Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1

Recente bijdragen

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
1
Wachtgebouwen / Aanpakken
« Laatste bijdrage door Levi Semaris Chraegh 1 dag geleden »
De weerwolf dacht een moment na over wat Tatiana formuleerde. Zo keek hij meestal niet naar het leven; waarom hij iets deed, of waar dat gevoel vandaan was gekomen. Levi leefde gewoon, zonder vragen te stellen over waarom hij wel of niet iets wilde of voelde.

"Misschien wel... Ik heb een vrij ruwe jeugd gehad. En ik werk natuurlijk niet zomaar op een school." Hij dacht een moment aan alle leerlingen die hij hier bewaakte en realiseerde zich dat hij dat toch wel als een hoger doel zag dan zomaar iets als goederen of een of andere adellijke snob. "Maar tegelijkertijd is het wel eigen aan een weerwolf om te excelleren op fysiek vlak. Daarin zou ik jou eerder uitzonderlijk noemen," weerlegde hij daarna.

Ongeacht de reden dat hij ooit begonnen was met trainen, hij begreep nu hoe Tatiana erover dacht. Voor hem was dat genoeg om deze uitdaging aan te gaan.

"Over een tegenprestatie ga ik nog wel nadenken," antwoordde Levi, lichtelijk opgelucht over het feit dat het gesprek weer richting praktische zaken ging. "Voor het moment kunnen we wel gewoon beginnen vind ik. Morgenvroeg voor de eerste lessen beginnen?" Hij kwam dan zelf net uit zijn aankomende nachtdienst, maar als hij nu nog een paar uur slaap pakte moest dat zeker lukken. Een ochtend training kon er bij deze weerwolf altijd in. "Dan spreken we af voor de barakken." Hij gaf de jongedame een glimlach, enthousiast over het vooruitzicht.
2
Bloementerras / De witte prins (zonder paard)
« Laatste bijdrage door Zandra A. Arceneaux 1 dag geleden »
"Wat een toonbeeld held als hij zijn neus steekt in willekeurige boezems. Geen wonder dat jij geworden bent zoals... nou ja, jij." In Claus ogen lag ondanks zijn zoetgevooisde woorden niet meer de lust voor het vrouwelijk lichaam zoals die held had gevoeld, maar er waren andere lusten in het leven. Bij vampiers was er uiteraard een dorst naar bloed, eeuwig en onverzadigbaar, maar met tijd ook naar andere zaken: kennis, macht, intrige... De vraag was nu welke Claus dreef.

Zandra liet haar overpeinzingen niet doorschemeren maar gaf een vage en slecht te plaatsen glimlach bij de opmerking over een nieuwe naam. Het lag ergens tussen geamuseerd en calculerend in. Zou hij weten welke naam haar echte was? Wist hij dat zij Zandra was, of had hij nog niet kunnen bepalen welke van de drie zussen hij voor zich had?

"Verraad is verraad, in mijn ogen," haakte ze op zijn verdere woorden in zonder het woordenspel op te geven. "Je weet nooit of diegene de volgende keer ook het geluk heeft om een individu tegen te komen die de vluchtende welgezind is. Zulke losse eindjes kun je beter gelijk verwijderen, voor alles uit elkaar begint te vallen." Ze gaf nu een glimlach die iets beter te lezen was: overduidelijk gevaarlijk. Misschien zelfs met een vleugje bedreigend erdoorheen? Ze streelde zachtjes met haar duim over zijn tuniek waar haar hand op zijn arm rustte; een gebaar waar ook meer dreiging dan liefkozing achter zat.

Ondertussen was ze de woorden van Claus aan het analyseren. Had hij een tip gehad van iemand over haar identiteit? Of had hij zoals hij claimde de puzzel die Anna heette zelf kunnen oplossen? Was haar zorgvuldig opgebouwde fa?ade zo doorzichtig? Waarom wekte al deze informatie alleen maar meer vragen op en kreeg ze het gevoel dat er steeds minder antwoorden tussen zaten?

