Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Een kleine inspectie  (970 keer gelezen)

Speeldatum: 10 januari 1299 (Midwinter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 6 jaar geleden »
Een eenzame grijze centaur stak maar nauwelijks af tegen de door sneeuw bedekte vlakten. Nou, dat was zo geweest als de centaur in kwestie niet gekleed was in het vreselijk felle oranje van de IRMM.

Ze was alleen. Geen fulaki-escorte. Ze was sterk genoeg om de reis van Oikilan naar Bumetrel zelf af te leggen. En ze kwam liever alleen dan met een complete entourage. Dat maakte myrofas maar nerveus.

Met de staf in haar hand klopte de centaur tegen de poort van de myrofasschool die ze ging bezoeken. De slagen weerklonken ferm. Het was dan ook een goede staf. En misschien ook wel een goede poort.
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #1] : 6 jaar geleden »
Nillai stond bij de poort. Dik ingepakt tegen de kou en de wind. Midwinter was nooit een leuke tijd om bij de poort te staan, maar zo af en toe moest ook de kapitein eraan geloven. Hij hoopte dat er nog myrofas kwamen vandaag. Dan kon hij wat meer doen dan op en neer lopen en een praatje maken met zijn collega.

Een klopt op de poort, doorbrak de ontstane stilte. De deur werd geopend en een zwarte centaur keek wie er buiten stond met dit weer. Een grijze centaur, gekenmerkt door de felle oranje kleur. IRMM, dat was duidelijk.
"Gegroet dame," sprak Nillai. "Mag ik vragen wat uw naam is en wat ik voor u kan betekenen?"

« [Reactie #2] : 6 jaar geleden »
Een centaurwachter, zag Alaiz tot haar verrassing. En een officier aan zijn kleren te zien. "Goedemiddag," groette ze terug, een glimlach volgde. "Mijn naam is vrouwe Trezeguet. Ik ben een rechter bij de Internationale Rechtbank voor Myrofas Misdaden. Dit bezoek is een... hoe zal ik  het zeggen.. een opwelling. Zie het als een kleine inspectie van een school die verrassend veel criminelen lijkt te huisvesten. Informeel bedoeld, maar uw meerderen zullen ongetwijfeld op de hoogte willen worden gebracht van mijn komst. Het uniform van de IRMM roept vaak wat wisselende reacties op bij uw schoolhoofden."

In elk geval wenste ze dat de wachter haar niet te lang in de kou liet staan. Ze was er weliswaar op gekleed, maar ze gaf de voorkeur aan de beschutting van een gebouw.
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #3] : 6 jaar geleden »
Na de woorden van de vrouwe werd er meteen een jonge wachter geroepen. Hij kreeg de opdracht om beide schoolhoofden met spoed in te lichten over de komst van vrouwe Trezeguet, rechter van de IRMM en haar opwelling. Natuurlijk moest hij dat wel netjes doen, anders zou hij op zijn kop krijgen van de kapitein.

"Volgt u mij, alstublieft. Dan gaan we naar het kasteel." De kapitein wisselde zijn wacht met een andere wachter en ging de andere centaur voor naar binnen.
"Wie wenst u te spreken, vrouwe? Waar wilt u wachten? In mijn kantoor?" Dat was ingericht op centaurs, daar zou ze geen hinder hebben en zou niks omgezet hoeven te worden.

« [Reactie #4] : 6 jaar geleden »
De vrouwe gaf de man een knikje en keek de wachter na die zo hard naar het kasteel rende. IJverig knaapje. Ze volgde de officier naar binnen, herkende tot haar genoegen nog veel uit haar jeugd. Kastelen veranderden soms veel, maar muren bleven vaak wel staan.

