Spoiler (klik om te bekijken/sluiten)

"Miras! Je bent er!" riep Eleonora, lichtelijk geschrokken maar toch blij. Haar begroeting was echter veel minder intiem dan de laatste, meer als vriend tot vriend. Ze was de laatste zeker niet vergeten maar voor nu was dat niet belangrijk. Ze hadden een draak om op te sporen.

De twee dames hingen nog steeds in de buurt van de poort. "Planten? Dacht je echt dat ik genoeg geduld heb om een hele middag planten te verzamelen als er een draak binnen een steenworp afstand is? Wij gaan natuurlijk opzoek naar Dribbel!" Ze glimlachte sadistisch. "Misschien dus toch wel handig dat je als beschermer mee gaat, vind je niet? Mag jij mooi die draak voor ons gaan doden terwijl wij gillend wegrennen."

Gedeeltelijk onzeker keek Eleonora haar vriendin aan na haar geraas. Ze was bevelen aan het rondzaaien en verdween toen uit zicht. "Uhm..." begon het nimfje ongemakkelijk, "Dat was dus Leaena Validus. Ik weet niet precies wat er met haar is. Misschien werd het uitbreken enzo haar teveel. Ze komt zo wel terug denk ik. Hoop ik." Leo kreeg voor haar doen een erg duitsere uitdrukking, die ze echter niet lang vol kon houden. "Maar laten we spoorzoeken!" De nimf ging de kant op waar het fauntje haar had gewezen en keek een beetje rond. "Heracori horen hier toch goed in te zijn?" opperde ze.

[1]
 1. Sorry een beetje een prut post.
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

« [Reactie #15] : 4 jaar geleden »
"Controleert u maar zo veel als u wilt, ik zit toch wel in de vierde, niks om over te liegen. Als ik niet van het terrein af had gemogen had ik hier op het terrein wel de beste planten gezocht, maar het beste van het beste is nu eenmaal buiten de poorten van Bumetrel te vinden." Ze haalde haar schouders op en liep lichtelijk geïrriteerd de poort door. Dat die domme wachtertjes zonder fatsoenlijke universitaire opleiding haar durfden te wantrouwen. Psah, ze had wel connecties hoor, en ze had tikkertje gespeeld met Jotar. Dat kon ook niet iedereen zeggen.

Net buiten de poort moest ze bepalen welke kant ze op wilde gaan. Ze dácht dat ze díé kant op moest, maar zeker weten deed ze dat niet.[1][2] Toch ging ze maar op haar gevoel af. Onder het lopen keek ze toch nog stiekem of ze dingen van haar lijstje tegen kwam, ze kon niet met lege handen terugkomen, dat zou verdacht zijn. Vatinaya lette natuurlijk niet op het pad waar ze liep, waar ze als ze dat wel had gedaan sporen van geitenhoefjes had kunnen onderscheiden. Maar opletten was niets voor haar. Toch zag ze na een tijdje, toen ze eens goed voor zich uit keek, een van de myrofas die ze de poort door had zien gaan. "Hee! Jij daar! Wacht even!" Ze liep wat op een wat vlotter tempo dan ze daarvoor had gedaan op de andere myrofas af. "Niet voor school hè? Geef maar toe. Ik ga met je mee." Vanaf dat moment zat het fauntje aan Vatinaya vast. Misschien was ze toch wel een beetje bang om de draak écht te vinden.
 1. Even = Leaena, oneven = Miras en Eleonora
 2. 2: Leaena

« [Reactie #16] : 4 jaar geleden »
'Draak?', Miras geloofde zijn oren niet. Hij volgde Leo die op haar eigen manier weer overdreven enthousiast om hem heen liep te huppelen.

'Wat bedoel je met zoeken trouwens, volgens mij hebben we haar al al gevonden', zei hij met een hoofdbeweging richting de  faun.
'Is ze altijd zo gezellig', mopperde  de nachtelf verder. De faun had hem beledigd door hem uit te maken voor luchtelf. Miras' trots was door de vergelijking gekrenkt.

'Hoe bedoel je de  draak doden, waarmee in Godesnaam. Met een stok?' Ter illustratie pakte hij een van een boom gevallen twijg op en zwaaide er mee rond alsof het een zwaard was.

