Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Verrassing!  (466 keer gelezen)

Speeldatum: Een dag na het aannemen van Nillai als mentor.

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
Het was niet lang nadat Nillai was aangenomen als mentor van Heracor. Hij had snel de laatste hand gelegd aan de dossiers die nog niet op orde waren en had zijn spullen verhuisd toen het rode kantoor leeg was. Nu was het natuurlijk tijd om zijn eerste taken als mentor te vervullen en torenhoofden waren dan het eerste aanspreekpunt.

Ryxini, zou je je alsjeblieft kunnen melden bij mijn kantoor. Nu meteen. Het was een simpele boodschap naar een andere centaur en Nillai had al vruchtensap klaar gezet voor als het meisje binnen zou komen. Hij wist niet zeker of de leerlingen al wisten dat hij de nieuwe mentor was geworden, de geruchten had hij gehoord, maar hij had ze nog niet bevestigd. Eerst een gesprek met een stel torenhoofden.

« [Reactie #1] : 5 jaar geleden »
Ryx had de laatste dagen onder een steen gezeten. Roddels over de nieuwe rode mentor waren niet bij haar aangekomen. Ze had het te druk gehad met het leiden van Heracor. Zonder mentor moesten zij en Elias het allemaal maar regelen. Een zware taak naast de gewone lessen.

Ryxini had zichzelf rust gegund en speelde een potje kaarten met drie andere Heracori. De centaur was aan de verliezende hand, maar gelukkig had meneer Hestür haar nodig. 'Speel maar verder zonder mij jongens, ik moet naar meneer Hestür.' Ze gooide haar kaarten op tafel en verliet gauw de leerlingen kamer.
Waarvoor zou de oudere centaur haar nodig hebben?

Aangekomen bij de deur van blauw klopte ze rustig aan. Ze wachtte, en wachtte. Nogmaals klopte ze op de deur. Weer geen antwoord. Deur op de hendel, deur op slot.
Ze snapte er niks van en stuurde de mentor een bericht. 'Ik ben bij uw kantoor maar u lijkt er niet te zijn?' Opnieuw werd er gewacht maar ook op dat bericht werd niet gereageerd.
Dit begon nu wel heel raar te worden. Meneer Hestür vroeg haar te komen maar hij was er niet eens. En hij beantwoorde haar ook niet.

Een voorbij lopende Socophonie werd bij zijn schouders gepakt. 'Weet jij waar meneer Hestür is, je weet wel je mentor?' De jongen barstte in lachen voor haar uit. Al lachend vertelde hij dat meneer Hestür geen mentor meer van hun was maar dat hij de mentor van Heracor was.

WAAAAT? Voorzichtig stapte Ryxini naar de deur van rood en klopte aan. Verbazing wekkend hoorde ze de stem van meneer Hestür! De jonge centaur gooide de deur open en stormde naar binnen.
Ryxini straalde, Hestür was geen Phonnie meer!
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Ryxini Tirr »

« [Reactie #2] : 5 jaar geleden »
Op het telepathische antwoord had Nillai niet gereageerd. Ryxini mocht best zelf een beetje zoeken en niet altijd meteen vragen naar het goede antwoord. Zelfstandigheid was belangrijk en dan was het zeker niet de bedoeling dat alles voorgekauwd werd. Het duurde gelukkig niet lang voordat er op de deur geklopt werd en een stralende Ryxini binnenstormde.
"Ik zie dat je het hebt kunnen vinden. Hopelijk vind je de verrassing niet erg," zei de kersverse mentor vanachter zijn bureau. "Er staat al vruchtensap klaar."

Natuurlijk was dit ook een zakelijk gesprek, maar eerst mocht de jonge centaur genieten dat Nillai nu mentor was van haar afdeling.
"Maar ik zie het goed dat je blij bent met mijn nieuwe, zoveelste, aanstelling?" Ze had nog geen woord gezegd, maar Nillai had wel een reactie in gedachten bij de manier waarop ze binnengekomen was. Straks kwamen zakelijke dingen wel zoals nieuwe torenhoofden, besprekingen en dingen die Rhiakath had gedaan.

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
'Ik vind het geweldig!' Sprak de vrolijke centaur nadat ze de deur had dicht gedaan. 'Niet natuurlijk dat meneer Worrseyu weg is. Ik bedoel hij was ook een goede mentor.' Eerlijk is eerlijk, de weerwolf was een goede mentor. 'Maar ik denk stiekem toch dat u beter bent.' Hij was immers een centaur en die waren de beste.

Ryxini ging rustig door haar benen en zakte op het kleed. Normaal zou ze neer ploffen maar volgens de etiquette was dat niet echt damesachtig. Dankbaar nam ze ook een slok van de vruchtensap maar dan rustig en beheerst.
'Ik kan wel zeggen dat dit u beste aanstelling is. Veranderen verbied ik u.' Grijnsde ze naar de centaur. Natuurlijk kon ze hem niks verbieden maar een beetje plagen mocht best.

Maar nu even serieus.
'Ik vind het echt geweldig dat u geen phonnie meer bent, hoelang al eigenlijk niet meer?' Ze had geen roddels gehoord dus een week kon het niet geweest zijn.

