Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Schrijversblok  (60 keer gelezen)

Speeldatum: 23 juli 1308 (Midzomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 1 week geleden »
In een opperbeste bui draafde een jonge centaur door de straten van Oikilan. Zijn handen vol met schijf gerei en op zijn hoofd een diep-groene, die hij er uitermate kunstzinnig uit vond zien en hem een duidelijk filosofisch intelligent uiterlijk gaf.

Dyharm had de benodigde spullen gekocht en popelde om te beginnen met schrijven. Bij het studenten huisje aangekomen pakte hij een karaf water en begaf zich naar zijn kamer, zette zich aan zijn schrijftafel en legde het perkament voor zich uit.

Hij knakte zijn vingers, zette de baret lichtjes schuin op zijn hoofd en pakte een veer. Nadat hij deze  uitermate zorgvuldig gecontroleerd had, je wil immers geen vlekken, werd deze in de inkt gedoopt en schreef hij met sierlijke letters:
De filosofie der etiquette, door Dyharm Mijosor.

Hij inspecteerde de tekst zorgvuldig en legde het vel tevreden terzijde. Op een nieuw vel schreef hij ‘Hoofdstuk 1’ liet wat ruimte en schreef zijn openingszin.
Streepte deze door, nee niet goed, pakte een nieuw vel en begon opnieuw, eerst Hoofdstuk 1 en dan de zin.

Dyharm worstelde met de opening. Hij Probeerde een paar zinnen die hij allemaal doorstreepte, stond vervolgens op met een glas water, nam een slok, liep mompelend door zijn kamer, ging weer zitten, pakte met zijn handen zijn hoofd vast en herhaalde al deze stappen een oneindig aantal keer totdat hij na een paar uur het perkament van zijn tafel af schoof en een luid ‘woehaaaaaaaaaaaaaaaa’ liet horen.

Hoe kon dat nou hij kreeg geen zinnig woord op papier.
« Laatst bewerkt op: 1 week geleden door Dyharm Mijosor »

« [Reactie #1] : 1 week geleden »
Ryxini had de jongen zien binnenkomen met schrijfgerei. Nu kwamen studenten dat wel vaker. Maar dat deden ze nooit glimlachend en met een rare groene barret op. Hij ging toch niet echt? Ach het maakte haar ook niet uit. Ze liet hem zijn gang gaan. Zelf had ze ook nog genoeg te doen.

Bij Dyharm mocht het dan allemaal niet lukken bij Ryxini ging het uitstekend. Ze had een verslag moeten schrijven en dat had ze aan het einde van de dag ook gewoon af! Ze mocht trots opzich zelf wezen. Een wortel had ze wel verdiend, of nee ze ging gewoon een heerlijk avondmaal maken met wortel!
Ryxini raapte de spullen bij elkaar en begon aan het maal. Gelukkig hoefde ze niet zoveel te koken, het zou vanavond een diner voor twee worden.

Het eten stond net op het vuur toen Dyharm iets van zich liet horen. En omdat Ryx in een vrolijke bui was besloot ze even te gaan kijken.
'En hoe ver ben je al?'  Natuurlijk had ze eerst op de deur geklopt.
De kamer van Dyharm zag er, eigenlijk gewoon vol met perkament uit. 'Volgens mij wil het niet echt lukken he?' Ze kreeg bijna medelijden met de centaur. Hij was zeker al uren bezig.

« [Reactie #2] : 4 dagen geleden »
Dyharm stond net op het punt om zijn haren uit zijn hoofd te trekken, iets dat hij waarschijnlijk al gedaan zou hebben als die vermaledijde baret niet op zijn hoofd stond.

Verstoord keek hij op naar de deur die openzwaaide. Ryxini stond in de deuropening en hoe vriendelijk de vraag ook bedoeld was, Dyharm voelde de ondertoon overduidelijk. Hij zou het mikpunt van spot worden als hij niet met een heel goed verhaal zou komen.

“Haaaa hallo Ryxini,” begroette hij het meisje zo vrolijk als hij kon, “het gaat eigenlijk prima. Ik ben juist middenin wat ,-urm-,  Svitiense meditatie oefeningen. Drommels interessant als je het mij vraagt.”

“Woehaaaaaa,” brulde hij terwijl hij zijn kamer rond paradeerde waarbij hij elegant van twee benen op de andere twee hupte, “woehaaaaaaaa!”

“Weet je Ryxini,” vervolgde hij, “dit helpt bijzonder wel met het formuleren van de moeilijkere zinnen in een boek zoals het mijne.”

Dyharm probeerde zich goed te houden maar toen hij Ryxini nogmaals aankeek[1]  zakte de moed in zijn hoeven.

“Ach wie hou ik voor de gek, het gaat helemaal niet. En weet je Svitiense meditatie bestaat volgens mij helemaal niet.”
Hij zette de baret, die door het gehuppel scheef op zijn hoofd was komen te staan, weer recht en bereidde zich voor op een smadelijke lachbui van zijn huisgenote.
 1. bij winst gaat Dyharm door met de facade(5, 3) -1 aftrek.(furstratie) Winst bij hoger dan 7

« [Reactie #3] : 4 dagen geleden »
Svitiense meditatie hoe kwam hij erop? Kort werd er even gegrinnikt, maar een lachbui bleef de jongen bespaard. 'Misschien bestaat het wel maar waarschijnlijk niet op deze manier.' Niemand zou zo raar doen voor meditatie?

