Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Hier, daar en ergens er tussenin  (235 keer gelezen)

Speeldatum: 14 februari 1299 (Einde winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 6 jaar geleden »
Theudran was gevlucht.
Gevlucht uit zijn huisje en gevlucht naar de 'gezellige drukte' dat De Lachende Ooievaar was. Ook al vond hij het alles behalve gezellig en was het ook niet bepaald druk.
Hij nipte van zijn bier en keek weer naar zijn werk. Het ging over kunstgeschiedenis, zijn lievelings vak dus eigenlijk wist hij wel zeker dat hij het goed gemaakt had, maar het kon geen kwaad om het nog eens na te kijken. Of wel?

De deur ging open en er kwam iemand binnen. Theudran keek er al niet meer van op. Als hij   nou vrienden had die misschien wel eens lang zouden kunnen komen zou het een ander verhaal zijn. Maar hij had nauwelijks vrienden en hij verwachte ze al helemaal niet hier te zien.
Perhaps I'll be a bird one day if I am good enough and I'll spread out and fly way and give up all this stuff.

« [Reactie #1] : 6 jaar geleden »
Felix zuchtte diep toen hij de Ooievaar binnen kwam, het was simpelweg koud en nat te noemen. De half gesmolten sneeuw werd weggespoeld door regen dan wel natte sneeuw en er was  in de verste verte geen zonnestraaltje te bekennen. De altijd lieve Zemca had hem uit het huis getrapt met de opdracht om boodschappen te doen[1], waarschijnlijk wou ze zelf niet nat worden of iets dergelijks.

Ach, het kon geen kwaad om even op te warmen na gewinkeld te hebben voor boodschappen, dus had hij besloten dat hij wel even een opwarmertje bij de Lachende Ooievaar kon halen. Het was niet druk in de gelagkamer, dus zette hij zich neer aan een tafeltje en bestelde een wodka. Hadden ze niet. Geweldig, dan ging hij maar over op een wijntje, sinds hij het bier van het zuiden niet te drinken vond. Als je dronk moest je goed drinken, niet dat bittere slootwater.

Na een beetje rondgekeken te hebben besloot de jongen zich te vervelen. Hij merkte een wel heel erg treurige fee op in hoekje van de gelagkamer met wat leek op huiswerk voor zijn gezicht. Wie maakte er nou huiswerk in de Lachende Ooievaar? Daar was de bieb voor, of je eigen studentenkamertje, maar niet een plek zoals deze was. Hij wenkte een bediende en leunde naar voren om fluisterend wat te bestellen.

Niet veel later werd er op de tafel van de jongeling een glas met wijn neer gezet door de serveerster, met de boodschap van wie die afkomstig was. Zodra er oogcontact met de fee was glimlachte Felix en zwaaide hij in zijn richting.
 1. Klein wit GM-etje? Veroorzaakt niet al te veel problemen, hoop ik? Ander hop je me maar.

« [Reactie #2] : 6 jaar geleden »
"Het spijt me maar ik heb-" nog voordat de fee kon zeggen dat hij de wijn niet besteld had gaf de serveerster hem een glimlach en werd er naar een kruisling gewezen.
De serveerster verdween weer maar het glas wijn bleef koppig op zijn tafel staan. Wat moest hij hier nu weer mee? De kruisling zwaaide naar hem en Theudran boog zijn hoofd.

Hij kon amper een gesprek met een vriend volhouden, hoe moest hij nou reageren op het gezwaai van een vreemde? Voorzichtig keek hij op en zwaaide hij zwakjes terug. Negeren leek hem ook niet bepaald handig. Zou hij de ander moeten gaan bedanken? Dat was wel zo vriendelijk.

Zijn werk werd voorzichtig in zijn tas gestopt en met het glas wijn in zijn hand liep Theudran naar de kruisling. "Bedankt." Mompelde hij zachtjes. "Is deze stoel bezet?" 
Perhaps I'll be a bird one day if I am good enough and I'll spread out and fly way and give up all this stuff.

« [Reactie #3] : 6 jaar geleden »
Felix glimlachte tijdens de gehele weg die de fee af scheen te leggen. "Ga zitten. Ga zitten. Leg je huiswerk toch weg voor een poosje en rust eens goed uit. Een kleine pauze doet wonderen voor je concentratie, geloof me." Hij hief zijn glas op in een soort proost en nam er een flinke slok van. "Daarnaast ben ik wel benieuwd wie je bent. Ik heb je hier nog nooit eerder gezien en je hebt een walm om je heen dat schreeuwt: "Eerstejaars! Eerstejaars hier!" Dus vertel me eens, mysterieuze jongen. Wie ben je? Waar kom je vandaan? Vertel eens wat over jezelf."

De kruisling zette zijn glas terug op de tafel en legde zijn hoofd op zijn handen. Toen hij de jongen eens goed in zijn ogen opnam glimlachte hij. De jongen was niet bijzonder knap, maar ook niet afschrikwekkend. Zijn oude vriend Ryan zou hem de bijnaam "Baozi" gegeven hebben, aangezien hij het knappe mollige had van een jongen uit hun feeëndorp die Baozi heette. Het blonde haar en blauwe ogen gaven hem echt de look die je vaker zag in die streek.