Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Gestolen mannelijk plezier.  (1123 keer gelezen)

Speeldatum: 11 augustus 1299 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
Ajith had een brief gehad, verzegeld en gebracht door een wachter. De afzender was de geneesheer van Bumetrel. Het was een verzoek aan de man om langs te komen bij de ziekenzaal. Hij zou nuchter moeten verschijnen en het werd aangeraden een reserve paar kleding mee te nemen voor de zekerheid. Als laatste stond er nog dat ze de reden voor zijn komst niet aan het papier durfde toe te vertrouwen, maar dat ze erop vertrouwde dat hij desondanks wel langs zou komen.

Vandaag was de bewuste dag. Kyna voelde zich onrustig en nerveus. Ze zag zeer op tegen hetgeen wat ze vandaag moest doen. Ze wilde het echter wel zelf doen. Ze kon immers niets veranderen aan het lot van de man. Dus dan had ze liever dat het onder haar handen gebeurden. Zo wist ze zeker dat bekwame handen de leiding hadden en dat het niet pijnlijker zou worden dan nodig. Zou Ajith komen? Ze hoopte het. Anders moest ze hem laten halen en dat wilde ze niet. Ze hoopte dat er nog wat over zou zijn van hun vriendschap na vandaag.

« [Reactie #1] : 5 jaar geleden »
Het briefje was als een verrassing gekomen. Ajith had het een aantal keren gelezen en zich erover verbaasd. Vanwaar die geheimzinnigheid? Waarom schreef ze niet gewoon waarom hij in de ziekenzaal verwacht werd? De nachtelf vertrouwde Kyna en zou heus wel op komen draven, zeker nadat ze hem het leven had gered. Maar nu... Hij twijfelde. Hij was geneigd om de fee het voordeel van de twijfel te geven.

Tetachan liet hij het briefje ook lezen en zij sprak uit wat hij ook al dacht: dat er een luchtje aan zat. Ze wantrouwde Kyna, vooral het feit dat de fee geen open kaart speelde. Het leek weinig goeds te voorspellen.

De nachtelfen besloten om geen gehoor te geven aan de oproep. In plaats daarvan schreef Ajith een kort briefje dat hij de volgende ochtend liet bezorgen. Hij schreef dat hij de boodschap van Kyna had ontvangen, maar dat hij helaas geen gehoor kon geven aan haar oproep. Andere verplichtingen beletten hem dat. Het speet hem vreselijk, maar de fee moest begrijpen dat hij bijna onoverbrugbare achterstanden had opgelopen door de aanval op zijn leven.
Echtgenoot van Tetachan Mocha

« [Reactie #2] : 5 jaar geleden »
Kyna zuchtte toen ze het briefje las. Nu had ze geen andere keuze. Ze regelde twee wachters om met haar mee te gaan naar het vertrek van de verplichte patiënt. Ze gebood hen te wachten aan het eind aan de gang en ze zou ze wel telepathisch berichten als ze assistentie nodig had.

Met grote tegenzin stond ze voor de deur en klopte aan. Ze wist dat hij nu geen les af, daarom had ze dit moment uitgezocht voor de ingreep. De kans was groot dat Ajith hier aanwezig was. Als hij zich ook nog eens had verstopt, dan waren de rapen echt gaar.
Haar knokkels kwamen neer op het hout. En nu was het afwachten wat er vanachter de deur gebeurde.

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
Ajith was er wel, oh jazeker, maar hij deed de deur niet open. Hij zat 'verstopt' - in de slaapkamer, en deed een poging zijn jongste zoontje tot slapen te bewegen. Dat was een hele toer, want Cerðolf was dan wel rustiger dan zijn broertje, maar niet uitgespeeld. Nee, Cerðolf moest aandacht, en het paard van Skári, en liedjes, en wijzen naar alle mooie flesjes in de kamer. Slapen? Welnee.

Het was Mocha die de deur opende, en die knikte naar Kyna. "Hallo Ó Coileáin." Zei ze, en controleerde de gang op aanwezigheid van IRMM of andere dienders. Er was niets in zicht, maar toch was ze niet gerust.

"Wat kom je doen?"
No mercy for the wicked.