Miras begreep maar de helft van het verhaal.  Hij was niet bang uitgevallen, maar voor een kort moment vroeg hij zich af waarom hij eigenlijk door die poort geglipt was. Het euforische gevoel dat het hem gelukt was  om buiten het kasteel te komen verdween als sneeuw voor de zon. Het positieve punt was in ieder geval dat hij met Leo buiten liep.

'Ik denk overigens niet dat spoorzoeken echt een probleem is hè', mopperde hij,  'Ik neem tenminste aan dat hij groter is dan een veldmuis, dus het spoorzoeken bestaat dan uit zoiets als omgevallen bomen vinden enzo. Is het overigens een vuurspuwende draak? Dat kan je namelijk ruiken.'
Miras keek naar Leo om te zien of die onder de indruk was van de nieuw opgedane kennis.

Spoiler (klik om te bekijken/sluiten)
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Miras Camealan »

« [Reactie #17] : 4 jaar geleden »
Leaena stopte bij een paar struiken aan de rand van het bos. Ze was eigenlijk wel blij dat Leo met haar 'beschermer' op pad was zodat ze zelf even rustig kon nadenken over een plan. Het was niet zo handig om alleen op pad met eerstejaars te gaan en ze had misschien van te voren beter een hogerejaars mee kunnen vragen, maar daar was het nu te laat voor. Het fauntje zuchtte en staarde voor zich uit.

Toen Leaena in de verte een stem hoorde roepen schrok ze en keek ze op. Ze knipperde nog eens met haar ogen toen ze zag dat het een luchtelf was en aan haar uiterlijk te zien, een hogerejaars. Het fauntje maakte in gedachte een sprongetje van vreugde. Zouden de goden haar gehoord hebben? Zouden ze haar gestuurd hebben om samen op onderzoek uit te gaan. Het fauntje glimlachte naar de luchtelf. Ze was heel blij met haar komst en hoorde niet wat ze zei. 'uh, hoi. Ik ben Leaena,' zei het fauntje vrolijk.

Ze zag dat het meisje een lijstje bij zich had en vroeg zich af wat daar allemaal op stond. 'Wat zoek je?' Vroeg het fauntje nieuwsgierig.

« [Reactie #18] : 4 jaar geleden »
"Naar Dribbel natuurlijk, niet naar Lea. Soms ben jij echt op en top Heracori, wist je dat?" ze wierp een blik over haar schouder naar de nachtelf alvorens weer terug te draaien. Terwijl Eleonora wat rond keek op de grond bedacht ze zich dat dat waarschijnlijk geen zin had. "Draken kunnen toch vliegen?" vroeg ze twijfelend en keek naar de lucht alsof het beest daar ter plekke zou verschijnen.

Miras kwam echter met een paar betere ideeën, zoals verwacht werd van een rode. "Omgevallen bomen? Wat hebben we daar nou aan? Bomen vallen toch sowieso eens in de zoveel tijd om? Kan je dat uit elkaar houden welke nou opmegetrapt is door een draak en welke omgeblazen door door een windvlaag?" Leo was niet de meest slimme als het om de natuur ging. Zij was zelf meer een binnen kindje geweest en was alleen naar buiten gegaan als een van haar broertjes haar meesleurde. Dit was vaak gebeurd, maar dat betekende nog niet dat ze er erg veel verstand van had, op magische elixers na.

"Vuurspuwen, dat kan hij zeker. Hij heeft volgens mij nog vorig jaar Bumetrel aangevallen. Of twee jaar geleden. Ik weet het niet precies meer, maar iemands moeder was toen nog omgekomen." Het nimfje kreeg een verdrietige uitdrukking. "Ik moet toegeven dat ik me er niet zo in verdiept heb. Ik zag Leaena erop uitgaan en kon de verleiding natuurlijk niet weerstaan." Eleonora glimlachte scheefjes.

"Maar meneer Nachtelf, gebruik je elfelijke neusje maar om ons te vertellen waar die overgroeide roze hagedis zit. Dan ga ik ondertussen een paar rondslingerende bomen zoeken. Moet toch niet te lastig zijn?" De tweedejaars draaide een half rondje en keek schattend naar het bos om haar heen. "Ze hadden dat spreekwoord toch echt om moeten draaien vind ik," merkte ze op tegen niemand in het bijzonder, "door het bos de bomen niet meer zien..."
De lucht is blauw als een sinaasappel!

