Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Bandiet, dievegge, zakkenroller, ruitentikker, inbreker, jatmoos... Ik heb hem!!  (769 keer gelezen)

Speeldatum: 9 augustus 1300 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

"Allie! Aloisia Carthe! Torenhoofd!" galmde het door de leerlingen kamer van Merifel. Megafone had ze nog niet geleerd, maar de nimf had een luide stem als ze het wilde. "Allie!!!" Zoekend bekeek ze alle gezichten om haar heen. Uiteindelijk spotte ze het feetje.[1]

"Allie, luister eens, luister! Ik weet wie het is! Ik was laatst buiten en toen had iemand ineens vet veel energie, gewoon uit het niets. Dus ik dacht er op het moment niet zo heel veel van, maar naderhand bedacht ik me dat het eigenlijk wel heel raar was. Dus toen heb ik even wat achtergrond informatie opgezocht en mijn vermoedens bleken te kloppen! Het was die gast die laatst ook lijfstraffen is ondergaan, je weet wel, omdat zijn vriendin iemand had aangevallen ofzo." Leo snapte de logica ervan ook niet, maar wie was zij om de schoolhoofden tegen te spreken?
"Hij blijkt dus vergiften te hebben, ook wel bekend als magische elixers. Met een crimineel verleden nog wel. Bovendien een socophoni, die sowieso minder goed zijn in magie. Niet goed genoeg om het bijvoorbeeld zelf te maken."
Eleonora spreidde triomfantelijk haar armen, een zelfingenomen glimlach op haar gezicht. "Heb ik dat niet even mooi gefixt?" Nu nog hopen dat de fee al haar woorden had verstaan, want anders had ze alsnog een probleem.

Het was inmiddels een dag na hun eerste zoektocht, waarna ze na een dood eind hadden besloten gescheiden even apart wat onderzoek te doen. Leo had Allie nog een paar keer gesproken, maar beiden waren ze nog niet met een oplossing gekomen voor hun puzzel. Tot nu.

"Ga je mee naar heer Pillao?"
 1. Lieve Allie,
Deze GM vind je wel goed toch? :engel:
Groetjes,
 Leo :P
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

Zwijmelend was Aloisia in gedachten verzonken. Ze zat op een stoel in de leerlingenkamer met haar handen onder haar benen waardoor ze heen en weer honden schommelen. Ze dacht aan een knappe feeënprins op een witte pegasus die haar hier van school kwam halen. Dan zouden ze samen via de prachtige parelwitte pegasus naar een luchtstad vliegen en daar gaan wonen, trouwen en een gezinnetje stichten met minimaal drie baby-feetjes. Nu leek het even alsof deze dromende gedachten werkelijkheid werden en ze geroepen werd door een prins, maar dit bleek al gauw niet het geval te zijn. Het feetje herkende de stem van Eleonora, ze had het eerder moeten weten. Toch maakte de nimf haar lichte teleurstelling al gauw weer goed met het positieve bericht dat ze met zich meebracht.

"Weet je het écht zeker? Het is wel iemand met Magische Elixers hè, die kunnen meer dan standaard sokken. Ze zijn zeg maar als een soort blauwe sokken met een groen randje." Ondanks dat ze niet alle Socophonners even geweldig vond, vond dit torenhoofd niet dat je hun kunnen zomaar moest onderschatten. "Kun je hem laten zien? Misschien kunnen we hem zelf wel zover krijgen dat hij met ons meegaat naar Pillao, dan hebben we echt de hoofdprijs." Nu werd Aloisia vrolijk, misschien kreeg ze zelfs wel afdelingspunten omdat ze een dief gevonden hadden.
Een dag niet geknuffeld is... een dag niet geknuffeld. Doe er iets aan!

"Nou, kijk, ze hadden het over ene Lars en dat hij zo lang bezig was met studeren, veel langer dan normaal blijkbaar, en -weet ik veel- over meiden of zoiets, toen hij ineens begon te stoeien en helemaal rondjes ging rennen." Een mate aan energie en kracht die het nimfje nooit zou vertonen zonder magische boost. "Julian heet ie trouwens, die centaur die eens een andere nimf heeft omgetrapt."

"Sokken? Die zijn toch nergens magisch goed voor? Die kunnen alleen maar leren en leren en nog eens leren, dagen aan een volgend. Je zou bijna denken dat ze niet meer slapen." Leo haalde haar schouders op. Alleen Lea had een speciaal plekje gekregen, ondanks dat het een Socophonner was.

