Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

WAT! Bij de phonnies?  (949 keer gelezen)

Speeldatum: 22 augustus 1299 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
WAT! Was kapitein Hestür geen kapitein meer? Was hij het paard van de phonnies geworden?? Meteen verliet Ryxini het groepje roddelaars en galoppeerde naar de mentoren gang. Dit moest een leugen zijn. Ze beukte bijna de scophonmentordeur in maar bedacht nog net dat een deur ook met een hendel open kon.
Ryxini gooide de deur open en keek naar binnen. ‘Bij Ikatur!’ Verbaasd keek ze naar de grote centaur. ‘Is dit echt serieus? U? Kapitein van de wacht word paa, ik bedoel mentor van Socophon?’ Ze tikte met haar achterbeen de deur dicht en liep verder het kantoor binnen. Ze keek de man aan, zoekend naar een teken of de man gek was geworden. ‘Ik bedoel dit is toch maar voor even he? Tot dat ze een ander hebben toch?’ Bijna wanhopig keek ze de man aan. De man die ze als tweede vader begon te zien die kon toch geen mentor zijn voor zo’n suffe afdeling. Heracor had ze prima gevonden dat paste bij hem maar dit.
Ryxini wilde nog meer vragen stellen maar bedacht zich dat de man nog niet eens een woord had gezegd. Dat mocht hij nu dan wel even doen.

« [Reactie #1] : 5 jaar geleden »
Nillai keek op van een van de dossiers die hij aan het lezen was. Ryxini was zonet zijn kantoor binnengestormd. Hij kreeg zelfs geen kans meer om haar te begroeten, een stortvloed aan woorden kwam uit de jonge centaur. Het meisje was duidelijk niet zo goed gezind bij zijn nieuwe functie.
"Hallo Ryxini," zei Nillai in alle rust toen hij eindelijk mocht praten. "Kom even rustig zitten." De oude centaur stond op en pakte een glaasje appelcider voor het meisje en zette het aan haar kant van het bureau.

"Ja dit is serieus en nee dit is niet voor even." Nillai bleef rustig ondanks de reactie van Ryxini. "Vrouwe Luthés vond dat ik mijn functie als kapitein niet meer naar behoeve kon uitvoeren. Daar was vrouwe Trezeguet het mee eens. Voordat je naar haar toe galoppeert, wat ik overigens afkeur, moet je me laten uitpraten. Maar ze wilde niet dat ik Bumetrel zou verlaten, daarom boden ze me de functie van mentor aan." Het was dus of mentor van Socophon of een nieuwe baan die niet op de school was.

« [Reactie #2] : 5 jaar geleden »
Ryxini nam plaats en pakte het glas drinken van het bureau. Ze nam een slok maar spoot hem gelijk weer uit. 'Niet voor even...' WAAAAAT! 'Maar waarom, er is toch niks met u aan de hand. U bent even ziek geweest ja maar nu bent u toch weer gewoon beter? Waarom zou u niet gewoon weer kapitein kunnen zijn.' Ze nam nog een slok van het drinken en slikte het dit keer door. 'Ik begrijp het gewoon niet.. U bent veel te stoer voor Socophon. U houd toch niet van lezen en al die ander suffe dingen. U bent een centaur, houd van rennen wilde dingen enzo.' Ze zuchtte even. 'Ik vind het moeilijk..' Wat ze nou precies lastig vond wist ze eigenlijk ook niet. Maar het leek wel of de man suffer leek nu hij hier was. En dat voelde niet goed. 'Ik vind het jammer dat u geen kapitein meer bent.' Sloot ze haar tweede vragen aanval af.

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
Nillai was net bezig met het aan de kant leggen van de perkamenten die hij aan het lezen was, dat was maar goed ook. Een straal appelcider kwam in zijn richting en belandde in vele druppeltjes op zijn bureau. Met die druppeltjes kwamen ook nieuwe vragen zijn kant op. De jonge centaur leek het maar niet te begrijpen.
"Ja Ryxini, ik ben weer zo goed als beter, ik moet alleen weer gaan trainen om me weer topfit te voelen."