"Wat zit er voor jou in, van Rott?" Ze ging mee in de verschuiving van sfeer. Haar ogen keken iets serieuzer; haar stem bevatte meer ernst. "Stel er zijn zaken die ik zou mogen terugeisen en stel deze zaken zijn van meer waarde dan de gemiddelde kippenschuur die is afgenomen door een stel nachtelfen uit Hazdor - wat wil jij daaruit halen?" Of zijn Sire, wellicht. Ze bedacht zich dat ze niet wist wie dat was. Ze konden niet uitzijn op geld: op haar hoofd stond een grotere prijs dan zij hem nu kon bieden. Op die van Kaimi stond zelfs een grotere prijs dan ze dacht dat Nascam kon bieden en Claus had laten doorschemeren dat ze ook zijn identiteit wist. Wat dan wel?
3
Studiezaal / Giftig gesprek
« Laatste bijdrage door Zandra A. Arceneaux 1 dag geleden »
De kruislinge trok een wenkbrauw op in oprechte verbazing. "Lef? Lef heeft er niks mee te maken schat. Ik ken mijn kansen en leef daarnaar." Ze keek haar heethoofdige neefje een beetje neerbuigend aan. "En jij? Je luistert gewoon naar degene die het hardste schreeuwt neem ik aan, als een echte rode zeker. Vooral als jij dat zelf bent."

Ze griste het recept uit de lucht voordat deze de tafel raakte en richtte haar ogen erop zonder haar aandacht van de nachtelf te halen. "En noem me geen prinses," zei ze met meer venijn dan in haar eerdere opmerkingen had gelegen, "Ik hoor zelfs meer thuis op de straten dan jij, kan ik je verzekeren, ondanks je reputatie." Zandra gaf niet veel om geruchten, maar alle informatie die ze kon krijgen was voor haar van levensbelang. Zelfs luttele gesprekken over nachtelijke escapades van willekeurige studiegenoten had ze ergens opgeslagen.
4
"Oh nee, natuurlijk. Kaimi, de prins zonder land, is te goed voor een beetje huishoudelijk werk," antwoordde ze honend. "Nou, ik ben blij dat je je hebt gerealiseerd dat je me vooral als je schoonmaakster mist. Jeetje... Je zou ook maar per ongeluk van iemand kunnen houden. Dat zou wel choquerend zijn, natuurlijk. Ik denk niet dat je reputatie d?t zou kunnen overleven." Ze humde en gaf inderdaad de planten maar meteen wat water, want bij nader inzien zagen die arme groene aardbewoners er wel heel erg dorstig uit. Nu moest ze toegeven dat het haar verbaasde dat de planten ?berhaupt nog leefden.

"Mm..", ze trok een wenkbrauw naar hem op. "Dus ik mag nu tenminste blijven tot een scheiding?" Ze hield haar hoofd schuin. "Je weet dat, als een dergelijk verzoek al wordt gehonoreerd, dat je dan nog wel minstens heel wat jaar aan me vastzit?" Signy grinnikte. Ze ging er maar vanuit dat dit Kaimi's manier was om te zeggen dat hij wilde dat ze  bleef. Ze trok het sprei op de oude bank wat rechter. Zo zag het ding er tenminste nog een beetje uit alsof het wat voorstelde.

Uit logeren? Bij wie zou Cyrano in Circe's naam nu kunnen logeren? "Wie vertrouw jij genoeg om je erfgenaam aan uit te lenen?", vroeg ze een tikkeltje wantrouwend, want zo kende ze Kaimi niet. Hij had Cy toch niet bij een of ander wijf gestald? Want ondanks dat ze heel lang was weggeweest, zou ze het Kaimi niet vergeven als hij vreemd zou zijn gegaan. Nee, dan zou hij letterlijk haar wraak voelen. "Zeg op, bij wie is hij? En laten we hem nu dan maar meteen gaan ophalen. Niet?"
5
Kyna lachte natuurlijk opgewekt, heel tevreden met het fait dat haar vriend haar zo snel wist te herkennen en dat terwijl ze ?n zo lang weg was geweest, maar ook omdat ze zojuist een plens koud water over hem heen had gegooid. het was dan niet zo heel onbegrijpelijk dat iemand even nodig had om bij te komen en te beseffen wat er zojuist was gebeurd. "Heel goed, mijn duifje. Ik ben het. Kyna! Ik ben weer terug. Je hebt me vast heel erg gemist. Nou, ik jou ook. Al moet ik zeggen dat je er in mijn herinnering toch wat beter uitzag. De verstreken tijd heeft je geen goed gedaan. Het lot is je toch wel gunstig geweest de afgelopen tijd?" Nee, Kyna kon niet spreken in ??n zin tegelijk. Elke keer dat ze haar mond open deed, kwam er direct in een keer een hele waterval aan tekst en vragen uit.

