Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Zesdejaars; Dingen die nog moeten komen.  (556 keer gelezen)

Speeldatum: 25 januari 1299 (In de winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 6 jaar geleden »
Dinsdagochtend, op een vroege januaridag, liep Vigo door de stenen gangen van het kasteel bumetrel, door de stenen vleugel van Merifel, richting zijn lokaal. De man had zijn handen in eengevouwen onder zijn mantel, een gevaarlijke positie waarin je je niet snel kon verdedigen. Maar was het noodzakelijk om je te verdedigen in een kasteel vol kinderen? Alleen als je bloedend in een gang ging liggen en de pech had een vampier tegen te komen.

Met een handgebaar schoof de grendel van het slot en vloog de deur van het lokaal open, waarna deze de leraar onderdanig binnenliet komen. Met nog een gebaar laaide het vuur in de haard in het praktijk gedeelte op. Het vuur zou hard moeten werken om het hele lokaal van warmte te voorzien.
De man begon de woorden op te schrijven, punten die dit jaar op het programma stonden. Pure magie in theorie. Wilsmagische spreuken. Telekinese op meerdere voorwepen. Merifel: Teleportatie En in grote letters daarboven het woord Afronding. Terwijl hij dit deed kwamen de vroege vogels binnen.

De vroege vogels hadden een laatste zwaar jaar voor de boeg. Wie geloofde dat het vijfde jaar het zwaarste was, zat er bij wilsmagie volkomen naast. De phaosfee voor het bord had inmiddels het krijtje losgelaten, dat uit zichzelf de krul onder de g trok en daarna in het hoesje schoof. Een blik op het magische tijdglas in Vigo's bureau toonde dat het mooi tijd was geweest. Degene die moeite hadden na de vakantie uit hun bed te komen, hadden mooi een probleem.
De deur ging dicht. De laatste lessen zouden beginnen.
Word meester van jezelf en word meester van anderen.

Het was nog vroeg toen er een weerwolf met een hoog tempo door de gangen liep. Het was dat hij les had van heer Amèl, anders had hij nooit zoveel moeite genomen om op tijd te komen. Zijn mantel sleepte  een klein beetje over de grond terwijl hij met grote passen verder ging. De deur van het lokaal was al open en de leerlingen voor hem liepen naar binnen. Hij was mooi niet de eerste, maar te laat was hij ook niet.

De phaosfee kreeg een simpele, maar nette begroeting en een ondiepe buiging. De man was een grote magiër en Vladimir had wel een beetje respect voor hem. Het was nu niet zo dat hij iedere leraar slecht vond. Het nadeel van dit vak was dat het een algemeen vak was, dat betekende dat hij samen met die andere afdelingen les had. Dat maakte het erg vervelend, blauwerds en rooie waren bijna allemaal gewoon zo slecht in magie.

Een plekje achterin het lokaal was al snel gevonden en Vladimir las wat erop de planning stond. Pure magie, dat klonk erg interessant en teleportatie, dat gingen ze eindelijk leren. Maar het betekende ook dat het nog een jaartje blokken en oefenen was bij wilsmagie.

* Vigo Amèl vindt dit een acceptabele post. Probeer voor reputatie in je volgende post Vladimirs houding tegenover andere leerlingen te verwerken.
« Laatst bewerkt op: 6 jaar geleden door Aeson Aegidius »

"Goeeeeedemorgen meneer!", tetterde een vrolijk faun toen ze het lokaal in kwam. Nog één jaar. Nog één jaar en ze zou voor altijd van deze man af zijn. Als dat een myrofas niet vrolijk maakte, dan wist ze het ook niet meer.

Het meisje liep verder het lokaal binnen en besloot naast Vladimir te gaan zitten. "Hoi", zei ze opgewekt, ondanks het vroege uur. Ze was wel een beetje een ochtendpersoon. "Heb je lekker geslapen?" De les was toch nog niet helemaal begonnen. Dus dat kon best. Ze wreef nog even in haar ogen en pakte toen wat spullen om klaar te leggen.

