Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Lesonderbreking  (420 keer gelezen)

Speeldatum: 26 september 1299 (Begin herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
Een halfuur na het begin van het derde lesuur klonk er geklop op de deur van het illusionismelokaal. De deur ging open en grijze centaur trad half naar binnen. "Meneer Mactiure? Ik heb begrepen dat u een aantal lessen illusionisme waarneemt, nu heer Mairtín nog herstellende is van het een en ander?" vroeg ze vriendelijk. "Zou u er grote bezwaren tegen hebben als ik een gedeelte van uw les meemaak? Als wit schoolhoofd wil ik graag weten hoe het onderwijs in deze tijd wordt vormgegeven." Dit is beslist niet bedoeld als een beoordeling, ik ben hier alleen om een tijdje te kijken en mee te luisteren.


Spoiler (klik om te bekijken/sluiten)
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #1] : 5 jaar geleden »
Capar mocht de eerstejaars les geven.
Eerstejaars waren zo'n tien jaar jonger dan hem (in omgerekende jaren dan, de meeste waren nog steeds dertig jaar eerder geboren) en hij voelde zich groot vergeleken met hen (de elven en centaurs staken twee koppen boven hem uit, maar je had altijd nog de gnoom, die naar alle waarschijnlijkheid van zijn leven nooit zo lang werd als Capar).

De bruggers hadden het al een paar lessen geleden voor elkaar gekregen om een mooi bol in de lucht te maken en deze les mochten ze het proberen met een driehoek[1]. Hij was bijna aan het einde van zijn uitleg wat er allemaal anders moest gebeuren en de stof van de vorige keer te herhalen, toen de deur openging en het schoolhoofd binnen kwam.

Capar keek op, met zijn handen nog boven zijn hoofd gevouwen als een kind die een chinees nadeed. Hij liet zijn armen zakken.
'Nee, nee, natuurlijk niet. Gezellig.' Hij probeerde haar een stoel aan te wijzen, maar kwam er zo gauw niet uit waar het schoolhoofd en een centaur bovendien moest gaan zitten, dus brak hij het gebaar af in een algemeen gebaar. Als vrouwe Trezeguet er echt op gelet had, dan had ze gemerkt dat hij haar het dak opstuurde, maar zo bedoelde hij het niet, uiteraard.
 1. Of andersom als dat makkelijker is
The world is much larger than I once dreamed, or perhaps my place in it is smaller than I once realized

« [Reactie #2] : 5 jaar geleden »
Half-achterstevoren op haar stoel probeerde het nimfje met opperste concentratie om haar illusie de vorm van een driehoek te geven.[1] Tot nu toe leek het echter meer op een tien-potige spin dan op de gewenste piramide vorm en langzaam begon zelfs dat te verdwijnen. Vloekend, probeerde Eleonora het opnieuw.[2] Beetje voor beetje veranderde de warrige vorm nu in iets wat drie hoeken had. Gelijkzijdige driehoek kon je het zeker niet noemen, maar het was in ieder geval geen ongedierte. Ze concentreerde zich volledig op de illusie, ging er in op en uiteindelijk begonnen de hoeken-

Klop-klop-klop

Alweer met een lange reeks nimfse vloeken loste de driehoek op. Het was maar goed dat er weinig soortgenoten in de klas bevonden, al keken degene die er zaten geschrokken op. Eleonora was zich er niet van bewust, haar aandacht was nu volledig gericht op de myrofas die het waagde om háár- Oh, het witte schoolhoofd. Wat doet die hier? Ze spitste haar oren en luisterde naar wat de twee te zeggen hadden. Schoolhoofd had gelukkig een heldere stem, duh, ze was eerder rechter geweest, en Leo kon het prima verstaan. Wat Capar, sorry, heer Mactiure antwoorde was ook goed te verstaan, plus een beetje informeel. De nimf hoopte dat hij daarvoor niet ontslagen werd of zoiets, ze mocht de weerwolf wel. Hij was altijd vrolijk, net als haar, en ook een ras-optimist. Bovendien altijd beter dan die enge, rare nachtelven. Maar in plaats van het nu te beginnen over nationalistische bewegingen, keek het nimje de stagair vragend aan. Moesten ze gewoon doorgaan met de les?
 1. (2) Winst bij hoger dan 6
 2. (6) Winst bij hoger dan 6
De lucht is blauw als een sinaasappel!

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
Dat Eleonora moeite had met haar driehoek bleek uit alles. Je hoefde de exacte bewoording van een vloek niet te kennen om er een te herkennen, de klank en de gezichtsuitdrukking erbij waren vaak ruimschoots voldoende. "Je doet te moeilijk," fluisterde Anders. Hij tekende een driehoek op zijn tafel. "Een driehoek is genoeg. Een piramide is veel moeilijker."