"Natuurlijk ben ik een centaur en ik hou nog steeds van rennen en stoere dingen doen, maar dat wil niet zeggen dat ik geen mentor meer kan worden," zei de oudere centaur lachend. "Je hoeft niet van suffe dingen te houden om mentor van Socophon te worden. Vrouwe Trezeguet heeft me gekozen omdat ik het vertrouwen heb van de leerlingen en een betere band met ze heb dan een totaal nieuw persoon. Niet omdat ik van suffe dingen hou. Het is niet zo dat ik je nu ineens latijn ga geven hoor en niet meer met je door het bos ga rennen. Ik ben alleen mentor en decaan van de afdeling en ik wil nog steeds met je gaan rennen.

Ik begrijp best dat het moeilijk is en dat je het jammer vind, Ryxini, maar je moet begrijpen dat ik anders helemaal weg zou gaan van Bumetrel en ergens anders werk zou moeten zoeken."

« [Reactie #4] : 5 jaar geleden »
'Ja maar waarom! Wat was er mis met u als kapitein? Of..' Nee dat kon niet, hij had niet zelf gezegd dat hij wilde stopen nee dat was het niet maar wat dan wel!? Of.. 'U wilde toch nog wel kapitein zijn?' Ze vroeg het toch nog maar even voor de zekerheid.

Ze nam nog een slok en dacht na over zijn laatste woorden. 'Ik begrijp ook wel dat u niet anders kon, denk ik maar mentor van Socophon..' Het stond hem gewoon niet. 'Ik vind het gewoon lastig u zo te zien, als kapitein zag u er cool uit, echt als een trotse centaur maar als mentor ziet u er wat suffer uit. Niet dat ik, nou ja..' De jonge centaur haalde haar schouders op. Ze wist echt niet wat ze hier nou mee moest.

« [Reactie #5] : 5 jaar geleden »
"Het was de beslissing van de schoolhoofden Ryxini, er is niks tegenin te brengen. Het ging er niet om wat ik wilde." De mentor lachte weer een beetje. Ryxini was een leuke centaur, dat zeker.
"Waarom zie ik er nu weer suffer uit? Ik heb alleen maar een andere mantel om."

Nillai zag hoe ze haar schouders op haalde.
"Je weet dat je gewoon eerlijk kunt zijn en alles kunt vertellen." Nillai stopte even met praten. Zijn woorden konden even op de jonge centaur inwerken voordat hij verder ging.
"Wat is precies het probleem Ryxini? Volgens mij is er iets wat je meer dwars zit dan dat ik van kantoor gewisseld ben?"

« [Reactie #6] : 5 jaar geleden »
'Stomme schoolhoofden.' Mompelde het meisje zacht. Alleen omdat hun dachten hij kan het niet meer, moest hij maar wat anders doen. Al kon Ryx niet verzinnen waarom hij niet meer geschikt zou zijn. 'Vind u dat niet oneerlijk? Dat ze zomaar kunnen zeggen je mag geen kapitein meer zijn?' Straks gingen ze nog tegen leerlingen vertellen dat ze geen leerling meer mochten zijn. Ja op sommige punten was het logisch maar zomaar?
'Nou gewoon u in het blauwe hol.. En blauw hoort bij Socophonnies en dat is suf.' Wacht zei ze nou Socophonnies... 'Ik uh bedoel Socophonners natuurlijk.' Ach ze kon zichzelf niet meer redden ze had het gezegd. Hopelijk kon de man erom lachen.

Ze nam nog een slok van haar appelcider en dacht na hoe ze haar verhaal het beste kwijt kon.
'Nou.. u weet dat ik u als vader of nou bijvader zag.. zie. En als je elke keer naar de kapitein van de wacht gaat dan denken ze dat je straf hebt. Ga je elke keer naar de mentor van Socophon dan denken ze dat je suf bent. Want ja uhm gesprekken met u vind ik altijd wel fijn en.' Ze zuchtte even. 'Ik wil gewoon niet als een zwakkeling gezien worden. Ik moet er zijn voor Debb die mag mij nooit zwak zien weet u. En daarnaast kijken de jonge leerlingen van Heracor ook nog tegen me op. Ik ben hun torenhoofd ik ben een voorbeeld. En dat ging ook wel maar nu word Debb steeds sterker en dat is natuurlijk goed maar ook weer niet.' Straks raakte ze haar nog kwijt omdat Debb haar niet meer nodig had. Twijfels, en angstige trekken gleden over haar gezicht.
Bumetrel en alles erbij werd haar soms gewoon wat te veel.

