Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Glen wordt (on)zelfstandig.  (386 keer gelezen)

Speeldatum: 2 januari 1299 (Midwinter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 6 jaar geleden »
Glen plofte op zijn nieuwe bed neer en staarde naar het plafond. Twee plunjezakken met kleding had hij in een hoek gegooide en zijn schoenen waren uitgetrapt. Hij was voor het eerst sinds zijn leven ergens zonder zijn vader. En hoewel hij de oude bok niet miste –heimwee en dergelijke was voor baby’s-, was het wel een vreemde ervaring. Hij had geen vader om op terug te vallen of zich op vaste basis aan te irriteren. Gelukkig ging hij wel samen met zijn maatje dezelfde Academie doen. Misschien moesten ze ook samen eens kijken of ze bij een vereniging wilden gaan. Die voor adellijke lui kon Glen natuurlijk niet bij, maar die waar ze bier dronken en feest vierden klonk ook wel aanlokkelijk. Het had een soort vrijheid, die hij niet gewend was en Glen hield als phaosfee zijnde heus wel van een feestje.

Zijn gedachten verplaatsten zich van feesten algauw weer naar andere plekken. Hier werd bijvoorbeeld niet meer voor hem gekookt of schoongemaakt. Dat had zijn vriend maar goed voor elkaar, die had gewoon een wijfie wat dat allemaal voor hem deed. Glen zou het zelf moeten doen. Misschien moest hij maar een meissie zoeken. Hij zou haar een beetje paaien en het hof maken en in ruil voor kusjes maakte zij dan zijn huis schoon. Het klonk als een goed plan, maar Glen vreesde dat dat in de praktijk nooit zou werken. Die geleerde vrouwen waren veel te mondig en dachten dat hun mening ertoe deed. Misschien moest Glen maar een eenvoudig meiske vinden, die deden tenminste nog wat je zei en die hadden hun man op een voetstuk staan, wat een man ook verdiende. Mannen waren ook te soft tegenwoordig. Ze zouden hun vrouw veel meer moeten slaan en laten zien waar hun plaats was.

Gerommel in Glens maag maakte dat de jongen overeind kwam van zijn bed. Hij rekte zich uit, vouwde ook even zijn vleugels uit en in na het liggen en slofte daarna op zijn gemak naar de keuken. Hij geeuwde en begon in kastjes te rommelen om te zien of een van de huisgenoten iets eetbaars in huis had. Hij had geen zin om boodschappen te doen in Treseburg en zijn budget stond geregeld eten in de sociëteit ook niet echt toe, maar dat was eventueel voor nu een optie. Maar eerst eens zien of er hier nog wat te snaaien was.
Nachtwezens zijn superieur.  Feit.

« [Reactie #1] : 6 jaar geleden »
In eerste instantie had ze de geluiden in huis genegeerd. Dat de kamer deur naast haar kamer geopend werd was vreemd, de vorige eigenaar was immers klaar met de opleiding, maar haar brouwsel vereiste al haar aandacht. De vorige keer was hij mislukt een tweede keer zou niet voorkomen.

Ze bladerde haar lesboek door. Ze miste een ingrediënt een kruid. Als het goed was lag er nog wel wat in de keuken. Ze liep weg van haar ketel keek nog een keer om of het niet ging ontploffen en verliet haar kamer.

In de keuken stond een phaosfee. Dat verklaarde vast de deur die ze had gehoord.
'Geef dat kruid rechts eens aan.' Gaf ze de jongen het bevel. Hij was jong en nieuw en deed maar wat voor zijn oudere huisgenote.

« [Reactie #2] : 6 jaar geleden »
Glen keek het meisje aan. Zijn blik was spottend en er verscheen een grijns op zijn gezicht. "Doe het lekker zelf. En als je toch bezig bent, maak dan meteen iets te eten voor me. Ik heb honger." Dat was immers waar vrouwen goed voor waren. Dit wicht deed waarschijnlijk iets van kunsten of wijsbegeerte, want al die andere academies waren veel te zwaar voor vrouwen. Hij zou haar meteen wel bijles geven in hoe een huisvrouw zich hoorde te gedragen. Hij deed het gratis en met liefde. Ze zou hem vast ontzettend dankbaar zijn. En dan moest ze ook nog leren wat vriendelijker te praten en niet zo'n grote mond te hebben, maar een beetje pit was wel grappig, zolang het maar niet zo erg was als hij vreesde.. Al die studerende wichten. Hij zou haar eigenlijk straf moeten geven en een paar keer goed met een riem slaan. Het meisje zou er vast van opknappen.
Nachtwezens zijn superieur.  Feit.