"Aan wie moet ik dat vragen, lieverd? Die ken ik geloof ik niet hoor? Heb je dochters tegenwoordig? Oh! Een drieling? Wat enig!" Dat was echt geweldig nieuws.  "Oh nee... een tweeling! En dan is Giralda de moeder?" Dat moest haast wel, want anders zou hij haar naam vast niet twee keer uitspreken en zeker niet zo weemoedig. De fee keek de faun verheugd aan. Kyna hield eigenlijk wel van raadspelletjes, kom ik nu achter.

"oh ja, dat was ik ook altijd van mening, maar in andere culturen denken ze daar toch wat anders over. Daar doen ze ook zoiets als de si?sta, zowel tegen de warmte, maar ook zodat ze zich niet overwerken en het schijnt dat ze daar toch wel heel erg gelukkig van worden. Dus ik dacht dat jij dat nu ook aan het uitproberen was. Je ziet er in ieder geval wel uit alsof je zoiets zou kunnen gebruiken. Misschien moeten we de si?sta ook maar invoeren op Bumetrel? Of op de universiteit, ook? Lijkt je dat niet dolletjes? Dan kunnen we hele gezellige slaapzalen inrichten met extra bloemen, slingers en versieringen? Zodat iedereen zich in het exotische Zuiden waant?"

"Oh, Vladje. Ja, natuurlijk, waarom zou hij er niet gelukkig mee zijn? Nu... Hij weet het nog niet, maar ik zou niet weten waarom dat problemen zou opleveren. Ik zie de jongen als een soort zijn." Op de geur na. En hij zag haar vast ook als een soort moederlijk type." Vragend keek Kyna naar Ralvio. "Dood komen slaan?", vroeg ze in een mengeling van verbaasdheid en schok. "U gebruikt weerwolven toch niet als huurmoordenaars?" Want dat was de meest logische verklaring voor Ralvio's woorden, uiteraard.

"Ook ik heb allerlei oplossingen tegen slangenbeten geleerd en voodoo. Interessant hoor. Heb je daar wel eens van gehoord? Maar het schijnt dat je er wel in moet geloven, voordat het werkt. Wist je dat?"
6
Grasveld / Roddels!
« Laatste bijdrage door Selefina Fyrru 4 dagen geleden »
Hahaha het werkt! Hahahaha maar Hazel blijft kietelen.... 'Hahahh ahahahha haahahahahha hahahahahha hahahahha hahahaha hahahhaha hahahahha hahha!!!' Wacht, riep Hazel nou Lizzy om hulp? Oh... oh dear... Twee tegen ??n is niet eerlijk, toch? Het kietelen stopte niet, het lachen ging ook gewoon door. Wie zou de winnaar zijn?

Het lachen en kietelen werd onderbroken doordat iemand volop op Hazel en mij landde. 'OEF!' Een moment was het helemaal stil. Los van dat er net een persoon op ons geland was, had ik geen pijn, en Hazel leek ook oke te zijn, en de persoon die op ons geland was, oh het is Lizzy, nou zij leek ook oke te zijn. Daarna ging ik verder met kietelen wie ik maar kietelen kon.



(Ik neem aan dat Hazel ook even stopte met kietelen, als je toch gewond bent, gewoon gewond zijn, Selef stopt met kietelen als iemand pijn heeft)
7
Er was eens... / Vlekken oppoetsen
« Laatste bijdrage door Lynna Seros 4 dagen geleden »
"Ik denk niet dat het overdreven was.[1] Het waren vierdejaars, ze zijn wel wat gewend. Daarbij kan ik maar tot een beperkt niveau magische trucjes uitvoeren, wat dat betreft ben ik een stuk minder gevaarlijk dan geleerde magi?rs zoals Mocha." Met die woorden was dat punt wat Lynna betrof af. Ze had haar boek terug gekregen en dat was voldoende.