"Waarom zou hij dat doen? Oh, heer Pillao, sorry dat ik uw elixer heb gestolen!" imiteerde de tweedejaars met een hoge piep stem, "Ik zal het nooooit meer doen! Mag ik nu uw huisdier worden? Denk je echt dat hij dat zou doen?" Ze grinnikte en schoof een stoel dichterbij. Allie was nog niet overgehaald en het nimfje dat hard gerend om haar te vinden.
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

"Wacht even, wie heeft het nou gedaan volgens jou? Julian of Lars? En heb je enig idee waar hij uit kan hangen? Want als je dat al niet weet zou ik dat maar eerst eens uitzoeken, dan kunnen we hem daarna uithoren. En als hij het dan is dan gaan we wel naar Pillao, anders wordt hij toch misschien boos." Ze vond op dát moment een erg strak plan, beter dan haar vorige snel bedachte plannetje, maar de praktijk zou bewijzen of het ook daadwerkelijk zo was. Ze hoopte maar dat Eleonora hem snel aan kon wijzen zodat ze alles snel sneller snelst af konden handelen. Dan was zij van haar beschuldiging en de straf die haar dreigend boven het hoofd hing af en was de échte dader een straf rijker.

"Dus, welke kant gaan we op?", vroeg ze als startschot van hun zoveelste zoektocht. Eerst natuurlijk de leerlingenkamer uit, maar dan? Waar vond je een dader? Waar zou hij onopvallend proberen door te leven terwijl hij wist dat hij een dief was?
Een dag niet geknuffeld is... een dag niet geknuffeld. Doe er iets aan!

"Julian, die was zo druk. Ze hadden het alleen maar over die Lars ofzo." antwoordde het nimfje. Toch zette die vraag haar aan het denken. Zou het misschien...? Ze had het eigenlijk niet echt overdacht maar was gewoon gelijk naar Aloisia gerend. Nou, als ze de centaur gingen opzoeken dan zouden ze er zo wel achter komen.

"Nou, de leerlingenkamer zou ik zeggen. Al hebben meeste leerlingen van blauw nu gewoon les hè?" Dat zij een tussenuur hadden was puur toeval. Bij Leo was haar telepathie les uitgevallen, heer Neruth had blijkbaar een lichte buikgriep opgelopen. Misschien moest ze hem maar bloemen sturen. "Hier, even wachten."

Eleonora pakte haar tas van waar dat ding was gevallen en graaide erin met haar hand. Uiteindelijk haalde ze er een stapel papieren uit met een blauw lintje erom en zonder het eraf te halen bladerde ze erdoorheen. "Ah kijk, hier is het." Ze haalde met een triomfantelijke glimlach een blaadje uit de stapel. "Hij heeft nu... Geschiedenis. Zijn les is over een kwartier afgelopen. Mits hij niet aan het spijbelen is natuurlijk." En voor het torenhoofd verdere interesse in haar zeer interessante stapel papieren kon tonen verborg de nimf ze weer veilig in haar tas.

"Zullen we gaan? Dan wachten we hem op. Als we dan echt zeker zijn dat hij het heeft gedaan zullen we naar heer Pillao gaan." En met haar gedachten nog bij Lars stond het meisje op en liep naar de uitgang van de Merifel leerlingenkamer. "Kom je Aloisia?"
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 5 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

"Wat...? Hoe...?", begon Aloisia te vragen, maar ze kon niet verder bekijken wat er op de stapel papieren stond omdat ze al snel en vol behendigheid in de tas van Leo verdwenen. Veilig weggestopt voor de nieuwsgierige blikken van een torenhoofd. Het was nu ook het moment niet om daar mee bezig te zijn of er al te veel over na te denken. "Ja, we moesten maar gaan, anders zijn we straks nog te laat en loopt alles in de soep." Vast niet, en daarom vervolgde ze ook: "Maar dat is niet heel waarschijnlijk, want we zijn een goed team en jij weet precies wie het gedaan heeft." Ze moesten en zouden hem te pakken krijgen.

Aloisia dacht terwijl ze samen met Eleonora naar het geschiedenislokaal liep nog na over hoe ze het het subtielst aan konden pakken. Want 'Hé, dief, meekomen, jij!' was nou niet bepaald een goede manier, vond het torenhoofd zo. Misschien moesten ze eerst maar fijn een gesprekje hebben over de toetsweek en andere onopvallend gerelateerde zaken.

