Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Een nieuwe ridder aan de horizon.  (404 keer gelezen)

Speeldatum: 16 augustus 1299 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
Vrouwe Maida had Stefanov Smanswoski verzocht om langs te komen in de zwarte toren. Het was dringend en hij had er weinig tegenin te brengen, wat haar betrof. Ze had niet gekeken naar zijn rooster of andere zaken, maar gewoon een moment geprikt dat haar goed uitkwam en de wachter zorgde maar dat hij op dat moment aanwezig was in haar kantoor.

De vrouwe droeg deze avond haar uniform en het kantoor was met kaarsen sfeervol verlicht, voor een phaosfee in ieder geval. Ze wachtte het moment af tot haar gast daar zou zijn en ze de volgende stap kon nemen in haar plan. Het enige wat Stefanov hoefde te doen op dit moment, was er zijn.

Dat was nu eens vervelend. Net op het moment dat Stevanof de eerste avond na een aantal nachtdiensten weer rustig thuis kon zitten - met een lekkere fles wijn bij de hand - kreeg hij een bericht van het zwarte schoolhoofd. Dat hij zich maar bij haar te vervoegen had. Daar ging zijn rustige avond met Magdalene. Maar je deed er niets aan, vrouwe Luthés was nu eenmaal degene die zijn loon betaalde en dus was hij in een schoon uniform naar de zwarte toren getogen. Zijn pijpje had hij thuisgelaten, dat paste niet bij een officieel gesprek.

De luchtelf vroeg zich af wat er zo dringend was. Voor zover hij wist was er de laatste tijd niets bijzonders gebeurd, Hestür leek weer aardig hersteld te zijn van zijn griep en zou met nog een tijdje rustig aan doen vast wel weer de oude zijn. Zoiets kon lang doorwerken, dat wist hij uit ervaring. Zelf had hij in de tijd dat Fellow besloot zijn post op te geven met griep op bed gelegen en toen hij eindelijk weer op de been was, zetelde er een centaur in het kapiteinskantoor. Een vervelende samenloop van omstandigheden, want anders had hij ongetwijfeld zelf naar die functie gesolliciteerd.

Maar gedane zaken namen geen keer en diep in zijn hart vond Stevanof het helemaal niet zo erg om een tijdje gewoon wachter te zijn, het leven werd er wat gemoedelijker van. Misschien kon hij over een jaar of twee weer eens rondkijken of er in de buurt nog interessante plekken open waren. In Oikilian, bijvoorbeeld.

Keurig op de hem aangezegde tijd klopte de luchtelf op de deur van het zwarte kantoor en na het sein dat hij binnen mocht komen betrad hij een schemerige, door kaarsen verlichte ruimte. Stevanof wist niet zo goed wat hij ervan moest denken, was vrouwe Luthès iemand die de voorkeur aan kaarsen gaf boven gewone lampen? Misschien was het een vrouwen-iets. Het kantoor zag er in ieder geval heel anders uit dan toen Vladistov er nog zijn intrek had.

Maida keek op. Haar ogen flakkerden in het kaarslicht. Ze voorzag Smanswoski van een knikje en met een gebaar gebood ze hem om te gaan zitten. Het was een beetje schemerig in de kamer, maar licht genoeg om details te kunnen zien. Phaosfeeën hadden niet perse iets met duistere zaken, maar de vrouw prefereerde de kaarsen boven een fel magisch licht. Buiten was het al donker.

“Goed dat je er bent, Smanswoski,” zei het schoolhoofd. Haar stem paste goed bij de flakkering in haar ogen. “Ik zoek al een tijdje naar een goede kandidaat en die denk ik in u gevonden te hebben.” Haar rechtermondhoek trok zich op in iets wat door moest gaan voor een glimlach. “Het is een uiterst belangrijke taak en ik zoek iemand met gevoel voor diplomatie,” zei Maida en ze boog iets voorover. “U weet vast wel waar ik op doel.”

Stevanof groette de vrouwe beleefd en ging in de hem aangewezen stoel zitten. Aan inleidende praatjes deed vrouwe Luthès kennelijk niet, wel aan raadseltjes. Hoewel deze niet heel moeilijk op te lossen was. Zoveel vacatures waren er niet op dit moment, en het was wel duidelijk waar de luchtelf de meeste kwaliteiten voor had. Hoewel alles wat hij er tot nu toe over gehoord had op geruchten gebaseerd was.

