Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Latafika  (834 keer gelezen)

Speeldatum: 28 februari 1299 (Begin lente)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 6 jaar geleden »
Het was een stralende dag, de vogels floten, de sneeuwklokjes hadden hun bloemen geopend en sportieve studenten trokken naar buiten, met hun vrolijke geschreeuw de vogels verstommend en de verse bloemen vertrappend onder hun hoeven en voeten.
Ook Zalzi was deze middag naar buiten gegaan. Nu hij naar Ypsilon was over gegaan, hadden zijn ouders hem een cadeau toegestuurd: een hietmie. Met alles wat een echte latafikabal moest kunnen. Vanwege de drukke colleges had de fee nog geen kans gezien om ermee te spelen, maar deze vrije middag had hem perfect geleken. Tatiana en Rick hadden nog tot later college, maar de fee had een briefje op zijn kamerdeur opgehangen waar hij was. Ze konden hem later inhalen.

De fee landde op het cirkelvormige grasveld. Aan de rand zaten en liepen leerlingen, maar er waren geen myrofas latafika aan het spelen. Zalzi was verteld dat de twee latafikateams enkel bestonden uit studenten lichaamsbeheersing, jammerlijk genoeg. Zalzi had één mand, twee tro's en een keilstiek mee, natuurlijk niet voldoende om een echt team mee te onderhouden, maar meer dan genoeg om was mee te oefenen.
De fee zette de mand op een goede plek neer, stak de keilstiek ernaast in de grond en raapte een van de tro's op. Hij steeg op tot zo'n vijf meter boven de grond en begon wat schijnbewegingen en ontwijkende manoeuvres te maken. Als aanvoerder van het Socophonteam had hij het altijd belangrijk gevonden om goed te kunnen ontwijken, het was de strategie waarmee Socophon de andere twee afdelingen de baas kon.
Halverwege een draai haalde Zalzi uit, de hietmie schoot door de lucht en landde in de mand. Één-nul voor Zalzi. En toen was de hietmie verdwenen, zoals hoorde. Zalzi draaide zich in de rondte, op zoek naar de bal. Als het goed was, kon dat ding maar vijftig meter ver geteleporteerd zijn. Maar waar?

« [Reactie #1] : 6 jaar geleden »
Het begin van de lente was aangebroken en Seppe vond het heerlijk! Eindelijk weer zon en alle andere dingen waar hij vrolijk van werd. De gorgo liep over het sportveld, opzoek naar gezellige myrofas om mee te kletsen of andere leuke dingen te doen. Dat miste hij wel een beetje. Buiten zijn huisgenoten, waarvan er eigenlijk maar eentje echt gezellig was, en zijn academiegenoten zag hij niet zoveel andere myrofas.

Een nieuw jochie was met een bal aan het spelen. Seppe kende de sport van Bumetrel, maar de fee herkende hij niet. Had hij in Socophon gezeten? Merifel was het zeker niet geweest en hij leek niet echt het type voor Heracor. Hij zag dat de fee de bal in de mand wierp en dat deze daarna uit de mand verdween. Ongeveer tien seconde erna verscheen de bal bij de voeten van de gorgo. Seppe pakte hem op en gooide er eens mee in de lucht.
"Zocht je deze?" werd er vrolijk naar de fee geroepen, hij was zo te zien opzoek naar zijn bal.

« [Reactie #2] : 6 jaar geleden »
Een gorgo riep met sissende stem naar Zalzi, die zich omdraaide en de bal herkende. "Ja, super!" Hij gebaarde naar de andere tro die nog in het gras lag, niet zo ver van Seppe vandaan. "Zou je de bal kunnen passen?"

De eerste keer dat Zalzi een tro in handen had gehad, was lang geleden. Maar het stuk hout lag heerlijk in de hand en het was Zalzi steeds beter gaan liggen. Als een verlengde van zijn arm ging de fee er nu mee om. Oké, hij was niet zo goed als de gemiddelde Heracori, maar hij was zeker niet slecht.
De fee vloog drie meter boven de grond, tussen Seppe en de mand in. Hij hield zijn eigen Tro omhoog, klaar om de bal op te vangen als het nodig mocht zijn.

« [Reactie #3] : 6 jaar geleden »
De fee was inderdaad op zoek naar de bal en wees naar de lepel, of de stok die op een lepel leek. Of Seppe de bal kon terugspelen met dat ding? De gorgo was wel eens gaan kijken bij Latafika, maar hij had de sport nooit echt goed gesnapt. Hij ging gewoon doen wat de fee bedoelde, zou vast wel goed zijn.

