Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Spreuken leerjaar 4  (480 keer gelezen)

Speeldatum: 2 mei 1299 (Einde lente)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 6 jaar geleden »
Voor deze les had Aoife allemaal voorwerpen verzameld. Ouwe lepels, ouwe bekers en voor de laatste opdracht een appel.
De lepels en de bekers had ze in een kist gedaan en naast haar bureau gezet. De appel mocht op haar bureau liggen. In de kist zou hij alleen maar beschadigen.

Op het bord schreef ze de spreuk die ze zouden gaan oefenen. Genaamd Edos-oros. Ze hadden hem de vorige les nog besproken. Dus zouden ze hem kennen. Mits ze hadden opgelet.
Vandaag gingen ze de spreuk oefenen.

Met een zwaai ging de deur open en mochten de monstertjes binnen druppelen. Want dat waren ze allemaal. Hoewel Socophon nog wel mee viel. De echte monsters zaten in Merifel en Heracor.

« [Reactie #1] : 6 jaar geleden »
De deur ging open en Arthsin rende meteen naar een tafeltje achteraan. Hah hij had lekker een tafeltje in de laatste rij bij het raam! Hij stak zijn tong uit naar één van zijn vrienden en begon zijn spulletjes uit te pakken. Hij had echt zin in spreuken. Het behoorde tot één van zijn lievelingsvakken. En hij was er wel goed in zover hij wist.

Toen hij al zijn spulletjes die hij nodig had op tafel had gelegd herinnerde hij zich wat. Hij kreeg geen rode wangen zoals de meeste maar stond op en zei: "Oh gegroet Dame Piuo,hoe gaat het u vandaag?" Hij grijnsde breed en ging weer zitten. Nou dat probleempje is ook weer opgelost. Kijk hij was Arthsin Iaocson en dat betekende dat hij nooit ergens moeilijk over deed en dat hij het leven een stuk vrolijker maakte. Natuurlijk had hij wel geleerd van zijn gedrag de voor en zijn extra les met mevrouw de nachtelf en mevrouw half-paard dus daarom had hij alsnog de lerares netjes aangesproken en was hij zo vroeg gekomen. Nou eigenlijk was hij zo vroeg gekomen omdat hij niet door had kunnen slapen, zeker niet met het gesnurk van één van zijn medeleerlingen. Maar dat deedt er niet toe, vroeg was vroeg waarom deed er niet toe toch?.
Het leven moet niet te serieus worden toch? :P

« [Reactie #2] : 6 jaar geleden »
De jongen mocht dan wel bijles hebben gehad, ze zag het er niet in terug. Ten eerste rende hij haar lokaal binnen, ten tweede begroeten hij haar niet, ja eigenlijk wel maar te laat, ten derde die grijns betekend niets goeds.

'Niet zo best jongeman Iaocson. Wilt u opnieuw dit keer rustig het lokaal inlopen, mij begroeten en vooraan gaan zitten.' Deed hij het niet dan mocht hij naar zijn mentor vertrekken.
Zulke jongens achter bij het raam was 100% kans op verstoring van haar les. En vooraan kon ze hem beter in de gaten houden.

Ze maakte een aantekening op een stuk perkament en keek hoe de jongen het dit keer zou doen.

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
Hij zuchtte eens pakte al zijn spulletjes weer en stopte ze in zijn tas aangezien hij vooraan moest gaan zitten. Hij liep weer naar de deur toe en kwam opnieuw binnen. Dit keer rustig.  Hij stopte bij de vrouw en maakte een overdreven buiging. 'Oh gegroet dame Pio, ehh ik bedoel dame euh vrouwe... nee dame Piuo.' Hij krabde zich eens achter zijn oor en vroeg: 'Dame is toch gepaster vrouwe? Of moet ik nu dame zeggen.. ik weet het niet meer.' Het kwam er wat verwarrend uit. Hij was dat eigenlijk ook. Maar hij lette ook nooit echt goed op bij de etiquette lessen. 

Hij liet het voor wat het was en nam een plaats in de voorste rij, precies in het midden waar hij het meeste opviel. Zijn vrienden lachten hem een beetje uit en namen een plaatsje achteraan.Hij hoorde hoe ze grapjes aan elkaar aan het uitwisselen waren over een aantal docenten. Waaronder ook Vrouwe Piuo.  Hij lachte een beetje in zichzelf, als de docente dat zou horen, dan zouden ze daar nog een week lang spijt van hebben. Ze zouden bovendien wel spijt krijgen, want hij zal ze deze week nog alle twee terug pakken. Hij begon zijn spulletjes uit te pakken en wachtte daarna keurig tot de les zou beginnen, hij had er bovendien nog steeds zin in.
Het leven moet niet te serieus worden toch? :P

« [Reactie #4] : 5 jaar geleden »
Aoife zuchtte. Die jongen zat al in zijn vierde jaar en nog wist hij niet hoe je een docente hoorde aan te spreken. Hoe deze het jongen het later zou doen in de maatschappij, daar durfde ze bijna op te wedden. Als hij zo bleef zou hij slecht terecht komen.

