Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Studerende duifjes  (3194 keer gelezen)

Speeldatum: 12 juni 1300 (Begin zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [Reactie #25] : 4 jaar geleden »
"Oh, ik maak wel kruidenthee voor mezelf. Is er nog bier voor jou? Anders moet je dat even bij de sociëteit gaan halen als je dat wilt? Ik weet niet wat er verder in huis is. Morgen wilde Kioni, de nimf van het huisje hiernaast, wel boodschappen voor me doen." Gabi durfde immers niet naar Treseburg en ze had wel spullen nodig. Gelukkig had ze een paar vriendinnen die af en toe wat voor haar mee wilde nemen (uiteraard betaalde Gabi wel zelf voor de spullen).

"En lief van je dat je de tafel dekt. En dat voor een alfa." Ze was veel dominantere mannen gewend dan Tobias. Roderiguez, Mes, meneer Olfughto en alle andere nachtelfen die ze kenden zouden haar nooit zo snel hebben geholpen en zeker niet uit zichzelf. Ze bofte maar. Zo kon ze vast ook veel meer haar eigen gang blijven gaan. Tobias kreeg een kus uit dankbaarheid, ook op de wang. Misschien moest ze gewoon...

Buiten begon de lucht te vertrekken en donkerder te worden. Gabi zuchtte eens en haalde diep adem. "Tobias, ik ben een heks." En alsof de lucht de dramatiek van de situatie inzag, was er plots een flits te zien vanuit het keukenraam, gevolgd door in indrukwekkende laag rollende donder.
Heks in opleiding

« [Reactie #26] : 4 jaar geleden »
Voor drinken zorgde ze zelf. Prima, en na die gedachten werden de kastjes gesloten. 'Het is niet veel maar volgens mij moeten we nog wel wat bier hebben.' Gister hadden ze het nog tenminste.

'Inderdaad, eigenlijk ben je heel slecht voor me. Maar toch kan ik je niet missen.' Een grijns werd naar zijn liefste geworpen. Als de anderen erbij zouden zijn was hij meer alfa. Dat hoopte hij tenminste.

Dit was nieuw. Ze was een mens oke dat was al raar op een myrofasschool maar goed hij vond het nu gewoon. Een heks... Tobias kende lelijke heksen uit kinderverhaaltje. Gabi was geen lelijke heks. Ook wist hij dat er mensen bestonden die magie konden. Zogenaamde mensenmagie. Ofwel heks of tovenaar.
Zijn hersenen gingen aan het werk. Ze was onder bescherming van heer Olfughto, waarschijnlijk omdat ze heks was. En daarom studeerde ze hier waarschijnlijk.

Twee minuten had Tobias Gabi bestudeerd. Nu ze had bekend dat ze heks was, was aan haar uiterlijk eigenlijk weinig veranderd.
'Sjonge, ik wist niet dat je nog bijzonderder kon worden.' Ja wat moest je nou zeggen als je vriendin vertelde dat ze heks was. Hij zweeg, dat leek hem beter.

« [Reactie #27] : 4 jaar geleden »
Tobias reageerde luchtig, zover hij al reageerde. Hij deed net alsof ze hem verteld had dat ze een vrouw was. Hij zou toch wel begrijpen dat ze het meende? En niet dat hij dacht dat ze een grapje maakt. Dat ze zichzelf een gemeen wicht noemde omdat ze hem nog zoveel liet doen.
"Ik meende het..." Ze wilde wel serieus verder met deze jongen en dan was eerlijkheid belangrijk. Het was ook eng om te vertellen, want hoe meer personen het wisten... En mocht ze eens ruzie krijgen..

