Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Een nieuwe mentor staat op de stoep.  (390 keer gelezen)

Speeldatum: 20 januari 1299 (Midwinter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 6 jaar geleden »
Ruim twee weken nadat er een vacature open gezet werd, kwam er een nimf bij de poort. Een brief had hij al gestuurd en nu mocht hij zelfs op gesprek[1]. Eens zien hoe dit zou uitpakken, hopelijk goed. Ailean was wel weer een beetje toe aan wat nieuws. Te lang op een en dezelfde plek was ook niet leuk, al vond hij het reizen wel minder. Vandaar dat hij met een groep mee was gegaan.

De groep elfen had hem afgeleverd bij de poort. Net zoals in zijn herinneringen stonden er wachters die hem begroette. De school was in een jaar of tien niet veranderd, tenminste nog niet. Netjes werden hun vragen beantwoord en hij had geen wapens bij. Een nimf met wapens? Ailean was alleen bewapend met penselen en verf. Ailean werd binnen gelaten, op zoek naar het zwarte kantoor. Hoewel nimfen makkelijk konden teleporteren, was dat iets dat Ailean alleen gebruikte in noodgevallen. Na Bumetrel was hij afgestapt van de magie, hij gebruikte het zelf het liefst zo min mogelijk.

Eenmaal bij de deur van het schoolhoofd werd aangeklopt. Waarschijnlijk was dit niet meer dezelfde als in zijn tijd. De man werd er zelfs een beetje verlegen van. Hij zou zich netjes en terughoudend gedragen in het bijzijn van het schoolhoofd.
 1. Neem ik aan.

Dit werd ook voor Luthès een spannend gesprek. Een geschikte decaan vinden was een belangrijke klus. De persoon moest in het team en bij de afdeling passen. De persoon moest betrouwbaar zijn en hoogopgeleid. Daarbij moest ook de persoonlijkheid aanspreken en moest er met de persoon te werken zijn. Hij (of zij) moest een duidelijke mening hebben en niet bang zijn die te ventileren, maar ook weer niet zo koppig zijn dat er geen land mee te bezeilen was.

Er waren al verschillende kandidaten geweest en die waren allemaal al afgewezen. Soms kwam het door het ras en soms door de leeftijd of de opleiding. Soms was de persoonlijk hygiëne ver te zoeken en de andere keer de persoonlijkheid zeer van de baan. Of het ontbrak weer aan alle etiquette. Waar vond je tegenwoordig nou nog goed personeel?

En daar was de laatste sollicitant van vandaag. Na het kloppen zwierde de deur open. Maida stond op. "Goedemiddag heer", sprak zij. "Neemt u plaats", zei zij. "Heeft u een goede reis gehad?", vroeg zij.
"Wilt u misschien wat drinken?" Soms kon hoffelijkheid geen kwaad. Ze glimlachte voor haar doen zelfs vriendelijk vandaag. Was deze nimf wat zij zocht? Hoe klein de kans ook was. De vaste vragen dreunde ze nog eens op in haar hoofd.

"Ik heb hier uw brief met uw sollicitatie. U heeft Socophon gedaan in het verleden zie ik. En de academie voor kunsten. Wat vond u van uw tijd hier op de school?" De vragen begonnen nog redelijk luchtig.

Al snel ging de deur open en een phaosfee stond aan de andere kant. Ailean maakte een ondiepe buiging.
"Gegroet dame." Op verzoek nam hij plaats. "Ik heb een zeer goede reis gehad. Bedankt voor het vragen." Het was de nette en meer terughoudende kant die de vrouw nu te zien kreeg. Het vrolijke was hier niet van toepassing. "Als u wat kunt aanbieden, zou dat wenselijk zijn."

"Dat klopt, dame. Het was een prima tijd die ik op deze school heb meegemaakt. Het was interessant om op gelijk niveau met andere in contact te komen en meer verschillende lessen te volgen." De nimf sprak net en een beetje deftig. Natuurlijk had hij wel geleerd om soms iets een klein beetje te verdraaien zodat andere niet meteen het achterste van zijn tong zagen.

De nimf kende zijn manieren, sprak beleefd en in volledige zinnen. Dat was in ieder geval al iets wat in zijn voordeel sprak. het maakte in ieder geval dat Maida's interesse was gewekt voor een vervolg van het gesprek en de man niet zonder pardon de deur werd gewezen.

"Heeft u naast uw opleiding nog ervaring met lesgeven of het onder uw hoede nemen van jongere of minder ervaren myrofas?" Dat had ze niet zo snel terug gevonden in zijn brief en als het er wel had gestaan, dan leek het alsof de man nu de kans kreeg daar wat meer over uit te wijden.

De vragen werden langzaamaan wat lastiger. Of hij ervaring had met lesgeven. Nee eigenlijk niet, zelf had hij alleen maar les gekregen. Natuurlijk was hij wel eens in contact geweest met minder ervaren myrofas en het helpen van hen, maar echt lesgeven? Nee dat had hij nooit gedaan.