De grote houten lepel werd opgepakt en Seppe legde de bal op het holle deel.[1] De bal was nog lang niet bij de fee terecht gekomen, maar het was tenminste in de goede richting en dat was toch al iets! Zolang de bal niet achte Seppe lag na het gooien was alles goed!
 1. (5) Winst bij hoger dan 7

« [Reactie #4] : 6 jaar geleden »
Een lange zucht ontsnapte uit Tatiana's mond toen ze naar huisje 5 strompelde. Ze was inderdaad net klaar met haar colleges en besloot een kleine pauze bij de jongens te nemen voordat ze aan haar eigen huiswerk begon. Voor alle zekerheid had ze een aantal opdrachten van een paar colleges mee gebracht, zodat ze wellicht samen konden studeren. Niet wetend dat de fee al een poosje bezig was met zijn latafika spel. Toen ze aanklopte was er niemand om open te doen. "Ah. Wat is dit nou? Nog niemand terug van college?" Ze opende de deur en mompelde tegen het achtergelaten huis: "Ik verontschuldig me voor het binnendringen." Waarna ze heel stilletjes over de drempel stapte en de deur sloot. "Zou hij me niet gehoord hebben?" Vroeg ze zich stilletjes in zichzelf af. Geluidloos liep ze door de gang naar zijn kamer, halverwege die actie zag ze een papier hangen, met de woorden: "Ik ben op het sportterein Latafika spelen. Als je tijd over hebt kun je komen om mee doen.
-Zalzi."

Haar ogen sperden zich open en haar mond vertrok in een opgewonden grijns. "Latafika!" Ze had dat spel gemist. Natuurlijk zou ze mee doen, maar dat kon natuurlijk niet zonder wat snacks om je energie aan het eind weer bij te vullen. Ze had toch al besloten dat ze terug naar haar eigen huisje moest om om te kleden, kon ze mooi in de tussentijd een aantal lekkere dingen meenemen.

Dus een lange tijd later kwam de weerwolvin met haar mandje om haar arm en gekleed in haar sportbroek met extra lange tuniek en een dunne mantel, het sportterein op lopen. Zo te zien was de fee al druk bezig met het spelen van het spel. Ze zette haar hand aan haar mond en riep zijn naam. "Zalzi! Zalzi! Ik ben er! Kan ik meespelen? Ik heb wat lekkers meegenomen!" Zodra ze het mandje zou open doen, zou het allerlei lekkernijen onthullen. Zoals roggebrood, stukken kaas, een afgesloten karaf met dunbier, zodat het niet over de rand zou klotsen en een aantal gemberkoekjes die Tatiana van de bakker in Treseburg een paar dagen eerder wist te ontfutselen. Ze grijnsde terwijl ze de mand bij de Latafika spullen neer zette, de mantel eroverheen drapeerde en de keilstiek in haar handen nam. "Kom maar op!" Joelde ze over het veld terwijl ze naar de andere twee begon te rennen.
I'm the beast and you're the beauty.

« [Reactie #5] : 6 jaar geleden »
Zalzi vloog naar de plek waar de Gorgoon de bal had neergegooid en schepte hem al vliegend op. Hij hield halt in de lucht, gooide de bal richting de Gorgoon en schoot daarna zelf ook naar de gorgoon. Eerst maar eens kennis maken, daarna konden ze spelen. De fee hoopte dat de jongen mee wilde doen, want in het eentje salto's maken boven het sportveld was wat vreemd.

"Hé!" begon hij maar. De fee landde op het grasveld, waarbij hij een paar graspollen los maaide bij zijn landing. Hij bekeek de jongen, maar de fee zag weinig bijzonders, afgezien van de normale gorgoonkenmerken. "Doe je mee? Mijn set is nog niet uitgetest en ik kan moeilijk met twee tro's in mijn handen naar mezelf overgooien." Zalzi pauzeerde even, want het leek hem best een interressante training, maar het zou voor een volgende keer zijn. "Oh, ik ben Zalzi trouwens. Maar heb je zin om mee te doen?"

Hij gebaarde naar de mand nadat ook Seppe zich had voorgesteld. "Daarin de bal gooien met die tro die je in je handen hebt. Niet zo heel spannend." Maar de spanning kwam in de verte aanrennen. "Oh, het wordt al spannender. Die stofwolk daar die op ons afkomt rennen is Tatiana Lundraw en met die stok in haar handen gaat ze degene slaan die de bal heeft. Jou dus." De fee grijnsde.

Hij zwaaide naar Tatiana, steeg op en vloog ongeveer op anderhalve meter hoogte over het grasveld. "Voorkom maar dat we scoren, Tati! Deze jongen hier is een kampioen latafika." Zo, nu zou Seppe het helemaal zwaar voor zijn kiezen krijgen.