« [Reactie #7] : 5 jaar geleden »
"Helaas is  het leven vaak niet eerlijk. Natuurlijk had ik het graag anders gezien, maar ik kan niet in gaan tegen twee schoolhoofden." Hoorde hij nu Socophonnies? Heel even keek hij Ryxini streng aan, maar moest ook wel een beetje lachen. Had hij de blauwe afdeling vroeger niet hetzelfde genoemd?

Het duurde niet lang voordat Ryxini begon met het vertellen van het hele probleem. Het was inderdaad meer dan dat ze net vertelde, zoals Nillai al verwacht had. Rustig verplaatste hij wat spullen bij de haard zodat er twee plekken voor centaurs gecreëerd werden. Een telepatische boodschap ging naar de keuken met de vraag voor warme melk en koek.
"Kom erbij zitten Ryxini," zei de man toen hij bij de haard was gaan zitten en deze had aangestoken. Rustig dacht hij na over de woorden van de jonge centaur. Zelf wist de man even niks te zeggen, hij zou wel wachten totdat de koekjes en melk er waren.

« [Reactie #8] : 5 jaar geleden »
Ja dat bleek maar weer dat het leven niet eerlijk was. Maar moest dat dan altijd zo zijn? Kon het leven niet af en toe eens eerlijk zijn?
'Daar heeft u wel gelijk in. Zou u tegen ze ingaan dan mocht u meteen vertrekken.' Dat snapte ze ook wel maar juist dat was zo oneerlijk.

Ryxini dronk haar appelcider op en plaatse het glas op het bureau. Ze liep op de haard af en zakte door haar benen.
De ex-kapitein had nog niks zegt over haar problemen. En dat maakte zorgen bij haar los. Was hij boos? Of werd hij nu weer ziek of wist hij ook niet wat hij er mee moest.
De zenuwachtige centaur pakte haar vlecht vast en begon er wat mee te spelen. Zij wist ook niks meer te zeggen.

« [Reactie #9] : 5 jaar geleden »
Geklop op de deur deed de stilte tussen de twee centaurs veranderen. Nillai stond op en deed de deur open. Een klein gorgomeisje in dienstkleding stond met een dienblad voor de deur. Angstig keek ze van de hoeven helemaal tot aan Nillais hoofd. Ze stotterde wat, drukte het dienblad in zijn handen en maakte dat ze wegkwam. Heel even keek de centaur de gorgo na om vervolgens de deur te sluiten en weer terug naar de haard te lopen.

Het dienblad werd zo op een kussen gezet dat het een fijne hoogte had voor twee zittende centaurs.
"Tast toe," zei Nillai en hij wees naar de warme melk met honing en de koekjes. Nog steeds had hij niet veel gezegd over de problemen van Ryxini, zelf wist hij ook niet zo goed wat hij ermee moest.
"..." De oudere centaur bleef even stil. "Wat vind je dan van de andere mentoren? Zijn die wel stoer genoeg om naartoe te gaan?

Ik snap wel dat je niet als zwakkeling gezien wilt worden, maar soms moet je gewoon voor jezelf opkomen en de dingen doen die jíj prettig vind en je niets aantrekken van wat andere vinden. Dan zien ze vanzelf wel dat jij je er niets van aantrekt en dan respecteren ze je wel om wie je bent en niet om wie je wilt zijn.

Waarom wil je niet dat Deborah sterker wordt?" vroeg Nillai als laatste. Hij had ook gezien dat het steeds beter ging met de zus van Ryxini, iets waar hij heel blij van werd. Toch leek de jonge centaur die bij hem was, dat een stuk minder prettig te vinden.

« [Reactie #10] : 5 jaar geleden »
Koppig wilde ze niks pakken van de melk of de koekjes. Ze was toch niet te troosten met lekkers? Maar uiteindelijk omdat de koekjes er toch wel lekker uit zagen pakte ze er eentje. Voorzichtig nam ze er een hapje van. Het smaakte goed.

'Nou... mevrouw Mocha is een moordenaares en haar man ook. Dan ben je zeker geen bang kipje. Meneer Worsseyu is dan wel een mens geweest vroeger maar is een beste man en een alfa. U bent ook wel stoer.. maar door Socophon lijkt u suffer.' Ze haalde haar schouders op. Ze wist het ook niet precies maar zo voelde het gewoon.

'Nou dat is wel moeilijk hoor in deze wereld. Je moet je zelf bewijzen en als dat is gelukt moet je het vasthouden. Een misstap en je hangt weer onderaan. En ik wil niet onderaan hangen, bovenaan bevalt me veel beter.' Later zou ze graag met een goede man een kudde willen lijden, ze voelden gewoon dat ze dat kon.

