Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Een fee in beweging.  (941 keer gelezen)

Speeldatum: 5 augustus 1298

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 6 jaar geleden »


" Oh! Mijn voeten.. [1]", klaagde de arme fee die op zoek was naar een weerwolfmeisje met een groen uniform. Normaal liep ze nooit zoveel. In de gymlessen en de ziekenzaal vloog ze gewoon, maar op de gang moest ze het goede voorbeeld geven. Ook kon ze nu niet teleporteren, want ze had geen idee waar het meisje uithing. Ze kon wel van locatie naar locatie gaan, maar dan zou je net zien dat ze op de gang was.

Kyna had al in de grote zaal gekeken en in ziekenzaaltjes en ze had in verschillende gangen gekeken. De leerlingenkamer van Merifel bewaarde ze voor het laatst. Nu was ze maar op weg naar buiten. " Oh, Fikkie, waar zit je?[2]" Ze had nog geen spoor van het meisje gevonden. Er naar vragen had ook geen zin, want het was juist de naam die ontbrak.

Eenmaal buiten was het eerste wat ze deed, de vleugels uitslaan en wat hoogte maken. Zo had ze meer overzicht en hopelijk was het meisje dan eerder gevonden...[3]
 1.  Oh! Mijn voeten..
 2.  Oh, Fikkie, waar zit je?
 3. Gis, je mag per locatie zeggen of Gis er wel of niet is :) Neem wel vooraf een plek in gedachten waar ze wel is :P anders dan duurt het een eeuwigheid. Of je er een mooie post van maakt van minstens honderd worden of gewoon in een zinnetje verteld of ze er wel of niet is :D, dat laat ik aan jou!

« [Reactie #1] : 6 jaar geleden »
Oei, oei oei, waar was de weerwolf nou?
Ze was niet gekleed in rood, maar ook niet in blauw!
Dat werd lastig zoeken zeg,
Och och, wat een pech..

Ze zat niet hier, ze zat niet daar..
Waar dan wel? Was ze de sigaar?
Slechts een simpel toverdranken-verslag,
zorgde voor deze vreemde rampdag.

Nee, waar de fee nu zocht,
tijdens haar lastige speurtocht,
vond ze geen enkel spoor.
Want die groenerd? Die was er al vandoor!

Zoek en gij zult vinden, vrolijke fee,
Veel succes, hopelijk zit alles mee![1]


 1. Sorry ik had zin om te dichten :D Een zin vond ik zo stom maar een hele post is weer zo .. mja.
:hihi:
« Laatst bewerkt op: 6 jaar geleden door Gisèle Ethelgis »

« [Reactie #2] : 6 jaar geleden »
Kyna zoefde allerlei rondjes over het terrein, maar buiten leek de weerwolf nergens te zijn. Elke keer als ze een groene mantel zag, zakte ze wat af naar beneden tot het gezicht zichtbaar werd. Helaas, niet het meisje dat ze had gezien. Na geruim tien minuten gaf de fee het op. Ze moest weer gaan lopen, er zat niets anders op.

De fee verdween weer terug naar binnen. Ditmaal ging ze toch maar langs de studiezaal. Zou het meisje misschien daar zijn? Al was dat niets voor een Merifeller om zich te bevinden. Ze opende langzaam de deur. Wat zij zag was ...

« [Reactie #3] : 6 jaar geleden »
... geen groene weerwolf. Wel hier en daar een andere groenerd, zoals een luchtelfje, een vampier en een faun, maar geen groene vrouwelijke weerwolf. Pech! Gisèle zat dus niet in de studiezaal. Helaas, helaas..

Maar waar dan wel? Was het misschien.. ergens waar af en toe veel myrofas zaten?[1]
 1. Hint!
:hihi:

« [Reactie #4] : 6 jaar geleden »
En toen ging Kyna verder. Het meisje was niet in het zaaltje. Heel even had ze hoop gehad, maar het was een luchtelf geweest en geen weerwolf en daarbij had het meisje er heel anders uitgezien.
Stap voor stap voor stap -voelde ze daar nu een blaar?- ging Kyna verder.
Ditmaal ging ze naar de grote zaal. Misschien was het meisje daar. Mocht het kind daar niet zijn, dan zou ze haar laatste troef spelen en naar de leerlingenkamer gaan en desnoods iemand vragen álle vrouwelijke weerwolven in Merifel op te noemen, behalve Avesoete, want Avesoete kende Kyna wel en dat meisje was het niet geweest.

En zo liep Kyna de grote zaal in en keek ze daar nog eens rond. Naast haar heup hield ze van de linkerhand de vingers gekruist. Toee! Laat dat meisje hier zijn!
« Laatst bewerkt op: 6 jaar geleden door Vanilla Vladistov-Gemini »

« [Reactie #5] : 6 jaar geleden »
Ennnn...
Meisje aanwezig? Check.
Meisjes-Merifellers? Check.
Meisjes-Merifellers-Weerwolven? Check.
Gestoorde-Meisjes-Merifellers-Weerwolven? Check.
Gissieeee!

Ja hoor, daar zat ze, aan een van de tafels, in gesprek met een afdelingsgenote. Een babbeltje over ditjes en datjes, niets bijzonders. Over huiswerk enzo. Met wilde gebaren maakte de weerwolvin haar standpunt duidelijk en sloeg voor de duidelijkheid nog eens op de tafel.
'En dat vind ik ook,' zei ze instemmend. 'Helemaal mee eens.' Ze lachte, schudde eventjes haar hoofd en staarde naar het plafond. 'Weet je, soms is school helemaal niet zo erg.'
Het meisje waarmee ze aan het praten was, stond op van haar plaats en nam haar tas mee. Het elfje glimlachte, vertelde Gisèle dat ze ergens had afgesproken met haar vriendinnen en wandelde weg, waarna ze zich bij een groepje meisjes voegde die vervolgens de grote zaal uitliepen.

