Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

De nieuwe tuinman weledelzeergeleerde vrouwe.  (524 keer gelezen)

Speeldatum: 31 December 1299 (Midwinter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

Met ferme passen liep Anaumael door de gangen. Af en toe zag hij kinderen verbaasd naar hem kijken maar hij schonk hen enkel een warme glimlach. Die hummeltjes zouden zich wel af vragen wat een man als hem hier zou doen. Daar zouden ze snel genoeg achter komen.. of niet dat lag eraan of ze vaak in de tuinen zouden komen.  Voor de deur van het zwarte schoolhoofd bleef hij staan. Naar wat hij gehoord had was het zwarte schoolhoofd een vrouw... ene vrouwe  Luthés. maar naar wat hij gehoord had was het geen vrouw waar mee te spotten viel. Hij hield diep adem en klopte aan. Hij was erg  benieuwd naar de vrouw, en  was een tikkeltje zenuwachtig. Straks werd hij niet aangenomen?! En dan? Hij schudde die gedachte van zich af en concentreerde zich op de deur die elk moment open kon gaan.
« Laatst bewerkt op: 6 jaar geleden door Anaumael Von Niv »

Maida had vandaag een afspraak met een fee. Het was niet iets waar ze verschrikkelijk naar uitkeek. Deze wezens waren vaak zo fladderig, nietszeggend en naïef en ze had het meer iets gevonden voor von Nook om af te handelen, een tuinman, maar de man had een belangrijke afspraak gehad in Oikilan en Maida had een gaatje in haar agenda gehad en zo kwam het dat deze sollicitant bij haar langs kwam.

Er klonk op het juiste tijdstip een klop op de deur. Er werd magisch open gedaan en een sober en keurig interieur werd zichtbaar. Het meest opvallende aan de inrichting was het schilderij boven de haard en hier en daar een zilveren kandelaar op een tafel.

"Een goede middag meneer von Niv, heeft u een goede reis gehad?", vroeg de phaosfee formeel toen de man haar kantoor binnentrad. "Neemt u plaats alstublieft." Drinken werd niet aangeboden.

"U komt solliciteren naar de functie van tuinman had ik begrepen. Wat trekt u aan in deze functie?"
Ze kwam zoals altijd meteen ter zake.

De deur werd open gedaan en de vrouw achter het bureau was een phaosfee zo te zien. Mmm... dat was iets minder. Phaosfeeën waren altijd zo serieus en somber vond hij. Hij keek eens het vertrek rond, het was niet echt zijn smaak maar het paste wel bij een phaosfee aldus hem. Hij zou het kantoor inrichten met allerlei plantjes en bloemetjes en zou er voor zorgen dat er veel licht naar binnen viel. Lekker licht en vrolijk. Maar dit was dan ook niet zijn kantoor. Hij maakte een ondiepe buiging voor de vrouwe en zei: "Gegroet weledelzeergeleerde vrouwe Luthés." " Mijn reis is prima verlopen dank u." Hij nam plaats op een kruk tegenover de vrouw en antwoordde: "Ik hou van bloemen en planten en ik vind ze interessant." "Het is apart dat er zelfs leven daar in zit en hen manier van voelen is fascinerend... vind ik. Bovendien heeft iedereen wel een inkomen nodig om van te leven... dus ook ik." Hij schonk haar een warme glimlach toe.




[1]
 1. 
Hij geloofd dat er leven in zit, ik weet niet of dit al bewezen is in de myrofaswereld.
« Laatst bewerkt op: 6 jaar geleden door Anaumael Von Niv »

"Hmmhmm", humde de vrouw instemmend op het riedeltje wat de man afstak. dat had hij ongetwijfeld voorbereid, inclusief wat Feeëngezwam over de gevoelens die plantjes wel niet moesten hebben.
"Ik had gezien dat u Ypsilon heeft gedaan, meneer von Niv. Denkt u dat u dan wel genoeg uitdaging heeft bij deze baan? Het is een beroep dat een persoon na het eindexamen op Bumetrel ook uit kan voeren." Een universitaire opleiding was zeer hoog en zeker niet nodig voor deze functie. Dat zorgde voor vragen.