"Het hoofd van de beveiliging zou ik graag willen spreken om mee te beginnen," antwoordde Alaiz de vraag van Hestür. "Een kantoor lijkt me inderdaad een goede plek voor zo'n gesprek. Ik zou ook een paar leerlingen willen spreken als dat mogelijk is. Onderweg naar Oikilian ben ik ene William Burnley tegengekomen. Hem zou ik willen spreken, tenminste, als hij hier inderdaad schoolgaat. En misschien dat u me nog een meisje aan kunt raden? Van de afdeling Socophon bijvoorbeeld."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #5] : 6 jaar geleden »
"Kapitein Nillai Hestür, kapitein van de wacht op Bumetrel." De centaur stelde zichzelf eerst maar eens voor, zeker nadat ze vroeg voor het hoofd van beveiliging. Hij ging vrouwe Trezeguet voor naar zijn kantoor. Daar werd ze binnengelaten en de stoel voor niet-centaurs werd snel weggehaald.
"Neemt u maar plaats," zei Nillai en wees naar de ene kant van zijn bureau, de plek waar andere altijd zaten.

Zelf nam hij plek aan zijn eigen kant en luisterde naar de verzoeken voor twee leerlingen. William Burnley, het rode torenhoofd, weerwolf 3e jaars. Dat moest te doen zijn.
"Over het meisje zal ik even nadenken wie daar het meest geschikt voor is."

« [Reactie #6] : 6 jaar geleden »
"Aangenaam," zei Trezeguet. Het was de kapitein van de wacht zelf waar ze mee sprak. "Vergeef me mijn nieuwsgierigheid, maar stond u nu zojuist zelf een wachtdienst te draaien voor de poort, kapitein Hestür?"
Ze wist niet of dat een goed teken was - een kapitein die zich niet te min voelde om ook de rotklusjes te doen - of dat het een slecht teken was - onderbezetting in de beveiliging. Vermoedelijk zou de man daar zelf wel een antwoord op geven.

Toen de man geantwoord had, vervolgde ze: "Ik begrijp dat u een druk bezet man bent, dus ik zal mijn vragen kort houden. U werkt hier nog zo niet lang, dus u bent nog vrij fris in uw mening, vermoed ik zo. Wat is uw mening over het feit dat hier twee criminelen gehuisvest zijn? Wat voor invloed heeft dat volgens u?"
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #7] : 6 jaar geleden »
"Ja ik stond zojuist inderdaad bij de poort." Nillai ging er verder niet op in, het was zijn eigen beslissing om mee te draaien met de wacht. De andere centaur stelde vragen over criminele. Vrouwe Mocha en heer Mairtín waren inderdaad gehuisvest op deze school.
"In de tijd dat ik nu kapitein ben hier zijn er nog geen opstootjes geweest met betrekking tot vrouwe Mocha of heer Mairtín. Ze geven goed les en zelf ben ik er nog niet veel mee in aanraking geweest."

De kapitein dacht even na.
"De leerlingen tonen genoeg respect voor vrouwe Mocha en heer Mairtín, net als de andere leraren en de wachters, naar mijn weten."

« [Reactie #8] : 6 jaar geleden »
"Een goed antwoord," oordeelde Alaiz Trezeguet, "maar het is een weinigzeggend antwoord. Het interesseert me minder of de nachtelfen goed les geven dan het feit dat ze hier op school vrij rondlopen. Of ze goed lesgeven of respect krijgen zegt me niets over de invloed die ze hebben op de leerlingen, de docenten en ander personeel."

Ze peilde de man tegenover haar. "Wat is uw persoonlijke mening over het feit dat Ajith Mairtín en Tetachan Mocha vrijelijk rondlopen op deze school? Beter gezegd, voelt u zich als hoofd beveiliging prettig bij dat idee? En bij het idee dat het binnen de muren houden van deze criminelen uw verantwoordelijkheid is?"
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #9] : 6 jaar geleden »
"Voordat ik, en de leerlingen, uw verdere vragen ga beantwoorden, wordt u eerst verzocht om te praten met het schoolhoofd." Nillai vond dit geen kleine inspectie meer, dit was een kruisverhoor. Hij vond het niet gepast dat een vreemde hem persoonlijke vragen ging stellen, zonder enige goedkeuring van de macht die boven hem stond.

Op dat moment werd er ook op de deur geklopt. Nillai deed open en de wachter van eerder stond voor de deur. Weer met en boodschap. De centaurdame werd onmiddelijk bij het zwarte schoolhoofd verwacht.
"Vrouwe, u wordt nu verwacht bij het zwarte schoolhoofd. Deze wachter zal u daar naartoe brengen."