Nogmaals klonk er het zware gerommel  van de donder en nu begon het ook keihard te regenen, zoals het paste bij een onweersbui. Gabi keek naar buiten. Gelukkig had ze geen kleding buiten hangen. Dan was regen vervelend, maar verder.. "Vind jij regen op het dak ook altijd zo gezellig klinken? En je bent toch niet bang voor onweer? Zullen we dan zo, als het nog onweert als we klaar zijn met eten, naar buiten gaan?" Daarna serveerde ze twee stukken vlees op de tafel, heerlijk gekruid en nog een beetje rood van binnen.
Heks in opleiding

« [Reactie #28] : 4 jaar geleden »
Ja daar was hij al bang voor. Nou bang.. Was het eng als je vriendin een heks was? Waarschijnlijk niet als ze aan jouw kant stond. Maar normaal was het niet.
'Ja, sorry maareh.. ja.' Mocht hij het even verwerken? Dit was niet even alsof ze over het weer had. Dat was makkelijk te verwerken. Dit was lastiger.

'Hmm?' Regen? Oh ja het regende hij had het niet eens gemerkt. 'Het heeft zijn charme ja.' Kijk dit was veel makkelijker om over te praten, het weer. 'Nee nooit geweest.' Hij was maar een keer toen hij klein was onder zijn moeders rokken geschoten. Maar toen was de donder ook heel hard geweest!
'Prima,' glimlach. Door de regen lopen, Gabi was maar een raar meisje. Wel de leukste natuurlijk.

Tobias nam plaats en sneed een stukje vlees af. Nog altijd wist hij niet wat hij nou moest vinden van Gabi haar geheim. Heks.. het klonk zo raar. Heks, niemand mocht het weten. Elke magiër zou haar willen hebben. Hij pakte zijn gevulde glas met bier en spoelde alles weg, ook zijn gedachte over heks. Hij had zijn oordeel al klaar.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Aoife Piuo »

« [Reactie #29] : 4 jaar geleden »
Gabi keek opgewekt. Ze vond het leuk dat Tobias met haar meewilde en het ook een goed idee vond om straks in de regen te gaan lopen. Regen was niet erg, als je daarna maar een warme haard had om voor te kruipen en ieder excuus wat ze kon krijgen om dan ook nog eens tegen Tobias aan te kruipen... Daar zei ze geen nee tegen natuurlijk.

"Ik ben ooit nog een in een onweersbui in het bos verdwaald geweest en toen kwam ik nog een wolf tegen ook. Niet dat ik er bang voor was, maar mijn zogenaamde redder in nood deed alsof ik me heel dwaas in de problemen had gebracht. Maar volgens mij was de wolf niet hongerig hoor, meer op zijn hoede en wat nieuwsgierig. Hij was vast nog jong." Hij was ook niet zo heel groot geweest. Gabi babbelde natuurlijk niet zomaar. Ze werd wat nerveus van Tobias zijn zwijgen en omdat hij zo vaagjes deed. Had ze het niet moeten vertellen?
Heks in opleiding

« [Reactie #30] : 4 jaar geleden »
'Wie was die redder in nood dan?' Of eigenlijk wie was de bangeschijter. Bang voor een wolfje.  Oke hij had dan het voordeel dat hij zelf half wolf was, maar als je zo'n beest met rust liet liep het meestal goed af.
Hmm zou hij Gabi nu meer moeten beschermen of zou dat haar juist meer doen opvallen? In gedachten nam hij nog een paar happen vlees.

Maar hij zou het zichzelf nooit vergeven als haar wat over kwam. Maar om haar nou op te sluiten. Als mens paste hij al meer op Gabriëlle. Hij had haar het liefst zoveel mogelijk zich. Bij hem was ze het veiligst, daar was hij van overtuigd.
'Hmm het blijft nog steeds lekker regenen hè?'

