Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Zeg maar tegen zus.  (312 keer gelezen)

Speeldatum: 21 februari 1299 (Einde winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 6 jaar geleden »
Ryxini was net gezellig een spel aan het spelen met wat vrienden toen er een weerwolf naar haar toe kwam. Het bleek dat haar zusje in de studiezaal aan het janken was zoals de weerwolf mooi verwoorden. Ze bedankte de jongen met een klank dat hij moest oppassen met zijn woorden en gooide haar kaarten op tafel. Ze stond op en grijnsde. 'Ik had toch al verloren.'

Op een drafje, in galop was rennen en rennen mocht niet en wat niet mocht werd bestraft en dan kon ze niet naar haar zusje die haar nu nodig had.
Al gauw kwam de studiezaal in zicht waar haar zusje aanwezig moest zijn. Ze liep er stapsvoet op af.

Eenzaam en alleen zag ze haar zusje op de grond zitten. Een stoel was 'omgevallen'.
'Hey Debb.' Zei ze terwijl ze ook plaats nam aan de tafel. 'Wat is er met mijn zusje aan de hand.' Vroeg ze lief. Ja bij Debb was ze lief bij de rest nee echt niet!

« [Reactie #1] : 6 jaar geleden »
Deborah keek niet op toen er iemand binnen kwam. "Ga weg!" zei ze duidelijk overstuur. Er was net ook al een weerwolf geweest die haar voor jankebal had uitgemaakt en voor vandaag had ze wel even genoeg kritiek en gemene woorden over zich heen gehad.

De persoon ging echter niet weg en ze hoorde het geklik van hoeven. Deborah veegde snel haar tranen van haar gezicht en keek op. Het was haar zusje. Dat was in ieder geval nog de minst erge persoon met hoeven om nu te zien. Natuurlijk wilde Ryxini weten wat er aan de hand was. "Niets" probeerde Deborah weinig overtuigend. Ze had geen zin om erover te praten. Ze schaamde zich al genoeg en voelde zich al genoeg een kneus.
« Laatst bewerkt op: 6 jaar geleden door Deborah Tirr »

« [Reactie #2] : 6 jaar geleden »
Ryx zuchtte. Ging ze nou weer zo beginnen. Het was duidelijk te zien dat er wat was maar nog probeerde ze het te ontkennen.
'Debb ik ken je al mijn hele leven. Je kan mij niet wijs maken dat er niets is. Dus vertel nou maar des te eerder ben je me kwijt.'
Ze kon wel leukere dingen bedenken om nu te doen maar goed. Zusje troosten ging nou eenmaal voor.

Ryx besloot maar wat te raden.
'Is er een leraar op je boos geworden? Of heb je een slecht cijfer gehaald?' Ryxini kon wel geloven dat Debb daar om zou gaan huilen. 'Word je soms gepest?' Het laatste kwam er een stuk serieuzer uit. Als dat zo was zou ze de pester even duidelijk maken dat Debb pesten ook Ryxini pesten was en dan had die gene een probleem.
Debb was al niet zo sterk dus kon Ryx er nog bozer om worden dat iemand haar pesten.

« [Reactie #3] : 6 jaar geleden »
Goh, haar zus trapte er niet in. Dat was te verwachten geweest. "Ik wil je heus niet liever kwijt dan rijk." Deborah keek op en haar waterige ogen en rode wangen van het huilen werden zichtbaar.

Ze schudde snel haar hoofd. "Nee, met school en cijfers gaat alles wel goed." Ze werkte hard en deed haar best en dat loonde zich. Daarbij kon ze het met de meeste van haar leraren wel vinden. Alleen joeg meneer Amèl haar nog altijd de stuipen op het lijf.

Bij de laatste vraag was er duidelijk een aarzeling te zien bij het meisje en daarna knikte ze langzaam. "Maar.. ik los het zelf wel op. Als jij.. dan vinden ze me een nog grotere zwakke oen dan ik al ben." Ze beet op haar lip. De opmerking over dat ze eens buiten adem kon raken, deed nog altijd best wel veel zeer. Een snik kwam weer omhoog. "Waarom ben ik zo centaur onwaardig?" vroeg ze toen huilend aan haar zus.

« [Reactie #4] : 6 jaar geleden »
Ryx had eigenlijk ook niet anders verwacht dat het met schoolzaken goed zou gaan. Debb was immers een slim meisje.
'Dat is mooi om te horen.' Soms was ze daarin wel jaloers op haar zusje. Maar niemand die dat te horen zou krijgen.

Ze werd gepest. Ze zou die pester krijgen!
'Nee Debb je lost het zelf niet op.' Beide wiste ze dat ze daar niet goed in was. Debb was daar te lief voor. Wie was het en wat deed hij?' Ze stond al op het punt op te staan om de gene te bezoeken maar de wanhopige vraag van haar zusje hield haar tegen.