« [Reactie #6] : 5 jaar geleden »
Gelukkig vond de fee het niet erg dat de bal niet zo ver was gekomen. Zalzi gooide de bal weer terug naar Seppe, die hij op zijn beurt erg goed opving met de mega lepel.[1]De fee kwam naar Seppe toe om even kennis te maken.
"Seppe, aangenaam!" zei de gorgoon met een grote glimlach. "Och ik heb toch niks beters te doen, tuurlijk doe ik mee!" Geen idee wat hij moest doen, maar ach daar zou Seppe snel genoeg achter komen. Een weerwolf kwam er ook bij, met een stok in haar handen. Gelukkig werd er even uitgelegd wat de bedoeling was.

"Pas op! Ik ben wel gevaarlijk om te slaan!" Riep Seppe over het veld. "Je moet die slangen eerst ontwijken voor je mij kunt slaan!" Dat zou het wel wat ingewikkelder maken voor Tatiana. De gorgo was bijna twee meter en zijn slangen kwamen tot op zijn onderrug. Die hadden dus een behoorlijke reikwijdte die wel in het voordeel was voor Seppe. Zo moest Tatiana eerst maar eens kronkelende slangen zien te ontwijken voordat ze kon gaan slaan. Een beet was iets wat ze namelijk niet leuk zou gaan vinden.

Seppe rende met lepel en bal een stuk dichterbij de mand. Weer werd er een poging ondernomen om de bal bij Zalzi te laten komen[2] en het ging zelfs beter dan de vorige keer. Och de fee kon vliegen, die zou het vast niet zo erg vinden. Zonder bal rende Seppe weer een stuk richting de mand.
 1. (9) Winst bij hoger dan 7
 2. (6) Winst bij hoger dan 7

« [Reactie #7] : 5 jaar geleden »
OFF: Wegens Tatiana’s inactiviteit (3 maanden) wordt ze nu ge’GM’d.

“Een kampioen Latafika? Toe maar!” dolde Tatiana, terwijl ze op de gorgoon af kwam rennen. Deze had inderdaad vervaarlijke slangen die bovendien langer waren dan haar kielstiek. Dat was niet genoeg reden om de weerwolf af te schrikken.

Ze positioneerde zichzelf tussen de mand en de rennende Gorgoon.  Grijnsde haar tanden bloot en wachtte tot de jongen in haar buurt kwam. Toen hij aanstalten maakte om de bal weg te werpen, sprong Tatiana op hem af, rolde over de grond en probeerde de Kielstiek tussen Seppes benen te steken. Gorgonen mochten dan wel gevaarlijk lijken van boven, van onderen konden die slangen haar niets doen.

Zalzi grijnste vanaf een afstandje en schoot op de bal af nadat Seppe deze had gegooid. Het was geen mooie worp, maar aangezien dit pas de eerste dag was dat Seppe een tro in handen had, vergaf de fee het hem. Hij was in een veel te goed humeur, zeker omdat hij zag dat de Gorgoon nu te maken had met Tatiana’s aanvallen.

Hij hoopte dat ze rustig aan met hem zou doen. Hij wíst dat Tatiana veel te fanatiek was om rustig aan met hem te doen. De fee schepte de bal met de tro van de grond en bleef even hangen in de lucht. Hij had geen haast, de mand liep niet weg. Normaal gesproken met Latafika wel, maar daarvoor hadden ze nog steeds te weinig spelers.
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Aeson Aegidius »

« [Reactie #8] : 5 jaar geleden »
Signy wandelde in een rustig tempo het terrein op. Ze zocht een paaltje uit, waar ze met een soepel hupje bovenop ging zitten en ze keek met een halve grijns naar het schouwspel dat zich voor haar afspeelde. Het was duidelijk voor haar welke sport er werd gespeeld en zo te zien hadden ze het ook behoorlijk naar hun zin met elkaar. De kruislinge sloeg de armen over elkaar en woog de voor- en nadelen af van eventueel meedoen met dit potje. Hierbij zoog ze nadenkend aan haar onderlip en stonden haar wenkbrauwen enigszins fronsend.

Toen op een zeker moment de fee alleen stond - en hij toch wel een beetje de leider van de groep leek-, besloot ze in beweging te komen. Elegant wandelde ze naar hem toe.
"Hey! Fee. Nog spelers nodig?"

« [Reactie #9] : 5 jaar geleden »
Zalzi draaide zich om in de lucht. Hij had iemand horen roepen en blijkbaar was het de elf die sierlijk op hem af kwam lopen. De fee liet zich langzaam zakken, wierp even een blik over zijn schouder om zeker te stellen dat de Gorgo en Tati niet tegelijk samen zich op hem zouden werpen en daarna knikte hij de elf toe. "Dag elf."