« [Reactie #31] : 4 jaar geleden »
Gabi glimlachte. "Het was Rigue..." Ze had niet meteen willen zeggen dat het om haar ex ging. Ze wist niet hoezeer Tobias dat kon waarderen. Ze wilde er ook niet teveel over zeggen. Het was een moeilijke relatie geweest. Ze had echt van de man gehouden, maar ze hadden te vaak ruzie gehad en moeilijkheden. Het feit dat ze een heks was, had hem paranoïde gemaakt, daarbij was hij sowieso wat te overbeschermend geweest. Zij daarentegen wilde dan weer nooit het bed met hem delen, bang zwanger te raken en dan nooit meer een moment van vrijheid te kennen. Ze had zich vooral gevangen gevoeld. Gelukkig was dat nu wel anders. Ze was bij de magische wezens uit de sprookjes van haar oma! En ze kon studeren! En weerwolven waren vast minder star als mensen als het op de rolverdeling van man en vrouw aankwam en ze waren vast ook minder beschermend aangelegd, minder bang.

Gabi keek naar buiten en knikte. "En het onweert nog, maar wel in wat meer in de verte geloof ik. Het klinkt minder hard." Ze at genietend verder van haar stukje vlees. Het was al bijna op, wat maar goed was, want ze zat ook bijna vol. "Waar zullen we heen? Naar de bode? Die zal wel wild zijn met dit weer." Niet dat ze daar in wilde, want zwemmen kon ze dan weer niet. "Kan jij zwemmen?"
Heks in opleiding

« [Reactie #32] : 4 jaar geleden »
De naam zei hem niks dus trok het verder zijn aandacht niet. Hij nam weer een flinke hap vlees, dat interesseerde hem. Gabriëlle had het trouwens weer heerlijk gekruid. Hij had het ook eens geprobeerd maar altijd werd het bij hem weer te kruidig. Maar ja als je honger had en er was geen vrouw in de buurt moest je experimenteren. Koken nee Gabi mocht koken, dat was voor heel huisje 1 het beste.

Tobias schoof zijn bord van zich af. Hij had zijn bord netjes leeggegeten. En ach het moest naar voren omdat het anders in de weg zat.
'De bode lijkt mij een prima plek om heen te gaan.' Al moesten ze er niet te dichtbij gaan staan. Hij had geen zin om erin te vallen.
'Een beetje, heb je nu zin om te zwemmen dan?' Beetje raar met dit weer. Zwemmen ja bij rustig water maar nu?

« [Reactie #33] : 4 jaar geleden »
"Wat? Zwemmen? Met dit weer? Natuurlijk niet. Ik kan niet eens zwemmen. Maar ik zou het wel graag leren als het weer mooi weer is en het water rustig.. Eigenlijk zou ik het liever in een beekje of een meertje leren, dan in de bode. Die is toch een beetje eng. Je hoort wel eens van mensen die dan zijn meegesleurd door de stroming van de rivier en dan nooit meer worden teruggevonden." Nee, jakkes, dus aan die rivier zou ze zich pas wagen als ze een volleerd zwemster was.

Gabi stak de laatste hap in haar mond. "Zullen we zo graan?" vroeg ze toen ook Tobias zijn bord zo goed als leeg had. "Even uitwaaien en daarna weer hard aan de slag. Moet je nog veel doen voor het portret, denk je?" Weer voor hem stilzitten vond ze heus niet erg, maar stiekem was het wel fijner als ze dan eerst even een frisse neus had kunnen halen. De jonge vrouw stond op om haar mantel te halen en dan natuurlijk ook meteen die van Tobias.
Heks in opleiding

« [Reactie #34] : 4 jaar geleden »
Poeh gelukkig was zijn vriendin toch nog wijs. Heel even had hij gedacht dat Gabriëlle echt wilde gaan zwemmen. Of iets heksachtigs wilde doen met water. Maar gelukkig zag ze daar niks in. En anders had hij het haar wel verboden. Zelfs een ervaren zwemmer deed er verstandig aan om nu de bode niet in te springen.
'Ik wil het je wel een keer leren bij mooi weer. In een beekje.' De bode was geen goede plaats om te leren zwemmen.

