Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Eerstejaars; het jaaroverzicht.  (505 keer gelezen)

Speeldatum: 27 oktober 1299 (Midden herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
Een jaar wilsmagie was voorbij gegaan voor de eerstejaars. Het eerste jaar was nooit een uitdaging qua lesstof voor Vigo, maar het ging er in het eerste jaar meer om dat hij de leerlingen gedrild kreeg om hun huiswerk te maken, om op tijd op de les te komen en om geen grapjes te maken tijdens de les.
Het was hem aardig gelukt. Met strenge straffen als je laten staan wanneer je te laat was en strafregels wanneer je je huiswerk niet maakte had hij het grootste gedeelte van de klas klein gekregen. De grootste probleemgevallen mochten 's avonds nogmaals langs komen en blijkbaar wilde je dat niet....

Aan het einde van het jaar kreeg je een beslissend cijfer voor wilsmagie, wat voor een groot deel je eindcijfer zou bepalen. Dit werd opgedeeld uit twee delen. Allereerst werd getoetst hoeveel magische vaardigheid je had opgebouwd gedurende het jaar. Dit gebeurde door een stuk Dovolt, een gesteente dat opgloeide wanneer het in contact kwam met magie. Het enige wat je hoefde te doen was voor in de klas te komen, de steen in je handen te houden en het begon vanzelf licht te geven. Vigo bekeek dat, noteerde iets en daarna mocht je het gesteente weer terug leggen.

Het tweede deel bestond uit een mondelinge overhoring, met als onderwerp 'Het nut van Wilsmagie', waarin niet alleen de verschillende technieken en de uitvinders van wilsmagie aan bod kwamen, maar ook de leerlingen werd gevraagd zelf een mening te vormen over hoe nuttig wilsmagie zou worden in hun toekomst.

Afgelopen les had Vigo een lijst met namen opgenoemd[1]. Zij mochten allemaal  's middags na hun laatste les terg komen om de resultaten van de laatste test door te spreken. Die middag stond het lokaal open en stond er op het bord geschreven: ga rustig zitten, ik ben er over enkele minuten.[2]
 1. En jouw naam staat op die lijst!
 2. Ik wil graag in de eerste post een overzicht van hoe jullie eerste jaar was:
- Hebben jullie vrienden gemaakt?
- Haalde jullie hoge cijfers?
- Deed je actief mee in de les?
- Ben je magisch begaafd?
- Heb je vaak straf gekregen van Vigo?
Word meester van jezelf en word meester van anderen.

« [Reactie #1] : 5 jaar geleden »
[1]
Meneer Amèl hield niet van laatkomers, dat had ze zelf in het begin van het jaar ondervonden, sindsdien was ze altijd op tijd geweest. Daar was ook een gezegde voor, was het niet? Equus ad lapidem non bis offendit eundem, een paard stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen, of niet, nee. Het was met een kip, dat wist ze zeker, maar wat was nou het Latijnse woord voor kip, dat kende ze niet, had ze ook niet nodig, want dat aten ze toch nooit. Nouja het ging er dus om dat ze een paar minuten te vroeg bij het lokaal was. Op het bord stond dat hij zelf later kwam. Wat een onzin, zij mochten niet te laat komen en hij wel. Thajiël zuchtte, het leven was oneerlijk en dat kon je maar beter accepteren dan erover zitten te kniezen, bedacht ze.

Het meisje ging ergens in het midden zitten en zette een glimlach op haar gezicht. Ze hoopte dat haar vriendin Eleonora snel zou komen. In haar uppie was het een beetje saai en ze zat zich maar te vervelen. Ook hoopte ze dat meneer Amèl snel kwam, ze zouden de laatste test gaan bespreken en ze wilde natuurlijk graag haar cijfer weten, want de dag voor de toets had ze er niet zo heel lang aan gezeten. Op zich had ze er wel een goed gevoel over, maar zelfs haar voortreffelijke voorgevoelens (ahum), klopten niet altijd.