« [Reactie #4] : 5 jaar geleden »
"Meneer Ajith was niet op zijn afspraak met mij vanmorgen", zei Kyna. Ze glimlachte wat ongemakkelijk. Alles aan haar gaf waarschijnlijk wel aan dat er iets niet helemaal pluis was. "Kan ik even binnenkomen?" Dat sprak wat makkelijker. De reden van haar geheimzinnigheid was voor de helft omdat ze niet wilden dat derden erachter zouden komen wat ze ging doen.

Eenmaal binnen[1] drentelde de fee een beetje. Ze had er geen zin in om haar reden van komst uit te spreken. Eerst maar eens gaan zitten. En ze moest ook nog even die plooi in haar uniform rechttrekken. Oh, en dat pluisje moest natuurlijk ook van haar mouw af. Voor haar gevoel boorden de ogen van Tetachan door haar heen. Dat voelde ze zelfs zonder naar de vrouw te kijken. De ogen dwongen haar om verder te praten. "Ik heb orders van het witte schoolhoofd," zei ze toen snel en zacht. "Ik wil het doen, maar als ik het niet doe, dan haalt ze er een externe arts bij. En ik wil jullie op zijn minst een vakkundig arts geven, die niet meer schade aanricht dan nodig." De stem haperde even.

"Ik moet er voor zorgen dat het uitgesloten is dat jullie ooit nog een kind krijgen. Definitief." Kyna voelde zich wat kleiner worden. "Bij de man is dat minder ingrijpend en een minder gevaarlijke operatie en... u mist al een orgaan." Het was maar goed dat ze tegen iemand sprak met een scherp gehoor, want ze was steeds zachter gaan praten. "Dus ik dacht aan om meneer Ajith.. maar ik weet niet."
 1. GM :O Neem aan dat Tet een fee, die ze zowel fysiek als magisch de baas kan wel binnen laat

« [Reactie #5] : 5 jaar geleden »
Ajith hoorde tussen het gedrens en gebabbel van Cerðolf door wel dat Kyna binnenkwam, maar van het gesprek zelf verstond hij zeer weinig. Zijn oren waren ook uitstekend, maar een overdosis ruis werd zijn gehoor niet beter.

Fronsend richtte hij zich maar weer op zijn zoontje. "Nee, jongen, nu is het tijd om te slapen[1]," sprak hij streng en hij drukte het jochie resoluut met paard en al weer onder de dekens. Hij aaide het over zijn witharige kopje en vroeg zich af wat er aan de hand was dat Kyna zelfs persoonlijk langskwam om hem aan zijn afspraak te herinneren.

Cerðolf zat hem met heldere kijkers aan te kijken, een beetje verbaasd misschien dat papa zo lang bleef hangen. Of misschien in stille afwachting totdat papa weg zou gaan zodat hij kon gaan spoken. Ajiths blik kruiste die van zijn zoon even. Slapen, draak[2], mopperde hij, met een ingehouden glimlach. Had hij niet juist tegen Linwë beweerd dat Cerðolf makkelijker was dan zijn broertje? Hoe Tetachan het toch voor elkaar kreeg om die twee in de hand te houden...
 1. Nee, jongen, nu is het tijd om te slapen
 2. Slapen, draak
Echtgenoot van Tetachan Mocha

« [Reactie #6] : 5 jaar geleden »
Nee, meneer Ajith was inderdaad niet op zijn afspraak die ochtend. En dat was maar goed ook, gezien de ongemakkelijkheid van de arts. Met achterdocht bekeek Mocha het rondgedrentel, het doen alsof alles in orde was. Totdat het meisje haar mond opendeed, en vertelde dat ze orders had.

Zie je wel. Dacht de nachtelf. Orders van een schoolhoofd, aan de arts. Dat kon nooit veel goeds betekenen. Zéker met een dergelijke inleiding. En Kyna die zich inderdaad gedwongen voelde iets te doen waar ze tegenop zag. Even verwachtte Mocha dat de volgende woorden iets zouden vertellen over een rustig levenseinde voor Ajith. Maar dat was het niet, want het ging over schade, die beperkt moest blijven.

Het gebeurde maar heel zelden. Eens in de driehonderd jaar, misschien. Zo heel nu en dan zette Mocha grote ogen op. Viel haar mond nog net niet open, maar wel bijna. "Bij Cerce, je wilt een eunuch van hem maken?"
No mercy for the wicked.