'Portret? Ohw, nee niet zoveel meer. Alleen wat kleine details en dan teken ik hem verder af.' Hij was het helemaal vergeten door haar nieuwtje, ja dat portret moest ook nog af!
Tobias stond op van zijn stoel en nam de mantel aan die Gabi hem gaf. Hij sloeg de mantel om en liep naar de deur die hij opende. 'Dames gaan voor.' Grijnsde hij. Hij liet zijn dame passeren, sloot de deur en bood haar zijn arm aan.

Toen ze een paar meter van het Ypsilon terrein verwijderd waren besloot hij dat ze ver genoeg waren om het onderwerp heks voor te zetten.
'Sorry dat ik in het huisje zo vaagjes reageerde en er verder over zweeg. De andere hadden het misschien gehoord.' Als ze thuis waren en wakker dan konden de wolven prima dingen opvangen met hun gehoor.
Een kort lachje weerklonk. 'Nu begrijp ik wel waarom je op Ypsilon bent toegelaten of nou iets meer. Hoe heb je...' Over Aeson praten was misschien niet zo'n goed idee. 'Nee laat maar. Maar hoelang weet je al dat je heks bent?' Toeval kon bijna niet meer bestaan want na het woord heks te hebben uitgesproken klonk er donder geluiden uit de wolken. Tobias vond het nu wel een beetje raar worden.

« [Reactie #35] : 4 jaar geleden »
"Afgesproken." Gabi was hier wel tevreden mee. Het was een vaardigheid die ze al langer wilde leren en dan had ze nu tot ongeveer de lengte om zelf gepaste zwemkledij te maken. Het was natuurlijk niet de bedoeling dat de hele handel zichtbaar werd in het water, maar ook niet dat ze naar de bodem werd gezogen doordat haar hele kleding doordrenkt en vol water zat. Een middenweg dus.. maar dat was een zorg voor later.

"En gelukkig maar.. Ik was al bang dat ik je eigenlijk teveel van je huiswerk hield. Ik moet zelf ook nog zoveel doen." Ze grinnikte. "Maar dat is eigen schuld dikke bult denk ik..." Moest ze maar niet met haar vriendje in een huis wonen, dan ging je al snel veel te gezellige dingen samen doen. Gabi haakte haar arm in die van Tobias en zo gingen ze samen op pad.

Het was eenmaal buiten dat de weerwolf terugkwam op het gesprek van eerder. Gabi knikte. "Ik begrijp het wel." Gelukkig spraken ze in het Frans en was de kans dat er maar flarden werden opgevangen veel groter.. als er al was meegeluisterd. Ze had niet het idee gehad dat er iemand thuis was geweest, dan was er wel gereageerd op de geur van gebraden vlees.
"Hoe heb ik wat?", vroeg Gabi nu nieuwsgierig geworden. "En oh... al een tijdje. Ik denk wel al vijf jaar. Mijn oma was ook een heks. En dat slaat altijd een generatie over in onze familie. Dus ik en mijn zusje hadden het wel en toen is ze begonnen met onderwijs. En om het minder op te laten vallen ben ik verhuisd." De waarheid lag iets anders, maar dat hoefde Tobias niet te weten.
Ook Gabi hoorde de donder en ondanks dat ze niet bang was, schrok ze toch even van de knal.
"Wat gaat het tekeer, hè?"

Heks in opleiding

« [Reactie #36] : 4 jaar geleden »
Tobias kon niet ontkennen dat hij nu al zin had in het zwemmen. Graag zou hij wel de hele handel willen zien maar iets zei hem dat hij daar naar kon fluiten. Hij liet zich wel verrassen wat hij te zien zou krijgen. De wolf was reuze benieuwd.

'Ze zullen het vast begrijpen, zo'n leuk stel. Ze willen ons vast sparen.' Een leugen, dat wist hij Gabi waarschijnlijk ook maar het was leuk om over na te denken.