[2]

* Vigo Amèl is bijzonder onder de indruk, door de eerste alinea, door je woordkeuze en door je inzet. Zoekend naar een puntje van kritiek kwam ik één foutje tegen in je voetnoot: ze vindt het interessant. Maar jij verdient meer dan zeker reputatie.
 1. ik heb geen idee of dat overzicht eronder moet, of in je post, dus doe ik het er maar een beetje in en vul ik de rest aan hieronder
 2. Meestal haalde ze zesje en zevens, ze wilde best tijd besteden voor een goed cijfer, maar het liefst niet te veel.
Ze is niet echt magisch begaafd, voor ze op Bum kwam heeft ze dan ook nooit iets met magie gedaan, maar doet er tijdens lessen wel haar best op.
Ze let ook goed op in de lessen trouwens, maar dat is niet alleen omdat ze het interessant vindt, ook puur praktisch, dan hoeft ze er later minder lang voor te leren.
De rest kun je een beetje in mijn post vinden.
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Thajiël Dharjemini »

« [Reactie #2] : 5 jaar geleden »
Kort na de centaur liep Eleonora met gecontroleerde passen het betreffende lokaal binnen. Bij het zien van de aanwezigheid van Thaj en de afwezigheid van Amèl verscheen er een brede lach op haar gezicht. "Hey Thaj!" riep ze vrolijk door het lokaal en koos een plekje naast haar. Even zocht ze het lokaal af om te zien of Anders toevallig al aanwezig was, je kon hem zo snel missen met zijn lengte, maar die was er echt niet. Ach, die zou straks wel komen.

Ze mocht haar leraar Wilsmagie niet zo en vond het dus helemaal niet erg dat hij even weg was. Hij was zo streng en altijd geordend[1] en het nimfje had best wel vaak straf gekregen. Blijkbaar was huppelen in de klas verboden. Zingend binnen stormen werd ook niet gewaardeerd. Altijd 'weledelgeleerde Heer Amèl' in plaats van 'goeiemorgúh', ook al was het positief bedoeld. De conclusie was dat haar phaosfee leraar gewoon niet zo hield van overactieve, vrolijke nimfjes. Het was niet zo dat Eleonora expres zo irritant was, ze probeerde echt te doen wat hij allemaal zei, maar het wilde vaak gewoon niet zo goed lukken. Bovendien had ze ondanks strafwerk toch meestal nog een goed humeur, wat haar docent ook zou kunnen irriteren.[2]

Ondanks de stroeve relatie met haar leraar Wilsmagie, hield Leo wel van het vak. Ze haalde goede cijfers, tussen de acht en de negen voor praktijk en vaak een mager achtje voor theorie. Misschien was het niet haar beste vak, ze hield meer van magische elixers, maar alle magie interesseerde haar. Daarom lette ze meestal ook redelijk goed op in de les, voor haar doen, al was het een hele opgave om een heel les uur lang haar aandacht vast te houden. Ze had elke twee, drie lessen wel een waarschuwing nodig en bij blokuren zeker twee. Straf was ook geen onbekend fenomeen. Ze was gewoon té gretig en té enthousiast, waardoor ze meestal de stof voorbij ging en hierdoor domme foutjes maakte. Dus ook waarschijnlijk weer bij deze toets.

"Hoe ging jou toets?" vroeg de nimf aan haar vriendin. Ze had het haar na de les wel willen vragen, maar de centaur was gelijk al verdwenen om haar lessen in de heracor vleugel te vervolgen.[3] Eleonora keek haar vragend aan.

Die van haarzelf was niet heel verkeerd gegaan. Praktijk ging zoals altijd redelijk goed, ze was best magisch aangelegd, maar de theorie kwam altijd wat lastiger. Ze vond het moeilijk om langer dan één uur met hetzelfde bezig te zijn en voor de boeken die ze moesten leren had je er minstens drie of vier nodig. Dan probeerde ze het te splitsen, elke dag een uurtje, maar als je dan vier toetsen in een week had was dat alsnog drie uur per dag. Dus was het theorie gedeelte ook deze keer waarschijnlijk weer wat slechter gegaan.

* Vigo Amèl probeert altijd streng te zijn bij een post. En ik kan muggenziften over de Engelse ziekte, maar ik ga 't niet eens doen. Briljant! Laat meer hiervan zien![/nb]
 1. Dit is gebaseerd op wat ik heb gelezen in wat posts met Vigo, dus als het niet klopt hop even.
 2. Al deze conclusies zijn voorwaardelijk, dus als je klachten heb laat het horen.
 3. GM? laat weten als je tegen bent.
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Aeson Aegidius »

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
Toen ze net zat, kwam Eleonora het lokaal in, leuk, wat gezelschap. Nadat Leo haar gegroet had riep ze even vrolijk terug, " Hoi Leo, alles goed? Weet jij toevallig het woord voor," kip, hoe omschreef je nou ooit een kip? "Je weet wel zo'n eetbare vogel, die mensen thuis houden voor de eieren enzo," werd haar omschrijving. Thajiël had geen idee of het duidelijk was, maarja misschien zou de nimf het wel raden, ze had geen idee of nimfen meestal slim waren.