De warme glimlach werd niet beantwoord. Dit was een formeel gesprek en zou de toekomst van de jongeman voor haar bepalen. Door zijn eventuele charmes werd ze niet geraakt. Feeën waren voor een phaosfee immers maar weinig aantrekkelijke wezens.

"Toen ik aan yplison begon had ik nog geen flauw idee wat ik later zou willen gaan doen en het leek me handig als ik toch zou gaan studeren aan yplison. Dan kun je namelijk hogerop komen." "En zoals ik al zei iedereen heeft wel een inkomen nodig en misschien wil ik in de toekomst ook wel solliciteren voor een lerarenfuntcie maar daar ben ik nu nog niet aan toe." Dat zijn glimlach niet beantwoord werd verbaasde hem niet, hij had niet anders verwacht van de vrouw. Bovendien scheen dat bij een phaosfee niet te werken daarom liet hij deze keer de glimlach maar achterwege.  En hij verwachte zeker geen uitdaging van deze baan maar wat moest die anders? Hij kon wel met planten en bloemen overweg en dit zou zijn eerste baan worden. Dus dan was te veel uitdaging ook weer niet goed. Hij zou eerst rustig aan kunnen doen en later (over een paar jaar) een uitdagender baan kunnen gaan zoeken.

"Aha", Maida knikte even.  "Hoelang denkt u hier te willen werken voordat een kans om hogerop te komen zich voor u voordoet?" Dat was wel belangrijk. Feeën waren net als nimfen redelijk vluchtige wezens. En iemand aannemen voor een maand leek haar maar weinig handig.

"Kunt u goed omgaan met kinderen, overdag is er een crèche in het huisje van de tuinman. En kunt u ook straf geven wanneer leerlingen regels overtreden?" Dat waren wel belangrijke kwaliteiten voor een personeelslid hier. Daarbij zou ze de crèche overdag niet willen verplaatsen. Men was er net aan gewend en dat systeem werkte uitmuntend.

"Ik gok twee of drie jaar" "Ik kan overigens wel omgaan met kinderen en straf geven is ook geen probleem." Hij hoopte niet dat hij ooit straf zou moeten geven want het was nou niet bepaald iets wat hij leuk vond... dan kreeg je namelijk meestal huilende kindjes en hij had liever lachende kindjes. Meestal was hij ook iets te zacht met het uitdelen van straf maar ja.. het was nog steeds een straf. Dat er overdag een crèche in zijn huisje zou zijn vond hij wel minder. Dat betekende dus dat hij niet veel rust zou krijgen. Met kleine kinderen spelen was wel leuk maar het moest ook maar niet al te gek worden. Er verscheen even een frons op zijn voorhoofd. "Is die crèche er altijd? Ook in het weekend? En tot hoe laat als ik het vragen mag?" Hij hoopte niet dat hij dom overkwam maar hij wou het toch voor alle zekerheid weten.

"De crèche is er alle dagen dat er les wordt gegeven en op die dagen onder lestijd. Dat lijkt me geen probleem, toch? Die tijden bent u als het goed is zelf ook aan het werk." Dus als de man er last van had, dan betekende dat alleen maar dat de man lui was onder werktijd. "Dus op zondagen heeft u ook overdag het huis voor uzelf."

Dat wilde zeggen.. dat had de fee mits hij werd aangenomen. En dat leek er tot nu toe wel op. Er was op dit moment geen tuinman en veel slechter dan de vorige kon deze het vast niet doen. "Heeft u misschien nog referenties van voorgaande plekken waar u heeft gewerkt? Of van een professor van de universiteit?" Zodat ze kon controleren of hij een harde werker was en ze geen lapzwans van een fee aan zou nemen.