'Ik vraag het je later wel.' En daarmee vond hij het onderwerp gesloten. 'Is dat altijd zo? Dat het een generatie overslaat? Of zit zoiets in de familie?' Heksen waren maar een apart soort.
'Ja ik geloof ook dat het straks dichterbij komt.' Hij zag al weer het volgende  weerlicht met vrij snel een donder er achteraan. 'Durf je nog steeds door te lopen?' Vroeg de weerwolf met een plagende grijns.

« [Reactie #37] : 4 jaar geleden »
Gabriëlle haalde haar schouders op. "Ik ken niet zoveel andere heksen. Mijn oma en zusje dus. En Berthe, maar zij is overleden.. aan ouderdom. En haar heb ik nooit naar haar familie gevraagd." Eigenlijk wist Gabi maar heel weinig over heksen. Ze wist niet hoe het zat met doorgeven van talenten of hoe iemand ontdekte dat hij of zij die krachten had. Bij haar was het haar oma die het had ontdekt. Zelf was er waarschijnlijk niet zo snel achtergekomen. Ze had geen idee waar haar grenzen van kunnen lagen. Ze voelde zich ook helemaal niet zo heel erg machtig, laat staan een slechterik. Ze was nog maar aan het begin van haar ontwikkeling en hopelijk kon ze er hier iets meer over leren.

Tobias kreeg een duw. "Natuurlijk durf ik verder te lopen. Ik ben geen fee." Ze stak haar tong naar de jongen uit en pakte daarna zijn hand stevig beet en verstrengelde haar vingers tussen de zijne. "Hoe zie jij de toekomst eigenlijk? Voor jezelf? Voor ons?" Ze hadden nu al bijna een jaar verkering.[1] En dat was niet echt heel gewoon. Men zou er vast praatjes over hebben en dan woonden ze nog in één huisje ook. Niet dat ze er erg mee zat, men deed maar, maar je ging er dan toch over nadenken.
 1. Trek het even naar het einde van het schooljaar (A)
Heks in opleiding

« [Reactie #38] : 4 jaar geleden »
'Dus het zou net zo goed toeval kunnen zijn? Dat het een generatie overgeslagen is.' Dit kon wel eens handige informatie zijn voor later.
'Woonde Berthe niet in Treseburg?' Hijzelf had haar nooit ontmoet maar de naam kwam hem bekend voor. Hij had er hogerejaars eens over horen praten.

'Haha, gelukkig maar. Ik val niet zo op feeën.' Al leken ze op mensen waren ze toch niet Tobias' zijn smaak. Die vleugels, nee hij had daar niet zoveel mee.
Kon ze niet een onderwerp per keer geven? Het heks zijnde was nog steeds vreemd en nu had ze het over later, de toekomst.

'Ik zie ons samen.' Ja dat zag hij wel zitten. 'En hoe we dat doen ach als het maar op een leuke manier gebeurt.' De toekomst kon hem nog niet zoveel schelen. Hij was nu hier in het bos bij Gabi dat was veel leuker om over na te denken.
'Hoor jij de bode ook al?' Of zouden ze nog te ver weg zijn voor mensen oren?

« [Reactie #39] : 4 jaar geleden »
Gabi knikte. "Ik vind mijn moeder er ook niet echt het type voor. Het zou even goed kunnen dat ze het gewoon genegeerd heeft. Ik weet het niet, maar dan had oma dat vast wel gezegd." Ze glimlachte naar hem. "En ja, ze woonde in Treseburg. Ik heb een aantal jaar bij haar gewoond. Om haar te verzorgen op haar oude dag en om te leren uiteraard."