* Vigo Amèl vindt dit een acceptabele post. Vrolijk, maar wel kort. Probeer voor reputatie de volgende keer wat details toe te voegen, zoals hoe Faith er deze ochtend uit ziet, ze op hetzelfde niveau zit als de rest van de klas of haar gedachtes over Vladimir.
« Laatst bewerkt op: 6 jaar geleden door Aeson Aegidius »

Wills hoeven klikten sneller dan normaal op de stenen vloer. Hij rende niet. Hij was een heer. Hij was van adel. Hij rende niet.
Toch moest hij eens heel erg gaan twijfelen aan deze principes als hij er door te laat kwam. Dat was namelijk ook tegen zijn principes. Te laat komen.
 
Als hij te laat zou komen zou hij eruit gestuurd worden (voordat hij er sowieso binnen was, het klopte niet, maar toch heette het zo), als hij eruit zou worden gestuurd, zou hij naar de kapitein van de wacht moeten, of naar het schoolhoofd. Misschien zouden die een brief naar zijn vader sturen. Zijn vader zou boos worden, hem misschien wel van school halen.
Will-Sean begon te zweten door de combinatie van het snelle lopen en het uitgedachte rampscenario. Hij moest zijn school wel afmaken. Hij was er al bijna. Nog een jaar maar, anders zou hij nergens terecht kunnen. Zou hij terug naar zijn vaders kasteel moeten gaan en leven van het medeleven van zijn familie. Dat wou hij niet. Hij zou voor zichzelf zorgen, voor zichzelf en zijn toekomstige gezin.

Maar gelukkig, hij had zijn toekomst niet geruïneerd, had zichzelf niet aan de genade van andere over geleverd.
Hij kwam ruim op tijd.
Will streek het haar uit zijn ogen.  kon gebeuren, een misrekeninkje, in een tijd zonder klokken, horloges of ander spul gebeurde dat nog wel eens.

Een diepe knik naar de leraar en een snele blik door het lokaal, leerde hem dat Heer Amèl nog steeds de dienst uitmaakte en dat hij niet zo vroeg was als gewoonlijk. De halve klas zat al op zijn plaats.
Een beetje besluiteloos keek hij heen en weer, op zoek naar een acceptabele zitplek.
Het mocht niet helemaal achteraan zijn, dan zou hij niks kunnen horen, maar voorin voelde hij zich altijd zo bekeken. Helemaal in het midden was ook niks, dan was hij allemaal omringd door myrofas en kreeg hij het benauwd, of dat verbeelde hij zich tenminste.
Al met al moest hij dus een plek in het midden van de klas hebben, tegen de muur aan. Het liefst een muur met raam, dan kreeg hij ook nog eens wat frisse lucht.

Het enige geschikte, onbezette plekje was naast een nachtelf die hij nauwelijks kende en wat hij ervan kende, mocht hij niet.
Nu, dan. Hij moest zich maar opofferen voor de frisse lucht. Met een afgemeten gezicht nam hij plaats en groette zijn buurman beleefd. Die gromde wat terug en keek nors naar het bord.

Nadat Will zijn boeken, pennen en ander spul had uitgepakt, volgde hij maar het voorbeeld van de nachtelf. Hij keek naar het bord.
Hij kon een zucht niet onderdrukken, de nachtelf keek verstoord. Hij moest nog maar een jaar, nog maar een jaar dan kon hij naar Ypsilon en hoefde hij nooit meer ook maar te denken over wilsmagie. Nog maar een jaar.
Hoe ging hij die overleven?