"Ik heb enige ervaring met het helpen van minder ervaren myrofas, dame. Al heb ik nooit echt in de setting gestaan van een klaslokaal met leerlingen en een leraar." Al was dat dan wel meer in de richting van kunsten dan bij talen, maar dat maakte voor deze keer niet zo veel uit. Een vriendelijke glimlach verscheen op zijn gezicht

Maida liet niet merken wat ze van de antwoorden van de nimf vond. Ze knikte enkel, schreef af en toe wat steekwoorden op, zodat haar schrijven niet onbeleefd werd en enkel een geheugensteun was voor later als ze voor zichzelf nog eens het gehele gesprek evalueerde.

"Stel, u heeft leerlingen met een probleem. Bijvoorbeeld, een fee met heimwee? Hoe zou u daar mee omgaan?" De glimlach werd beantwoord, al was die van de phaosfee wat koeltjes van aard.
"Of een landelf die de ene na de andere onvoldoende haalt en elke zondag wel straf lijkt te hebben?"
Hoe iemand omging met zulke voorbeelden zei misschien wel meer dan het hebben van ervaring.

"Ook wil ik nog van u weten of u ooit in aanraking bent geweest met de IRMM of een ander strafrechtelijk instituut?" Dat zou later ook nog worden gecontroleerd, ervan uitgaande dat de man zijn ware naam had gegeven en hier in zijn ware ras voor haar zat, maar gelukkig zat er wat waarheidsserum in het glas dat ze hem zojuist gegeven had.

Over de nieuwe lading aan vragen moest Ailean eerst even nadenken.
"Voor de fee, het licht er aan in welke staat deze fee bij me komt, misschien een rustgevende wandeling, hem of haar gerust stellen van het feit dat het heel normaal is. Of juist troosten, hem of haar het gevoel geven dat ze hier ook thuis is."

De landelf-vraag was nog iets lastiger.
"Ik zou beginnen met een goed gesprek, wat is er precies aan de hand, waarom heeft hij of zij telkens straf, leert hij of zij wel goed en wat kunnen we er samen aan doen om het te verbeteren." Zijn leraar had altijd gesprekken gevoerd met myrofas om te achterhalen waarom iets niet lukte, of waarom iets moeilijk was. Dat waren van die gesprekken waar Ailean zelf meestal van opknapte.

"Nee, dame, ik ben nooit in aanraking geweest met de IRMM of een ander strafrechtelijk instituut."

Maida knikte bij de antwoorden van de nimf. Het waren goede antwoorden, goede antwoorden voor een afdeling als Socphon waar vooral dagwezens aan studeerde en waar de leerlingen wat zachter waren van aard. Ook was de man niet in aanraking gekomen met de IRMM zei hij. Dat werd voor nu zeker geloofd.

"Zou u uw persoonlijkheid voor mij kunnen beschrijven? Met zowel uw pluspunten als waar u volgens uzelf of anderen nog aan zou moeten werken?" Het was meestal niet een heel veelzeggende vraag, hoewel het wel interessant was om te zien hoe de man over zichzelf dacht.

"Waarom wilt u hier werken? Als decaan van Socophon?" De motieven voor het specifiek voor deze functie solliciteren waren ook interessant.

En dan nog de laatste vraag.
"Wat denkt u aan de afdeling toe te voegen? Zijn er bepaalde punten waar u aan wilt werken of die u zal willen proberen te verbeteren?"

Zijn persoonlijkheid beschrijven. De vragen werden inderdaad met de keer lastiger.
"Wel, dame, zelf ben ik erg rustig en vriendelijk van aard. Misschien in het begin zelfs wel stil en terughoudend te noemen. Verder ben ik erg creatief en de momenten waarop ik dit uit, ben ik meestal in mijn beste bui. Als men me eenmaal beter leert kennen, zal ik me wat meer op mijn gemak voelen en zelfs wat vrolijker zijn."

"Waarom ik hier wil werken, vraagt u. Zelf heb ik hier ook op school gezeten, in Socophon en die tijd hier is me zeer goed bevallen. Nu, na al die jaren ben ik wel toe om iets nieuws te doen in mijn leven. Toen ik de vacature zag, dacht ik meteen dat ik wel iets terug kon doen voor de school waar ik zo'n goede tijd heb beleefd."

Wat zou hij aan de afdeling toevoegen over verbeteren.
"Ik zou ervoor willen zorgen dat, als ik hier kom te werken, mijn kantoor een veilige haven is voor iedereen die dat nodig heeft en ook dat Socophon een fijne plek blijft om te studeren en om te gaan met anderen."

Maida knikte. "Dat waren mijn vragen voor nu. Bedankt voor het gesprek. Als u zelf geen vragen meer heeft, dan zie ik ons gesprek als afgerond." De phaosfee knikte de man even toe en de deur naar het trappenhuis zwaaide alweer open.

Vier dagen later zou Ailean een hop ontvangen met het bericht dat hij was gekozen uit alle kandidaten en dat hij vanaf 1 februari welkom was op de school en zijn contract kon komen tekenen en zijn intrek kon nemen in het kantoor van de Socophon decaan. Hij werd aangenomen met een proefperiode van een maand en ook de nimf zou een medische controle moeten ondergaan. Dat en alle andere benodigde informatie stond er in de brief.

Hoezee! Hoezee! Socophon had weer een nieuwe decaan.