"En ik hoor de Bode nog niet. Ik hoor vooral het tikken van de regen op de bladeren." Ze grinnikte. "En wat hoor je nog meer, lieve wolf? Zijn er nog andere dwazen op pad of zijn we de enige in dit donkere bos?"
Heks in opleiding

« [Reactie #40] : 4 jaar geleden »
'Je moeder gelooft niet in sprookjes met magie.' Niet dat hij veel beter wist toen hij mens was. Feeën ja die bestonden in kinderverhaaltjes, niet in het echt.
'Heb je nog veel kunnen leren van haar.' Hij voelde zijn amulet van Gabriëlle tegen zijn borst slaan. 'Heb je soms het amulet wat ik van je kreeg bijna een jaar geleden, bij haar leren maken?' Hij kon zich nog herinneren dat hij niks geloofde van dat amulet maar nu. Nu zou hij wel eens mensenmagie in zijn amulet kunnen hebben.

'Ja dat hoor ik ook in overvloed.' Overal druppels, op blaadjes, op de grond in plasjes water. Tobias luisterde naar zijn omgeving en ving wat geluiden op. 'Een vogeltje dat van tak naar tak gaat. Een diertje die snel een beter schuilplek zoekt. Zelfs net rechts van je schoot er wat weg.' Hij rook even, met regen was dat een stuk lastiger. 'Maar dwazen nee, wij zijn de enige dwazen hier.'
Een rare gedachten kwam even opzetten. Rennen, door de regen, de haren laten wapperen en heerlijk spelen in waterplasjes. Nee dat kon hij nu niet maken met Gabi erbij. Nu hij erbij nadacht, ze had hem nog nooit in Attanna gezien.

'Zou jij wel eens de echte weerwolf willen zien?' Vroeg hij uit het niets.

« [Reactie #41] : 4 jaar geleden »
Gabi knikte. "Ja, het beschermt tegen gevaar van buitenaf en in het bijzonder tegen vampiers. Ik heb er zelf ook zo een." Ze was al eens gebeten door een vampier, er was van haar gedronken zelfs en dat was niet iets wat ze nog eens mee wilde maken. Met de kennis die ze nu had, was het eigenlijk een wonder dat die vampier niet was gestorven of was veranderd in een kamerplant.
"Ik wilde dat je weer snel beter werd en veilig zou zijn zolang als je nog wat zwakker was. Hoe gaat het nu eigenlijk met je schouder. Al wat beter?"

"De echte weerwolf?" Ze keek Tobias naar opzij aan. "Je bedoelt.." Een fonkeling kwam in haar ogen. "Is dat niet gevaarlijk? En wil je dat echt laten zien?" Dat was wel bijzonder, vond ze. De vrouw knikte. "Ik zou graag je duistere kant willen ontmoeten." Ze knipoogde. Dat was natuurlijk hoe onwetende mensen en kortzichtige myrofas erover dachten.
Heks in opleiding

« [Reactie #42] : 4 jaar geleden »
'Ha die bloedzuigers. Ik laat ze niet eens in de buurt van je komen.' Dat was lastig op een myrofas school die vampiers toeliet maar als er eentje ooit te dichtbij kwam..
'Maar toch is het fijn dat je het draagt, voor alle zekerheid.' Niet dat het zou voorkomen natuurlijk.

'Ik kan mijn arm nog steeds niet helemaal omhoog krijgen maar verder heb ik er weinig last meer van de schouder.'
Dat gevecht was echt stom geweest.

'Bent u soms een beetje bang voor gevaar mevrouw. Wellicht bent u dan toch een fee.' Een grijns en een kus op de mond was het vervolg. 'Of kiest u toch nog voor het gevaar?' Hij grinnikte. Af en toe hield hij ervan om zijn meisje te plagen.
'We gaan eerst wel naar de bode. Op de terug weg draag ik je wel naar huis in Attanna vorm.' Nou als dat niet romantisch was.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Aoife Piuo »

« [Reactie #43] : 4 jaar geleden »
"Het is fijn dat ik een persoonlijke beschermer heb." Ze drukte een kus op zijn schouder. Een kus op de mond ging zo lastig tijdens het wandelen. Ze knikte bij zijn opmerking over zijn arm. Het was fijn dat het wat beter ging.