Het verhaal over het nablijven bracht een kleine glimlach op haar gezicht. Eigenlijk had ze ook niets anders van Am?l verwacht.
"Waarom verbaasd me dit niets?" zei ze voordat ze serieus op zijn vraag inging. "Ik kan uw punt begrijpen. Het is een uiterst goede oefening om de leerling in kwestie te laten oefenen met het breken van schilden. Verder lijkt het me logisch dat als hij de waarschuwing van de eerste straf negeert, hij de tweede keer een zwaardere straf krijgt."

Ze dacht even na, ze kon het punt van vrouwe Meradon goed begrijpen, ook al mochten die Socophonies best eens aangepakt worden. Die leerde onder het bewind van de faun anders nooit dat de wereld niet zo mooi was als in boeken en schilderijen.
"Maar, ik kan het punt van vrouwe Meradon ook goed begrijpen. Niet iedereen heeft dezelfde mate van tolerantie voor dit soort ervaringen en als ik het zo inschat aan de hand van dit verhaal was dit een van de eerste slechte ervaringen voor de jongeman in kwestie." Ze slikte even, haar eigen leven flitste voorbij en voor enkele seconden was ze van haar verhaal gebracht.
"Het kost tijd om aan zulk soort situaties te wennen en ermee om te kunnen gaan." Lynna deed geen moeite om haar verleden niet te laten doorschemeren. Vigo zou toch wel door die pogingen heen prikken.

"Nu ben ik het met u eens dat hij een straf verdiende en dat die ook strenger moet zijn dan de vorige keer, maar ik weet niet of alleen zijn hoofd insluiten het beste idee was. Misschien kunt u hem beter een ruimte geven waarin hij wel opgesloten zit, maar iets aan bewegingsruimte heeft. Anders is het ook een idee om van te voren uit te leggen wat u gaat doen, dit soort verrassingen zijn niet perse leuk. Zeker bij fragiele zieltjes zoals Socophonies." Tot zover haar reflectie op het gedrag van de docent.

De vlek boven zijn bureau was veel interessanter dan de reflectie op straffen, aldus Lynna. Ze was ook blij dat de man haar vragen beantwoorden ook al gaven de antwoorden ook meer vragen. Het was fijn dat de schilden sterker werden en haar hoofdpijn nam langzaam af.
"Hoe zou ik de essentie van Bumetrel kunnen doorgronden? U zegt zelf dat wij niet in het bezit zijn om magische resonantie te doorgronden of te begrijpen?" Als Am?l het al niet kon, waarom zou Lynna dat dan wel kunnen, ze was toch niet veel anders dan de docent.
"Maar als u het niet kan begrijpen, wat bent u dan met de vlek aan het proberen?" Ze wist niet of ze eigenlijk wel wilde weten wat de phaosfee in zijn vrije tijd uitspookte, maar onbekende magische zaken zoals deze trokken wel haar aandacht.
 1. Deze schrijver heeft ook geen idee.
8
Grasveld / Roddels!
« Laatste bijdrage door Lizzy Aynee 4 dagen geleden »
No way. Moet ik mij op dat slachtveld begeven? Zelfs al ziet het er leuk uit... Lizzy keek naar het tweetal en hoorde Hazels smeekbede aan. het zou niet eerlijk zijn om alleen Hazel te helpen, toch?

Het gelach werd steeds luider en aantrekkelijker. En schelle, om niet te vergeten. Op een bepaald moment had Lizzy de knoop doorgehakt. Op het gezellige slachtveld wilde zij zich toch wel begeven. Ze besloot om zich te storten op het tweetal, letterlijk in dit geval. Terwijl Lizzy opstond concentreerde ze zich op haar fleugels.

"Flapperflapper-flap."