'Ik neem niet aan dat u het over de vacature in de keukens hebt,' sprak hij dus met een glimlach. Gezien de toon waarop de phaosfee sprak, kon hij zich wel een grapje veroorloven. Maar onmiddellijk werd hij weer ernstig. 'Ik heb gehoord dat kapitein Hestür de Socophonmentor zou gaan vervangen, maar ik veronderstelde dat dit slechts tijdelijk zou zijn, totdat Searay zijn zaken geregeld zou hebben.'

"Je bent goed op de hoogte," observeerde Maida. Ze was er duidelijk over te spreken. de man kreeg een knikje. "Je hebt het dan ook correct. De functie van kapitein is vrijgekomen sinds meneer Hestür uit zijn functie is ontheven en we zoeken een gepaste kandidaat. Ons oog is daarbij op jou gevallen, meneer Smanswoski. Je hebt ervaring, schoolgaande kinderen en een vrouw met een belangrijke functie. We verwachten dus dat je stabiel en betrouwbaar bent en dat je weet hoe je het vertrouwen van de wachters voor je kan winnen."

Er volgde een korte adempauze.

"Heb je verder nog vragen? Of zullen we verder gaan met het bespreken van het salaris en het tekenen van het contract?"

Nillai was uit zijn functie ontheven? Dan was de centaur ongetwijfeld zieker geweest dan hij leek. Even was de verbazing op Stevanofs gezicht te lezen, toen keek hij weer ernstig, terwijl hij naar het vervolg luisterde. Het pretglimlachje dat bij díe woorden opborrelde wist hij wel te onderdrukken. Dus hij kreeg deze functie aangeboden vanwege Magdalene? Dat kon hij haar beter maar niet vertellen. Bovendien ... Ook zonder Magdelenes werk zou hij wel geschikt zijn, hij had de verantwoordelijkheid voor de veiligheid van belangrijkere personen gehad dan twee schoolhoofden en een horde kinderen. Hoewel nooit voor zo veel myrofas in één keer.

'Is het een vaste functie?' informeerde hij toen hij de gelegenheid voor vragen kreeg, 'of bedoeld als overbruggingsperiode?' Hij was heus nog steeds van plan om op termijn ergens anders aan de slag te gaan, maar rondkijken deed hij liever zonder dat er een ontslag aan zat te komen.

"Het betreft een vaste functie, Smanswoski." De phaosfee keek de man redelijk emotieloos aan, hoewel er een zweem van spot in haar ogen te lezen was. "We willen er geen gewoonte van maken iedere zomer een nieuwe kapitein aan te stellen. Dat kun je je misschien voorstellen." Goed, dan was dat in ieder geval duidelijk.

"U salaris zal omhoog gaan. Betere vertrekken had u al. Dus als compensatie wilde we iets beter kwalitatief eten geven." Het was natuurlijk niet te vergelijken met dat van de schoolhoofden, maar af en toe een flesje wijn of wat honing bij de pap was ook al een aangename verandering.

"Als je nu hier het contract zou willen tekenen? Dan zijn alle formaliteiten wel afgehandeld, denk ik." Dan konden ze beiden weer genieten van hun avond.

Wel, nu alles duidelijk was, zou Smanswoski geen bezwaar maken. Een hoger salaris was nooit weg en betere maaltijden evenmin, dan hoefde hij daarvoor zijn loon tenminste niet aan te spreken, iets wat hij toch van tijd tot tijd deed.

En dus tekende Stevanof. Uiteraard na eerst het contract doorgelezen te hebben, hij was niet zo dwaas zijn handtekening te zetten onder een document waarvan hij de inhoud niet kende. Erg nare verrassingen zaten er gelukkig niet in[1] en dus doopte hij de pen in de inkt en zette met een zwierige krul zijn handtekening.

Met die krul was hij dan kapitein van de wacht. Nog steeds niet de meest begerenswaardige positie ter wereld, in vergelijking met wat hij voor Bumetrel gedaan had, maar toch een hele verbetering. Magdalene zou wel opkijken, hij zou haar zo dadelijk maar eens opzoeken. En Hestür natuurlijk, konden ze meteen overleggen hoe de overdracht het makkelijkste zou gaan.

'Dank u voor het vertrouwen,' sprak hij. Als de vrouwe verder niets meer had, kon hij nu vertrekken en aan de slag gaan. En een pijpje roken om het nieuws te vieren, hij had toevallig net gisteren nieuwe tabak binnen gekregen.
 1. ga ik vanuit