* Vigo Amèl vindt dit een uitstekende post! Hij is lekker om te lezen, leuk om zo naar Will te kijken. Ga zo door! (Om toch een beetje Vigo te zijn, de laatste zin moest zijn: Hoe ging hij dat overleven?)
I'm not a nerd. I'm just smarter than you.
« Laatst bewerkt op: 6 jaar geleden door Aeson Aegidius »

"Laatstejaars, attentie." Zo begon Vigo zijn les en met die woorden kapte hij alle andere gesprekken in de klas af. Hij keek de leerlingen een voor een aan, want alle leerlingen mochten een mening over hem hebben, ook Vigo had een mening over de leerlingen. De nachtelf naast Will-Sean was een oplettend maar over het paard getild ettertje. Will-Sean Jager zelf was een bureaucraat in een dop. Echter was dat beter dan die andere faun uit Socophon, die een onstuimige wildebras was. Daarnaast zat dat Vladimir, een respectabele jongeman, maar ja, weerwolf hè? Rhiakath werd misschien ook ooit respectabel gevonden door zijn leraren.

Er was veel te zeggen over de leerlingen, maar slecht een paar waren al klaar voor het leven na Bumetrel. En dat was precies waar Vigo ze de komende lessen voor klaar ging stomen. "Volgende jaar worden jullie geacht zelfstandig te zijn. De meeste van jullie mogen nu acceptabele cijfers hebben, maar slechts weinigen hebben iets van zelfstandigheid laten zien. Daar gaan wij de eerste periode iets aan doen.

Dit jaar staan er veel grote en ingewikkelde onderwerpen op het programma. Echter, voordat ik jullie de stof ga voorschotelen, krijgen jullie de kans om te laten zien in hoe verre jullie in staat zijn om zelfstandig te studeren. Ik deel jullie zodadelijk in groepen van drie. De komende vier weken zullen jullie
jezelf verdiepen in een van de onderwerpen die op het bord staat.
Over vier weken zullen jullie daar een korte presentatie over houden. Jullie zijn daarin voor een groot deel zelfstandig in, maar aangezien het beoordeeld gaat worden, geef ik jullie een aantal punten waarmee jullie rekening moeten houden. Ik wil de meningen van ten minste vier grote magiërs weten, jullie moeten benoemen hoe de magiestructuur werkt en ook creatieve eigen input wordt gewaardeerd. Tevens schrijven jullie een eindrapport, waarin jullie de samenwerking beoordelen en je groepsgenoten een cijfer geeft.

Is dat duidelijk?" Toen het duidelijk was, deelde Vigo de groepen in. De nachtelf werd met twee andere merifellers in een groepje geplaatst, waardoor Will-Sean bij Faith en Vladimir werd ingedeeld. "Jullie mogen nu overleggen, ik verwacht over een kwartier dat jullie het onderwerp van jullie presentatie bij mij bekend maken."
Word meester van jezelf en word meester van anderen.

De faun, die haar weelderige bos krullen in een nette staart had gedwongen, keek vrolijk naar Will-Sean toen hij zich bij haar groepje voegde. "Hoi hoi, opgelucht dat je niet bij Jonandrik in het groepje zit?" Of hoe die ingewikkelde elfennaam ook mocht heten. Faith mocht Will-Sean wel. Hij was vriendelijk, aardig en bovendien erg intelligent. Ze had nog nooit ruzie met hem gehad en daarbij was hij ook nog eens een faun en dat laatste gaf hem sowieso al een streepje voor.

Faith schreef ondertussen wat steekwoorden op uit het verhaal wat de docent had gehouden en tuurde naar deze zelfde woorden in de hoop dat ze haar inspiratie zouden geven bij het bedenken van een onderwerp. Het meisje had heus wel vertrouwen in het groepje waarin ze zat, maar iets verzinnen, bleef toch altijd maar een lastig onderdeel.