« [Reactie #7] : 5 jaar geleden »
Kyna kleurde rood. "Nouja, het is niet zozeer dat ík dat wil, maar het schoolhoofd, en en sowieso niet alles, alleen zodat.. nuja..u niet meer zwanger kunt worden. Dus eh.. snapt u? Het alternatief is eh.. bij u.. alles weghalen daar." De fee slikte. "U mag mij weigeren, natuurlijk, maar dan komen er anderen.. en dan gaat het onder dwang en ik.." De fee schudde haar hoofd. "Ik vind het zo erg, maar als ik het doe, kan ik nog iets doen en zorgen dat.. nuja.. het netjes en zorgvuldig gebeurd en er niet een of andere beul zijn slachtwerk gaat doen."

Kyna zuchtte en keek naar haar voeten. Ze wist niet zo heel erg goed wat ze nu most doen of zeggen. Het was ongetwijfeld een heleboel informatie om te verwerken en het was geen goed nieuws. "Ik vind het echt heel erg. Ik wilde dat ik meer voor jullie kon doen."
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Kyna Ó Coileáin »

« [Reactie #8] : 5 jaar geleden »
Het gestotter van de fee maakte de ontzetting nu niet bepaald minder. Ja, ja, niet meer zwanger kunnen worden, dat deel was helder genoeg. Hoe kon een eunuch een vrouw bezwangeren, tenslotte? En de andere optie maakte dat de verbijstering omsloeg in totaal ongeloof.

Onwillekeurig keek Tetachan naar beneden, keek fronsend weer op. "Bij mij alles weghalen? En hoe had je dat precies gedacht, Kyna? Gewoon het begin van mijn benen wat hoger plaatsen? Hoe precies, met een mes of direct maar met een bijl? Dood ga ik dan toch wel." Goed, ze had altijd geweten dat ze op een dag dood zou gaan, maar ze had toch meer gehoopt op 'sterven' dan op 'bloederige slachtpartij'.

Hoofdschuddend bekeek ze de fee. "Dit is onzinnig, Kyna. Belachelijk. Je weet dat een dergelijke operatie bij een man al levensgevaar oplevert. Een kleine infectie... Maar bij een vrouw, dat is een regelrecht doodsvonnis. Is dit de nieuwste versie van het IRMMrecht? Geen doodsvonnis, geen rechtszaak, maar leegbloeden als gevolg van een 'operatie'. En met welke ziekte moet je het naderhand verbloemen? Longontsteking?"
No mercy for the wicked.

« [Reactie #9] : 5 jaar geleden »
Kyna knikte en keek ongelukkig. "Ja, daarom dat het met beter leek om bij Ajith... Bij een man is het niet zo heel erg risicovol. Ik kan met magie wat buisjes dichtbranden en klaar. Ik hoef daarbij niets echt te verwijderen, denk ik. Het is een techniek die is uitgevonden door Sirenen, maar ik heb ook gehoor dat ze het al in Hazdor hebben uitgeprobeerd. Dus ik vond het het proberen waar. Het lijkt me beter dan alles weghalen. Denkt u niet?"

Ook de fee schudde haar hoofd. "Ik verwacht niet dat er iemand bij dood gaat, echt niet. Anders dan... anders dan.. weet ik niet.. Dan zou ik dit niet eens willen proberen voor jullie. Ik.. Ik doe heus mijn best." Kyna zuchtte. "Ik wil dit net zo min als u, maar de alternatieven zijn enkel grimmiger, vrouwe."

« [Reactie #10] : 5 jaar geleden »
Cerðolf maakte veel lawaai, maar niet zoveel dat Ajith zelf inmiddels ook meegekregen had waar de arts voor gekomen was. Ha, nu begreep hij dat ze vaag was over de reden van zijn ziekenhuisopname: ze wilde hem ontmannen. Zelfs Von Nook was niet zó ver gegaan.

Rustiger dan hij zich voelde, taste hij in zijn zakken, liep van de slaapkamer en het kantoor in en sloot de deur naar de gang aan de binnenzijde af.