"Mijn toets, oh ging wel, alleen ik weet niet of ik dat praktijkgedeelte wel goed heb gedaan, maar ik denk dat ik sowieso nog wel voldoende sta, en jij?" vroeg de blonde centaur. Ze gaf het zelfs hardop toe, dat verbaaste haarzelf eigenlijk wel, maar het was een feit, ze was magisch niet echt getalenteerd. Over de andere toets was ze vrij zeker, de meeste dingen had ze waarschijnlijk wel goed gedaan, al wist ze natuurlijk nooit zeker of hij haar mening goed zou rekenen. Het meisje vond gewoon dat wilsmagie niet zo nuttig was en eerlijk als ze was had ze dat gewoon opgeschreven, het was vast niet een mening die meneer Amèl met haar deelde, maar een mening kon je toch niet echt fout rekenen.

« [Reactie #4] : 5 jaar geleden »
Anders en Julian kenden de test al. Beiden hadden ze die het vorige jaar al afgelegd. Geen van beiden had toen hoog gescoord, net als op de meeste andere vakken. Niet zo gek, want ze waren pas in het najaar op de school gekomen.

Dit jaar scoorde met name Anders beter, een gevolg van een dik jaar magiegebruik. Wilsmagie ging hem heel aardig af, het was een van zijn beste vakken zelfs, en hij kwam niet zo vreselijk vaak in botsing met de phaosfee. Niet vaker dan de meeste andere leerlingen tenminste. Veel reden had hij daar ook niet toe, hij vond wilsmagie een interessant vak en hij was de mening toegedaan dat het goed was om docenten te vriend te houden.
Hij had een soort vriendschap gesloten met Eleonora. En er was een kaboutertje uit Socophon die hij de ene week dwarszat en de andere week wel eens hielp.

Julian had een gezonde hekel aan zowel wilsmagie en Amèl. Hij was geen magiër, behalve dan zijn talent voor telepathie, maar dat was meer rasgebonden dan gebaseerd op onderwijs. Veel vrienden had hij niet, een paar meelopers misschien, die net als hij vonden dat er een verschil was tussen edele myrofas en een verdwaalde boerenjongen. En aangezien de school niet leek te vergeten dat hij 'dat verlegen centaurmeisje' bijna had 'vermoord', paste hij erg goed op zijn tellen. Hij hield zich dus gedeisd en hoopte maar dat hij aan het eind van het jaar de verplichte 7 had.

* Vigo Amèl vindt het jammer dat je in één post de twee karakters tegelijk beschrijft. De post is prima verder overigens, maar ik zou het wel waarderen als ook Julian hier zelf gaat posten!
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Aeson Aegidius »

« [Reactie #5] : 5 jaar geleden »
"Uhm... Pullum, toch? Of was het pullus, mannelijk? Ik weet het niet zeker meer, latijn woordenschat is niet mijn allerbeste kant." antwoorde ze de centaur terwijl ze haar boeken uit haar tas haalde. Eleonora wist niet zeker of je wel boeken nodig had voor een toetsbespreking, maar ze kon ze altijd nog opruimen. Bovendien kon ze zo aantekeningen maken en ze later weer doorlezen. Of doorverkopen, aan myrofassers die op de toetsdag ziek waren geweest. Je wist het nooit, waar die aantekingen wel niet goed voor konden zijn.

"Maar mijn toets ging wel goed, in ieder geval niet heel verkeerd. De praktijk opdracht is voor mij meestal best wel te doen, maar zoals gewoonlijk ging de theorie weer wat slechter. Ik kon me gewoon niet zo goed concentreren. Vooral na die blauwe vlinder... heb jij die ook gezien? Hij was écht mooi en vloog zo leuk langs het raam heen en weer." De woorden werden steeds sneller uitgesproken en bij de laatste zin maakte ze enthousiaste bewegingen met haar handen, om de vlucht van de vlinder te imiteren. "Maar het wordt denk ik wel een dikke zeven." eindigde het nimfje, omdat ze een grote hap lucht moest nemen. Ze pakte als laatste nog een pen uit haar tas en rolde die tussen haar vingers. Toen dat begon te vervelen tekende ze kleine driehoekjes en rondjes op de randen van haar papier, waardoor er een leuk patroon ontstond.

Toen kwam de verwachte gnoom binnen lopen. "Hey Anders!" begroette ze het korte wezentje en glimlachte lief. "Hoe ging jou toets?"
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

« [Reactie #6] : 5 jaar geleden »
"'Pullum' is boerentaal, juffrouw Vasiles. In Algemeen Beschaafd Latijn spreken wij over een Gallus Gallus. Hetzelfde zou zijn als ik u een fladderaar noem in plaats van een nimf.", zo sprak Vigo vanachter zijn bureau, waar hij net achter was geteleporteerd. In zijn hand had hij een klein zwart notitieboekje.