"Natuurlijk kies ik voor het gevaar!", lachte ze. "Je laat me geen keus.. als ik anders leuk op een fee..." Nee, dat kon ze niet laten gebeuren. Het meisje grinnikte. "Maar ben je dan niet aan je instincten overgeleverd als je in attanna gaat?" Zou hij dan nog wel bedenken dat hij haar romantisch en liefdevol in de gietende regen naar huis wilde dragen?

De begroeiing werd dunner. De Bode kwam in de buurt. Gabi hoorde nu ook het ruisen en klotsen van de snel stromende rivier. Het was een erg indrukwekkend geluid. Waarschijnlijk zouden ze elkaar niet meer konden verstaan als wanneer ze vlak naast het water stonden.
Heks in opleiding

« [Reactie #44] : 4 jaar geleden »
'Precies je hebt geen keus als je niet in een fee wilt veranderen.' Feeën waren bangig. Misschien knapte hij ook wel daarom op ze af.
'Ik ben al een paar jaar weerwolf, het is geen volle maan dus ik denk dat ik ze wel een beetje rustig kan houden. Die instincten. Maar ja dat is natuurlijk het gevaarlijke gedeelte.' De wolf in hem mocht al blij zijn dat hij er zo uit mocht. In ruil daarvoor wilde hij wel de controle behouden.

Tobias baande een weg naar de bode en nam Gabi achter zich mee. Bij de bode was het wild. Het water schoot voorbij en dat ging met behoorlijk wat kabaal. Even bleef hij naar het water kijken maar algauw nam hij plaats op de grond. Toen Gabi naast hem kwam zitten, trok de weerwolf haar dichtbij. Ze konden nog altijd naar de bode kijken. Ze zaten bij de rand maar ook weer niet zo dichtbij dat ze erin zouden vallen. Dit ware mooie momenten.

« [Reactie #45] : 4 jaar geleden »
Gabi nam plaats naast Tobias en rilde. Haar hele rok was nu doorweekt door het gras en de regen en de stof plakte tegen haar benen en de kou en natheid trok helemaal op in haar benen, billen en zelfs haar onderrug.

Ze ging weer dicht tegen de weerwolf aanzitten, maar dit keer uit een werkelijke gegronde reden en niet als smoesje. Niet dat het de jongen wat uit zou maken waarschijnlijk. Ze hield haar ogen gericht op het kolkende water. De macht van de rivier was indrukwekkend en maakte haar stil. Gabi legde haar hoofd te rusten tegen de goede schouder van Tobias en ze glimlachte. Ze leek op een verzopen kat, ze was ijskoud en haar haren hingen in slierten rond haar gezicht, maar ze voelde zich intens gelukkig.
Heks in opleiding

« [Reactie #46] : 4 jaar geleden »
Dat intense gelukkige gevoel was ook bij Tobias aanwezig. In de prachtige natuur, zijn liefje dicht tegen hem aan. De bliksem met weer een harde knal. Zo het kwam echt dichtbij straks! Hij sloeg zijn arm wat beter om haar heen en wreef over haar arm. Om haar warm te houden natuurlijk. Al vond hij het ook prettig om haar aan te raken.

Na een tijdje waren ze wel behoorlijk doorweekt. Niet gek ook als je in een stortbui, bij een rivier zat. Hij had het nog wel een beetje warm maar of Gabi het had. Misschien was het verstandig om nu alvast te veranderen. Als weerwolf was hij een stuk warmer en dan kon Gabi zich ook beter opwarmen. Hij wilde niet dat ze ziek werd.

Tobias maakte zich los van Gabriëlle en maakte duidelijk met gebaren dat ze moest blijven wachten. Daarna liep hij de bosjes in en kleedde zich uit. Hij wist dat er kleding was die een beetje mee groeide, alleen had hij die niet. Dus zou het op deze manier moeten.
Tobias sloot zijn ogen en liet de druk los de wolf mocht gaan.

