Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Studerende duifjes  (3195 keer gelezen)

Speeldatum: 12 juni 1300 (Begin zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [Reactie #50] : 4 jaar geleden »
En toch waagde het iemand om hun te storen. Tobias had de wolven al geroken maar toen waren ze nog ver weg. Nu kwamen ze hem iets te dichtbij. Hij gromde zacht en tilde Gabi op. Ze werd vakkundig op zijn rug gehesen en ondersteunt. Het enige wat ze zelf hoefde te doen was haar armen om hem heen slaan.

Hij liep nog naar zijn kleding, propte dat ook nog ergens in zijn klauwen en ging verder op pad. Eerst een avontuurlijk stuk door het bos en vervolgens over het pad met een noodvaart naar Ypsilon. Hij moest zich blijven concentreren, hij was niet alleen en moest de mens op hem blijven vasthouden.

Hij rook wat. Tobias begon vaart te minderen en keek om zich heen toen hij stilstond. De wolven hadden hem achter volgt. Domme dieren. Hij zou laten zien dat hij hier wel de sterkste was. Met Gabi op zijn rug wachtte hij gespannen af op de wolfjes die hij al in de verte zag aankomen.


« [Reactie #51] : 4 jaar geleden »
"Wat is er?", waren wat verloren woorden in het kabaal. Omdat ze tegen zijn borst aanleunde, voelde ze zijn gegrom trillen tegen haar arm. Gehoord had ze het niet. Ze werd opgetild en op zijn rug gehangen. Instinctief klemde Gabi zich stevig aan de jongen vast, want in combinatie met het gegrom betekende dit vast dat er wat aan de hand was.

Voorzichtig keek ze over zijn shcouder heen, vershcillende wolven waren te zien. Ze waren vast hongerig nu het winter was. Gabi slikte. Dit was heel anders dan die keer dat ze een eenzame jonge wolf was tegen gekomen.
Tobias begon te binnen en Gabi prevelde wat schietgebedjes. Ze hoopte dat de weerwolf snel genoeg was om de wolven af te schudden,...

De weerwolf hield halt. Gabi opende haar ogen en zag de wolven algauw dichterbij begonnen te komen. "Wat moeten we nu? Ik kan geen snelle magie..." Ze had niets voorbereid. Zij kon dus niets doen. "Kunnen we niet wegrennen? Of kan je ze niet wegjagen?" Waarom was hij toch gestopt met rennen? Ze kon het niet helpen bang te zijn en dat was vast voor álle wolvenneuzen te ruiken.
Heks in opleiding

« [Reactie #52] : 4 jaar geleden »
Had ze geen vertrouwen in hem, kom op hij was de Alfa. Hij maakte de handen los en liet Gabi voorzichtig naar beneden vallen. Zonder Gabriëlle kon hij zich wat beter bewegen en beter duidelijk maken wie de baas was. Hij rook haar angst en keek naar haar. Met zijn klauw pakte hij het pure handje van de heks. Ze hoefde zich geen zorgen te maken.

Hij liet het handje los en liep een paar passen vooruit. Hij moest haar beschermen maar ze moest ook niet in de weg zitten.
Tobias zetten nog een stap naar voren toen ze te dichtbij kwamen. Zijn blik werd op de Alfa gericht. De weerwolf maakte zich zo groot mogelijk en gromde naar de andere alfa. Wat hij daardoor niet zag was dat een van de wolven om hem heen begon te lopen, in de richting van Gabriëlle.[1]
 1. Nou vind ik dat jij wel mag bepalen wat hij van plan is :P

« [Reactie #53] : 4 jaar geleden »
Wolven kwamen over het algemeen niet voor de gezelligheid op bezoek. Zeker niet als ze met hun roedel waren en waarschijnlijk op jacht. Terwijl de alfamannetjes hun testosterongehalte met elkaar aan het meten waren, was er een jongere wolf zo slim om alvast voor de zwakkere prooi te gaan. En dat deed hij niet om vriendelijk kennis te maken.