De vrouwelijke half-geit steunde met haar elleboog op haar tafeltje en kauwde op haar onderlip tijdens het denkproces en haar vinger speelde met een loszittend blauw draadje aan haar uniform. "Wat vinden jullie een leuk onderwerp?" vroeg ze toen ze er in haar eentje niet uitkwam. Of interessant? Dat is misschien beter verwoord." Wilsmagie was nu eenmaal niet leuk, niet bij deze man, maar interessant kwam er nog wel eens bij in de buurt. Theoretisch had Faith wilsmagie erg goed onder de knie. In de praktijk vond ze het allemaal een heel stuk moeilijker. Schilden maken ging haar nog best goed af, maar het hele telekinetische deel was een ramp.

* Vigo Amèl vindt dit een goede post. Hij was goede lengte (145 woorden langer), met details toegevoegd. Enige kritiekpuntje: Een elfennaam heet niet. Contaminatie. Desalniettemin, reputatie!
« Laatst bewerkt op: 6 jaar geleden door Aeson Aegidius »

De nachtelf en faun bleven stil terwijl de rest van de klas met elkaar begroette, nieuwtjes uitwisselden en speculeerden over het onderwerp van de les.  Beide hadden geen bezwaar tegen deze regeling en probeerden dan ook geen gesprek met elkaar aan te knopen. Maar toen begon heer Amèl zijn les en werd het helemaal stil, zodat Will en Jonandrik niet meer de enige waren, of een deel van de minderheid.

Ze moesten iets zelfstandigs gaan doen. Een onderzoek, een presentatie en dan ook nog een verslag. Will zuchtte en maakte snel aantekeningen van de belangenrijkste punten. Hij had niet echt wat tegen zelfstandigheid, maar hij vond het altijd fijn als hij een duidelijke leidraad had. Het zag er niet naar uit dat hij die de komende tijd had.
Toch had Amèl wel gelijk, voor de verandering. Ze hadden in het latere leven de zelfstandigheid nodig en het was beter die nu te oefenen met als enige straf op mislukking een slecht cijfer. Uiteraard was dat ook verschrikkelijk, maar een stuk minder erg dan een geheel mislukte onderneming en een vergooide carrière.

Gelukkig werd hij niet bij de nachtelf ingedeeld, maar bij Faith, wat een pluspunt was, en Vladimir, die ongeveer vergelijkbaar met Jonandrik was en dus ook geen min- of pluspunten kreeg.
Hij begroette Faith (negeerde Vladimir, maar als hij het wou dan mocht hij de groet zich ook wel aantrekken) en beantwoorde haar vraag. 'Ja best wel. Jullie zijn beter gezelschap.'

Will staarde even naar het bord met de drie mogelijke onderwerpen. Hij mat de voor- en nadelen van elk onderzoek af en kwam daarna tot een zeer duidelijke conclusie. Hij kwam uit Socophon. Hij was ongeveer de theorie in hoogsteigen persoon.
'Ik ben voor pure magie in theorie,' deelde hij mee. Dan mochten de anderen nu bezwaren maken.

* Vigo Amèl vindt dit een zeer goede post. 'Belangenrijkste' mag niet baten, één foutje is niet het belangrijkste. Het gaat erom dat dit weer een sterk staaltje is. Reputatie meer dan verdiend!
I'm not a nerd. I'm just smarter than you.
« Laatst bewerkt op: 6 jaar geleden door Aeson Aegidius »

Faith knikte bij de suggestie van Will. Zij was ook beter in theorie dan in de praktijk. Dat was dan a twee stemmen voor theorie! Arme Merifeller die waarschijnlijk liever aan andere dingen deed, maar hij zou zich moeten voegen naar de meerderheid van de groep. "Ik ben voor" zei ze dan ook en ze schonk haar medefaun een glimlach.

"Misschien kunnen we het onderwerp opsplitsen in drie deelvragen en dat ieder dan aan een eigen deel werkt. Dan kunnen we elkaar natuurlijk wel helpen, maar dan kan meneer Amèl ons ook beter beoordelen per persoon en zitten we niet met al die samenwerkruzies als iemand een keertje even niet kan en de rest wel." Ze zouden iets meer eigen tijd kunnen indelen en dat gaf zoveel voordelen.
"We kunnen doen 'wat is pure magie?' en 'Wat zijn voor- en nadelen van pure magie?' en 'Waar zou de grens van magie moeten liggen?' als onderwerpen kunnen doen?"

