Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Studerende duifjes  (3196 keer gelezen)

Speeldatum: 12 juni 1300 (Begin zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Mompelend zat Tobias over zijn tekening te praten, niet tegen Gabi die zich ook in zijn kamer bevond maar tegen hemzelf. Tekenen was nog steeds iets wat hij niet goed kon. En met zijn schouder... Hij zuchtte even en keek op naar zijn vriendin.
Waarom konden meisjes geen huiswerk zijn? Dan had hij wel de hele dag huiswerk willen maken. Tobias grijnsde even om zijn eigen gedachten en gooide zijn perkament naar achter en pakte een nieuwe. De hoeveelste poging was dit nu al? Zesde deze dag?

Opnieuw begon Tobias met een lijntje, oh hij speelde veel liever luit, dat kon hij tenminste. Onbewust begon hij veel vaker naar Gabriëlle te kijken als hij een lijntje wilde zetten. Ze was gewoon leuker dan tekenen.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Gabriëlle zat met volle concentratie in haar boek. Ze was wat informatie aan het uitpluizen over de cultuur van weerwolven. Het was toevallig voor een opdracht, maar aangezien haar interessegebied daar ook wel lag, was het geen vervelend studieonderwerp. Om haar heen lagen ook verschillende stapels met paperassen en nog wat exemplaren van andere boeken die ze uit de bibliotheek had gehaald.

Gabi keek op toen er weer een vel door de kamer fladderde. "Heb je geld teveel?" vroeg ze plagend. Materiaal om op te tekenen was best duur. "Probeer anders eerst op een lei?" Met een glimlach schoof ze haar boek even aan de kant. "Of je kan mij helpen. Ik moet wat schrijven over hoe de hiërarchie werkt bij weerwolven en hoe dat verscheelt bij mannen en vrouwen. Daar weet jij vast meer van? Of niet?" Ze lachte zachtjes.
Heks in opleiding

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
'Hmm?' Tobias veegde wat weg en keek op. 'Je bedoelt die vellen? Die hergebruik ik later als aantekeningen vel.' Hij was niet rijk dus hij deed zo lang mogelijk met zijn vellen al leek dat er soms niet op.
'Het kan wel op een lei maar dat tekent toch anders, minder fijn.' En als het dan lukte moest je het later toch weer een keer wegvegen en dat was zonde.

Tobias legde zijn gekras weg. 'Maar natuurlijk weet ik daar veel van. Ik heb zo'n drie roedels meegemaakt.' Hij glimlachte en ging wat verzitten op zijn bed.

'Laten we beginnen met de Alfa, dat is een man of vrouw dat ligt er net maar aan. Mijn alfa in mijn echte  thuis roedel is een man en heeft een mens vrouw aan zijn zijde.' Hij glimlachte even. 'Daarom ben ik ook blij met jouw,' fluisterde hij. Een landelf had ook nog wel gekund maar een mens was toch beter. 'Weerwolven mogen namelijk niet met een mede weerwolf samen zijn, dat is taboe.' Sprak hij weer op normaal volume. 'Onder de alfa en zijn vrouw staan de daarop volgende belangrijke wolven en daaronder weer de minder belangrijke wolven en dan helemaal onderaan de pups die net weerwolf zijn geworden.'[1]
'Oh het verschil mannen of vrouwen. Dat zijn meestal de mannen. Al kan de alfa ook een vrouw zijn.'
Kort flitste er een blik van Soe voorbij. Hij had Ramiro verslagen en toen Soe dat had gezien had zij hem weer verslagen. Soe.. Het was even duidelijk te zien dat zijn gedachten hem pijn deden maar hij was nu gezellig bezig met Gabi, geen getreur om doden nu dat kwam later.

'Moet ik sommige dingen nog wat verduidelijken?' sprak hij met een glimlach om zijn nare gedachten te bannen.
 1. Weet niet of dit een beetje klopt? Verbeter me alsjeblieft als ik iets heel raars schrijf

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
"Waarom is het een taboe om als weerwolf met een andere weerwolf te gaan?" Gabriëlle had er geen idee van hoe dat allemaal werkte. "En is er een vaste hiërarchie? Of kan je je omhoog werken en hoe doe je dat dan? Door te vechten? Of kan het ook op een andere manier?"