'Zeg dat eens niet. Je bent geen onwaardige centaur.' Sprak ze streng. 'Je bent dan misschien niet zo goed in fysieke bezigheden waar we het meest bekend om staan. Nee jij bent slim, veel slimmer dan mij en vele andere centauren. Kudde's hebben centauren als jouw nodig.' Ze keek haar zusje doordringend aan. Ze mocht niet denken dat ze onwaardig was.
'Stel dat we een grote rivier over moeten steken. Jij weet dan vast beter als mij hoe we veilig aan de overkant komen. Of tijdens een gevecht. Ik zal er waarschijnlijk blind op af rennen en dan kijken wat eruit komt. Jij zou eerder kijken wat is de beste manier om te winnen. Geloof me Debb je bent niet onwaardig, ook niet als centaur.'

Ze zuchtte even en ontspande wat meer. Ze wist niet dat ze zulke preken kon geven zeg.
'Vertel me dan nu maar wat er is gebeurt dan regel ik het wel verder voor je af. Ik wil niet zien dat jij leid onder het gepest. En als die gene je dan pest omdat je zwak lijkt dan krijgt hij daar hele erge spijt van.'
Ze had papa beloofd dat ze op haar zusje zou passen. Die belofte kwam ze na.

« [Reactie #5] : 6 jaar geleden »
Nasnikkend luisterde Deborah naar de preek van haar grote zus. Ze knikte een paar maal. Ze nam de woorden heus wel in zich op en ze geloofde ook wel dat Ryxini het meende, maar het drong moeilijk door. Het waren vooral de gemene woorden die bleven hangen,w ant wat nu als Ryx het alleen maar zei om haar gerust te stellen, maar dat ze ondertussen gewoon wel een saai en zwak wezen was.

"Julian", zei ze uiteindelijk zacht. "De centaur uit het eerste jaar Socophon." Het was dus ook nog eens niet zomaar iemand die haar had gepest. "Hij vroeg of ik niet ook met de nieuwe decaan wilde gaan wandelen, want dan konden we weer praten en vooral niet te hard lopen, want dan kon ik wel eens buiten adem raken." Het meisje keek sip naar de grond. "Mijn afwijking valt iedereen dus op." En daar was ze allesbehalve trots op.

« [Reactie #6] : 6 jaar geleden »
Julian, volgens mij wist ze wel wie hij was. Zoveel centaurs liepen hier nou ook weer niet rond. Dapper hoor was die eerstejaars.
'Die jongen moet zijn bek houden.' Sprak ze fel. 'Hij weet niet dat je moeite hebt met rennen. Hij weet er niks van en mag dus ook niet zo over jouw praten.' Wat zielig van die centaur dat hij de zwakkere pesten, dat was gewoon niet eerlijk.

Ze nam haar zusje in een omhelzing. 'Nou niet zo sip doen. Ik zorg er wel voor dat alles goed komt.' Over haar opmerking over de afwijking ging ze maar niet in. Het was waar dat het opviel maar dat ging ze niet zeggen.
Ze liet haar zusje weer los. 'Zal ik je naar Eleni brengen of naar de stallen naar Bolo?' Ze wilde de pester graag aanpakken maar om haar zusje hier nou weer achter laten vond ze ook niks.

« [Reactie #7] : 6 jaar geleden »
Deborah zuchtte. Ze vroeg zich af of het zin had als Ryx het voor haar opnam. Ze wist nu al zeker dat Julian haar dan echt een oen zou vinden, dat ze niet eens voor zichzelf kon opkomen. Zou ze dan niet juist meer gepest gaan worden? Als zij een pester was, dan wist ze het wel, dan had ze haar zwakker prooi gevonden.

"Ik ga zelf wel naar de stallen" besloot Deborah. Ze veegde haar wangen nog eens extra droog. "Kijk, geen tranen meer." Het ging hartstikke goed met haar. De jonge centaur kwam overeind en zuchtte. "Soms wilde ik net zo dapper zijn als jij, Ryx." Maar dat was nu eenmaal niet het geval.

« [Reactie #8] : 6 jaar geleden »
'Goedzo, nu sta je weer sterk op je hoeven.' Ze had die zin ooit eens gehoord maar dan met schoenen. En aangezien centauren geen schoenen droegen besloot ze van schoenen hoeven te maken.

Ryxi stond ook op en keek Debb nog eens goed aan. 'Je bent al een stuk dapperder dan toen we hier kwamen. Toen ik net binnen kwam en je zei dat ik weg moest wist ik niet dat je dat in je had. Je komt er wel Debb.' In kleine stapjes maar het kwam.

'Vergeet Julian nou maar, hij gaat je na vandaag niet meer lastig vallen.' Ze glimlachte naar haar kleine zusje. 'Veel plezier bij Bolo.' Ze strekte al haar benen even en draafde weg. Ze zou eerst buiten gaan kijken. In de hoop dat daar de pestkop aanwezig zou zijn.