"Gaan jullie allemaal zitten." De klas zag er niet uit, nu er slechts zes[1] leerlingen in zaten, verspreid door het lokaal. Vigo keek er verder niet naar, maar maakte één handgebaar, waarna er één groot woord op het bord verscheen: Wilsmagie.
"We zijn bijna aan het einde van het jaar gekomen, en de meesten van jullie gaan volgend jaar naar de tweede over." Vigo sprak het met de nadruk op de meesten. De lerarenvergadering stond zodirect op de planning waarbij de leerlingen hun resultaten besproken zouden worden.

"Volgend jaar gaan sommigen experimenteren met wilsmagie: schilden, spreuken ontleden en telekinese. Ik heb voor jullie een extra opdracht die jullie gezamenlijk mogen doen. Ik wil graag de namen van drie hedendaagse personen die zonder wilsmagie iemand anders geweest zouden zijn. Hoeveel inpact heeft wilsmagie gehad op hun leven?"

Vigo keek naar de klok, gebaarde nogmaals met zijn hand en de deur vloog dicht en in het slot. "Jullie hebben tien minuten om met drie namen op de proppen te komen van myrofas in wiens leven wilsmagie een rol heeft gespeeld." Hij pakte zijn notitie boekje en begon wat dingen op te schrijven zonder verdere aandacht aan de klas te besteden en zonder uit te leggen wat precies de inzet van deze opdracht was.
 1. vier + NPC's of laatkomers
Word meester van jezelf en word meester van anderen.
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Vigo Amèl »

« [Reactie #7] : 5 jaar geleden »
Anders maakte een florissante buiging voor de nimf en antwoordde: "Heel aardig, denk ik. En jij?" Het antwoord afwachtend nam hij plaats. Net op tijd om al te zitten voor de phaosfee binnen kwam fladderen. Natuurlijk hoorde de man alles en Eleonora kreeg een lesje latijn dat Anders voor de zekerheid ook maar ergens in zijn hoofd opsloeg. Je wist nooit of de man het niet op het onhandigste tijdstip terug zou vragen.

Spoiler (klik om te bekijken/sluiten)
Tien minuten voor drie namen. Met één hersenhelft vroeg Anders zich even af of heer Amèl hetzelfde grapje uithaalde met het notitieblokje als zijn pa met het invetten van zijn harnas, maar daarna had hij diezelfde hersenhelft toch nodig om tot een naam te komen.

"Heer von Nook!" opperde Anders. "Hij was vast geen priester worden geweest als hij geen wilsmagie kan." En na enige aarzeling en een frons: "geworden, bedoel ik." Dat rottige latijn met die grammatica ook. Als de gnoom al ergens op bleef zitten dan was het wel latijn. Eigenlijk precies datgene waar hij op was blijven zitten in het vorige jaar.

« [Reactie #8] : 5 jaar geleden »
Zoals verwacht dook Amèl precies op toen zíj weer aan het kletsen was. Met een onhoorbare zucht draaide ze zich naar de leraar en ging netjes zitten op haar stoel. Ook het nimfje vroeg zich even af waar de docent bij Sprilas naam naar keek, maar richtte zich na zijn uitleg op Anders. "Uhm..." begon ze een beetje dom, "Oké. Als jij het zegt." Ze plakte er een lieve glimlach achteraan zodat het niet zo bot overkwam. Daarna kamde Leo haar eigen geheugen uit opzoek naar namen die werden gelinkt met Wilsmagie. Oh, wat toevallig, de naam Vigo Amèl kwam bij haar op.

"Speelt wilsmagie niet een grote rol in heer Amèl's leven? Hij is immers wilsmagie docent, en zonder dat zou hij iets anders zijn." Het was meer een idee dan echt een duidelijk antwoord, maar ze hoopte dat Anders of Thaj het zou goedkeuren of tegenspreken. Misschien zelfs die andere centaur. Hoe heet die ook alweer? Jullius? Jullian? Die had een keer een andere nimf omgetrapt. Of dat was dat meisje dat altijd bij hem was. Ze mocht hem niet zo. Hij was altijd zo... Negatief. Zij was zelf meer het glas-half-vol type. Ohja, wilsmagie. Hmm... Wie is er nog meer? Eleonora hield zowaar even haar mond om erover na te denken. Dat ze na twee seconden al over de appels in de keuken dacht en hoe ze die het beste kon stelen, kon toch niemand weten.
De lucht is blauw als een sinaasappel!