"Vrouwe Kyna," groette hij de fee, "ik begrijp dat mijn bericht niet voldoende was. Helaas was uw eigen bericht dat ook niet. Ik stond nog op het punt om te komen, u het voordeel van de twijfel te gunnen, maar mijn vrouw had er wat minder vertrouwen in. Ik geloof dat ik haar gelijk moet geven."
Echtgenoot van Tetachan Mocha

« [Reactie #11] : 5 jaar geleden »
Kyna begon zich nog ongemakkelijker te voelen en wel dusdanig dat ze er een beetje genoeg van had, schoon genoeg van. “Goed, dan ga je niet met mij mee. Ik zal het doorgeven aan vrouwe Trezeguet. Het zijn háár orders. Er zal dan een andere arts voor je komen en die zal je dwingen.” Ze wierp het echtpaar een vernietigende blik toe.  “De volgende keer zal ik niet meer proberen jullie te sparen en de omstandigheden zoveel mogelijk te verzachten! Maak van mij niet de boeman!” riep ze hen haast toe.

Dat gezegd hebbende, stond de fee op van haar stoel en marcheerde ze richting de uitgang. Ze had geen zin om hier langer te blijven en de boel te moeten bidden en smeken. Ze wilde die ingreep niet eens doen. Dus waarom zou ze zoveel moeite doen? De ingreep zou gebeuren, dat lag niet in Kyna’s handen en ze moesten zelf dus maar zien op welke manier ze die wilden krijgen.

« [Reactie #12] : 5 jaar geleden »
Met een bedenkelijke blik keek Tetachan van Kyna naar Ajith, en weer terug. De frons verdiepte zich toen de fee zich plotseling doortastend betoonde, en daarmee ook maar direct besloot de handdoek in de ring te werpen.

Buisjes dichtbranden. Hoe dat precies zat mocht Olki weten, maar het klonk niet alsof hij binnen no-time een essentiëel lichaamsdeel zou missen. Bovendien was de fee zo verstandig om dat ook nog eens woordelijk te bevestigen, het leek inderdaad beter dan alles weghalen. Op zijn minst voor de gemoedsrust.
De alternatieven waren grimmiger. Ja, inderdaad, als het witte schoolhoofd erop stond dat dit gebeurde, dan waren de alternatieven grimmiger. De kans was groot dat één of andere IRMM-arts met veel genoegen het snijmes zou hanteren. Zo vriendelijk waren ze daar ook wel weer.

Mocha keek nog maar weer eens naar Ajith, en fronste nog dieper. In een paar seconden bleek zo'n frons toch wel tamelijk diepe groeven te kunnen maken. Dit lost niets op, het maakt het erger., stuurde ze Ajith, en sprak nog geen seconde later hardop: "Kyna, een momentje." De frons verzachtte zich enigszins. "Het was me niet duidelijk dat je ons probeerde te sparen. Ik begreep uit je woorden dat je het met deze... ingreep eens was." Ze haperde een kort moment, en voegde er iets zeldzaams aan toe. "Mijn excuses."

De nachtelf haalde haar schouders op. "Je zult begrijpen dat dit bericht nogal onverwachts komt. Ik verwijt jou hierover niets, maar wel het witte schoolhoofd. Zou je zo vriendelijk willen zijn Mairtín en mij een dag te willen geven voor een gesprek met Trezeguet vóórdat je onze schrik als onwil rapporteert?"

Misschien leerde zelfs een koppige nachtelf nog wel eens wat bij. Tact, bijvoorbeeld. En samenwerking.
No mercy for the wicked.

« [Reactie #13] : 5 jaar geleden »
Terwijl Kyna opstond uit haar stoel en naar de deur stevende, plofte Ajith als zoutzak in zijn stoel. Stond weer op, gooide de sleutel met kracht richting de deur en greep een karaf wijn en een drinkbeker. Nu hij toch niet nuchter was, hoefde hij ook niet meer nuchter te blijven.

Hij wilde wel honderd dingen roepen, wel honderd dingen voorstellen, maar het zou vast allemaal in Tetachans categorie "dit lost niets op, het maakt het erger" vallen. Kyna konden ze tenslotte niet eeuwig gijzelen. Waarom?[1], prevelde hij voor zich uit, waarom?[2]. Ze hoefden maar lang genoeg door te gaan met deze pesterijen of hij zou...