Het meisje glimlachte en maakte ondertussen wat notities, terwijl Tobias sprak. "En in een roedel? De menselijke mannen en vrouwen? Hebben die nog een onderlinge hiërarchie? En hoe wordt tegen de man van een vrouwelijke weerwolf aangekeken? Staat die altijd onder de weerwolven of kan hij wel status verkrijgen?" Het waren ingewikkelde vragen. Maar ze was gewoon erg nieuwsgierig. Daarbij vond ze nu ook wel dat man en vrouw prima in een en dezelfde ruimte konden studeren. Het ging toch perfect zo? Zij zat op een stoel, hij op bed en ze waren beide serieus en vol concentratie bezig en er was geen sprake van onzedige gedachten. Men dacht weer veel te negatief over dit soort zaken.
Heks in opleiding

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
'Dat is een schande. Zouden ze een kind krijgen dan is dat een Metis. Ze blijven maar in een vorm, de weerwolf vorm en zijn erg zwak. En daarbij zijn ze ook nog eens onvruchtbaar en leven ze maar kort. Het is dus een schande en gewoon helemaal niet handig.'

'Hij is niet echt vast. Je kan je hoger op werken. Ook kan je de alfa uitdagen. Dat kan op de simpele manier, vuist tegen vuist of je praat en komt tot een deal.' Onbewust voelde Tobias even aan zijn schouder, eigenlijk had hij het ook met praten moeten doen maar Vlad leek toen niet te luisteren.
'In precieze staat de man dan onder de weerwolf. Maar ik denk dat hij zich wel hoger op kan werken. Het blijft toch een man.' Hij had er nog niet al te veel ervaring mee.

'Het is een ingewikkeld zooitje hoor maar wel fijn een roedel. In een roedel ben je veiliger dan in je eentje.' Zou hij een roedel kunnen beginnen met Gabi, het zou hem niet verkeerd lijken. Zowiezo het starten met iets anders iets met een gezin zou hem niet verkeerd lijken maar dat was nu niet handig. Nee hij moest die gedachten bannen, al had hij enorm veel zin om Gabi te bespringen. Het was vast de wolf!

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
"Metis," herhaalde Gabriëlle en snel werd het woord opgeschreven. Ze glimlachte even naar haar vriendje, waarna ook de rest van de informatie met steekwoorden werd genoteerd. Ze zou het later tot een uitgebreid stuk verwerken, maar ze wilde eerst alle informatie op klad bij elkaar hebben. "Je moet straks maar nakijken of ik wel alles goed heb, hoor. Ik wil graag hoge cijfers halen. Ik wil graag later iets doen met onderzoek en daar stukken over schrijven, nieuwe boeken misschien." EN dan moest je als vrouw wel wat kunnen, want het was een mannenwereld. Misschien had ze bij de myrofas een kans, maar in haar eigen mensenwereld zou ze een paria worden, misschien wel uitgelachen worden of voor heks uitgemaakt. In die wereld moest ze proberen niet op te vallen.

"Mis je je roedel? Of heb je op Ypsilon ook een soort roedel? En na je studie? Ga je dan terug? Of hoe werkt dat?" Waarschijnlijk hadden ze hem weggestuurd om te studeren, zodat hij wat voor zijn roedel thuis kon betekenen. Of dat was wat haar logisch leek. Ze was erg benieuwd naar het antwoord. "Oh! Ben je al.. ben je al in Treseburg geweest?" Dat was immers belangrijk voor haar eigen toekomst.

Ondertussen had Gabi geen idee van de dierlijke toestand waar Tobias zich in bevond.
Heks in opleiding

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
'Je wilt hele boekwerken schrijven? Weet je wel hoeveel tijd dat kost?' Tobias schudde zijn hoofd. 'Ik doe het je niet na.' Dagen lang schrijven, niks voor hem.

'Ja ik mis mijn roedel. De gezelligheid, samen jagen. En mijn broer natuurlijk.' Hij zou graag terug willen. 'Op Ypsilon ja... dat ligt op het moment ingewikkeld. Vertel ik je later wel.' Het lag nog wat gevoelig en hij wist niet of Vladimir meeluisterde.
'Ik weet niet of ik terug ga. Ik wil het wel graag maar ook wil ik verder. Ik zie straks wel waar ik strand. Of ik bedoel we.' Hij wilde Gabriëlle niet kwijt.

'Oja, ja!' Zijn dierlijke instincten waren meteen flink gezakt. ' Gisteren ben ik geweest. Hij is een halfjaar geleden vertrokken,  ze wisten niet waar naar toe. Maar ze hebben hem niet meer gezien.' Breed glimlachend keek hij zijn duifje aan. Ze was een vrije vrouw. 'Goed nieuws toch?'


« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
Gabi lachte en knikte. "Ja, hoewel ik dat misschien na één boek alweer zat ben, hoor. Wie weet, maar het lijkt me geweldig om dat te kunnen doen. Een boek met jouw naam erop, dat iedereen jouw werk kan lezen en kan zien wat jij hebt gevonden bij onderzoeken. Niet iedereen is het vast met me eens dan natuurlijk, maar veel misschien wel. En als ze dan ontdekken dat ik een vrouw ben..." In haar enthousiasme was ze begonnen in het Frans te spreken.

Het meisje glimlachte. "We zien wel. Voorlopig zitten we nog op Ypsilon. Dus genoeg tijd om een beslissing te maken." Ze hield haar hoofd een beetje schuin en keek naar hem. "Ik ga wel met je mee, wat je ook kiest. Hoewel mijn voorkeur uitgaat naar een optie waarbij we veel kunnen reizen en de rest van de wereld kunnen ontdekken." Ze had er werkelijk geen idee van hoe groot die aarde eigenlijk was. Ze dacht dat het niet veel groter kon zijn dan Europa. Bij de zeeën hield alles op en wat er de andere kant op was, wist ze niet, maar dat kon toch ook niet oneindig doorgaan. Het was al zo moeilijk voor te stellen dat er meer was dan de gebieden rondom Bumetrel en Ypsilon. Door verhalen van Berthe had ze ooit geleerd dat er ook gebieden waren waar het weer heel anders was. Veel kouder bijvoorbeeld. En door haar studie leerde ze nu van allerlei myrofaslanden en de culturen en werelden daar en die zou ze dolgraag allemaal eens bezoeken, behalve Hazdor dan.

En Roderigue was vertrokken. Hij was waarschijnlijk ergens een nieuw leven begonnen. Ze glimlachte en keek toen naar Tobias. Een knikje volgde. "Zeker goed nieuws." Dan kon ze nu echt voor Tobias gaan. Eerder had dat toch in haar achterhoofd geknaagd. Wat nou als Roderigue daar nog steeds smid was en niet was hertrouwd en nog steeds had gewacht op haar terugkeer. Dan had ze zich verschrikkelijk schuldig gevoeld. Nu hoefde dat niet (nouja een beetje dan). Gabi kwam overeind uit haar stoel en maakte de anderhalve stap naar het bed. Hier omhelsde ze Tobias en ze legde haar hoofd op zijn schouder. "Oh, je wilt niet weten hoe opgelucht ik me nu voel. En nu mag je me pas echt jouw meisje noemen, he!"
Heks in opleiding

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
'Ik zou heel trots zijn als het je gaat lukken. Het is niet zomaar iets.' Maar zover was het nog lang niet. Het viel Tobias opeens op dat hij automatisch Frans ging praten als Gabi begon. En hij vond het heerlijk. Na jaren Latijn te hebben moeten praten was het fijn om met iemand zijn Frans bij te houden.

'De roedel reist veel en als we daar niet heen gaan dan weet ik nog niet of reizen mogelijk is maar wat je al zei we hebben nog even de tijd.' Nog zoveel tijd samen op de uni. Aan de ene kant wilde hij verder met Gabi weg van Ypsilon en samen een fijn leven opstarten maar aan de andere kant. Ypsilon was een fijne school en hij leerde er veel, dat wilde hij nou ook weer niet opgeven. En Gabriëlle, die mocht eindelijk studeren haar droom. Dat kon hij haar niet afpakken.

'Hoezo nu pas, je was het van het begin al. En als die andere nog in Treseburg leefde had ik je gewoon gestolen.' Hij sloeg zijn arm om haar heen en streelde zachtjes haar rug. 'Mijn meisje,' bracht hij zachtjes uit, gevolgd door een kus op het haar.

