Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Mag ik de bieb in?  (327 keer gelezen)

Speeldatum: 30 november 1298 (Einde herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 6 jaar geleden »
Nadat Ollìrim het kasteel was binnengekomen, had hij een vriendelijk verzoek gedaan aan een voorbijgaande leraar of hij even van zijn vertrekken gebruik zou mogen maken om zich op te frissen. Gelukkig had dat gemogen en na zich kort gewassen te hebben toog Ollìrim naar de zwarte toren. Hij was nog steeds vermoeid, maar in ieder geval opgefrist. Met een knapzak over zijn schouder beklom hij de trappen naar de zwarte toren. Hij glimlachte bij de gedachte aan de vampier die hij straks zou zien. Hij had Gustaf Vladistov altijd eng en angstaanjagend gevonden als leerling en hij was benieuwd wat hij nu van de man zou vinden.

Ollìrim was, na zijn benen flink gebruikt te hebben, toch eindelijk aangekomen op zijn plek van bestemming. Hij klopte op de deur, en na het 'Binnen.' te horen hebben gekregen ging hij dan ook naar binnen.[1] Tot zijn grote verbazing zag hij echter een vrouw. En geen vampier-vrouw, nee, een phaosfee. ''Dag mevrouw.'' zei hij verwonderd. Wie zou dit nou zijn? Ze was in deze kamer, maar waarom? Ollìrim keek haar even nadenkend aan, om vervolgens te glimlachen. ''Ah, u bent natuurlijk de secretaresse van meneer Vladistov. Zou ik hem kunnen spreken?''
 1. GM, als je het er niet mee eens bent mag je de rest van de post negeren.

« [Reactie #1] : 6 jaar geleden »
Maida legde haar papierwerk weg na de klop op de deur en keek op naar welke gast binnen zou komen. Al snel keek ze alweer naar beneden, want de gast kwam nog niet eens tot het blad van haar bureau. Toen de man haar ook nog eens wist te beledigen, veranderde haar mond in een zuinige rechte streep en probeerde haar ogen geen blijk te geven van de irritatie die ze voelde.
"Nee, die kan u niet spreken. Misschien moet u maar een andere keer terug komen." Bijvoorbeeld wanneer hij zich goed had ingelezen of zich voldoende had geïnformeerd over bij wie hij ging solliciteren.

« [Reactie #2] : 6 jaar geleden »
De vrouw leek geen al te beste dag te hebben, want ietwat zuur keek ze Ollìrim aan en vertelde hem dat hij weg moest gaan. ''Maar... Huh?'' Het gezicht van de kabouter stond in een verbaasde stand; hij hoorde hier vandaag toch te zijn? Had hij de brief wel goed gelezen? Hij wist bijna zeker dat hij hier vandaag hoorde te zijn. ''Maar... Nouja. Oké. Sorry vrouwe, ik heb mij vergist.'' Verontschuldigend knikte hij en liep het kantoor weer uit.

De knapzak werd op de grond gelegd en zorgvuldig opengevouwen. Ollìrims bezittingen werden eruitgehaald totdat hij de brief vond. Hij vouwde hem open. 30 november 1298, het stond er toch echt. Sollicitatiegesprek met het zwarte schoolhoofd. Ollìrim stopte zijn spullen weer in de knapzak en vouwde hem weer, de brief hield hij echter in zijn hand. Hij liep een paar trappen naar beneden totdat hij iemand tegenkwam. ''Wacht!'' riep hij naar de elf, die waarschijnlijk een leerling was. Waarom kon hij nou niet iemand anders tegenkomen, nu moest hij zo omhoog kijken. ''Weet u misschien waar de zwarte toren is?'' De leerling keek hem aan alsof hij gek was geworden en wees naar de richting waar Ollìrim net vandaan was gekomen. ''De witte toren is die kant op, toch?'' Ollìrim wees de andere kant op. De leerling knikte. ''Dankuwel.'' En weg was Ollìrim. Waarschijnlijk snapte de elf er niks van, maar Ollìrim ook niet.

Weer klopte hij op de deur, een beetje hijgend van de inspanning. Op zijn leeftijd en met zijn lengte waren die trappen lastig. Gelukkig mocht hij weer naar binnen. ''Het spijt mij, vrouwe, maar zou u mij kunnen helpen? Ik heb deze brief gekregen,'' hij wuifde het perkament heen en weer. ''maar het is niet correct volgens mij.'' Hij liep naar het bureau van de phaosfee en gaf het perkament aan haar. ''Vergeef mij mijn warrigheid. Zou u mij kunnen vertellen bij wie ik moet zijn?'' Hij kwam nu waarschijnlijk niet als een geschikte kandidaat over, maar daar had deze vrouw waarschijnlijk niks over te zeggen. Toch?

« [Reactie #3] : 6 jaar geleden »
De man mocht helemaal niet weer naar binnen. Hij zou een nieuwe afspraak moeten maken met het zwarte schoolhoofd namelijk en hij had zojuist de dame dusdanig beledigd dat ze hem geen medewerking gaf. Hij kreeg enkel een telepathische boodschap. Bereid u zich een volgende keer beter voor, meneer Lethòboch. Als u mij, het zwarte schoolhoofd, wilt spreken dient u een nieuwe afspraak per hop te maken. Ik adviseer u daar een excuusbrief bij mee te sturen. Dat was alles en daar kon de kabouter het mee doen. Vandaag kon hij het vergeten nog een gesprek te hebben met Dame Luthès.