« [Reactie #10] : 6 jaar geleden »
Ach, de vragen kwamen te dichtbij. Waarschijnlijk had de beste man nog nooit nagedacht over dit soort dingen en zocht hij eenvoudigweg een excuus om de vragen niet te hoeven beantwoorden. Welnu, wat informeel begonnen was, kon gauw genoeg formeel worden.

De wachter van eerder kwam binnen om haar naar de zwarte toren te escorteren. "Wel, tot ziens dan voor nu, kapitein Hestür," zei ze en ze gaf de man een knikje.

Enkele minuten later stond ze voor de deur van het zwarte schoolhoofd. Jammer. Ze had liever een audiëntie bij Boduuan von Nook gehad. De faun had nogal een naam in Oikilan. Bovendien kende ze hem nog een beetje van zijn tijd daar.
Ze liet de wachter aankloppen en de deur voor haar openen.

"Vrouwe Luthés," zei Alaiz, een kleine hoofdbuiging makend, "het is me een genoegen om u te ontmoeten."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #11] : 6 jaar geleden »
Maida was voor de verandering naar de deur gelopen om open te doen voor haar gaste. Het was een centaur, die zonder twijfel een heel eind boven haar uit torende, met hoge status, een opperrechter van de IRMM. De vraag was natuurlijk wat zo'n vrouw hier te zoeken had op school.
"Welkom vrouwe Trezeguet, welkom op Bumetrel en fijn dat u mijn verzoek inwilligde voor een gesprek. Komt u toch verder." Een stoel bij de haard was al vervangen voor een deken. Het vuur in de haar knapperde gezellig en een karretje met wat karaffen wijn en sterkere drank stond samen met wat glazen ook al klaar en te wachten voor gebruik.

"Ik hoop dat deze zitplaats comfortabel genoeg is. Ik moest improviseren", zei het schoolhoofd hoffelijk. "Vertelt u mij eens", sprak ze verder, terwijl ze zelf ook plaats nam, "wat is de gelegenheid van uw onverwachte bezoek?"

« [Reactie #12] : 6 jaar geleden »
"Het genoegen is geheel aan mijn zijde," zei Alaiz hoffelijk. En nadat ze had plaatsgenomen: "Dit is meer dan uitstekend, vooral met de toevoeging van het warme haardvuur. Het was frisser dan ik had ingeschat."

"De reden van mijn komst is erg banaal, vrees ik," vervolgde de rechter. "Nieuwsgierigheid. Op een kasteel als Bumetrel lijkt van alles te beleven zijn. Ook zaken waar de IRMM een beetje zenuwachtig van wordt. Maar ik heb hier ook ooit zelf rondgelopen en het is amusant om rond te kijken op je oude school. Hoewel uw hoofd beveiliging de rondwandeling tot nu toe professioneel beperkt heeft tot zijn kantoor en het uwe."

Ze glimlachte, daarmee aangevend dat die manier van handelen de centaur niet al te kwalijk werd genomen. Of was het toch een steekje onder water?

"Ik was van plan Boduuan met een bezoekje te vereren, maar die durft vast niet uit zijn witte bastion te komen. Ik heb hem sinds de bruiloft niet meer gezien..."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #13] : 6 jaar geleden »
"Ik vrees dat u net te laat bent om Heer von Nook te spreken, hij is onlangs met zijn vrouw verhuisd naar  Oikilan." De phaosfee glimlachte even. "Dus u zult het met mij moeten doen als schoolhoofd." Er was eenvoudigweg geen andere optie. Ze was nog volop bezig met een nieuwe kandidaat te zoeken, hoewel de laatste tijd de speurtocht naar een nieuwe decaan de voorrang had gehad zeker zo aan het begin van het nieuwe schooljaar.

"Maar waar was u precies nieuwsgierig naar, vrouw Trezeguet?", vroeg Maida geïnteresseerd. "Er zijn hier zoveel zaken dat algemene interesse mogelijk is, maar u leek me eerder een vrouw met een missie?" Steek onder water of niet, het werd opgevat als vriendelijkheid voor een eenvoudiger voortgang van het gesprek.