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
Gabi glimlachte. "Natuurlijk, stiekem was het wel zo. Maar nu kan het echt. Nu is het gewoon... nu ben ik niet meer heel erg fout bezig. Dat voelt voor mij in ieder geval een heel stuk fijner. Voor jou niet?" Ze gaf hem een kus op zijn mond en streek toen liefkozend even over zijn wang. Ze genoot van dit gevoel. Het gaf haar vertrouwen en het idee een thuis te hebben. Ze keek haar geliefde vragend aan. "Vind je me niet te vrij en onbezonnen voor een vrouw? Menselijke mannen willen het liefst gewoon een gehoorzame en gedienstige vrouw, die thuis zit en hun kinderen opvoed. Nouja en als ze moet werken, dan wel minder dan haar man en dan als boerin of kruidenvrouw of vroedvrouw en dat soort beroepen."  Haar strelende hand vervolgde zijn weg naar Tobias' haar.

"Wat was jij eigenlijk aan het tekenen? En stoor ik je nu niet teveel?"
Heks in opleiding

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
'Ik had je met liefde verovert maar deze manier is wat vriendelijker.' Dus ja hij vond het wel wat prettiger.
Hmm die kus smaakte naar meer maar voordat dat idee  echt tot hem door drong, had Gabi alweer een vraag gesteld. 'Dat wordt saai op den duur. Ik heb liever iemand die net zo avontuurlijk is als mij.' Tobias kuste zijn liefde wat langer dan dat zei had gedaan. 'En ik ben meer dan een mensenman.' Een kusje belande in haar nek.

'Krassen, ik krijg het maar niet voor elkaar.  Tekenen ligt mij niet. Kan jij het?' Terwijl hij zijn woorden zei belande zijn tweede hand op Gabriëlle haar been, verliefd streelde hij haar.

« [Reactie #11] : 4 jaar geleden »
Gabi giechelde. "Je had me veroverd? Hoe had je me veroverd dan? Hoe gaat dat in zijn werk? Is dat een gewoonte bij weerwolven?" Het was leuk om hem een beetje te plagen en stiekem was ze ook wel echt nieuwsgierig naar het antwoord.

Gabriëlle kuste Tobias vrolijk terug. Het was fijn en lief, al was de jongen wel een beetje gulzig. Bij zijn vraag schudde ze haar hoofd. "Nee, een creatief talent ben ik helaas niet. En voor je gaat zeggen dat dat vast wel meevalt.. wacht maar tot je me hoort zingen. Je gaat er spontaan van huilen, denk ik." Ze lachte.

Toen belandde een hand op haar been. Verbaasd en vragend keek ze de jongen aan. "Meneer Lundraw, wat doet u nu toch?"
Heks in opleiding

« [Reactie #12] : 4 jaar geleden »
'Met mijn charme natuurlijk, en anders was ik misschien wel luit voor je gaan spelen. Dat is een stuk makkelijker dan tekenen.' Het was dan ook niet gek dat hij voor muziek hogere cijfers haalde dan voor tekenen.
'Alleen de sterke weerwolven veroveren. Anders komen ze nooit aan de leukste en mooiste vrouwen.' Hij grijnsde naar zijn vriendin en hoopte maar dat ze het als compliment zag.

'Maar ik heb je nog nooit horen zingen, dus ik kan niet beoordelen of ik er echt van moe huilen.' Nu verwachten hij niet dat ze zou zingen maar wie weet zat hij wel fout.

'Vindt u het onprettig juffrouw Paros?' Hij stopte met strelen maar hield zijn hand nog op haar been. Toch kon Tobias het niet laten om, met zijn andere hand die nu ergens bij de schouder was, door te gaan met strelen. Hij raakte Gabriëlle graag aan.

« [Reactie #13] : 4 jaar geleden »
"En wat nou als je was uitgedaagd tot een duel op leven en dood? Was je die dan aangegaan?" Zou hij iemand doden voor haar of zelf gedood worden voor haar in zijn poging om haar de zijne te maken. Het was eigenlijk een afschuwelijke gedachte. Hoe kon je ooit van iemand verwachten dat ze voor je zouden doden of zouden sterven? Maar Gabi wist dat het gebeurde en nog best vaak. Het had vaak te maken met eer en haantjesgedrag en oude tradities en gebruiken om geschillen op te lossen. Zij vond het maar niets, maar dat veranderde niet dat ze wel nieuwsgierig was naar het antwoord.

De vrouw glimlachte. "Nou, hou dat maar zo. Ik wil je niet afschrikken." Ze lachte. "Met slaapliedjes ga ik al verschrikkelijk vals. Mijn zusje was daar altijd veel beter in." Ach, Rosa, die had ze al zolang niet meer gesproken. Sinds Ammon dood was, was er veel veranderd. Er was een nieuwe vrouwe op het kasteel en sindsdien... Gabi wist niet eens zeker of ze nog wel leefde, maar ze vertrouwde erop dat haar oma dan wel een manier zou vinden om haar te berichten mocht er iets ergs aan de hand zijn en dat was niet gebeurd. Geen nieuws was goed nieuws in deze.