« [Reactie #4] : 5 jaar geleden »
Het was fijn om te horen dat de jonge centaur er blij mee was en Nillai moest even lachen toen ze zei dat hij niet meer mocht veranderen. Nee dat was hij zeker niet van plan, dat zou hem nog meer geld kosten.
"Als het goed is blijf ik hier sowieso nog wel een paar jaar zitten," zei hij. De glimlach zat nog op zijn gezicht terwijl hij van zijn eigen bier dronk. Nu hij geen Socophon mentor meer was, stond het bier weer op zijn bureau en lagen de kaarten op een plank in een kast.

"Nog niet zo lang, pas een dag ongeveer. Maar ik moest eerst nog wat in orde maken voor de volgende Socophon mentor dus ik zit pas vanaf vandaag echt in dit kantoor." Zo dat was alle blijdschap en vreugde, nu door met de iets serieuzere zaken.
"Maar hoe gaat het met de afdeling nu heer Worrseyu weg is?" Het was een goede vraag om aan een torenhoofd te stellen. "Zijn er veel problemen of leerlingen die er moeite mee hebben?"

« [Reactie #5] : 5 jaar geleden »
Ryxini knikte goedkeurend. Hij zou nog een paar jaar blijven zitten, dat was goed nieuws om te horen.
Ook de jonge centaur nam een slok van een vruchtensap. Ze was blij dat Heracor weer een mentor had. Ze had de leerlingen wel goed kunnen begeleiden maar om dat elke dag te moeten doen. Het zou haar uitgeput hebben.

'Weet u al wie de nieuwe mentor van Socophon is?' Daar was ze natuurlijk nieuwsgierig naar omdat haar zusje Debb nu ook, alweer, een nieuwe mentor kreeg. En dat moest natuurlijk ook een zijn die goed was.

'Voor iedereen was het natuurlijk een shock. Ik bedoel je verwacht niet dat je mentor opeens in attanna schiet en wegvlucht.' Zijzelf had het in ieder geval niet verwacht. 'Zowel ik en Elias hebben veel vragen op ons afgekregen die we eigenlijk niet konden beantwoorden. Wij konden niet weten waarom meneer Worrseyu weg was gegaan.' Een slokje vruchtensap was een pauze in haar verhaal. 'Omdat hij er niet meer was hebben wij de leerlingen moeten helpen. Dat ging wel maar was zwaar.' Ze wist niet precies hoe het Elias vergaan was maar waarschijnlijk had hij het ook wel zwaar gevonden.
'Ik heb niet echt grote problemen gehad.' Een paar angstige kinderen die verhalen hadden gehoord over Ypsilon maar verder geen grote rampen die Nillai zou moeten weten.
'Wist u eigenlijk al dat, nou dat er ook een leerling gevlucht is. Het zusje van meneer Worrseyu.' Even dacht de centaur diep na. 'Ohja Flo hete ze.' Als nieuwe mentor zou hij dat vast willen weten.

'Maar blij dat u er bent, dan kan u mooi weer de mentor taken op u nemen.' En dan kon zij haar huiswerk inhalen. Ze werd haast al depressief als ze alleen al aan de stapel perkamenten dacht.

« [Reactie #6] : 5 jaar geleden »
Het was niet zo verrassend dat er interesse was naar de nieuwe Socophon mentor. Het was een ramp als het ging om blauwe mentoren en leerlingen waren over het algemeen erg nieuwsgierig, zeker als het ging over nieuw personeel. Je wist nooit wat je bij een nieuwe leraar wel of niet kon doen en het was het meestal wel waard om dat uit te gaan proberen.
"Nee Ryxini, dat weet ik niet, maar ik denk dat de schoolhoofden wel iemand zoeken die goed bij de afdeling past, zeker na de laatste tijd."

Rustig nam Nillai de tijd om het verhaal van Ryxini aan te horen. Het was immers iets wat mentoren ook hoorde te doen, ze moesten niet alleen dingen opdragen en straf geven. Als Nillai iets geleerd had tijdens de tijd als mentor van Socophon was dat het af en toe heel fijn kon zijn als er iemand alleen al wilde luisteren. In dat opzichte was die kant van zijn carrière nog niet zo slecht.
"Precies wat ik dacht," mompelde hij, half in zichzelf om vervolgens te knikken. Hij wist inderdaad dat Flo meegevlucht was.
"En hoe ging het met de samenwerking tussen jou en Elias? Verliep die goed of zijn er nog punten waar het in de toekomst beter zou kunnen?"

« [Reactie #7] : 5 jaar geleden »
'Ik hoop het ook. Voor Debb dan, ze mist u nou wel als mentor dus hoop ik dat ze er een net zo goede voor terug krijgt.'
Ze vond het jammer voor Debb maar was zelf reuze blij dat Nillai haar mentor was geworden.

'Ik vond het goed gaan. Elias was natuurlijk eerst even bezig met de wolven omdat daar natuurlijk stres was. Hun alfa was verdwenen. Maar daarna hebben we eigenlijk goed samengewerkt en de problemen die er waren opgelost.' Even dacht ze na. Waren er punten die beter konden. 'Ik denk dat Elias en ik wel een goed team zijn meneer.'