Hij ging weer zitten, draaide zijn wijn tot een rode kolkende vloeistof. Zouden ze hem nog iets van trots overlaten? Of was dit een poging om hem te straffen zonder beul? Totdat hij zelf zijjn doodvonnis zou voltrekken of krankzinnig werd? Juist Kyna moest toch weten...

En hij stond weer, de wijn nog steeds onaangeroerd.
"Weet vrouwe Luthés hiervan?" vroeg hij. Konden ze niet proberen de schoolhoofden tegen elkaar uit te spelen? Of vormden wit en zwart ditmaal eens echt één front?
 1. Waarom?
 2. waarom?
Echtgenoot van Tetachan Mocha

« [Reactie #14] : 5 jaar geleden »
Kyna schudde haar hoofd en keek nog steeds een tikkeltje beledigd. "Eens met deze ingreep," mopperde ze nog na. "Waarom zou ik het daar ooit mee eens zijn? Jullie zijn mijn vrienden, niet vijanden. Verdraaide nachtelfen ook."

Maar toen zuchtte ze en knikte ze maar inschikkelijk. "Natuurlijk, een dag, meer zelfs, als jullie nodig hebben, maar aan het einde van de week moet ik rapporteren." Onwil of dat de ingreep gebeurd was.. of dat Kyna zelf nalatig was geweest.

Nu draaide haar hoofd naar de man in het gezelschap. "Dat weet ik niet, dat is mij niet verteld." Ze glimlachte even en begreep heus wel dat er daar een vonk van hoop kon liggen. De fee vroeg zich - niet hardop- af of het een verschil zou maken of het zwarte schoolhoofd er vanaf wist of niet. "Hebben jullie nog meer vragen?"
Een fee bleef zelden lang boos.

« [Reactie #15] : 5 jaar geleden »
"Voor het einde van de week heb je ons antwoord." Zei Mocha die met name haar echtgenoot in de gaten hield. Hij begon te mopperen - dat viel mee - maar ook te broeden. Dat viel niet mee. Dat werd vermoedelijk een uitbarsting. Het was te hopen dat hij die bewaarde voor na of voor het gesprek met het witte schoolhoofd. Of het zwarte.

Vrienden. Merkwaardig. Ze had nooit het idee gehad dat ze een vriendin van de fee was. Ze hing aan Ajiths lippen, maar dat kon net zo goed een onnozele verliefdheid zijn. Wie kon het zeggen met die fladderaars? Het leek wel alsof ze nooit opgroeiden.

"Het is niet eenvoudig om in te schatten wie je vrienden zijn en wie je vijanden." Zei ze peinzend. "Beiden spelen graag spelletjes."
No mercy for the wicked.

« [Reactie #16] : 5 jaar geleden »
Ajith liep naar de deur, pakte onderweg de sleutel op en maakte de deur los. "Mijn excuses, vrouwe Ó Coileáin, ik had me niet zo moeten laten gaan. Maar u begrijpt de impact van een boodschap zoals u ze bracht." Misschien wel als een van de weinigen van het kasteel. "Mijn vrouw en ik nemen graag de tijd om het een en ander te bespreken. Ik waardeer het zeeer dat u ons die ruimte geeft. Denk niet dat uzelf de oorzaak bent van ons ongenoegen. Ik heb begrip voor uw positie."

Of dat ook betekende dat de nachtelf er rekening mee ging houden, was een tweede, maar hij kon het zich niet permitteren om de merkwaardige vriendschap die de fee voor hem voelde te verspillen. Ergens wilde hij zoiets zelfs proberen te voorkomen. Haar bewondering was goed voor zijn ego en zijn gevoel dat hij naast Ajith Weerwolfdoder nog iets van Cú Chull'ain had.

Hij opende hoffelijk de deur voor de fee. "Als u ons nu zou willen excuseren? Ik geloof dat enige haast geboden is." Hij glimlachte half.
Echtgenoot van Tetachan Mocha

« [Reactie #17] : 5 jaar geleden »
"Dat zal wel een rasverschil zijn," antwoordde Kyna. "Ik speel geen spelletjes met mijn vrienden. Daarom zijn het mijn vrienden. Ik zal soms vast niet de hele waarheid vertellen, maar dat is dan eerder om te beschermen, dan om kwaad te berokkenen." Maar dat deed nu niet ter zaken.