Een verlegen lachje kwam op Gabriëlle heer gezicht en toch schudde ze haar hoofd. "Nee, onprettig vind ik het niet, maar.." Ze boog haar gezicht iets dichter naar zijn oor en fluisterde verder, "gepast is het ook niet echt. Gaan we niet te ver? We zijn niet getrouwd." Ze glimlachte even en besloot meteen maar wat afstand te nemen en weer terug op de stoel te gaan zitten. Straks wisten ze zich echt niet te beheersen en dat zou zeer onfatsoenlijk gedrag van haar kant zijn en wat zou Tobias dan wel niet van haar denken? Dat ze een makkelijke sloerie was, dat hij haar dan voor het huwelijk gewoon kon verleiden tot onzedelijke zaken.
Heks in opleiding

« [Reactie #14] : 4 jaar geleden »
'Hmm,' Tobias dacht even goed na voordat hij zijn antwoord uitsprak. 'Ik zou het nooit zover laten komen. Misschien wel een gevecht maar om te moorden nee.' Tenzij iemand natuurlijk Gabi aan zou vallen, dan zou moorden of tenminste zwaargewond mogen.

'Maar ik had dat nou net nodig een slaapliedje,' plaagde hij haar. Natuurlijk had hij geen slaapliedje nodig hij was daar al te oud voor.

Misschien had ze gelijk. Hij had zich waarschijnlijk niet kunnen beheersen, het was dus ook maar goed dat Gabriëlle afstand had genomen. Ookal was dat gevoel niet prettig. 'Sorry,' hij had zijn hand daar niet moeten leggen. Het was ongepast, zeker. Maar de verleiding was af en toe gewoon te groot.
Tobias pakte zijn tekening weer en bekeek het. 'Hmm, volgens mij moet jij het voorstellen maar het is niet echt gelukt.' Grijzend liet hij zijn tekening aan haar zien.

« [Reactie #15] : 4 jaar geleden »
Gabi lachte. "De eerste nacht dat ik bij je slaap, zal ik een slaapliedje voor je zingen." En dat duurde waarschijnlijk toch nog wel even. Ze wist niet wat Tobias voor toekomstplannen had in dat opzicht, maar dan nog verwachtte ze de komende jaren geen vervolgstappen in hun relatie.

Gabriëlle schudde haar hoofd. "Je hoeft je excuses niet aan te bieden. Ik vond het niet erg, maar.. Nuja." Het was gewoon ongepast en tegen de regels. Je moest jezelf kunnen wapenen tegen dergelijke verlangens. Anders konden ze straks niet meer alleen met elkaar samen zijn en dat zou Gabi wel erg jammer vinden.

Het meisje pakte het vel perkament en bestudeerde het even. "Heb ik zo'n grote neus?" vroeg ze quasi beledigd. "Ik vind mijn haar wel mooi gelukt." Ze glimlachte en keek naar Tobias. "Zal ik even mooi poseren en stilzitten. Dan is het vast makkelijker tekenen dan wanneer ik bezig ben en beweeg?"
Heks in opleiding

« [Reactie #16] : 4 jaar geleden »
'Daar hou ik je aan.' Waarschijnlijk zou hij het vergeten maar proberen te onthouden kon geen kwaad. Het zou dus nog even duren voordat Tobias haar muzikale klanken zou horen.

'Zo'n grote neus heb ik toch niet getekend?' De weerwolf stond op en ging naast Gabi staan om de tekening te bekijken. 'Nou misschien is hij iets aan de grote kant maar..' Wellicht klopte de verhoudingen niet.
'Vind je?' Tobias bestudeerde zijn krassen die haar moesten voorstellen. 'Mmh, ik vind het een goed idee. Ik moet namelijk morgen een portret af hebben.' Hij had eerder moeten beginnen maar hij kon niet terug in de tijd.

Tobias gaf een kus op de mensenwang en nam weer plaats op zijn bed. Opnieuw pakte hij een leeg perkament en zocht hij ergens zijn houtskool, ah daar lag het!
'Misschien is het mooi als je naar buiten kijkt?' Als ze hem recht aan zou blijven kijken had hij weinig concentratie, wellicht dat dit zou helpen?