Op dat moment kwam er een onverwachte bezoeker binnen. De gnoom knipperde even met zijn ogen. Het witte schoolhoofd ging een les bijwonen? Goedemorgen. Kwam ze de stagiaire beoordelen ofzo? Of de hele afdeling minpunten geven?

Het leek erop of alle leerlingen hetzelfde dachten als Eleonora. Met onzekere gezichten keken ze van het schoolhoofd naar Mactiure. "Ik stel voor dat u gewoon verdergaat met de les," zei vrouwe Trezeguet met een glimlach. Ze zocht een plekje achterin bij de centaurbanken en koos een lege uit.

« [Reactie #4] : 5 jaar geleden »
'Dat lijkt me een goed idee,' antwoordde Capar.
Langzaam gingen alle leerlingen weer aan het werk, sommige bleven nog even geïnteresseerd naar het schoolhoofd kijken, maar omdat de centaur ook al godsdienst gaf, was ze daar al lang genoeg aangestaard om hier niet voor al teveel opgewaaid stof te waaien.

Capar twijfelde of dat "Gewoon doorgaan met de les" ook voor hem gold of dat hij nu een praatje moest maken met het schoolhoofd. Hij besloot een tactisch compromis te sluiten door wel het halve klaslokaal door te lopen, maar dan te stoppen om Eleonora even te helpen. Ze leek moeite te hebben met de driehoek.

'Het belangrijkste van illusionisme is dat je datgene wat je wilt uitbeelden, voor je ziet. Anders kun je nog zo'n goede magiër zijn, dan werkt het voor geen meter. Stel je voor dat...' Hij zocht even naar een goede vergelijking, na wat gehum vond hij die door toevallig uit het raam te kijken. Hij werd verblind door de zon en beloont met een grijsachtige stip in het midden van zijn gezichtsveld.

'...je in de zon kijkt,' maakte hij zijn zin vrolijk af. 'Dat heb je vast wel eens gedaan, of niet? Dan zie toch zo'n grijze vlek voor je? Goed, stel je voor dat de zon een driehoek is en dat je er veel te lang, veel te recht in hebt gekeken. Stel je je het voor? Probeer het nu nog eens.'
The world is much larger than I once dreamed, or perhaps my place in it is smaller than I once realized

« [Reactie #5] : 5 jaar geleden »
Het nimfje wierp een blije blik naar de gnoom en uitte haar dankbaarheid ook in woorden. "Oh, natúúrlijk, dankje Anders!" En hij kreeg weer eens een stalende glimlach. Het kleintje leek daar steeds beter in te worden, het verdienen van háár glimlach, en Leo mocht hem wel. Slijmerig, klein, ontzettend lelijk; waardoor zij natuurlijk nog mooier werd, en best wel slim.

Ook kwam daar de weerwolf aanlopen, om haar te redden uit deze verschrikkelijke situatie. Eleonora's dag kon niet meer stuk. Aandacht van twee mannen tegelijk, daar droomde elke nimf toch van? Nou misschien niet als het ging om een gnoom, maar Leo paste zich maar aan.

"Uhm.. oke Cap- Heer Mactiure." Zeker een interessante manier van uitleggen, maar misschien zou het werken. Natuurlijk zou het werken. Het schoolhoofd was erbij, en ze mocht nu niet falen. Daarmee zou Capar, Heer Mactiure, ook falen en die verschrikkelijke nachtelf, die in direct contact stond met haar mentor, weer terugkeren. Het nimfje moest er niet aan denken en rilde al bijna bij de gedachte.

Eventjes sloot ze haar ogen en stelde zich de driehoek voor. Als een grijze vlek die je krijgt als je naar de zon kijkt. Ze concentreerde de magie[1] en, zie daar!, er verscheen een driehoek. Prachtig, recht, volmaakt en met een afschuwlijke lelijke kleur grijs. Maar het kon Leo niet deren; haar humeur kon nu echt zeker niet meer verpest worden.

"Het is gelukt! Kijk! Kijk! Hij zit er-" En hij was weg. Door haar overenthousiasme was het nimfje vergeten haar vorm te voeden met haar magie en die was dus ook vrij snel verdwenen. "Hij zat er wel echt! Echt waar! Heb je hem gezien?" vroeg ze aan zowel Anders als haar leraar. "Het gaat me nog een keer lukken hoor, heus waar." zei ze zo vol overtuiging dat zelfs het schoolhoofd, met een lange carrière als rechter, haar wel zou geloven. Meer zei ze ook niet, het nimfje was alweer volledig opgenomen in haar eigen magische wereld vol met grijze driehoeken.
 1. (9) Winst bij hoger dan 6
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Eleonora Vasiles »