Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Gemis  (435 keer gelezen)

Speeldatum: 13 februari 1300

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 jaar geleden »
Het was aan het einde van de middag. Rick had de eerste- en tweedejaars Latijn gegeven en daarna nog een paar leerlingen verblijd met bijlessen. Nu was hij weer op weg naar Ypsilon, al maakte hij niet echt heel veel haast. Er waren voor hem nog maar twee redenen om daar aanwezig te zijn: Faith en zijn colleges. Als hij geen les had en Faith wel (zoals op dit moment), was hij net zo lief op Bumetrel. Wat had hij nog te zoeken in zijn huisje? Er waren veel te veel nare herinneringen, het plezier dat hij had gehad in het leven op de universiteit was helemaal verdwenen.

Terwijl hij de binnenplaats overstak, zag hij vanuit zijn ooghoeken een bekend figuur. 'Ah, Iarchon!' riep hij uit, zijn pas inhoudend. Kijk aan, een perfect excuus om nog een poosje hier te blijven. Hij had zich al een tijdje geleden voorgenomen om de jongen eens aan te spreken, en dit was het perfecte moment ervoor. Al was het maar dat hij geen zin had om naar Ypsilon te gaan, en Iarchon toevallig alleen rondliep. 'Tijd geleden dat ik je gesproken heb,' ging hij verder. 'Hoe is het?' Hij kende Iarchon vooral als jongerejaars Socophonner en broertje-van-Luinor. Nu hadden Luinor en hij nooit heel intensief met elkaar opgetrokken, maar ze konden altijd wel goed met elkaar opschieten. Goed genoeg om Luinors broertje een beetje in de gaten te houden, in ieder geval.
Een grap moet kunnen, toch?

« [Reactie #1] : 5 jaar geleden »
Iarchon was na het bezoekje aan de hoppenvleugel een ommetje gaan lopen. Hij had weer een brief terug gestuurd naar Eildrim en hoopte dat Luinor hem zou ontvangen en door kon geven. Het was een best riskant plan in verband met de familie van Eildrim. In gedachten verzonken liep de luchtelf over de binnenplaats toen een stem zijn naam riep. Hij maakte bijna faunensprongetjes van schrik en duwde snel een van Eildrims brieven in de tas die hij bij zich droeg.

"Man, Rick, je liet me schrikken," zei de jongen met een beetje een slaperig gezicht. "Mja, och gaat zo z'n gangetje hè. Met jou? Fijn als stagair bij heer Hestür? Het is een goede man, maar ja, het is geen vrouwe Negorid." Iarchon moest nog even bijkomen van de opschudding. "Ja het is inderdaad een tijdje geleden, maar je weet hoe het gaat, druk met leren enzo."

« [Reactie #2] : 5 jaar geleden »
Rick lachte een beetje om de schrikreactie van Iarchon, al was het niet de hartelijke lach die er een paar maanden geleden uitgekomen zou zijn. 'Sorry hoor,' zei hij met een klein grijnsje. 'Ja, met mij gaat het ook wel prima, en het stagelopen bevalt ook goed. Hestür is best een goede begeleider geloof ik, al weet-ie niets van muziek. Maar ook niet van mijn roemruchte Bumetreltijd, dus dat scheelt weer.' Rick miste vrouwe Negorid heus ook wel, maar hij vroeg zich wel even af of hij als stagiair bij haar ooit de status van volwassene bereikt zou hebben. Vermoedelijk niet.

'Is 't zo druk dan? Als je bijlessen Latijn nodig hebt ...' Rick knipoogde en declameerde: 'Ik wil, jij wilt, hij wil, wij willen Latijn! Hoor je nog wel eens wat van Luinor trouwens?'
Een grap moet kunnen, toch?

« [Reactie #3] : 5 jaar geleden »
Gelukkig kon Rick er nog om lachen en ging het ook wel prima met de faun, dat was wel goed om te horen.
"Als Hestür ooit iets over muziek blijkt te weten dan eet ik een hop op. En waren die tijden dan zo erg? Iedereen van de verhalen zit nu op Ypsilon of ergens anders, dus ik hoor alleen maar de geruchten van die tijd." Luinor had hem wel eens wat verteld. Vooral toen hij nog thuis woonde voordat hij naar school mocht.

"Nee ik denk dat Latijn wel lukt hoor, dat is het probleem niet. Maar de leraren hadden weer eens besloten om lekker veel dingen tegelijk op te geven, het komt wel goed hoor, nu even pauze en straks gewoon weer aan het werk." Iarchon lachte even om de vervoegingen die Rick maakte. "Ja we sturen nog geregeld hops. Hij heeft het erg naar zijn zin bij de schuttersopleiding. Ik denk dat hij vader op gaat volgen in het leger als hij de opleiding af heeft."