'Omdat.. Debborah is slim, veel slimmer dan ik en als ze straks even sterk is als ik of nog sterker wat ben ik dan? Dan is Deborah de sterkere van ons twee want naast een sterk lichaam heeft ze dan ook nog een goed verstand.' Ze legde haar koekje weer neer. 'Natuurlijk wil ik dat ze sterker word maar niet te sterk.' Ze wist dat het egoïstisch was maar ze wilde niet de zwakke van hun tweeën worden. Na deze worden durfde ze de oudere ook niet meer aan te kijken. Bang voor een boze reactie.

« [Reactie #11] : 5 jaar geleden »
"Dus eigenlijk moet ik nu of in een weerwolf veranderen en alfa worden, of myrofas gaan vermoorden. Interessante levensdoelen, een beetje afwijkend van mijn verwachting, maar niet helemaal onrealistisch." Nillai lachte even uitbundig om vervolgens een koekje te pakken en op te eten. De koekjes waren er mede omdat Nillai ze soms ook wel kon waarderen.

"Dat komt wel goed Ryx, je zult een goed torenhoofd zijn daar heb ik de volste vertrouwen in." Rhiakath kon zelf hele goede keuzes maken over wie er het beste torenhoofd kon worden en als hij koos voor Ryxini dan had Nillai er de volste vertrouwen in dat het goed zou komen.
"Kun je vast wennen voor wanneer je een echte kudde moet leiden." Weer ging er een oprechte glimlach naar het meisje. "

"En dan? Dan is ze net zo sterk als jij en dus wil ze nooit meer iets samen doen? Eerlijk gezegd denk ik niet dat Deborah tussen nu en het punt dat jullie van school gaan, net zo sterk gaat worden. Dan had ze ook elke dag moeten trainen en Heracor moeten doen. Ze zit bij Socophon heel goed op haar plaats, net als jij bij Heracor hoort. Verder denk ik dat het nooit haar bedoeling zal zijn om sterker te worden dan jou, ze kijkt volgens mij wel een beetje tegen je op, jij als haar oudere zus."


« [Reactie #12] : 5 jaar geleden »
Ryx moest een beetje glimlachen toen ze de oudere centaur als weerwolf in haar hoofd zag. Het zag er heel grappig uit. Maar glimlachen was nu niet handig, ze was met een serieus gesprek bezig.
'Nee dat hoeft u nou ook weer niet te doen. Dat zou een beetje raar zijn.' Weerwolf zou de centaur toch niet kunnen worden en mensen vermoorden voor een reputatie was ook niet zo'n goed idee. 'Misschien kunt u iets anders doen, iets goeds waardoor de mentor van Scophon niet suf lijkt.' Maar wat dat wist ze niet dat mocht de man zelf verzinnen.

Verbaasd keek ze op. 'Denkt u dat ik later een kudde zou kunnen leiden?' Ze dacht zelf van wel maar als een oudere centaur met meer levenservaring zou zeggen dat ze het kon dan had dat meer waarde dan haar geloof.

'Dat dacht ik ja..' en nu klonk dat wel heel erg stom. En wat de Socophon mentor zei was waar. Ryxini oefende veel met haar spieren elke dag wel. Debb deed dat eigenlijk alleen bij gym. En buiten misschien? Maar nooit zoveel als zij trainde.
De jonge centaur knikte. 'Ze kijkt inderdaad tegen me op en dat wil ik ook zo houden. Ze blijft toch me kleine zusje waar ik voor moet zorgen.' Dat was haar plicht.
Ze pakte haar koekje weer op en nam een hap.
'Ik voel me weer iets beter, dankuwel meneer Hestür.'

« [Reactie #13] : 5 jaar geleden »
"Oh gelukkig, dan hoef ik nog niet bij heer Worrseyu aan te kloppen met de vraag of hij me eventjes tussendoor wil bijten." De man moest zelf al lachen van het idee. Wat waren jonge centaurs toch leuk met hun ideetjes.
"Heb je een idee dan? Het is namelijk niet makkelijk om aan alle eisen van leerlingen te voldoen."

