Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Jaar 1 - Hallo iedereen, welkom bij...  (670 keer gelezen)

Speeldatum: 5 februari 1299 (Einde winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 6 jaar geleden »

De deur stond open, dat stond het al een tijdje. Toen Elion het lokaal binnen was gekomen, had hij geen zin om straks weer naar de deur te lopen om die open te doen, ook was hij het gewoon vergeten om de deur dicht te doen.
Hij had slecht geslapen vannacht. Verschrikkelijk slecht. De hele nacht had hij liggen woelen, te warm, te koud, het kussen te hard.
Het was er alleen maar slechter op geworden toen Brunberta slaapdronken en chagrijnig had voorgesteld dat hij maar op de bank moest gaan liggen, als hij perse moest gaan woelen.
Hij had dus de hele nacht niet geslapen en het tafelblad zag er aanlokkelijk uit, helemaal niet te hard.
Hij liet zijn hoofd erop zakken en zakte toen weg in een geriefelijke, diepe slaap.
Wereld? Welke wereld? Oh, dìe wereld!

Het was een bijzondere dag vandaag, Thajiël was een keer op tijd! Rustig stapte ze door de gangen, wetend dat ze op tijd was. Wat een heerlijk gevoel! Je niet hoeven haasten en gewoon rustig aan komen lopen! Nu kon ze bewijzen dat ze niet altijd te laat was, ze was eigenlijk helemaal niet vaak te laat, alleen maar bij... alle lessen behalve deze. Ze lachte om zichzelf en keek het lokaal binnen, zo te zien was ze de eerste. Alleen er was één probleempje, de leraar sliep. Ze twijfelde of ze hem wakker zou maken en besloot het een klein beetje te proberen, niet te veel, want ze wist immers niet hoe hij zou reageren. ''Meneer, wakker worden,'' zei ze terwijl ze zachtjes op zijn schouder tikte.

Elion merkte het niet toen de eerste leerling het lokaal binnen kwam. Tja, hoe kon hij ook. Hij sliep.
Het was een hele fijne slaap. Eentje zonder dromen, zonder zorgen. Het was zo'n slaap waar Elion het zelfs niet opmerkte dat hij met zijn hoofd op het tafelblad lag, met hand op een stel pennen.
Het was zo'n slaap waar je eigenlijk niet wakker uit wou worden, en dat wou Elion ook niet.

Dus toen de centaur hem aantikte, werd hij niet wakker. Hij murmelde alleen, een beetje verstomd, want zijn hoofd lag immers nog op de tafel: 'Weg Pythagoras,' om daarna meteen weer in een diepere slaap weg te zakken.
Het werd zo slaperig uitgesproken dat de hop zich er waarschijnlijk niks van had aangetrokken. Maar dit was de hop niet. Dit was Thajiël.
Maar dat wist Elion niet.
Wereld? Welke wereld? Oh, dìe wereld!

De oude man murmelde iets wat leek op ''weg'' en wie zou zij zijn om hem niet te gehoorzamen? Even twijfelde ze nog, ze zou ook wat water in zijn gezicht kunnen gooien, ook leuk. Ze lachte even, maar besloot dat maar niet te doen, straks zou ze zijn spullen nat maken.

Vrolijk liep ze dus uit het lokaal, want lessen waren leuk, maar geen les hebben was nog leuker! Wat zou ze gaan doen?  Ze had nog geen idee, maar dat het geen krijgskunde was wist ze wel. Ze liep een beetje door de gangen en besloot dat ze..... Nee ze wist het niet, dus ging ze maar weer terug naar het lokaal, want straks was de leraar ondertussen al wel wakker en waren er ook al andere myrofas aanwezig. Toen ze bij het lokaal was keek ze even of de leraar nog sliep.[1]
 1. Als hij nog slaapt gebeurt er gewoon niets en gaat ze weer weg ofzo
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Thajiël Dharjemini »

De stoel schoof langzaam achteruit en nam daar bij Elion mee. Bij Elion hoorde ook Elions hoofd. Dit mocht hij zelf wel eens vergeten, maar gelukkig zat zijn belangrijkste lichaamsdeel permanent op zijn nek vastgeschroefd, zodat er weinig vergeten aan was.