Ajith liep naar de deur en ontgrendelde hem. Hij liet haar hoffelijk naar buiten gaan. Ze zouden het gaan bespreken en ze had de toezegging dat ze hun antwoord nog zou krijgen. De fee zuchtte even en knikte. "Veel sterkte met het komende gesprek en de beslissing. Ik begrijp dat het niet makkelijk is." Een korte stilte viel. "Mijn excuses als ik het misschien onhandig heb aangepakt. Ik vind dit soort dingen gewoon moeilijk. Zeker omdat ik weet dat jullie het al niet heel makkelijk hebben." Een reverence werd nog voor het echtpaar gemaakt en daarna verdween de fee door het gat van de deur, met haar koffertje, terug naar de ziekenzaal.

« [Reactie #18] : 5 jaar geleden »
Ajith sloot de deur achter de fee en draaide de deur opnieuw op slot. De sleutel verdween ergens aan zijn gordel.

Zonder Tetachan aan te zien liep hij naar zijn zetel en nam de beker wijn ter hand die hij eerder voor zich had ingeschonken. Hij dwong zichzelf tot normale slokjes, een goed tempo om de wijn te drinken. Liever had hij de beker in één keer achterover geslagen en de kruik erbij. Kyna's boodschap had hem van zijn stuk gebracht en dat was een voorzichtige manier om uit te drukken hoe hij zich voelde. Niettemin wilde hij zich niet laten kennen. Er werd niet gezopen, er werd niet geijsbeerd. Hij zou zich gedragen zoals hij zich normaliter gedroeg. Wetend dat Tetachan er niet in zou trappen, maar ook niet zou weten wat hij wel van plan was.
Echtgenoot van Tetachan Mocha

« [Reactie #19] : 5 jaar geleden »
Uiteraard wist ze niet wat hij van plan was. Ze had geen enkel idee. Helderziend was ze nog altijd niet, net zo min als helderhorend, -voelend of -wetend. Hooguit heldersprekend en -denkend. En aangezien ze helder dacht was ze uitstekend in staat te bedenken wat men deed als men niet wist wat de volgende stap was.

"Wat ben je van plan?" Informeerde ze, en kwam aan zijn voeten zitten. Er was geen denken aan dat hij niet koortsachtig aan het nadenken was. Daarvoor was hij teveel nachtelf, en te ervaren in ontsnappen.

Ergens in de slaapkamer klonk een plof, alsof een klein jongetje zojuist had besloten dat het bed heus niet spannend was. De werktafel met al zijn flesjes, díé was geweldig.
No mercy for the wicked.

« [Reactie #20] : 5 jaar geleden »
"Gehoorzamen," zei Ajith, opstaand. Hij liep naar de deur van de slaapkamer, fronsend. "Hoorde jij iets?" Hij bleef even staan luisteren. "Ik sta bij Kyna in het krijt. Ze heeft mijn leven gered. Ik ga haar niet in de problemen brengen."

Háár niet. "Ik zal zorgen dat ik nuchter ben, mmm... haar adviseren om voorzorgsmaatregelen te nemen. Misschien..."

Zijn hand ging naar de deurknop. Een vinger ging even naar zijn lippen en hij opende bijna geruisloos de deur. Dat dacht ik al,"[1] klonk het een tel later en een grote en een kleine elf kwamen het kantoor uit. Hij moet nog veel leren[2], zei Ajith, terwijl hij het jongetje over zijn knie legde. "Hij zat weer tussen je spullen te rommelen."
 1. Dat dacht ik al,"
 2. Hij moet nog veel leren
Echtgenoot van Tetachan Mocha

« [Reactie #21] : 5 jaar geleden »
Ze schudde haar hoofd. Het was tamelijk opgeruimd in de slaapkamer, en de gevaarlijke elixers waren ruimschoots buiten bereik. Desondanks was de werktafel geen speelgoed, en dat moest geleerd worden.

"Ze zei dat het alleen maar buisjes waren die dichtgebrand moesten worden. Niet zo risicovol." Twijfelend keek ze naar de grote elf. "En ze is er de persoon niet naar om daar onzin over te vertellen. Maar toch..."