Gisèle keek haar nog even na, en tuurde de zaal rond of ze nog iemand zag die ze kende, maar nee. Nouja, misschien moest ze dan ook maar weggaan. Dat er iemand naar haar aan het zoeken was, had ze niet door. Ze had andere dingen aan haar hoofd.
:hihi:

« [Reactie #6] : 6 jaar geleden »
Ah! Eindelijk! Een zegen! Alle goden, op Zeno na, werden in een vluchtig gebedje bedankt. Dankzij Zeno had ze zonder twijfel nu een blaar op haar hier op de rand van haar schoen.
Kyna had nu in ieder geval het meisje gevonden. Ze keek een beetje rond en leek alweer te willen vertrekken, maar daar stak Kyna de bloemige een stokje voor!

Haastig stapte Kyna op de weerwolf af. Daar aangekomen was ze een tikkeltje buiten adem, maar dat was vast héél subtiel. “Meisje! Hallo,”  hijg, “Jij was het net bij het kantoor van Mocha? Was het niet?” Liet het meisje ja zeggen, alsjeblieft, alsjeblieft, maar het moest haar wel zijn, het kon niet anders. En zo niet? Nou, die optie moest ze maar niet eens mogelijk achten.
“Ik heb je overal gezocht!” Wat Kyna van het meisje wilde en wat de reden was dat het wolfje gevonden had moeten worden, werd nog niet verteld.

« [Reactie #7] : 6 jaar geleden »
Zachtjes neuriënd maakte Gisèle aanstalten om weg te gaan lopen, maar stopte met deze voorbereidingen toen ze de dokter in het oog kreeg. Ze leek haar wel aan te willen spreken, maar er waren zoveel andere meisjes in de zaal, dus in eerste instantie besteedde ze er niet zoveel aandacht aan. Maar de omschrijving 'jij was het net bij het kantoor van Mocha' kon niet missen. Een verwonderd 'Uh?' verliet haar mond en de weerwolvin draaide zich om, keek de fee aan.
'Ja, dat ben ik.' Het meisje wandelde op haar gemakje naar de vrouw toe en glimlachte lichtjes, alsof ze niet weet waar het over ging. Natuurlijk had ze al een vermoeden. Een heel sterk vermoeden. Alles wat ze gehoord had bij de deur, was niet voor haar wolvenoortjes bestemd geweest.

'Wat is er aan de hand?' Het moest wel heel dringend zijn, anders had mevrouw Ó Coileáin vast niet lopen hijgen en had ze ook niet 'overal' gezocht. Zoveel rare dingen had ze toch niet gehoord? Ja oké, eigenlijk wel, maar Gisèle had er nu niet bepaald bij nagedacht op het moment dat ze stond te luisteren, dat kwam later pas. Wat wilde ze dan gaan doen? Gehoord was gehoord. Pech voor hen, dan hadden ze maar beter moeten opletten. Dat was niet haar probleem.
:hihi:

« [Reactie #8] : 6 jaar geleden »
Ah! Het was het goede meisje! Wat een geluk, wat een geluk. Kyna keek er al naar uit dat ze straks gewoon naar haar kantoor zou kunnen teleporteren en op een stoel kon neerploffen en dan kon uit hijgen en bijkomen met een goede neut mede. Ze zou de rest van de dag niet meer van haar plek afkomen (tenzij er natuurlijk een patiënt was).

"Oh, nee, niets ernstigs. Ik wilde alleen even je naam noteren." Kyna glimlachte. Ze veegde wat parels zweet van haar voorhoofd en een griffel en een lei verschenen in haar handen.
"Dus... Hoe heet je lief kind?"
Dat was alles wat Kyna wilde weten.

« [Reactie #9] : 6 jaar geleden »
'Oh,' reageerde het meisje ietsjes bedremmeld. Zou ze liegen over haar naam? Hem veranderen? De letters door elkaar husselen? Nee, dat was kinderachtig en flauw, en dat ging ze niet doen. Niet tegen hogergeplaatsten in ieder geval. Tegen andere leerlingen kon het toch geen kwaad? Gisèle had het letter-door-elkaar-hussel trucje al eens toegepast, maar helaas had het niet echt gewerkt door de manier waarop ze haar zogenaamde naam had verkondigd. Hmmpf.

'Ik ben Gisèle Ethelgis,' zei de weerwolvin toen maar. Ze lachte wat vaagjes en wiebelde wat op haar voeten.
'Als dat alles is, mag ik dan nu gaan? Ja.. toch?' Het meisje hield haar hoofd iets scheef en zette al een stap richting een groepje afdelingsgenoten dat ze had opgemerkt aan de andere kant van de zaal. Z
:hihi:

« [Reactie #10] : 6 jaar geleden »
"Dank je, juffrouw Ethelgis." Met sierlijke en krullerige letters werd de naam op een leitje geschreven. Gisèle Ethelgis. Zo, dat kon niet meer misgaan. Zo meteen zou Kyna de naam ook doorgeven aan de mentor van Merifel, zij had er immers om gevraagd en speciaal voor haar had Kyna nu blaren op haar hielen.

"Dat was het inderdaad alles. Je kan vertrekken, juffrouw. Een fijne avond nog."
Kyna glimlachte liefjes naar het meisje. Ze haalde nog eens diep adem en was toen met een plopje verdwenen. Ze was terug in haar kantoor en twee stappen later zat ze in een luie stoel.

Het was Gisèle Ethelgis, zond Kyna nog aan Tetachan. Daarna sloot ze de ogen. Niet veel later klonk er zacht gesnurk vanuit het kantoor.