Gabi zag de wolf komen. Ze zocht de omgeving af naar iets wat ze kon vinden, maar veel was het niet. Ze zag een enkele steen liggen. Ze maakte een paar passen naar het object. Tegelijkertijd kwam de andere wolf ook in beweging. Hij maakte een sprong en duwde het meisje plat in de sneeuw voordat ze iets had kunnen doen. Een kreet van pijn ontsnapte uit haar mond, terwijl de wolfs tanden in het vlees van haar buik zonken.... Het werd algauw zwart voor haar ogen. De pijn was immers ondraagbaar.[1]
 1. Ze is nog niet dood, wel dodelijk gewond.
Heks in opleiding

« [Reactie #54] : 4 jaar geleden »
De schreeuw deed Tobias omdraaien en in actie komen. De wolf werd op gepakt en weggegooid. De alfa van de wolven zag zijn kans en viel Tobias weer aan. Tobias liet zich vallen op de wolf en gromde. De wolven moesten nu weg en dat was wel in zijn grom te horen. En daarbij had hij net ook met zijn kaken de alfa wolf beet. Hij liet het beest los, pakte Gabi op en legde haar in zijn armen. Een kledingstuk werd tegen haar wond gedrukt en daarna tegen zijn lijf zodat het een beetje bleef zitten. Hij liet de wolven bij hun gewonde alfa achter en rende het laatste stuk naar Ypsilon.

Hij rende tot de ziekenzaal waar hij een huil liet horen. Waar een mooie donder achteraan klonk. De dokter moest komen meteen!!!

« [Reactie #55] : 4 jaar geleden »
"Ja, ja, ik kom er aan," riep Ralvio en trok half slapend een gewaad aan. De faun hupte naar de deur en stak halverwege zijn hoofd even in een bak met water die daar precies voor dat doel stond. Hij had geen idee hoe laat het was, maar de geneesheer wist wel dat hij de vorige nacht weinig slaap gekregen had. Hij kwam gehaast de ziekenzaal op, inmiddels gekleed en redelijk wakker. Er stond een weerwolf. In attanna. Vervloekte Olki, met zijn monsters, dacht de faun.

"Leg haar daar neer," gebood Ralvio en gebaarde naar de behandeltafel. "Jij. Neerleggen. Daar." Die vervloekte weerwolven hadden geen nuttige hersencel meer in hun kop wanneer ze in wolfvorm waren. Hij liep naar de behandeltafel toe, waar de vrouw ondertussen op was neergelegd[1]. "Terug," zei de geneesheer en gebaarde dat de wolf een eind verderop kon wachten. Tobias mocht dan een grote sterke weerwolf zijn, op de ziekenzaal was Ralvio heerser en godheid. Al kwam de koning van Mircam zelf binnen, dan nog mocht hij wachten waar Ralvio wilde dat hij wachtte.

"Hmmm," bromde de faun en trok het kledingstuk terug. Hij fronste zijn wenkbrauwen en zond telepathisch naar de kapitein van de wacht: 'Ralvio hier. Heb een weerwolf in attanna in mijn zaal. Met slachtoffer. Help?' De wond in de buik van de vrouw was een smerige, en zo te zien aangebracht door een weerwolf. Ralvio inspecteerde de schade. De huid was kapotgetrokken, maar de wolf had niet zo diep gebeten dat de ruggenwervel geraakt was. De darmen waren geperforeerd en het zag er naar uit dat er ook wat geslachtsorganen waren gesneuveld, maar de vrouw had geluk gehad. Haar lever en milt hadden het overleefd en het bloedverlies was haar nog niet fataal geworden.

De geneesheer gebruikte een eenvoudige spreuk om het bloeden te verminderen[2][3]. Ralvio voelde een scherpe, stekende pijn door zijn arm schieten en zag op hetzelfde moment het lichaam van de vrouw schokken[4]. Zijn ogen vernauwden. Dit hoorde niet te gebeuren. Verschillende mogelijkheden schoten door zijn hoofd. Als het inderdaad klopte, waren zowel de vrouw als hijzelf in gevaar als hij zo verder ging.