Hij nam haar duidelijk op, keek haar weer met een grijns aan. "Je komt me vaag bekend voor, maar ik geloof niet dat ik je ooit Latafika heb zien spelen. Kun je het aan?" Wellicht had de elf op Bumetrel gezeten, maar was Zalzi het vergeten. Haar manier van lopen en haar gezicht kwamen hem vaag bekend voor. Hij hoopte maar dat ze van het juiste hout was gesneden, dat was het belangrijkste.

"Nou, laten we het zo doen: Wie het eerst bij de bal is, krijgt de tro en hoort bij Seppe. De ander krijgt de mand en hoort bij Tatiana." Hij draaide zich om, gaf een zwiep met de tro en wierp de bal[1] in de mand. De bal verdween keurig in de mand en kwam dertig meter verderop weer te voorschijn. "En ik ben Zalzi Malt." En met die woorden stak Zalzi de Tro in de grond en begon op de bal af te rennen.[2]
 1. (6, 6) Winst bij hoger dan 5
 2. (10, 2) Winst bij hoger dan 5

« [Reactie #10] : 5 jaar geleden »
"Ik heb het wel eens gespeeld en let maar op."Ze grijnsde even. Ze zou die fee nog wel even wat laten zien. Ze was behoorlijk fit en snel. Dus hij had aan haar niet de makkelijkste om te verslaan. Tenzij hij lichaamsoefening deed, maar zo schatte ze hem niet in.

"Signy Mocha, aangenaam." En ook de kruislinge zette een sprint in op weg naar de bal.[1] Dat ging behoorlijk goed en het werd een nek aan nek race. Signy had iets langere benen dan de jongen, maar de fee was met zijn vleugels wat wendbaarder, omdat hij makkelijker kon bijsturen dan zij.

Als laatste maakte ze een snoekduik naar de bal in de hoop dat ze de jonen voor was.[2] Dit faalde helaas. Op een haar na miste ze de bal. Ze probeerde zich zo snel mogelijk om te draaien en de bal alsnog te pakken. Zou Zalzi haar voor zijn?
 1. (6, 9) Winst bij hoger dan 5
 2. (7, 3) Winst bij hoger dan 5

« [Reactie #11] : 5 jaar geleden »
Seppe zag hoe de weerwolf met haar stokding een snoekduik in zijn richting maakte. Om haar te ontwijken sprong de gorgo over Tatiana heen[1] en belandde net achter het meisje op de grond. Hij draaide zich om en zag dat de fee op de bal af aan het gaan was. Nou dan was hij het volgende doelwit van  de weerwolf. Ondertussen zag hij een bekende op hen af komen.
"Hey Signy!" riep hij terwijl er een grote glimlach op zijn gezicht verscheen. Er werd even vrolijk naar zijn huisgenote gezwaaid om vervolgens de hevige, team-beslissende strijd te zien tussen de kruislinge en de fee. Seppe was benieuwd wie hem zou komen versterken met de lepels.
 1. (7) Winst bij hoger dan 6

« [Reactie #12] : 5 jaar geleden »
Heel even deed de naam van Signy een belletje rinkelen. Maar nadenken en rennen is geen goede combinatie. Er is een tijd om na te denken en er is een tijd om te rennen en op dit tijdstip rende Zalzi zijn benen uit zijn lijf en flapperde met zijn vleugels om snelheid bij te winnen.
De elf won de sprint met een neuslengte. Nouja, met een wel aardige voorsprong moest de fee bekennen, maar wat wilde je met zulke lange elfenbenen. Echter dook ze op de bal en glipte deze onder haar armen door en zag Zalzi ook zijn kans voor een snoekduik[1].

Maar het spel was toch anders als je geen Tro in handen had en Signy grabbelde de bal weg voordat Zalzi zijn handen erop kon leggen. De fee keek neer op de elf die in het gras lag met de bal in haar handen en gaf ruiterlijk toe: "Waanzin.[2]" Hij lachte en stak zijn hand uit om haar overeind te helpen.

"Seppe, jij hebt Signy. Tatiana, jij verdedigt mij. Singy, grijp de tro en verder weet je wel wat je doen moet." De fee vloog op naar de mand, liep richting Tatiana en wachtte af tot de aanvallers hun aanval in zouden zetten.[3]
 1. (1, 2) Winst bij hoger dan 5
 2. Awesome.
 3. Als het goed is, is Tatiana weer online voor Tatiana posts. Ik mail d'r even wat en hoe.
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Zalzi Malt »