« [Reactie #14] : 6 jaar geleden »
"Verhuisd?" vroeg Alaiz verbaasd. "Ik wist niet dat hij plannen had in die richting. Nou ja, het verbaast me niet heel erg. Er zijn genoeg myrofas die zich afvragen waarom hij ooit naar Bumetrel is gegaan om schoolhoofd te worden. Ze hadden hem liever als hogepriester gehouden."

"Het lijkt me lastig voor de leerlingen, dat komen en gaan van schoolhoofden en ander personeel," dacht de centaur hardop. "Ik begin bijna te begrijpen waarom u de huidige decaan van Merifel aanhoudt." Zelfs al was dat nou precies een voorbeeld van een myrofas waar de IRMM de zenuwen van kreeg.

"Ik kwam tijdens een van mijn reizen een drietal leerlingen tegen van uw school. Ze waren onderweg om geschenken naar Abilad te brengen, begreep ik later. We hebben een tijdje samen gereisd. Dat maakte dat ik de behoefte kreeg om mijn oude school weer eens te bezoeken. Dat, en de recente gebeurtenissen met mevrouw Negorid. Toevallig was ik als opperrechter betrokken bij de zaak."

De centaur keek de phaosfee ernstig aan. "Ik zal open kaart spelen. De IRMM is uitermate sceptisch over de manier waarop deze school gerund wordt. Er zijn stemmen die zich afvragen hoe het mogelijk is dat er 'telkens' zaken gebeuren waarbij de IRMM op moet draven. Sommigen dringen er zelfs op aan om een tijdelijke IRMM-eenheid op deze school te stationeren."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #15] : 6 jaar geleden »
Maida knikte. "Daarbij staat juist de mentor van Merifel onder scherp toezicht. Wij zijn haar laatste strohalm tussen leven en dood. Hoewel waakzaamheid niet verslapt, verwacht ik op een redelijke termijn geen moeilijkheden bij dit echtpaar." En dan nog eerder van de man, dan van de vrouw.

"En van de zorgen van de IRMM ben ik mij bewust, ik was daar tot verkort ook werkzaam en hou een oogje in het zeil." Een vaag glimlachje speelde rond de mondhoeken van de vrouw. "En wat is uw mening over wat de stemmen zeggen en beweren? Of kwam u hier om met eigen ogen te zien hoe stabiel de situatie hier is?"

"Maar u sprak over leerlingen die u was tegengekomen? Ik hoop dat ze zich goed gedragen hebben en niet de eer van de school op het spel hebben gezet?" De jongelui van tegenwoordig leek steeds vrijer en losbandiger te worden.

« [Reactie #16] : 6 jaar geleden »
"Zoiets is moeilijk in te schatten," zei de opperrechter voorzichtig. "Van sommige zaken lijkt het dat de schuldvraag moeilijk te stellen is. Ze overkomen de school." Ze was even stil.
"Met name de rol van uw voorganger vind ik bij tijd en wijle dubieus. Schimmige dealtjes, gekonkel. Zo komt het op mij over. Het resultaat is een tweede crimineel die wél berecht had kunnen worden en een aantal gevampiriseerde myrofas. Mocht de man ooit terugkeren uit Rusland, dan wacht hem een lang gesprek bij de IRMM."

De phaosfee kreeg een glimlachje. "Ik heb geen moeite gedaan om mijn werkgever te verbergen. Laat ik het erop houden dat ik het aangename met werk combineer. Mijn laatste klus voorlopig. De IRMM biedt me een gedwongen pauze. Misschien niet zo vreemd nu er allerlei veranderingen doorgevoerd worden in de organisatie."
Toch klonk de centaur alsof ze er niet perse gelukkig van werd.