Nu was het dus iets minder handig dat Elion aan zijn hoofd vastzat, want met Elion, gleed zijn hoofd nu ook langzaam naar achteren, richting het einde van het tafelblad.
En daar was het einde van het tafelblad. Elions hoofd viel naar zijn knieën, werd midden in de val wakker en reporteerde zijn rug dat die zich moest aanspannen om zijn hoofd op te vangen.
De rug deed dat, maar iets te enthousiast, zodat het hoofd tegen de onderkant van de tafel botste.

'Bagger!'
Elion richtte zich op, deze keer ontweek hij de tafel, en zag de centaur in zijn lokaal staan. Wat deed ze daar? Oh wacht, hij hoorde les te geven. 'Zeg, slaap ik al lang?'
Wereld? Welke wereld? Oh, dìe wereld!

Terwijl ze het lokaal binnen keek, viel de arme oude man om. Zo snel mogelijk liep ze naar hem toe, maar ze was niet snel genoeg. Gelukkig stond hij zelf weer o... ,autsj. Die arme verstrooide vent stootte zij hoofd tegen het tafelblad, wat ergens natuurlijk best grappig was.

Bezorgd sprak Thajiël tegen de man, die eindelijk wakker was. ''Gaat het goed met je?'' Zei het meisje die op dat moment al haar manieren vergeten was. Toen ze dat gezegd had merkte ze pas dat het ''u'' was, leraren waren ''u''. ''U, bedoel ik,'' zei ze er dus gehaast achter aan.

Nieuwsgierig keek ze de man, die eindelijk weer rechtop zat,aan. ''Nou, ik was hier zo'n vijf minuten geleden ook al, maar ik weet niet hoelang u hiervoor hebt geslapen... meneer.'' Zei ze vrolijk en blij dat ze dit keer wel u had gezegd. Eigenlijk was het best wel komisch, zo'n leraar die sliep en daarna met zijn hoofd tegen het tafelblad knalde, al wist ze niet of ''dit'' als leraar telde, volgens haar was het meer een arme verstrooide vent die nodig met pensioen moest.

Elion was nog even te druk bezig met wakker zijn om Thaji's fout op te merken. Hij bromde alleen. 'Ja prima, het gaat prima,' mompelde hij en probeerde zich ondertussen te herinneren waar hij zijn zandloper[1] had gelaten.
'Ik zou in slaap gevallen moeten zijn.' Een conclusie waar niks tegen te zeggen was. Hij vond zijn zandloper op de vensterbank, niet de plek waar hij die normaal gesproken neerzette.

'Hele nacht niet geslapen en nu net op het moment dat ik niet mág slapen...,' mompelde hij wat verongelijkt in zichzelf. Nou, de andere hebben nog ongeveer 5 minuten om te komen. Alsof ze waren geroepen kwamen er twee luchtelfen binnen en daarachter sjokte een slaperige Sirene.
'Ga maar weer zitten, praat met elkaar, dat soort dingen. En waarschuw me als ik weer in slaap val.'
 1. Of whatever zo ook gebruiken
Wereld? Welke wereld? Oh, dìe wereld!