De faun keek de klas even rond om te zien hoe de andere groepjes bezig waren. Daarbij was het ook altijd handig om te weten waar de leraar uithing, zodat hij je niet in de rug kon verrassen met zijn aanwezigheid. Die man was gevaarlijk.

* Vigo Amèl vindt Faith gewoonweg heerlijk posten. Excelent! Denk je de vijf posts in dit topic te kunnen halen?
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Aeson Aegidius »

En toen kwam er weer een geit naast hem zitten. Vladimir vroeg zich nog steeds af, waarom hij altijd geiten aantrok. Nu was het ook zo'n praat-geit die niet even stil kon zijn in de vroege ochtend. Faith werd volledig genegeerd, zeker toen heer Amèl met zijn les begon, Vladimir waagde het niet om dan te gaan praten. Dan was het opletten, iets wat met veel interesse gebeurde. De onderwerpen op het bord stonden hem erg aan, dit beloofde nog eens een leuk jaar te worden met Wilsmagie.

Vladimir's gedachte bleven geïnteresseerd totdat de phaosfee het onderwerp voor de eerste periode bekend maakte. Het leek wel op Socophon, sinds wanneer werden er verslagen gemaakt en presentaties gehouden voor een Merifel-vak. Daarbij werd hij ook nog in een groepje ingedeeld met twee van die geiten. Nou, Vladimir's geluk kon niet meer op de rest van de dag.

Meteen begonnen er twee te overleggen en te beslissen, zonder dat de weerwolf nog maar één ding gezegd had.
"Nou, twee Socophonies en meteen een theoretisch onderwerp." Vladimir negeerde de rest van de opmerking van de twee.
"Bij wilsmagie, hoort op z'n minst een onderwerp waarbij iets magisch moet gebeuren. De andere Socophonies hebben natuurlijk dat theoretisch onderwerp ook allemaal."

* Vigo Amèl vindt dat Vladimir zich keurig aan de opdracht heeft gehouden. Zijn mening over de andere leerlingen is heel goed duidelijk. Reputatie is hier dan ook meer dan op zijn plaats.
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Aeson Aegidius »

Will was het grotendeels met Faith eens. Toch waren er een paar punten waar hij op moest reageren. 'Dat zijn goede onderwerpen, maar misschien sluiten ze te nauw op elkaar aan. We zouden bijvoorbeeld eerst moeten onderzoeken wat pure magie is, voordat we de nadelen ervan kunnen vaststellen.'
Het was onbewust dat hij alleen nadelen zei. Voor hem was alles wat magie te maken had een nadeel, want dat haalde zijn gemiddelde naar beneden. Bovendien was zijn glas sowieso al eerder halfleeg dan halfvol.
'Maar misschien heb je dat bij alle onderwerpen wel een beetje,' betwiste hij zijn eigen argument.

Hij mocht het dan misschien met Faith eens zijn, dat betekende niet dat hij in een goede bui was en het ook met Vladimir eens was (behalve het feit dat hij zich dan tegen zou spreken). Snapte hij dan niet dat hij in één groepje zat met twee Socophoners die absoluut niks met magie hadden?
'Dat hoeft helemaal niet. Soms is de theorie nog leerzamer dan de praktijk.' En een stuk begrijpelijker, voegde hij er in gedachten aan toe. 'Bovendien, wij zíjn Socophoners. Je moet je eens aanpassen. We moeten vast ook experimenten doen. Die zou jij dan kunnen doen,' zei hij uiteindelijk om niet ál te onaardig te klinken.
Hij mocht Vladimir niet, maar hij kon zich wel een beetje inleven in de Merifeler.
I'm not a nerd. I'm just smarter than you.