Het eerste teken van de weerwolf was huilen naar de maan. Vervolgens rende het de bosje uit en stopte twee meter voor het meisje.
Hij keek haar aan, snuffelde en begon te kwispelen. Ja, ze mocht hem nu eens goed bewonderen. Daarna mocht ze zich aan hem opwarmen.

« [Reactie #47] : 4 jaar geleden »
Toen de warme deken, genaamd Tobias, opstond, dook Gabi wat ineen. De kou leek haast wel bijtend te zijn op dit moment. Haar hele lichaam vulde zich met kippenvel en haar tanden klapperden op elkaar. Ze volgde wat de weerwolf ging doen en bleef zitten waar ze zat. De regen leek wel toe te nemen, nu ook jet onweer weer dichterbij was en algauw was er geen vezel stof meer op haar lichaam dat niet doorweekt was met regenwater.

En toen kwam er een prachtige grote wolf uit de bosjes. Stiekem voelde Gabi wel iets van angst prikkelen in haar buik, maar de wolf benaderde haar rustig en snuffelde en kwispelde. Hij had nog steeds iets menselijks en door zijn ogen zag ze dat het Tobias was. Voorzichtig kwam ze overeind en stak ze haar hand wat vooruit. Ze schuifelde naar hem toen en raakte uiteindelijk zijn vacht aan en aaide hem voorzichtig. "Je bent prachtig", zei ze, maar haar woorden gingen vast verloren in het gebulder van de Bode.
Heks in opleiding

« [Reactie #48] : 4 jaar geleden »
Een opluchting, ze was niet bang van hem in deze vorm. Kwam zelfs naar hem toe en aaide hem. Hmm hij moest vaker in Attanna gaan bij Gabi. Het gekriebel was heerlijk en haar hand was.. iets wat koud. Hij ging staan, tilde Gabi zo liefdevol mogelijk op en nam weer plaats bij de bode. Opnieuw trok hij Gabi bij zich, dit keer bijna half op schoot. Zijn armen om haar heen als een warme deken. Dit was nog beter dan daarnet. Hij voelde zich warm, vrij, met zijn vrouwtje en de gelukkigste man op aarde.

Terwijl hij zo genoot, luisterde hij naar zijn omgeving. Zijn gehoor, geur en zicht zintuigen waren versterkt en zocht naar gevaar. Op een paar kleine diertjes na was er niks. Geen groot gevaar. Ze zouden niet gestoord worden.

« [Reactie #49] : 4 jaar geleden »
De weerwolf zag er anders uit toen hij ging staan. Hij leek verschrikkelijk sterk en zijn mond was zo vol scherpe tanden. Ze slikte, maar vertrouwde erop dat Tobias haar niets zou doen. Ze werd opgetild, geen verrassing.. dat had hij al aangekondigd en daarna hield hij haar stevig vast. Hij was harig en daarmee heel erg warm. Ze liet een zucht van verlichting.

Tobias hield haar misschien half op schoot, maar zij zorgde wel dat ze helemaal op schoot zat, veilig en tegen zijn warme lichaam aan. Ze aaide zijn vacht en kriebelde hem in zijn hals. Hij kreeg daarna een zacht kusje op zijn neus. Ze was benieuwd hoelang hij weerwolf zou blijven. Ze had daar niet zoveel verstand van als ze zou willen en zoals dingen in boeken stonden, bleken ze niet altijd in werkelijkheid te zijn. Een kusje op zijn bek, kreeg Tobias niet. Het leek gek om een wolf op de mond te zoenen.

En zo zaten een heks en uit de kluiten gewassen weerwolf in de stromende regen in het gras bij de rivier. En niemand die hen storen zou.
Heks in opleiding