« [Reactie #19] : 4 jaar geleden »
Het onderbouwertje bleek een typisch eerstejaarsje te zijn. Angstig knipperend en de goden verzoekend dat er maar niet een onschuldig eekhoorntje uit de bosjes zou springen. "Hoi", zei Vatinaya terwijl ze het fauntje nog eens keurend van boven naar beneden bekeek. Twee dingen waren vrij duidelijk te zien: ze was een sok en ze was een geit. Geitenwollen sok? Niks tegen geiten natuurlijk, die ene speciale keer dat Vati geitenvlees op had was ze nog niet vergeten. Het had zeker niet verkeerd gesmaakt, maar over het opeten van medeleerlingen kon ze toch beter niet nadenken, straks zou de draak háár nog opeten - en dat konden ze maar beter niet hebben, Vati's zouden vast niet zo lekker zijn. "Ik zoek", ze bleef even een kort, maar zeer dramatisch, moment stil en haalde toen het andere lijstje uit haar zak en hield het omhoog, "dit! Nu moeten we snel doorlopen." Ze had wel geleerd van de MOCHA en daarvoor haar avonturen met Oréwinde alleen dat je niet te lang op één plek stil moest blijven staan. Dan konden mensen je makkelijker vinden ofzo. Daar hield Or zich meestal mee bezig.

"Als we de draak vinden moet je naar me luisteren, ik weet meer dan jij, dat lijkt me duidelijk, gesnapt?" Ze moest natuurlijk wel haar dominatie laten zien aan dit onderbouwertje.

« [Reactie #20] : 4 jaar geleden »
Leo bleef verbaasd ronddraaiend naar de bomen kijken.
Om te voorkomen dat ze duizelig zou worden en met haar val een hoop lawaai zou veroorzaken pakte Miras haar bij haar schouders. "In Ceres-naam Leo.” zei hij op licht verwijtende toon.
"Dit is niet het moment om rondjes te gaan draaien. Het lijkt me verstandig als we even nadenken.", vervolgde hij rustig.
"We zoeken dus een roze vuurspuwende draak, mooi", Miras herhaalde wat hij net gehoord had op een gewichtige toon, hoewel hij werkelijk geen idee had wat hij nu verder moest zeggen. "Zo'n beest is best groot toch?", en gevaarlijk dacht hij erbij, maar hij wilde Leo niet ongerust maken, "dus....."
 
Met zijn rechterhand krabde hij op zijn achterhoofd en keek naar de kruinen van de bomen, plotseling wees hij een kant op. "Volgens mij zit daar een open plek, dat kan je zien aan de lichtinval", lichtte hij toe wijzend naar de kruinen, "lijkt mij dat zo'n groot beest een beetje  ruimte nodig heeft. Laten we maar eens kijken of we daar iets wijzer worden."
[1]
 
Kom laten we gaan. Hij pakte Leo's hand zodat hij zeker wist dat ze zou volgen en liep in de richting van waar hij dacht dat de open plek zou zijn.
 1. D10:
Aftrek -1 ervaring
1-6: de prutser zou nog geen open plek ontdekken als hij er op één stond
7-10: verdraaid hij heeft gelijk
resultaat: 1
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Miras Camealan »

« [Reactie #21] : 4 jaar geleden »
"Nadenken, daar hebben we Leaena eigenlijk voor nodig. Dat is een Socophonner namelijk, en die doen dat soort dingen. Denk ik. Ze hebben in ieder geval altijd de beste cijfers met denk-vakken." Het nimfje haalde haar schouders op. "Misschien hadden we beter niet kunnen opsplitsen..." Nou, daar zouden ze later wel achterkomen.

"Draken zijn inderdaad groot, heel groot. En gevaarlijk." De tweedejaars ontblootte haar tanden en keek zo boos als ze maar kon. Daarna grijnsde ze. Eleonora wist dat ze gevaar liep, dat was juist het leuke, de kick ervan. "Dus dat van die open plek klinkt wel logisch."