« [Reactie #4] : 5 jaar geleden »
'Ach welnee.' Rick grinnikte. 'Alleen werd er toen tenminste nog gekaart in de leerlingenkamer. En we hebben eens een bel opgehangen in een kast van het godsdienstlokaal, met een touwtje naar de voorste bank. Moet je ook eens proberen, ik denk dat Zwets hem ook wel kan waarderen.' Het had hem maar drie weken strafwerk in de stallen opgeleverd, best de moeite waard dus. 'En als je het spook van Socophon wilt laten opduiken in de eerstejaarskamer, moet je dat niet op een doordeweekse nacht doen.' Ja, dat was een briljante actie geweest, al zei Rick het zelf, en de herinnering eraan vrolijkte hem helemaal op. 'Als je nog tips wilt, hoor ik het wel, als je het maar niet verklapt aan Hestür of Trezeguet.' Hij knipoogde.

Rick knikte instemmend bij de verklaring van Iarchon over de drukte. Ja, dat was een bekend verschijnsel. Alsof ze het met elkaar afspraken, laten we die leerlingen eens even slapeloze nachten bezorgen. Maar met Luinor ging het goed dus. 'Mooi om te horen. Hij mag blij zijn dat hij niet ...' Oei, dat wilde hij niet zeggen. Rick haalde zijn schouders op. 'Nou ja, Ypsilon is niet zo'n leuke plek de laatste tijd.' En daar was zijn vrolijkheid weer verdwenen. Het werd tijd om eens door te gaan op een ander onderwerp. 'Ik hoorde dat Eildrim niet weer hiernaartoe mocht na de vakantie?'
Een grap moet kunnen, toch?

« [Reactie #5] : 5 jaar geleden »
Iarchon moest glimlachen  bij de dingen die Rick vertelde. Dat waren inderdaad wel geinige dingen.
"Nee nee, ik hou m'n mond wel." Hij ging zijn geheime bron toch niet verlinken, dan kon hij het wel schudden. Misschien moest hij het eens erop wagen, al was de laatste Lischa minder spontaan dan zijn broer.

Helaas ging het op Ypsilon ook niet geweldig. Het zat dit jaar gewoon niet mee. Misschien hadden ze te weinig aan de goden afgelopen jaar en kregen ze een jaar van rampspoed of was dit een waarschuwing en konden ze het nog verbeteren.
"Dat is wel balen, maar je kunt altijd langs konen, me privé bijles geven enzo." Dat laatste zei de luchtelf met een knipoog richting Rick. Bijles was altijd een goed advies als Socohonner, net als leren.

Plots stond Iarchon stil, alle vrolijkheid was ook bij hem verdwenen.
"Niet hier en niet zo hard," zei hij tegen de faun om zich vervolgens om te draaien en een andere richting op te lopen. Met een miniem gebaar wenkte hij Rick, die hem moest volgen. Het duurde eventjes voordat de elf een stil plekje had gevonden.
"Nee haar tante heeft haar opgedragen thuis te blijven en met iemand te trouwen," fluisterde Iarchon tegen Rick toen hij er zeker van was dat er niemand meeluisterde. "Wat een rotvrouw is dat."

« [Reactie #6] : 5 jaar geleden »
Rick volgde Iarchon nu de jongen blijkbaar niet zomaar door durfde te praten. Misschien wel verstandig, met zo veel potentieel nieuwsgierige leerlingen om hen heen. Ze passeerden een groepje giechelende meiden en vonden daarna een rustige plek aan de rand van het grasveld. En daar kwam Iarchon met een wel heel beroerd verhaal.

Meelevend keek Rick de jongen aan. 'Dat meen je niet!' Even flitste er een beeld van Fee's tante door hem heen, zij had dat ook zomaar kunnen besluiten. Nu ja, als Fee haar vader er niet was geweest natuurlijk. 'Kan die tante dat zomaar besluiten? Hebben haar ouders er niets over te zeggen dan?' Hij was maar wat blij dat hij en Fee veilig verloofd waren. Het wachten was alleen nog op een geschikt moment voor een bruiloft, maar zijn ouders leken steeds meer in te zien dat het onzin was om nog drie jaar te wachten. 'En is er ook al iemand ... Of ...' Zoals Iarchon het zei, leek het alsof de boel al in kannen en kruiken was, maar het kon natuurlijk ook dat ze nog op zoek waren naar een geschikte kandidaat. In dat geval was er misschien nog hoop.
Een grap moet kunnen, toch?

« [Reactie #7] : 5 jaar geleden »
"Man doe eens wat zachter," zei Iarchon gepikeerd tegen Rick. Niet de hele school hoefde het hele verhaal te weten. Rick kon dus best wat zachter doen al was het maar om Iarchon een plezier te doen.
"Ja dat kan ze helaas wel. Haar vader is bijna altijd weg en haar moeder wordt beïnvloed door die tante." Iarchon had de luchtelf één keer eerder ontmoet en was blij dat hij die tante niet meer had hoeven zien. Hij moest een hele vragenlijst beantwoorden of hij wel goed genoeg was voor haar uiterst breekbare nichtje.

"Nee nog niet, maar ze zijn er wel naar opzoek. Aangezien ik niet goed genoeg of rijk genoeg ben voor hen, je snapt het wel. Eildrim is van een klasse hoger dan mijn familie." Stomme regels dat het waren. Er werd niet eens gekeken naar geluk.