'Olfughto, ik heb je NU nodig op de ziekenzaal. Gabriëlle reageert verkeerd op magie.' En dat was alle magie voor nu. De man ging handmatig verder met het ongedaan maken van de ergste schade.
 1. GM om de vaart er een beetje in te houden
 2. (7, 6, 1, 6, 3) Winst bij hoger dan 4
 3. D100 voor effect magie[1]: 5
 1. Laag is goed, hoog is slecht
 4. D100 voor begrip: 6

NPC

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #56] : 4 jaar geleden »
De kapitein, een dwerg van middelbare leeftijd, kwam samen met een handjevol wachters zo snel mogelijk in de richting van de ziekenzaal. De boodschap was duidelijk geweest. Er was een weerwolf in attanna en die weerwolf had een slachtoffer gemaakt. Gelukkig hadden ze een redelijk goede tactiek voor het vangen van weerwolven ontwikkeld.

De man kwam binnen in de zaal en keek rond. De wolf was niet moeilijk te vinden. Het was een lelijk harig beest en het rook naar natte hond. De dwerg zag de valse oogjes van het mormel wel. Met magie werd er een net naar de weerwolf geschoten[1]. En als dat beestje eenmaal goed lag, dan zouden ze het eventueel met zilver in bedwang kunnen houden of ze moesten even aan de dokter vragen of hij geen slaapmiddeltje had voor het monster. Magie had helaas nooit zoveel effect op de weerwolven zelf, maar er was altijd genoeg omgeving om te manipuleren. En omgeving had wel effect op het beest.
 1. (8, 10, 9, 1) Winst bij hoger dan 4

« [Reactie #57] : 4 jaar geleden »
Tobias liep naar de behandeltafel toe en legde Gabriëlle voorzichtig neer. Hij keek naar haar gezicht en hoopte dat ze haar ogen zou open doen maar er gebeurde niks. Zijn wijfje, zijn vriendin. Hij moest afstand nemen de dokter was de enige die haar kon redden, het mensdeel wist dat.

Hij nam afstand en begon te ijswolven door de ziekenzaal. Hij moest terug veranderen maar het lukte niet! Hij was te gespannen en wilde elk moment kunnen aanvallen mocht dat nodig zijn. En dat was nodig. Tobias rook de wacht al van een afstandje en keek ze argwanend aan toen ze de ziekenzaal betraden. De wolf was op zijn hoeden maar een net, daar kon hij weinig tegen doen. Zijn eerste reactie was het net van zich af krijgen. Maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan, zijn nagels bleven vasthaken. Een boze grom ontsnapte uit zijn bek. Waar was dit eigenlijk goed voor!!! Nog altijd probeerde hij te ontsnappen maar het net werkte niet mee.

« [Reactie #58] : 4 jaar geleden »
Spoiler: OOC: (klik om te bekijken/sluiten)

Korte samenvatting: Door hulp van Olfughto en Ralvio overleeft Gabi dit incident ternauwernood. Tobias zit ondertussen vast in afwachting van wat er gaat gebeuren. Het meisje slaapt enkele dagen en als ze na bijkomen wordt ondervraagd, blijkt Tobias onschuldig en wordt hij ook vrijgelaten. Nog wat meer dagen brengt Gabi op de ziekenzaal door, voornamelijk slapen en terugkomend op krachten.
Pas na een paar weken, als ze buiten levensgevaar is, mag ze weer naar huis. Wel heeft het een paar grote gevolgen. Ze zal nooit meer zwanger kunnen raken, door het sneuvelen van de baarmoeder, ze mag de komende tijd alleen maar vloeibaar eten voor het herstel van de darmen en ze kan door de grote verwondingen voorlopig niet lopen. Ze zal na het herstel van de wonden ook een tijd moeten revalideren om weer conditie op te bouwen.[1]
 1.  Ik gm hier wat karakters, als iemand het ergens echt niet mee eens is, dan mag je een hop sturen en dan pas ik het aan :)
Heks in opleiding