« [Reactie #3] : 6 jaar geleden »
Ach meneer had honger. Hij moest natuurlijk nog wennen aan het Ypsilon leven. Op Bumetrel kreeg je te eten hier moest je er zelf voor zorgen. Het eten in de socialisatie was smerig dus daar kwam ze nooit.

'Ik zou maar gauw veranderen jongen. Misschien dat je een zielig landelfje zover krijgt voor je te koken maar voorlopig kook je maar voor jezelf. Ten minste als je wilt overleven.' Ze keek de jongen aan. Hij geloofde vast dat hij hier heel wat was.

Met een lichte hand beweging liet ze een paar kruidplantjes uit de kast komen. 'Vind het wel jammer.' Sprak ze plots. 'Ik had nog gehoopt dat je een nachtelf was geweest een heer. Maar helaas je bent nog een kleine jongen die geloofd al groot te zijn.'
Ze plukte haar kruiden uit de lucht en sloot het kastje met een windvlaag hard dicht. En zetten er een magisch slot op. Hij bleef af van haar kastje.

« [Reactie #4] : 6 jaar geleden »
Glen was niet echt onder de indruk van de woorden van de nachtelf. "Ach en nu heb je een phaosfee en een echte vent en niet zo'n verwijfd heerschap. Adellijke lui.. Heb je niets aan.. rijkdom en luiheid heeft hun hersenen aangetast."

En zij ging dus niet voor hem koken. "Weet je wat ik jammer vind.. dat al die geleerde meisjes meteen zo mannelijk doen, geen vrouw meer aan, alle aantrekkelijkheid is verdwenen." Hij klakte met zijn tong. "Helaas.. maar ach..", hij haalde zijn schouders op. Zo hadden de lelijke en oninteressante mannen ook meer kans om een vrouw voor zich te winnen.
Nachtwezens zijn superieur.  Feit.

« [Reactie #5] : 6 jaar geleden »
'Dus dit moet een vent voorstellen. Een eerstejaars leerling die net van de kleuter school afkomt.' Je kon onmogelijk van kleuter meteen naar vent stappen. Er waren nog een paar fases die eerst doorgemaakt moesten worden.
'Nog even groeien en dan ben je misschien een klein ventje.' Grijnsde ze hem toe.

'Ben je soms bezorgd dat ik mijn vrouwelijkheid kwijt raak? Dat geen man mij ziet staan. Maak je geen zorgen hoor.' Ze hurkte even voor het jochie. Als elf was ze toch al een stuk groter dan hem. 'Ik vind wel een juiste man. Daar ben ik aantrekkelijk genoeg voor.' Wat het jochie nu kort van dichtbij mocht bewonderen.

« [Reactie #6] : 6 jaar geleden »
Glen hield zijn hoofd schuin. "Word je daar gelukkig van? Proberen je nieuwe huisgenoot te kleineren? Helaas moet ik je teleurstellen." Haar woorden deden hem niet zoveel. Het lag er te dik bovenop dat ze het alleen maar zei in een zwakke poging zijn ego te duiken, maar daar was het net iets te stabiel en groot voor. Zo makkelijk werd het niet verpletterd. "We krijgen ook nog een weerwolf als huisgenoot, had ik begrepen. Waarom gaan we die niet gezamenlijk het leven zuur maken? Daar hebben we toch veel meer aan?", zei Glen, die niet al te haatdragend was, wanneer hij in zijn eentje was en niet zeker was van zijn winst bij een confrontatie (al gaf hij dat natuurlijk niet toe, ook niet aan zichzelf).