Met haar hand in de zijne volgde ze de nachtelf. Het bos werd naarmate ze verder liepen iets donkerder en het nimfje vond het toch wel een beetje spannend worden. Miras vingers werden iets fijngeknepen. Ze dacht aan Lea, helemaal alleen opzoek naar het beest. Helemaal in haar uppie zonder sterke Heracori. Resoluut hield Leo halt en trok zich los. "Ik vind dat we Lea moeten zoeken. Dan gaan we met z'n allen." Haar stem klonk vastbesloten, ze dulde geen tegenspraak.
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

NPC

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #22] : 4 jaar geleden »
OOC: let op de volgorde van posten en het beschrijven van tijd, zodat de twee verhaallijnen een beetje synchroon blijven lopen.

Een eindje verderop, ongeveer twintig meter ten noordoosten van waar Miras en Eleonora zich bevonden, hing een vale, rode lap stof in een struikje. De lap hing half verborgen achter een aantal groenbruine blaadjes. Onder de lap lagen in het gras en onder een aantal afgevallen blaadjes vier metalen flacons, waarvan er één gebarsten en leeg was. Bumetrel lag ten opzichte van Miras' en Eleonora's positie ten zuidwesten.

Spoiler: Dobbelen (klik om te bekijken/sluiten)
 1. Mag naar NPC of Aegnor

« [Reactie #23] : 4 jaar geleden »
Verbaasd keek het fauntje naar de luchtelf. Ze was duidelijk zeer zelfverzekerd over haar eigen intelligentie. Leaena wist dat ze gelijk had over het feit dat zei waarschijnlijk meer zou weten dan zij zelf, maar het lag niet in haar aard om over zich heen te laten lopen. Ze wist zelf eigenlijk ook niet zo goed of ze de draak wel wilde vinden, ze was al lang blij als ze heelhuids terug binnen de poort zouden komen.

‘Maar als jij meer weet dan ik,’ stamelde het fauntje, ‘dan weet je waarschijnlijk ook dat we nu beter niet hier zouden moeten zijn.’ Leaena keek haar onderzoekend aan en besloot voor nu maar even het voortouw te nemen. Leaena pakte Vati’s hand en sleurde haar op een drafje mee naar de bosrand. Het fauntje keek Vati aan. ‘En waar zijn we nu eigenlijk precies naar op zoek?’

Zonder op het antwoord van de luchtelf te wachten liep het fauntje het bos in en bleef de hand van Vati vasthouden. Leaena liep door tot ze op een kleine open plek kwamen. Daar stopte ze en plofte het fauntje op de grond neer. ‘Zo, vertel me nu eens waarom jij hier buiten de poort bent,’ zei het fauntje op een iet wat commanderende toon.[1]
 1.  Ik heb je stiekem wat ge-gm't. Als je het ergens niet mee eens bent Vati, dan hoor ik dat wel :p
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Leaena Validus »

« [Reactie #24] : 4 jaar geleden »
Het luchtelfje zuchtte zacht toen het fauntje met een zogenaamd verantwoordelijke uitspraak kwam. "Omdat ik meer weet dan jij, weet ik ook dat hier véél meer te beleven is dan op het terrein van school. Dus wees blij dat het je gelukt is om naar buiten te komen en wees nog veel blijer als we de draak die we zoeken vinden." Voordat ze uitgepraat was werd ze al meegesleurd naar de bosrand. Ze had geen idee of ze daar ook heen moest, want hoe kon je nou weer weten in welk stuk van de omgeving de draak zich bevond. Ze miste haar maatje Or voor het denkwerk.

Toen ze even later helemaal mee het bos in gesleurd werd trok ze haar hand los, dit ging te ver, zij was hier de oudste. "Ik heb je net al gezegd waarnaar we opzoek zijn en dat is nou ook precies waarom ik buiten de poort ben. En ik ga anders wel zelf verder zoeken hoor, als jij perse wilt zitten." Vatinaya raakte een beetje geïrriteerd door het feit dat Leaena de leiding probeerde te nemen, maar eigenlijk wist ze zelf ook niet zo goed wat ze nu precies moest doen. "Als Dribbel nou wat van zich liet horen dan konden we hem veel makkelijker vinden. Zeg, heb jij geen goeie neus ofzo?" Het was toch half een geit, misschien konden ze daar wat mee? Wie weet hielden draken wel van geitjes, of ze nou heel of half geit waren.