'Misschien moet je het jezelf niet zo moeilijk maken.' Ze zocht de blik van Dyharm op om te kijken of hij oplette. ' Wat je wilt gaan schrijven, lijkt mij erg saai om te schrijven en ook om te lezen.' Lag aan de stof kom ze ook niks aan doen. 'Een tip van mij, maak het leuk om te lezen. Gebruik niet al te moeilijke woorden. En mocht dat toch nodig zijn leg de woorden dan uit.' Een boek met alleen maar moeilijke woorden was niet leuk om te lezen. 'Misschien heb je er wat aan. Maar ik ga bij het eten kijken, kom gerust helpen als je gek word hier.' En zo liet Ryxini de centaur weer alleen.
« Laatst bewerkt op: 2 dagen geleden door Aoife Neruth-Piuo »

« [Reactie #4] : 2 dagen geleden »
“Maar Ryx,” Dyharm was een beetje uit het veld geslagen door de reactie van zijn soortgenoot, “zie jij dan niet de enorme importantie dat een foliant met deze inhoud met zich meebrengt? “ 

Ryxini was echter uit de kamer gedribbeld en Dyharm besloot er achteraan te gaan.

“Ik snap best dat de inhoud voor sommigen ietwat Herculisch[1] is, maar het is toch allerminst saai! Zeg nou zelf.”
Het drong wat laat tot Dyharm door dat Ryxini nu juist wel had gezegd dat ze het saai vond.

Hij overdacht haar woorden nog eens terwijl hij zijn neus in de pannen probeerde te steken.
“Kan ik nog iets voor je betekenen hier, of is het onder controle.” Dyharm hoopte op het laatste, de herinneringen aan het rampzalige diner met de zusjes Tirr stond nog op zijn netvlies, maar vond het wel zo beleefd om zijn hulp aan te bieden.[2]

“Maar het moet leuker zeg je,” Dyharm stond heel even in gedachten, “misschien moet ik anekdotes toevoegen? Laten zien hoe je een lastige situatie kan redden door de juiste etiquette? Zou dat wat zijn?”
 1. zwaar
 2. http://myrofas.nl/forum/index.php?topic=11800.0

« [Reactie #5] : 2 dagen geleden »
'Importantie, foliant? Dat bedoel ik Dyharm, gebruik geen moeilijke woorden.' Het leven was al moeilijk genoeg zonder die moeilijke woorden.
'Ik zal het herhalen, het is saai Dyharm.' Bot maar eerlijk.

'Als je even in de pan zou willen roeren?' Dat was een niet al te moeilijke opdracht.
'Als je wilt dat myrofas zoals ik je boek gaan lezen mag het wel wat leuker ja. Maak ergens een leuk grapje in ofzo? Gewoon een minder serieuze tekst.'Dat was pas een moeilijke opdracht voor Dyharm, minder serieus.
'Ja precies zo iets. Dat zou je boek al een stuk leuker maken naast je saaie woorden.' Ze grijnsde de jongen plagerig toe.

Ryxini controleerde de wortelen en besloot dat ze goed waren. 'Ik hoop dat je al trek hebt want we kunnen gaan eten.' De vrouwelijke centaur vulde twee borden met wortels en pakte de saus van de andere centaur af en verdeelde het over de borden.
Daarna werden de borden of tafel gezet en konden ze eten. 'Nou eet smakelijk he.' Ze nam haar eerste hap, wat natuurlijk nog te heet was. 'Auw aah auw.' Stomme actie. 'Te veel honger gaat wel weer. Maar na het eten wil ik je wel even helpen met een beginnetje aan je boek.'

« [Reactie #6] : 12 uur geleden »
Dyharm begreep het probleem met de woorden niet. Iedere willekeurige welopgevoede Myrofas kende die woorden toch?
De bevestiging dat Ryxini het allemaal maar saai vond kwam best hard aan bij de jongen die een moment wat wankel op zijn hoeven stond.

Gelukkig kreeg hij een lepel in zijn handen gedrukt waardoor hij zijn gedachten wat kon verzetten. Zich nauwelijks bewust van de taak die hij had gekregen roerde hij in de saus ondertussen overdenkend waar het probleem zat.

“Misschien heb je wel gelijk,” gaf hij schoorvoetend toe, “misschien is de wereld nog niet klaar voor een boek als dat.”

Dyharm liep al pratend achter Ryxini aan en zette zich aan de dis.
Hij schudde zijn hoofd bij het zien van de gulzige actie van het meisje maar beperkte zich tot hoofdschudden.

“Je hoeft met niet te helpen Ryx, ik laat het schrijven wel even voor wat het was, althans dat boek,” verduidelijkte hij snel,  “ik denk dat ik het ga schrijven over Svitiense meditatie.”
“WOEHAAAA, “ brulde hij om vervolgens in lachen uit te barsten.