Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

'De markt, van alle markten thuis.'  (28 keer gelezen)

Speeldatum: 7 augustus 1308 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 2 dagen geleden »
Het was marktdag. Een dag vol gezelligheid met kraampjes vol met eten en leuke spulletjes. Voor de klanten dan. Voor de kraamhouders was het een dag hard werken. Als je een goed lopende zaak had tenminste.
Nu had Tobias niet een heel slecht lopende zaak. Hij kwam rond en kon zijn gezinnetje verzorgen. Maar hij deelde zijn kraam wel met twee andere verkopers. Gelukkig kon hij het goed met de mannen vinden.

Het eerste dagdeel had Tobias niet heel veel verkocht. Hij moest in de middag echt zijn best gaan doen. Gelukkig klaarde de lucht wat op. Misschien zou dat meer klanten trekken.
En het hielp. Een wat ouder vrouwtje kocht een centaur beeldje voor haar kleindochter. Tobias was blij dat hij die had verkocht want het was een van zijn duurdere exemplaren. Er zat veel tijd in.
Even later kwam een kind zeuren bij zijn moeder dat hij echt dat honden beeldje wilde. En het kind kreeg het nog ook. Natuurlijk vond Tobias dat geen probleem.

Maar na de drukte kwam rust. Kon Tobias mooi even zijn beeldjes opnieuw uitstallen. En er weer wat nieuwe bij zetten. Trots keek hij op van zijn werk toen hij recht in de ogen keek van een andere weerwolf. De trots maakte al snel plaats voor ongeloof. Stond Tatiana nou voor zijn neus?

Off: Eerste post voor Tati

Het kon niet kwaad om op haar vrije dag een stukje te gaan winkelen in Oikillan. Zeker niet als het markt was en het paste Tatiana eigenlijk wel om alvast te kijken waar ze voor een redelijk zakcentje een paar nieuwe jurken kon kopen. Op een gegeven moment werden die van haar gewoon faal na het vele gebruik en de vele wasbeurten. Laat staan de aantal keer dat ze in attanna stond en haar jurken uit hun naden scheurden. Nee daar zou echt wat op gevonden moeten worden...

Met een vleesstok in haar handen liep ze langs de verschillende kraampjes, ze beet een stukje af en trok een stukje van het schapenvlees af om het richting Jippe te gooien. Hij ving het op uit de lucht en begon er vrolijk op te kauwen. Haar hond mocht dan wel oud zijn, maar voor voedsel had hij nog steeds een reserve extra energie over. Hij trippelde vrolijk achter haar aan en ze gaf hem een gezellige aai over zijn kop.

Zo schuifelde ze van kraampje naar kraampje, de ene verkocht verschillende kleuren linnen, de volgende verkocht hompen kaas die lagen te verkwijnen in de zon. Bij dat kraampje moest ze even haar neus opsteken, de zweterige lucht van de kaas stak haar iets te veel in haar neus. Jippe leek het ook niet erg plezant te vinden en stond al bij het kraampje tegenover die van de kaas houder te kwispelen. Tati draaide zich om, bracht haar vleesstok naar haar mond en liep op haar hond af. Er liep een vrouw met haar kind weg van het kraampje en daar stond een bekende kop vol met blonde, wilde haren achter de kraam. Zou... Zou het? Ze snoof diep en daar rook ze hem, rechtstreeks tussen de stank van de kazen door. Het was weeldegelijk Tobias. Met haar vleesstok nog steeds in één hand, een wang vol met schapenvlees en donkerbruin vet gecombineerd met kruiden over haar hele mond heen gesmeerd, staarde ze haar oudere broertje aan die lachend en trots naar zijn waren keek.

Niet veel later keek hij op van zijn goederen en stonden ze stil naar elkaar te staren. Tatiana had niet verwacht dat ze hem hier zou ontmoeten voor de eerste keer in een lange tijd, maar als ze Zalzi mocht geloven dan was hij weeldegelijk in Oikillan gehuisd dus wellicht was het lang niet zo vreemd als zij dacht. Haar aanwezigheid hier was de vreemde eend in de bijt. Ze slikte haar hap vlees door, veegde snel met haar pols haar mond schoon, wat er maar half in slaagde en liep toen vlot naar zijn kraampje toe. "Ik zie dat u beeldhouwwerkjes verkoopt?" Vroeg ze hees, haar stem schor ineens en ze schraapte haar keel, waarna ze een beetje schuldig naar alle kleine beeldjes keek die te koop stonden, waarna ze een beeldje van een wolf oppakte die stond te huilen in de lucht. Ze glimlachte wat schaapachtig. "Hoeveel vraagt u voor deze en hoeveel moet ik extra betalen voor een moment van uw tijd, here Lundraw?"
I'm the beast and you're the beauty.

Owja hoor dit was Tati, maar wat deed ze hier? De laatste keer dat ze elkaar spraken was nog in de tijd van Bumetrel. En dat was slecht afgelopen.
Ze zag er ouder uit dan toen. Volwassener, niet meer het irritante jonge zusje. Tobias schudde zijn verbazing af en begon te glimlachen.

'Deze vrouwe Lundraw?'  Tobias kwam achter zijn kraam vandaan en ging naast Tatiana staan. Het was te zien dat hij lichtelijk mank liep. 'Die krijgt u van mij.' En daar gingen de armen van de jongen om zijn zusje. Stiekem had hij haar wel gemist.

'Waar heb je uitgezeten?' Vroeg hij nadat hij haar had losgelaten. 'En hoe gaat het met je?'