Met de juiste concentratie kon ze haar vleugels gebruiken om te kunnen vliegen en als kiettelwapen. Ze maakte grote, stevige slagen met haar vleugels en kwam langzaam van de grond af. Een stukje hoger, en nog een stukje hoger. Voorzichtig kantelde ze haar lichaam lichtjes naar voren tot op een bepaalde hoogte. Lizzy haalde diep adem en kantelde haar gehele lichaam naar naar voren en dook in een neerwaartse parabool op het tweetal af.

"ZOEFFFF"

Haar zachte mantel wapperde, haar handen uitgestoken naar haar doelwitten. Tijd voor de kieteldood.

Maar ze had niet nagedacht over afremmen.
9
Leerlingenkamer Merifel / En nu een pyjama feestje?
« Laatste bijdrage door Hazel Nut 5 dagen geleden »
Hazel gluurde achter een boom vandaan, waar ze zich verstopte, op zoek naar het juiste moment om Selef bang te maken, maar nu had ze haar weer tegen de muur. "Hoe kan ik haar besluipen terwijl zij daar zit?". Hazel pruilde. 'Crud, als Lizzy haar maar zou kunnen bewegen, maar hoe kan ik Lizzy dat zelfs laten weten?'. Hazel verborg zich weer en begon na te denken. "Misschien kan ik een papieren vliegtuig maken en het naar Lizzy gooien? Nee, ik liet mijn tas daar achter :( Arrrgh, misschien moet ik het idee gewoon opgeven en teruggaan".

Hazel zuchtte, misschien was dit het beste, op dit moment was alleen het samen zitten en haar twee vrienden elkaar leren kennen het allerbeste om te doen. Hazel begon terug te lopen naar Selef en Lizzy, met hen praten was leuk genoeg, geen zin zitten en wachten op een kans om Selef bang te maken als Hazel met hen kan praten.


Hazel peeked from behind a tree where she was hiding, looking for the right time to scare Selef, but now she had her back to a wall. "How can i sneak up on her while shes sitting there?". Hazel pouted. "Crud, if only Lizzy could get her to move, but how can i even let Lizzy know that?". Hazel hid again and started thinking. "Maybe i can make a paper airplane and throw it at Lizzy? No, I left my bag back there :(. Arrrgh, maybe i should just give up on the idea and go back".

Hazel sighed, perhaps this was for the best, right now just sitting together and getting her two friends to know each other was the better thing to do. Hazel started walking back to Selef and Lizzy, talking to them was fun enough, no point sitting and waiting for a chance to scare Selef when Hazel can just talk to them.
10
Grasveld / Roddels!
« Laatste bijdrage door Hazel Nut 5 dagen geleden »
Hazel kietelde Selef en had alles onder controle. Hazelhanden waren te veel voor Selef en niets kan Hazel's eindeloze kietelen tegenhouden - "Ahahahaha ehehehehehe". Selef kietelde terug, nu was het een gevecht om te zien wie er als eerste zou opgeven.

"Ahahahaha" Hazel kon het kietelen niet aan, Selef wist hoe ze haar kietelwraak kon krijgen. Hazel wilde Selef niet opgeven, maar ze had moeite met het kietelen van al het gekriebel dat ze van Selef kreeg. Maar Hazel was hier niet alleen, er was hier een ander meisje dat haar kon redden van de dodelijke greep van Selefs vingers van de ondergang. "Lizzy! Ehehehehehe save me, ahahahaha xD". Hazel schreeuwde om hulp van de enige persoon die was achtergelaten die haar kon redden. Hazels heel leven rust nu in haar handen ...


Hazel was tickling Selef and completely in control. Hazel hands were too much for Selef and nothing can stop Hazel's endless tickle attac- "Ahahahaha ehehehehehe". Selef tickled back, now it was a fight to see who was going to give up first.

"Ahahahaha" Hazel could not handle the tickling, Selef knew how to get her tickle revenge. Hazel was not about to give up to Selef, but she was having a hard time tickling back from all the tickling she was reciving from Selef. But Hazel was not alone here, there was another girl here who could save her form the deadly grasp of Selef's fingersof doom. "Lizzy! Ehehehehehe save me, ahahahaha xD". Hazel cried out for help from the only person who was left that could save her. Hazels very life now rests in her hands...
Pagina's: [1] 2 3 ... 10