"Uw leerlingen hebben zich uitstekend gedragen. Een beetje aan de vrijmoedige kant wellicht, maar volgens mij is dat eigen aan myrofas van die leeftijd."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #17] : 6 jaar geleden »
Maida knikte ernstig en zoog voor een moment aan haar onderlip. "Mijn voorganger is zeker dubieus te noemen. Ik was zeer tevreden dat ik na hem het ambt kon oppakken, maar ik vrees dat zijn vrouw de meeste losse eindjes al had weggewerkt." Verdraaide vampiers ook, maar hoe dan ook had ze in ieder geval gelegenheid gekregen de veiligheid en regels wat aan de scherpen en een nieuw regime te beginnen. Met een wit schoolhoofd als tegenwicht was dat iets wat lastig, maar een begin was gemaakt.

"En wat zijn uw ambities tijdens uw pauze? Of ook voor erna? U lijkt me niet een persoon om lang stil te zitten." Misschien nog een tweede agenda voor de komst hier op school.


"Het doet me goed te horen dat ze zich toch fatsoenlijk hebben weten te gedragen." En daarmee was dat onderwerp wel afgerond, tenzij de vrouwe er nog meer over kwijt wilde.

« [Reactie #18] : 6 jaar geleden »
"Ik weet het niet," antwoordde Alaiz naar waarheid. "Ik hoorde vrij laat van de ontwikkelingen in Oikilan. Dat is geen goed teken."

Het betekende dat ze niet als vanzelfsprekend op haar positie als rechter en zelfs als opperrechter kon rekenen. De IRMM was in sommige opzichten net zo'n politieke organisatie als ieder andere organisatie. Zij had het goed kunnen vinden met Jotar, maar zelfs zijn positie leek onzeker.

"Ik heb erover gedacht om te reizen. Mijn ouders wonen in Almaria, ik zou hen kunnen bezoeken. Niettemin heeft dat zijn nadelen. Mijn vader zoekt nog steeds een partner voor me en hij zal alleen maar aandringen als hij weet dat ik zonder werk zit."

Ze haalde nonchalant haar schouders op. Behalve dan dat ze zich niet nonchalant voelde. Het was niet helemaal de bedoeling geweest om dit te delen met een willekeurige phaosfee die op haar pad kwam.

"En ik heb er over gedacht door te reizen naar Ypsilon. Ik zou colleges recht kunnen geven." Ze schudde haar hoofd. "Het is iets waar ik nog eens over na moet denken."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #19] : 6 jaar geleden »
Even nonchalant als de centaur sprak Maida verder. "Er is een vacature open voor wit schoolhoofd aan Bumetrel. daarvoor zóu je eventueel kunnen solliciteren. Hier mag je dagelijks voor rechter spelen." Misschien een wat flauw grapje, maar Maida had nooit beweerd dat humor haar sterkste punt was.

"Maar uiteraard hoop ik voor u dat u uw baan eenvoudigweg weet te houden." Een hoge functie bij de IRMM gaf immers heel wat meer aanzien dat het schoolhoofd zijn van een middelbare school die de laatste tijd een wat bijzondere reputatie had en soms zelfs werd gezien als een veilige haven voor criminelen.

« [Reactie #20] : 6 jaar geleden »
De rechter schoot in de lach. "Ik? Solliciteren voor schoolhoofd?" Ze keek de phaosfee peilend aan. Meende die vrouw dat nou of was dit een flauw grapje? "Weet je hoe lang het geleden is dat ik met jongeren te maken heb gehad? Toen ik stage liep op Bumetrel. Dat is jaren, nee eeuwen geleden. En als ik al met jongeren te maken heb, is het het slag dat voor mij moet verschijnen."

Nou ja, helemaal onaantrekkelijk klonk het niet. Ze vond de phaosfee wel aardig, helemaal voor een nachtwezen. En ze leek over veel zaken hetzelfde te denken als zijzelf.

"Toen ik op Bumetrel zat, was een schoolhoofd het summum van macht. Als je je bij Sabina Felitas moest komen dan had je echt wat uitgevreten. Donders, wat was ik bang voor die vrouw. En dan bleek uiteindelijk dat ze ontzettend aardig was." Alaiz glimlachte bij de herinnering. "Ze was streng, maar goed met leerlingen."