Nillai nam ook nog een koekje. "Natuurlijk denk ik dat, je bent er slim en sterk genoeg voor. Dat komt later helemaal goed met die kudde van jou." De mentor had er de volste vertrouwen in dat er later een kudde was onder de naam Tirr.
"Gelukkig dat je je weer beter voelt Ryxini. Als je nog ooit iets wilt bespreken, kom dan gewoon langs of anders stuur je een briefje met de vraag of we ergens anders kunnen praten dan hier, als je hier niet graag gezien wordt."

« [Reactie #14] : 5 jaar geleden »
'Dan is het nog de vraag of hij u als 'broer' wilt.' Ze grijnsde kort. Ze had niet echt het idee dat haar mentor nog een weerwolf als broer zou willen hebben.
Ideeën ja ze had eigenlijk niet echt ideeën of.. 'Misschien kunt u..' Na dat was niks. 'Of..' Ze dacht nog even verder na. Wat maakte een Socopon mentor nou stoer.
'Ik heb eigenlijk niet echt een idee meneer. Maar u als Socophon mentor bent vast slim genoeg om iets te bedenken.' Kort keek ze even uitdagend naar de centaur maar al gauw glimlacht ze. Ze wilde de man niet echt uitdagen.

'Als het zover is stuur ik u wel een hop met het bericht dat ik leider ben van de kudde.' Als het ooit gebeurde zou ze het waarschijnlijk ook nog echt doen ook.
Ze pakte nog een koekje van de schaal en at hem in twee happen op.
'O nou u hoeft nou ook weer niet helemaal voor mij naar een andere plek te komen hoor.' Ze zou het graag zien maar dat kon ze niet van de man vragen.

« [Reactie #15] : 5 jaar geleden »
Zo te horen was Ryxini weer een stuk opgeknapt. Ze kon alweer grapjes maken en uitdagende opmerkingen maken. Het deed de mentor goed om te horen dat ze zich een stuk minder sip voelde dan toen ze binnen kwam. De uitdagende blik, gevolgd door een glimlach was goed om te zien.
"Zo ken ik je weer, Ryxini," zei de man lachend. "Zo ken ik je weer."

Er werd nog een koekje genomen en wat op de haard gegooid.
"Dan kom ik je kudde opzoeken, ik ben benieuwd wanneer die hop gaat komen." Hij was inderdaad benieuwd wanneer die hop ging komen.
"Het komt allemaal wel goed, dat zien we de volgende keer wel."

« [Reactie #16] : 5 jaar geleden »
'Daar houd ik u aan. En als u niet komt, kom ik met de hele kudde wel hierheen.' Hij zou er niet aan ontkomen.
Zij die een kudde zou leiden, met haar man aan het hoofd natuurlijk maar ze zou wel de vrouw zijn van de leider, dat was een mooie status om te hebben. Wat tou iedereen dan toch trots op haar zijn! Ze glimlachte terwijl ze dagdroomde en zag toen opeens weer de ex-kapitein. Die zat er nog steeds.

'Bedankt voor u tijd en het gesprek. Ik vond het fijn om met u te praten maar ik moet nu toch echt weg. Er ligt nog een berg huiswerk op me te wachten.' En als torenhoofd moest je wel het goede voorbeeld geven een een beetje huiswerk maken.
Ze pakte nog een koekje en stond op. 'Nog een prettige dag verder.' Ze knikte de centaur toe en verliet het kantoor. Maar eerst keek ze of ze iemand op de gang zag lopen. Toen dat niet het geval was liep ze de gang op. Als iemand haar zou vragen wat ze hier deed zou ze vertellen dat ze bij de Heracor mentor was geweest. Dat klonk toch nog altijd iets stoerder.


« [Reactie #17] : 5 jaar geleden »
Oh dat bezoekje aan de kudde kwam wel goed. Hij zou het best leuk vinden als er ineens een hele kudde voor de poort stond. Nillai zou zeker tijd maken om Ryxini te ontvangen. Ze was een leuke jonge centaur, daar zou hij nog  veel van verwachten als ze wat ouder was. Stiekem had ze wel een plekje in zijn hart gekregen, natuurlijk ook omdat ze bij hem was geweest toen hij ziek was.

"Veel succes Ryxini en nog een fijne dag," zei hij toen ze door de deur liep. Ze mocht altijd bij hem binnenvallen als er wat aan de hand was, maar dat wist ze waarschijnlijk wel. Nillai maakte altijd tijd voor andere centaurs. Die hadden toch  heel stiekem wel een streepje voor bij de mentor. De laatste koekjes werden opgegeten en daarna ging de man ook weer aan zijn eigen werk.