Ze liet de jongen voor wat hij was en begon haar les.
'Zoals jullie misschien al gezien hebben gaan we de spreuk Edos-oros oefenen. Hopelijk is er nog wat theorie blijven hangen.' Even keek ze naar de jongen die ze vooraan had gezet. Ze was benieuwd wat de jongen ervan zou bakken.

De phaosfee maakte wat meer ruimte op haar bureau en legde de appel op het midden van haar bureau. 'Een kleine demonstratie zodat jullie zien wat de spreuk doet.' Ze concentreerde zich op de appel. 'Edos-oros.'[1] De appel werd vier keer zijn grote. Ze pakte de appel op en nam er een hap uit. Hij smaakte goed.

'Goed kom allemaal maar naar voren en haal een beker of een lepel uit de kist.' Sprak ze toen haar mond leeg was. 'Jullie mogen oefenen en ik zal rond lopen voor vragen.'
 1. (8, 10, 10, 5) Winst bij hoger dan 4

« [Reactie #5] : 5 jaar geleden »
Edos-oros,Edos-oros,Edos-oros. HIj bleef het in zijn hoofd herhalen tot hij zeker wist dat hij het nooit meer zou vergeten.  Hij stond op en en liep naar de kast toe af en toe wat leerlingen opzij duwend. Anders zou hij nooit door die stroom heen komen. Hij pakte een eenvoudige beker en liep terug naar zijn plek. Hij zette de beker op tafel en hij was zo enthousiast dat hij zonder voorbereiding de spreuk begon te roepen. 'EDOS-OROS!' Hij wachte een aantal secondes maar er gebeurde tot zijn grote teleurstelling helemaal niks. 'Hoe kan dat nou?' Mompelde hij verslagen. Zou het komen doordat ik te overmoedig was? Hij zou het gewoon nog maals proberen beloofde hij zichzelf. En dit keer met een goede voorbereiding.

Hij haalde diep adem en concentreerde zich alleen nog maar op de beker voor hem. Hij liet zijn enthousiasme met moeite verdwijnen en zei:'Edos-oros'  Een belachelijk brede grijns verscheen op zijn gezicht toen hij zag dat de beker vier keer zijn grote kreeg. 'Yeay! Kicken man!' Riep hij enthousiast door het lokaal heen, en tegen zijn vrienden stak hij zijn tong uit toen hij zag dat het hen niet lukte.

Een meisje naast hem zei tegen hem:'Haal snel die belachelijke grijns van je gezicht of ik ga tanden verzamelen.' Arthsin lachte naar het meisje en antwoordde:'Jaloers? En oh dan mag je ze meteen versieren met vlaggetjes.'  Het meisje negeerde hem en concentreerde zich weer op de spreuk.  Even later hoorde hij ook hoe één van zijn vrienden een juich kreet slaakte toen hem het lukte. Zijn dag kon niet meer stuk.


[1]
[2]
 1. (2) Winst bij hoger dan 7
 2. (8) Winst bij hoger dan 7
Het leven moet niet te serieus worden toch? :P

« [Reactie #6] : 5 jaar geleden »
Aoife vond het bijna jammer dat Arthsin de beker al na een tweede poging vier keer zo groot had gekregen.
Maar veel aandacht besteedde ze er niet aan. Ze zag dat leerlingen wat meer moeite leken te hebben dan Arthsin hier.
Op een rustig tempo wat je kon noemen, ik heb geen haast, liep ze naar een tafeltje met twee giechelende dames. Ze hadden de spreuk even geoefend en toen hij niet lukte waren ze maar over de verse roddels aan het kletsen. De lerares vond dat vast niet erg.

Jammer, dat vond ze wel. Ze deed het nogmaals voor en hield de twee scherp in de gaten. Kletsen deden ze maar buiten de les.
'Als u oefenend kunt u het ook met gemak.' Ze stond achter het meisje, waarschijnlijk schrok ze van een plotselinge stem.
'En U kan het vast nog tien keer foutloos achter elkaar Iaocson.' Ze gebaarde de jongen dat hij het mocht laten zien.