Ze kwamen iets voordat de les afgelopen was bij het lokaal aan, wat mooi uitkwam, zo konden ze hem sowieso niet gemist hebben. Nu was het wachten op de stroom leerlingen en wachten tot ze Lars ertussenuit hadden gepikt. Maar hoe zag hij er eigenlijk uit? "Leo", zei ze, "hoe ziet die Lars eruit? We moeten hem wel kunnen vinden." Het zou nu toch niet misgaan, hè?
Een dag niet geknuffeld is... een dag niet geknuffeld. Doe er iets aan!

"Lars? Ik dacht dat we opzoek waren naar die Julian? Zijn les heb ik opgezocht. Al zal Lars er misschien ook wel inzitten. Ik weet eigenlijk helemaal niks over die Lars, leeftijd, ras, jaarlaag enzo." Een tekortschieting van de dievegge, iets wat ze vandaag nog op zou lossen. "We zullen die Julian moeten ondervragen om daar achter te komen. In principe komt hij bijna naar buiten."

Perfect getimed, want het lokaal stroomde net op dat moment leeg. "Het is een centaur." lichtte het nimfje het torenhoofd fluisterend in, of ze het nou wilde of niet. "Groot van stuk, zwart krullend haar." Je kon je afvragen of al die informatie haar tekortkoming van eerder goed moest maken, maar Leo zou dan ontkennen.

Zoekend bekeek ze de leerlingen die naar buiten kwamen.
De lucht is blauw als een sinaasappel!

"Bij Ikatur, ik heb gewoon een acht," herhaalde Julian voor de vierde keer in vijf minuten. Hij keek er erg blij bij. Zijn vrienden of klasgenoten keken ook tevreden, alsof ook zij een goed cijfer hadden gekregen. "Je kunt veel zeggen over wit, maar ze geeft mooie cijfers," beaamde een weerwolf met een grijns. "Nooit gedacht dat ik er nog een zes uit zou slepen na dinsdagavond. Ik heb de hele avond met een meisje zitten praten, ik was compleet vergeten dat we die toets hadden. En vanavond schijnt ze weer op het grasveld te zijn..."

Julian wist precies wie de weerwolf bedoelde, net als heel Socophon ongeveer. Goed nieuws verspreidt zich snel en roddels nog veel sneller. Hij gaf de weerwolf een por. "Nee, dan Lars. Die gast heeft geen leven. En dat voor een negen. Hij heeft nachten doorgeleerd. Beter gaat ie wel over dan. Blauwerds zijn studiebollen, maar je kunt ook overdrijven.." De centaur schudde zijn hoofd.

"Ach, Lars, Julian, wat maakt het uit. De dief zal er vast wel tussen zitten." Opgewekt wachtte ze op de klas om naar buiten te komen en op de dief om gevangen te worden in deze niet zo zorgvuldig opgezette fuik. Groot en zwart krullend haar. En een centaur. Dat moest wel lukken.

Al snel zag Aloisia iemand lopen die verdacht veel op de beschrijving van Eleonora leek. De jongen had het ook nog wat over ene Lars, moest vast de goede zijn. "Julian, Julian, een torenhoofd wil je spreken", riep ze met een vriendelijke stem naar de centaur terwijl ze door de myrofas heen probeerde te komen, iets wat nog een behoorlijke klus was. Iedereen wilde zo snel mogelijk uit het lokaal komen.
Ze nam hem mee naar Leo en maakte met een paar woorden aan haar duidelijk dat zij het gesprek maar moest voeren. Dit torenhoofd zou wel toekijken.
Een dag niet geknuffeld is... een dag niet geknuffeld. Doe er iets aan!

Met een hupsje volgde Eleonora het torenhoofd en 1 en 2 en 3 hupsjes verder stond ze voor de centaur. Die zou wel verbaasd zijn, ineens twee drukke huppel meisjes voor z'n neus. Dat zij zelf het woord kreeg vond de nimf niet erg.

"Julian Hippokves?" Het werd vragend gezegd, maar Leo was er zeker van dat ze de goede Julian Hippokves voor zich had. Er zouden vast geen twee identieke Julian Hippokvezen rondlopen op deze school. "Zou ik je misschien even iets mogen vragen?" De verleidelijke nimf zette haar liefste glimlach op en knipperde eens met haar ogen. Ondanks het verschil tussen rassen zou de puberale jongen haar verzoek vast niet afwijzen. Of hij had al een meisje; dan werd het lastig. Gewoon hopen dat hij even tijd had, meisje of niet.
De lucht is blauw als een sinaasappel!