Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Een kleine inspectie  (971 keer gelezen)

Speeldatum: 10 januari 1299 (Midwinter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [Reactie #25] : 6 jaar geleden »
Maida knikte bij de woorden van de centaur. Ze schreef de instructies op, concentreerde zich vervolgens op de woorden en liet een telepathische boodschap uitgang naar het hoofd van de huishouding. Het was dus prima dat haar gaste even de benen ging strekken, anders was het zo ongezellig. Een boodschap goed en helder overbrengen kostte concentratie en wat energie en was dus ook niet in een seconde gedaan.

Toen Maida klaar was stond vrouwe Trezeguet bij haar schatjes Guido en Marius. De phaosfee stond op en liep naar de wezentjes toe. Ze opende de kooien, zodat de centaur ze beter kon bekijken mochten ze wakker genoeg zijn om te willen rondscharrelen. "Het zijn armadillo's. Ik heb ze op een rariteitenmarkt gekocht. Een luchtschip is over de grote zee geweest en heeft ze daar gevonden. Ze eten voornamelijk insecten eigenlijk. Heel handig. Het houdt de kamer vrij van ongedierte."

En toen ging de aandacht naar het portret. "Mijn man, zoon en ik", gaf de phaosfee schijnbaar emotieloos als antwoord. "Mijn zoon zit nu in het derde jaar van Allesunde." De centaur kreeg verder een knikje. Daarmee leek gezegd te worden dat het stellen van vragen geen probleem was. "Heeft u zelf nog een familie?"

« [Reactie #26] : 6 jaar geleden »
"Ver van zijn moeder," zei Alaiz glimlachend. "Het bevalt hem vast goed dat u hier schoolhoofd bent en hem niet op Allesunde voor de voeten loopt, om het zo maar even uit te drukken." Ze ging weer zitten en bekeek de rondkruipende dieren. "Bezoekt u hem vaak?"

"Mijn familie woont in Almaria, dat wil zeggen mijn ouders wonen daar en ook mijn oudste broer met zijn zoon. Hij zal mijn vader te zijner tijd opvolgen als graaf. Mijn jongere broer is werkzaam in de tempel van Ikatur. Ik spreek hem zelden. We liggen elkaar niet zo."
Het leek er niet op dat Alaiz daar erg mee zat. Familie had je nu eenmaal niet voor het uitkiezen. Bovendien had ze geen last van hem. Oikilan lag ver genoeg weg.

"Het zijn merkwaardige dieren," merkte Alaiz op. "Niet het type lekker zacht en knuffelbaar zoals sommige myrofas lijken te willen. Ik wilde vroeger een puppy of een kat, maar dat mocht nooit van pa. Ik begreep later pas waarom niet. Er zijn niet zoveel passende huisdieren voor een centaur, geloof ik."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #27] : 6 jaar geleden »
Een glimlach verscheen op Maida's gezicht. "Daar is hij zeker blij om. Ouders op school zijn niet 'vet', geloof ik, of wat het nieuwste woord voor hippe jongens om te gebruiken dan ook mag zijn." Ze leken wel iedere keer iets nieuws te hebben tegen de tijd dat Maida een woord onder de knie had. Tegenwoordig deed ze niet eens moeite om nog mee te praten met haar zoon. Ze bleef wel lekker ouderwets en die rol beviel haar prima. "Ik heb hem vlak voor de vakantie nog eens bezocht en verder zover het werk het me toestaat. Onlangs was het erg druk met het zoeken van een nieuwe geschikte decaan en de komende periode moet ik mijn tijd wijden aan het vinden van een schoolhoofd. Daarna komen de bezoekjes wel weer." De jongen had daar ook genoeg vermaak. Dus zijn moeder zou hij vast ook niet heel erg missen. Hij zat nu al in de derde en was geen kleine jongen meer.

"Nog geen eigen familie, begrijp ik?" De centaur was echter al wel op leeftijd aan de grijze krulletjes in haar haardos te zien. Of was ze altijd al grijs geweest? haar vacht was ook grijs. Het was lastig om te bepalen bij die centaurs.

"Nee, dat klopt. Ik ben niet zo knuffelbaar. Dus ik vind de dieren leuk om naar te kijken en het gezelschap." Ze had niet te behoefte om ze op schoot te nemen en te aaien en tegen haar boezem te drukken als een dwaas eenzaam vrouwtje. "Een centuarmeisje van Socophon hier op school heeft wel een hondje, geloof ik, ze verzorgt het samen met een nimfmeisje van Merifel."

« [Reactie #28] : 6 jaar geleden »
"Werkelijk?" reageerde de rechter verrast. "Ik wist dat het mogelijk was!" Haar ogen glinsterden even van pret. "Ik zal me er morgen eens in verdiepen." Ze dronk haar karaf leeg en vervolgde: "Voor nu zou ik me graag terug kunnen trekken. Het was een lange dag en er is een heel scala aan zaken waar ik over na wil denken. Als u me toestaat?"
Ze stond alvast op uit de wat ongebruikelijke zittende houding. Morgen zou ze ongetwijfeld stijve spieren hebben.

"En zou u zo vriendelijk willen zijn om wat schrijfspullen te laten brengen in het mij toegewezen vertrek?" En wat groente, maar daar zou ze onderweg wel iemand naar vragen. Het was onbeleefd om zoiets aan de gastvrouw te vragen.
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #29] : 6 jaar geleden »
Maida knikte. "Natuurlijk dat is geen enkel probleem. Misschien dat ze nu nog bezig zijn met de laatste zaken op orde brengen in uw kamer." Meubels aan de kant schuiven of weg halen kostte nu eenmaal tijd. "Uw kamer is de eerste aan de rechterhand op de gastenvleugel." Aangezien de vrouwe hier schoolgaand was geweest, wist ze ongetwijfeld waar het was.

"Voor schrijfgerei zal gezorgd worden. Dan wens ik u een fijn verblijf toe hier en als u nog wensen heeft, kunt u daarvoor terecht bij het hoofd van de huishouding." Maida glimlachte en knikte de centaur toe. Ook stond ze op om de vrouw uit te laten. Dat was wel zo beleefd. Goede verhoudingen met een rechter van de IRMM waren prettig.