Het was een tijdlang stil, terwijl de centaur herinneringen ophaalde en herkauwde. Om in de voetsporen te treden van Sabina Felitas...
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #21] : 6 jaar geleden »
"Ik denk dat je de beste kandidaat zou zijn die er tot nu toe is. Daarbij.. twee vrouwen aan de macht op Bumetrel, een mijlpaal in de geschiedenis van de school." En het zou helemaal een unicum zijn als zij als tweetal dan ook het regime van de school op orde en functioneel zouden krijgen.

"U leek het contact met het drietal niet onaangenaam te vinden. Denk er eens over na. Een beslissing hoeft niet over een nacht gemaakt te worden." De phaosfee nam een slok van haar wijn en luisterde naar de herinneringen die de centaur ophaalde. Zelf had Maida op Allesunde gezeten, dus behalve op papier kende ze de voormalige schoolhoofden verder niet.

Luthès bestudeerde het gezicht van de nadenkende centaur en schonk hen beide toen nog maar eens wat te drinken in. "En met wie zou u vandaag allemaal willen spreken tijdens uw bezoek hier?" Hoe vleiend de gedachte ook was, leek het haar weinig realistisch dat vrouwe Trezeguet enkel voor haar/ een schoolhoofd kwam.

« [Reactie #22] : 6 jaar geleden »
"Ik was van plan om met uw kloeke kapitein van de wacht te beginnen, maar na dit gesprek lijkt me dat minder prangend. Ik heb hem gevraagd om een gesprek met een van de jongens die ik onderweg tegenkwam. William Burnley is zijn naam. En een gesprek met een meisje uit Socophon leek me nuttig. Ik vermoed echter dat ik nu heel andere vragen ga stellen dan ik eerst van plan was."

Ze nam een slokje van haar drinken en complimenteerde haar gastvrouw met de kwaliteit ervan. "Maar die gesprekken kunnen tot morgen wachten. Tenminste als u me toestaat om de nacht hier door te brengen?"
Ze vermaakte zich hier prima en ze was nieuwsgierig geworden naar haar gesprekspartner.
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)
« Laatst bewerkt op: 6 jaar geleden door Alaiz Mel'nas Trezeguet »

« [Reactie #23] : 6 jaar geleden »
"Dat is geen enkel probleem. Ik zal een kamer voor u in orde laten maken. Als u uw wensen wat betreft meubilair zou kunnen zeggen, dan wordt daar rekening mee gehouden." Centaurs waren toch een bijzonder volk en om nu een plek in de stallen aan te bieden, dat was ook zo wat. Vrouwe Trezeguet leek daar ook iets te beschaafd en opgeleid voor.

"En ik zal William laten informeren dat hij morgen een gesprek met u heeft en ik kan u voorzien van een leerlingenlijst van Socophon." Dan kon ze daar een meisje uit kiezen. Dat was allemaal niet zo'n probleem. Blijkbaar waren er al dingen veranderd en Maida was daar eigenlijk wel tevreden over. Toch bleef de centaur behoorlijk onvoorspelbaar in haar gedachten en motieven. Het maakte de vrouw interessant.

« [Reactie #24] : 6 jaar geleden »
"Veel meubilair heb ik niet nodig," antwoordde Alaiz, "maar enige bewegingsruimte is altijd wel prettig. Wat kussens, dekens en een mogelijkheid om mijn spullen uit te stallen is ruim voldoende."

De vrouw stond op om even de benen te strekken en nam gelijk maar de gelegenheid om een beetje rond te kijken. "Wat een bijzondere wezens," zei ze doelend op de kooien in het vertrek. "Wat zijn het precies? Mijn kennis van het Lexicon is behoorlijk weggezakt sinds Bumetrel. Tenminste, wat ik aan kennis heb opgeslagen in die tijd.." Ze glimlachte.

"Familie?" vroeg ze, verder kijkend. Haar oog was op een portret gevallen. "Vergeef me," vulde ze bijna onmiddellijk aan, "mijn nieuwsgierigheid is legendarisch bij de IRMM, maar ze komt me daar beter te pas dan in een setting als deze. Voelt u zich alstublieft niet beledigd of gedwongen tot antwoorden."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)