"En over het wel of niet aantrekkelijk zijn van mijn vrouwelijke huisgenoot doe ik uiteraard geen uitspraken." Zijn leven was hem lief en anders ging het er straks weer veel te lang over door. "Maar alles wat geen vleugels heeft, is niet mijn type. Dus vat het niet persoonlijk op."
Nachtwezens zijn superieur.  Feit.

« [Reactie #7] : 6 jaar geleden »
'Nee niet gelukkig. Eigenlijk had ik de kruiden willen pakken en weer willen gaan maar ik wilde weten hoe mijn nieuwe huisgenoot is. En dat weet ik nu.' En de jongen had een indruk achter gelaten of hij goed was of niet gaf ze niet prijs.

'Ach dat houd het huisje weer mooi in evenwicht. Phaosfee, Nachtelf tegen twee weerwolfjes. Alleen jammer voor jouw werk ik alleen en niet in team.' En ze had wel betere dingen te doen dan weerwolfjes pesten.
'Wel ben ik benieuwd wat we eraan kunnen hebben?' Niet heel benieuwd maar ze wilde weten wat voor jongen dit was.

Sophie stond weer recht. Het was een veilig antwoord. 'Zal ik niet doen.' Wat interesseerde het haar nou hoe de jongen over haar uiterlijk dacht. Dat interesseerde haar pas als ze een bepaalde man aan de haak wilde slaan.

« [Reactie #8] : 6 jaar geleden »
Glen trok een wenkbrauw omhoog en keek Sophie enigszins verbaasd aan. "Nooit gemerkt dat weerwolven nogal de drang hebben om te domineren? Door hun dierlijke driften proberen ze altijd hoger in hun zelfverzonnen hiërarchie te komen. En als nachtwezens onder elkaar moet je dan die gemuteerde mensen goed laten weten wat hun plaats is. Je mag ze best even laten voelen dat ze, ook al zijn ze door een beet nu opeens myrofas, niet dezelfde rechten hebben als wij. Het zijn beesten, ze zijn nep en namaak en ze verdienen geen opleiding aan de beste instituten die er zijn." Dat was toch duidelijk.
"Maar goed.. Dan werk je alleen.. Je weet nu wie ik ben." Hij had er geen zin in. Hij deed even vriendelijk en nog moest ze maar aan zichzelf blijven bewijzen dat ze heus wel een stoer meiske was. Nou, dat moest ze dan vooral doen, maar niet in zijn tijd.

Een ander kastje werd geopend en daar lag zowaar nog wat brood in en wat gedroogd vlees. Een prima  bodem voor de hongerige maag.
Nachtwezens zijn superieur.  Feit.

« [Reactie #9] : 6 jaar geleden »
'Zeker heb ik dat gemerkt. Ik ken weerwolven langer dan vandaag.' Liever had ze die beesten nooit ontmoet maar ja je moest je vijanden kennen. En ze mochten ook van onderwijs genieten. Je kon ze niet vermijden.

'Je hebt gelijk. Weerwolven hebben geen rechten. Beesten zijn het zeker en een opleiding verdienen ze niet. Maar wat doe je eraan?' In je eentje vrij weinig, met meerdere ook vrij weinig. Weerwolven zouden komen een gaan dat stopte je niet.
'Als jij in je vrije tijd wolfjes wilt pesten prima. Ik heb er geen tijd voor en wil mijn tijd er ook niet insteken. Misschien moet je maar een leeftijdgenoot vinden daarvoor.' Ze ging toch echt niet met een jochie om. Ja het moest nu omdat hij een huisgenoot was maar verder contact? Nee liever niet.

Ze knikte. Ze wist wie deze jongen was. Behalve dan wat zijn naam was. 'Alleen je naam weet ik nog niet.' En om het goede voorbeeld te geven stelde ze zichzelf wel even voor. 'Ik ben Sophie Daimor.' En of de jongen zich nou wel of niet voorstelde ze moest weer verder aan het werk. 'Ik ga verder met mijn drank. Ik zie dat je je maag al heb gevuld dus de rest wat je nodig hebt vind je vast ook wel.' De jongevrouw verliet de keuken en sloot zichzelf op in haar kamer. Ze gooide de kruiden erbij en was tevreden met het resultaat.