'Denk je trouwens dat je nu wel naar Treseburg kunt gaan?' Hij sprak het niet al te hard op zodat eventuele luisteraars niet veel zouden kunnen horen. De weerwolven zouden vast wel wat horen maar of ze zulke zachte Franse woorden konden horen?

« [Reactie #17] : 4 jaar geleden »
Gabi lachte. "Maak je niet zo druk. Zo erg is het niet. Ja, hij is wel een beetje groot, maar ach, je was nog aan het oefenen, toch?" Het meisje knipoogde speels naar haar vriendje. Ze was vervolgens blij dat hij haar idee om voor model te spelen een goede vond. "Dan ruilen we even van plek. Zal ik op het bed voor het raam zitten en kun jij aan het bureau. Dat tekent vast makkelijker."

Gabi kwam van de stoel af en liep naar het bed. "Hoe wil je dat ik zit? Zet me maar in de juiste positie hoor." Ze vond het wel spannend om zijn model te zijn. Natuurlijk hoopte ze stiekem dat het een erg mooie tekening werd.

Bij zijn vraag keek Gabi Tobias even ernstig aan. Ze schudde haar hoofd. "Nee, ze kennen me daar. Dat valt op. Ik wil geen risico lopen. Dat komt wel weer als ik klaar ben met mijn studie." Gelukkig waren er genoeg studenten die ook wel boodschappen voor haar wilde meenemen als ze hen daarvoor een beetje extra geld gaf.
Heks in opleiding

« [Reactie #18] : 4 jaar geleden »
'Prima,' Tobias stond op van zijn bed en nam plaats op de stoel toen dat mogelijk was. 'Kijk maar naar buiten alsof je of nou alsof je buiten wat leuks ziet? Iets interessants doe maar iets.' Tobias zou wel zien of het wat werd.

'Jammer, misschien kunnen we in de vakantie wel naar een ander dorp gaan?' Misschien vond Gabi het wel leuk om weer onder de mensen te zijn voor een dagje of twee. 

Tobias was al even bezig en er begon al een gezicht te ontstaan op het stuk perkament. Nu kwam hij aan bij de ogen, ze stonden er al wel maar zonder al te veel details die kwamen nu. Ogen vond hij altijd al lastig maar in deze ogen wilde hij zich nog wel eens verdwalen.

'Als je een pauze wilt moet je het zeggen hoor.' Ze waren nu al zo'n halfuur bezig?

« [Reactie #19] : 4 jaar geleden »
Gabriëlle zocht een ontspannend houding en keek naar buiten. Het was slim van Tobias om haar iets te doen te geven, want zo ging ze zich niet vervelen en zou ze de pose veel langer vol kunnen houden. Er gebeurde buiten van alles. Ondanks dat de ene gebeurtenis veel interessanter was, dan de andere, vermaakte het meisje zich prima. Ze kon het zelfs niet laten te grinniken toen op een zeker moment een jongen van de academie voor lichaamsbeweging werd getackeld door twee vrienden, waarna het drietal er vrolijk op los stoeide. Het was goed om te zien dat men langzaam weer een beetje durfde te ontspannen en door kon gaan met dagelijkse leven, ook al was de pijn en de angst nog op veel plekken terug te zien. Gabi ging liever ook niet meer alleen naar buiten, zeker niet in de avond, maar gelukkig had zij Tobias om haar te beschermen.

"Een ander dorp lijkt me wel leuk om te bezoeken. Wat wil je daar gaan doen? Weet je een dorp met een markt of een braderie in de periode?" Het concept 'vakantie' was het meisje immers vreemd.

"Tot nu toe gaat het goed hoor, maar even pauzeren en wat drinken is altijd leuk. Ik weet niet hoeveel je nog moet?" Als Tobias nog veel werk had, konden ze beter doorgaan.
Heks in opleiding

« [Reactie #20] : 4 jaar geleden »
Tobias hoorde Gabi grinniken. Een onschuldige lach dat moest hij op papier hebben! Terwijl hij naar de lach keek, kwamen er wat ruwe schetsen op de plek waar de mond zou komen. Toen ze maar bleef lachen besloot Tobias de ogen even te laten en zich verder op de mond te richten.

