Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Zo goed?  (383 keer gelezen)

Speeldatum: 6 november 1299 (Einde herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
Arthsin huppelde bijna door de gangen. Natuurlijk huppelde hij niet echt want dat was voor meisjes, maar hij maakte af en toe wat rare vrolijke sprongen en probeerde in een tempo te lopen dat tussen rennen en lopen in zat.

Want vorige maand had hij al een deel van zijn boek af en nu zou hij het tentoonstellen aan de heer, als die in zijn kantoor te vinden zou zijn, of beter gezegd het kantoor van zijn vrouw.  Hij had de afgelopen maanden nog nooit zo hard geleerd. Hij had een grondige hekel aan de vakken latijn en etiquette maar hij had toch zijn best gedaan om betere cijfers te halen daarbij. De laatste keer had hij voor Latijn een dikke zeven gehaald! En normaal hield hij vijfjes of hoogstens een zes. Voor etiquette gold precies hetzelfde.

Hij stopte voor de deur van zijn mentor en klopte aan. Hij hoopte daar Ajith te vinden en niet zijn vrouw.
Het leven moet niet te serieus worden toch? :P

« [Reactie #1] : 5 jaar geleden »
"Iaocson," klonk het achter de luchtelf, "kwam je voor mij?"

Ajith Mairtín viste een sleutel uit zijn buidel en ontsloot de deur. Met een gebaar gaf hij aan dat de jongen naar binnen mocht gaan, waarna de nachtelf zelf volgde. "Mijn vrouw is er niet, dus je zult het hoe dan ook met mij moeten doen. Tenzij je voor mentordingen komt."

Hij ging achter het bureau zitten en de ander mocht op een van de krukjes aan de andere kant gaan zitten. "Dus, vertel het eens, jongeheer Iaocson, wat is het? Strafwerk? Huiswerk? Of nog iets anders?" De jongen zag er eigenlijk te vrolijk uit om strafwerk te hebben, besloot Ajith, maar goed, met Merifellers kon je het nooit weten.
Echtgenoot van Tetachan Mocha

« [Reactie #2] : 5 jaar geleden »
Van schrik sprong hij bijna een meter in de lucht toen hij de stem van de bekende man
hoorde. Hij draaide zich grijnzend om en zei:'Inderdaad mijnheer, ik wilde iets met u bespreken.' Hij liep als eerst het kantoor binnen, iets dat erg raar voelde aangezien de nachtelf hoger in rang was. Maar daardoor mocht hij de man nog meer.

Hij nam plaats op een krukje tegenover de nachtelf en stak van wal. 'Nou ziet u mijnheer ik heb de laatste paar maanden extra aandacht besteed en heb bij de laatste paar toetsen hogere cijfers behaald.' Hij stopte even en vervolgde zijn verhaal weer. 'Nou heb ik een boek geschreven en wilde ik die aan u laten zien zodat u kunt zien hoe mijn latijn vooruit gegaan is. Waarschijnlijk is het niet foutloos maar toch...' Hij overhandigde de man het boek en keek hem vol verwachting aan. 'Het is een dun boekje van honderdtachtig bladzijdes.' Er was iets in de ogen van de luchtelf te lezen, alsof hij iets groots verwachte.
Het leven moet niet te serieus worden toch? :P

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
"Zoiets hoorde ik mijn vrouw al zeggen," zei Ajith. Hij vertelde er maar niet bij dat er wat verbazing in haar stem had doorgeklonken. "Wel, je bent nooit te laat om te leren." Hij pakte het boekwerkje en bladerde er eens door, hier en daar een stukje lezend. "Beter," knikte hij. "Leesbaar en ook beter van kwaliteit dan je proefwerken." Hij sloeg het boekje weer dicht en schoof het terug naar de luchtelf. "Oefenen is goed, Iaocson, maar ik raad je aan het schrijven van boeken uit te stellen totdat je je huiswerk op orde hebt. Je hebt nog een korte tijd en die heb je nodig om je diploma te halen. Tenzij je het komende jaar wilt blijven."
Echtgenoot van Tetachan Mocha