Blijkbaar was hij nog een beetje sloom, dus zou ze hem maar een beetje helpen. ''Ja meneer u bent in slaap gevallen,dat klopt,'' zei ze dus rustig, bijna op een manier waarop je tegen een kind paat. ''Als u nog meer wilt slapen kunt u ons wel vrij geven, niemand zou daar bezwaar tegen hebben, denk ik zo, '' zei het meisje half serieus en half voor de grap.[1]

Praat met elkaar, niet erg moeilijk, waarom ook niet? Bij sommige leraren mocht je niet praten en bij deze wel, daar moest je gebruik van maken. De vrolijke centaur liep naar een aardig uitziende myrofas[2] en probeerde daar een gesprek mee te beginnen, ze had geen idee wat ze moest zeggen, dus zei ze maar lekker origineel: ''Hoi.''
 1. als ie toestemming geeft of wat dan ook skip de volgende alinea:-)
 2. als je wilt mag je die zijn

'Nee nee, dan krijg ik het schoolhoofd op mijn dak,' zei Elion, maar hij kon de grap waarderen en hij glimlachte even flauwtjes.
De leerlingen praatte en Elion nam zijn aantekeningen nog eens door. Verrassend hoe een paar minuten slaap je gehele geheugen kon deleten. Elion vond het geen leuke verassing.
Na een minuut of vijf was de les officieel begonnen en Elion noteerde de mensen die er volgens zijn lijst wel moesten zijn, maar niet waren.

Hij stond op. 'Welkom iedereen, ik ben Elion Bynorillta en ik ben jullie docent Krijkskunde. Ik zou graag willen weten wie jullie zijn, want ik ken jullie nog niet. Misschien kennen jullie elkaar onderhand al wel[1], maar probeer iets te vertellen over jezelf dat de andere waarschijnlijk niet weten.'

Hij ging weer zitten en terwijl hij dat deed ging tegelijkertijd een Phaosfee staan. 'Ik ben Stavo, aangenaam.' Hij grijnsde. 'Ik zit op Heracor omdat ik uitzonderlijk strategisch ben, hoewel ik ook goed kan omgaan met een zwaard én met magie. Geneeskunde vind ik niks aan. Ik ben ertegen dat meisjes op Heracor zitten, laat die maar Socophon doen, als ze nou per se scholing willen hebben.'
Hij ging weer zitten, met hetzelfde lachje op zijn gezicht dat hij halverwege het voorstelrondje op zijn gezicht had getoverd. Het was nou niet iets wat zijn vrienden nog niet wisten, maar hij zou vast genoeg interessant genoeg zijn om naar te luisteren.
Hij keek de paar meisjes die in de klas zaten aan, uitdagend haast. 
 1. Dit speelt zich officieel in het begin van het schooljaar af
Wereld? Welke wereld? Oh, dìe wereld!

''Niemand zal het waarschijnlijk vertellen als u dat vraagt,'' zei Thajiël met een lachje, waarna ze ging zitten. Een paar mensen druppelden nog binnen en al snel begon de les. De leraar heette Binerilta of iets wat daar op leek en iedereen kon iets over zichzelf gaan vertellen. Dat was niet zo'n ramp en ze hoopte dat het de hele les in beslag zou nemen.

Ze pakte haar wasbordje en ging daar wat tekeningetjes op maken, luisteren kon ook zonder te kijken. Een of andere rotjochie ging wat over zichzelf vertellen, irritant ventje, vast van adel, die denken altijd dat ze fantastisch zijn. Het meisje snoof even en richtte zich op haar wasbordje. En wat is de wijze les van vandaag? Pas op met wat je wenst. Als dit de hele les zou duren zou ze waarschijnlijk in slaap vallen of chagrijnig worden.

De centaur vond die jongen al een vervelend verwaand ventje, maar dit accepteerde ze niet. Ze stond op en liep naar de jongen en keek op hem neer, letterlijk. Ze had geen idee wat ze kon zeggen, maar ze moest hem maar eens duidelijk maken dat hij vervelend was. ''Ik mag zelf wel weten wat ik doe, dat zijn jouw zaken niet en je houdt voortaan je mening maar voor je,'' zei ze met een redelijk rustige stem wel duidelijk doorklonk dat ze hoogst geïrriteerd was. Ze ging niet schreeuwen, zo was ze niet, maar zijn uitspraak ongestraft laten, dat zeker niet. De blondine draaide zich weer om en liep naar waar ze had gezeten.
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Thajiël Dharjemini »