'Hmm, dat zou ik dan moeten uitzoeken,' klonk het wat afwezig. Hij was even te druk om een bepaalde lijn goed te krijgen.
Uiteindelijk legde Tobias zijn tekening weg. 'Pauze kan wel, en als je daarna nog heel even wilt zitten dan is dat goed. De rest doe ik dan wel uit mijn hoofd.' Gabriëlle zat toch al 24 uur zeven dagen per week in zijn hoofd, dus dat moest niet moeilijk zijn.
'Waar heb je trek in?'

« [Reactie #21] : 4 jaar geleden »
OOC: Sorry, had m voor je verjaardag beloofd, maar het is wel de eerste post nu ik weer tijd heb!

"Natuurlijk wil ik ik daarna nog even voor je zitten. Ik had je toch beloofd te helpen." En ze had toch geen zin in haar eigen huiswerk, maar zij had nog een paar dagen om het in te leveren en zo'n tekening was veel meer werk, praatte ze zich haar studie ontwijkend gedrag goed.

"Is het heel ondamesachtig als ik zeg dat ik een behoorlijke trek heb in vlees?" Gabi glimlachte. Een halve wolf kon daar toch geen nee tegen zeggen? Ze kende eigenlijk geen één man, welk ras ook, die daar nee tegen zou zeggen. Of misschien een fee? Maar dat durfde ze niet met zekerheid te zeggen. Dat kon ook een vals vooroordeel zijn.
Heks in opleiding

« [Reactie #22] : 4 jaar geleden »
'Nee, ik vind het juist geweldig.' Een grijns kwam opzetten. Vlees eten met je vriendin, wat wilde een man nog meer.
'En we hebben geluk, gister nog heb ik een klein hertje gevangen.' Hij had perrongeluk in zijn attanna teveel gevangen en dat was zonde om weg te gooien.

'Van een groot gedeelte heb ik de huid al weggehaald. Maar ik verwacht niet dat je een half hert in een keer wilt?' Dat zou wellicht wel wat ondamesachtig worden. Tobias griste een mes van het aanrecht liep naar de plek waar ze het vlees vers hielden en sneed er een redelijk stuk af voor hun tweetjes.
'Dan hoeven we het nu alleen nog maar te bakken.' En hoewel Tobias wel wat vlees kon braden, vond hij dat Gabi dat beter kon.

« [Reactie #23] : 4 jaar geleden »
"Je hebt een hertje..." Gabi haar ogen begonnen te glimmen en niet omdat ze het zo zielig vond voor de ongelukkige Bambi. "Heb je het leer een beetje netjes afgesneden? Daar kun je namelijk geweldig fijne soepele laarzen van laten maken." Zelf was Gabi die kunst niet goed genoeg vaardig, maar als ze het leer niet lieten indrogen en naar een schoenmaker brachten, dan konden ze vast voor een goed prijsje nieuwe schoenen of laarzen laten maken. Ze hoefden in ieder geval niet meer voor het materiaal te maken. "EN had het al hoorns?" Want daar kon je ook een boel van maken, onder andere kon ze het als ingrediënt voor haar amuletten gebruiken, maar dat hoefde Tobias dan weer niet te weten.

"En nee, ik hoef geen half hert in een keer. Een deel van het been of de bil is ruim voldoende." Voldoende voor hen beiden vast al, hoewel Tobias een veel grotere eter was dan zij, maar hij wist vast wel zijn eigen porties af te meten. Nadat de jongen het vlees had afgesneden, nam ze het als vanzelf van hem over en begon ze het te kruiden en op smaak te brengen, zodat ze het kon bereiden. Koken was een taak voor vrouwen en dat deed ze ook zonder bezwaar. Zo was ze opgevoed en niet anders gewend.
"Wil je het nog een beetje rood in het midden?"
Heks in opleiding

« [Reactie #24] : 4 jaar geleden »
'Ik heb mijn best gedaan.' Hij was er geen meester in maar had wel wat redelijke lappen kunnen weghalen.
'Kleine laarsjes zijn er denk wel uit te halen.' Misschien ook wel grote, Tobias had er maar weinig verstand van.
'Geen hoorns, het was nog een klein hertje.' Voelde hij zich nu schuldig? Nee eten was eten. Jong of oud het smaakte allemaal prima. Al was jong wel lekker mals.

'Graag, heerlijk.' Tobias gaf nog een zoen op Gabi haar wang en begon borden en bestek te pakken voor het vlees. 'Wat wil je erbij drinken?' Terwijl hij dat vroeg bekeek hij de keukenkastje op inhoud. Wat hadden ze nog te drinken?