"oke, nee dat is dan inderdaad geen probleem." Hij zou inderdaad overdag werken en waarschijnlijk zou hij dan aan het eind van de dag wel moe zijn maar hij had dan gelukkig geen last van drukke kinderen. "Ik  heb  hiervoor nooit gewerkt, maar u kunt wel naar mij informeren bij de decaan Kenyi Tupac." Die had namelijk de acedemie van natuurwetenschappen, kunst en wijsbegeerte onder zijn hoede. En waarschijnlijk kon die zijn naam ook wel weer vinden. Hij was trouwens niet een hele harde werker want je moet zo nu en dan wel genieten van het leven maar hij maakte zijn werk wel af en zorgde (bij tuinen) voor een mooi resultaat. Tenminste hij vond het meestal wel een mooi resultaat.

Een volledig groentje dus. Hij had nog nooit gewerkt en kwam vers van de academie. Waarschijnlijk kwam hij hier om wat werkervaring op te doen de komende paar jaar en hoopte dan nog wel carrière te kunnen maken. Nuja, dat was wel begrijpelijk, want niemand zou voor een belangrijke functie met verantwoordelijkheden meteen een fee aannemen. Het was niet voor niets dat de dokter hier onder curatele stond.

"Ik geef u een proefperiode van drie maanden. Eind maart moet u terugkomen voor een functioneringsgesprek. Bij ingang van het nieuwe jaar, vanaf vijftien januari dus, kunt u beginnen."
Maida pakte een contract uit de lade.
"Als u dit dan wilt ondertekenen. Er staat in dat u een woning en voedsel krijgt. De kosten daarvan worden van uw salaris afgetrokken en wat er over blijft, krijgt u elke eerste dag van de maand uitbetaald. Omdat u met proef bent, krijgt u uw eerste salaris pas na de drie maanden. Zie het als een borg voor het vertrouwen dat u nu krijgt."

Hij knikte las het nog even door en zette er zijn handtekening onder. Het liefst was hij meteen begonnen maar het was niet anders. Eigenlijk was het best begrijpelijk dat hij eerst een proefperiode kreeg, dat zou hij ook gedaan hebben als hij de baas was maar dan zou hij de proefperiode een maand laten duren. Hij schudde die gedachte van zich af. Hij moest dat echt afleren om te denken wat hij zou doen. Hij keek de vrouw aan en realisseerde zich dat hij nog één ding wou weten. "Vrouwe ik hoor wel eens van anderen dat als je ergens aangenomen word of een proefperiode krijgt dat je je dan ook moet laten checken door de plaatselijke arts, klopt dat?"

Het contract was getekend. Maida nam het formulier in en stopte het in het nieuw aangemaakte dossier van de fee samen met zijn sollicitatiebrief van eerder. De fee stelde nog een vraag. "Dat klopt, dat is bij u ook het geval. Op uw eerste werkdag mag u zich melden bij de arts voor een controle."

De phaosfee knikte de man even toe. "Die eerste dag krijgt u ook uw uniform en zal u de sleutels naar het tuinhuisje krijgen. Als u het nodig vindt, kunt u vragen over het onderhoud van de planten en bomen aan de professor magische biologie stellen en er liggen logboeken en dossiers van de vorige tuinvrouwen in het huisje. Zo kunt u ook hun manier van werken en aanpak doorlezen." Of dat veel soeps was, wist Maida niet, maar het was er in ieder geval.

"Als u verder geen vragen heeft, kunt u vertrekken en dan zie ik u vanaf vijftien januari weer. U hoeft zich echter niet bij mij te melden. Bij de arts is voldoende, zij zal u verwijzen naar het hoofd van de huishouding. Deze vrouwe zal u uw uniform en sleutels verstrekken."

Hij luisterde naar de phaosfee en knikte. Hij zou wel in een paar dossiers gaan lezen, dat zou vast wel interessant worden. Hij zou dan vooral kijken naar wat hen anders deden dan hij. Maar er verscheen even een frons op zijn voorhoofd toen hij bij de arts een zij hoorden. Artsen waren toch altijd mannen? Nou ja als ze haar werk maar goed deed en hij zich niet hoefde te ontkleden vond hij het best. Hij stond op en zei: "Bedankt voor uw tijd vrouwe Luthés, en ik hoop dat ik u niet teleurstel met mijn werk in de tuinen" Hij maakte nog een respectvolle buiging en sloot de deur achter zich.





[1]
 1. 
Ik sluit het topic goed?