Nogmaals schudde ze haar hoofd, nam de roemer van haar echtgenoot en sloeg hem achterover. "Toch lijkt het me geen slecht idee om eerst met het schoolhoofd te praten. Of zou dat de zaken alleen maar slechter maken?"
No mercy for the wicked.

« [Reactie #22] : 5 jaar geleden »
Grote elf liet kleine elf nog even op zijn knie zitten uithuilen, gaf hem toen een aai over de bol en bracht hem weer terug naar bed. Ondertussen vroeg hij zich twee dingen af: in de eerste plaats of een bezoek aan Maida Luthés nou zo verstandig was. Vooral gezien de eerdere ervaringen die hij had gehad met een echtgenote die bezoeken bracht aan schoolhoofden. Maar het tweede deed hem nog dieper peinzen. Waarom sloeg Tetachan een roemer wijn achterover? Zijn wijn nog wel.

Teruggekomen, ging hij weer zitten, wierp een blik op zijn lege roemer en antwoordde: "Ik zou niet weten hoe dingen nog slechter kunnen worden, Tetachan. Als wit zich zo openlijk tegen ons keert, is zwart onze enige optie om haar tegen te werken."

Het was even stil. Tot driemaal toe maakte Ajith aanstalten om op te staan, maar hij ging telkens weer zitten. "Ik denk dat jij moet gaan. Ik kan Kyna om mijn vingers winden als het moet, maar ik kan het niet opbrengen om hetzelfde te doen met Luthés. Jij bent een vrouw. En je zit altijd vol listen dus het moet een kolfje naar je hand zijn."

Klonk dat nou bitter?
Echtgenoot van Tetachan Mocha

« [Reactie #23] : 5 jaar geleden »
Ze rolde de roemer tussen haar handen heen en weer, en keek er peinzend naar. Er zat te weinig wijn in, maar dat had je nu eenmaal als je hem net had leeggedronken. Hem vullen was wel mogelijk. Bij nader inzien deed ze dat maar direct.

Ze wierp een blik op Ajith, besloot dat dat niet handig was en dat de wijn op dit ogenblik verleidelijker was. Tenslotte, het gaf je wat om handen. "Ik kan het niet." Mompelde ze. "Dat kan ik niet. Je weet hoe goed ik er de laatste jaren in ben geworden om de boel in het honderd te laten lopen. En ik wil niet riskeren dat zwart er nog een schepje bovenop doet."

Schouderophalend nam ze een grote slok, liet er direct nog maar een paar op volgen. Het leek niet echt effectief. Hoe deed Ajith dat, zijn moed uit de wijn halen? "Mijn listen zijn op. Stel dat zwart besluit dat een dergelijk gesprek opstandig genoeg is om ons op te sluiten, of dat het beter is ons beide... of alles maar helemaal bij je..."
No mercy for the wicked.

« [Reactie #24] : 5 jaar geleden »
Dit was niet de Tetachan die hij kende. Drinkend, passief, onverschillig. Waar was haar strijdbaarheid, waar was de verbeten blik die betekende dat ze een plan had dat ze door zou voeren, al moest ze tot het uiterste gaan? Zijn hand ging naar haar hoofd, aaide haar witte haren. Gaf ze nou werkelijk op of was dit een manier om hem uit te dagen, hem aan te zetten tot handelen?

Was er iets op tegen om te gehoorzamen aan het schoolhoofdelijk bevel? Alles in hem schreeuwde van wel. De operatie zou hem regelrecht in zijn eer aantasten en hij zou die 'aanval' ondergaan zonder te vechten? Maar wat zou er gebeuren als hij weigerde? Bracht hij dan ook Tetachan en de kinderen in gevaar?

Hij wist niet wat hij moest doen. Vladistov en Von Nook waren op hun manier te vertrouwen, maar deze vrouwen kende hij niet. Vrouwen waren grillig, onvoorspelbaar, wraakzuchtig en tegelijkertijd invoelend. Ajith wikte en woog, stond toen op en fatsoeneerde zijn vlecht, zijn bliaud. Hij deed een mantel om en liep naar de deur. "Ik ga wel met haar praten." Zonder Mocha aan te kijken, beende hij de kamer uit en sloot de deur. Na een korte aarzeling haalde hij de sleutel uit zijn buidel en deed de deur op slot.

Echtgenoot van Tetachan Mocha
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Ajith Mairtín »