Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Ongein en kattekwaad  (191 keer gelezen)

Speeldatum: 29 juni 1308 (Begin zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 3 weken geleden »
'Teemor, we hebben het hier al vaker over gehad." Stampvoette ze. "Je kunt niet constant andere myrofas hun veters aan elkaar knopen. Straks struikelen ze nog een keer en dan is het een stuk minder grappig, of wel? Neeeee... Stop met knikken! Wat als je die oneindige creatieve energie van je nu eens stopt in het... vlechten van hun haar?? ... Teemor waar heb je die schaar vandaan? Geef hier!" Maybell dook op het kleine draakje en greep naar de schaar in zijn kleine pietepeuterige klauwtjes. Hij blies wat rook ontevreden uit zijn snuit en vloog weg de avondlucht in. Maybell zuchtte diep en stak de schaar pontificaal in haar leren tas, ze hoorde een hoge piep. "Sorry! Sorry, muisje, ik was vergeten dat je daar zat..." Muisje piepte geërgerd terug. Nee, Maybell had echt haar dag niet. Ze was net onderweg geweest naar de stallen om de stalmeester te helpen met het verzorgen van de huidige dieren die daar op stal stonden toen ze merkte dat haar bibliotheekdraakje Teemor het op een lopen had gezet en een klein landelf meisje haar schoenen aan elkaar had gestrikt. Soms vroeg ze zich af of het wel een goed idee was geweest om haar drie vrienden mee te nemen.

Ze zette een stap en landde zelf breeduit op haar snufferd. Haar neus prikte gemeen en ze keek neer naar haar voeten waar haar eigen schoenen stevig aan elkaar waren vast gestrikt. Dat kleine mormel...

OFF: Open voor iedereen, de zon is onder dus vampieren kunnen ook meedoen.

« [Reactie #1] : 3 weken geleden »
Thexes zat in de tuin op zijn knieën te zoeken naar bijzondere mossoorten maar vooralsnog zonder succes.
De jonge gorgo wist eigenlijk zelf niet waarom hij dit iedere keer deed, want hij had nog nooit iets gevonden binnen de muren van Bumetrel. Althans niet iets dat de moeite waard was, planten dan.  In de bibliotheek had hij genoeg gevonden wat zijn interesse trok, zoals het nogal lijvige boek 'Compressen van mossen' dat hij nu al een tijdje in zijn bezit had. Sinds de dag dat hij het had meegenomen uit de bibliotheek was hij iedere dag de tuin ingelopen om te zoeken naar specifieke korstmossen waaraan geneeskrachtige kwaliteiten werden toegedicht.

Zo zat hij ook vandaag op zijn knieën, het uit de bibliotheek meegenomen boek opengeslagen naast zich en hijzelf met zijn eigen neus en die van zijn slangen op het gazon gedrukt geconcentreerd te speuren.
Het was ook niet tot zijn slangen geagiteerd gingen reageren dat hij zich bewust was van het rumoer vlak bij hem.

Hij stond op en zag een meisje verwoede pogingen doen om iets wat op een vliegende salamander leek onder controle te houden. De salamander vloog weg en hij zag verbaasd hoe ze een gesprek met haar tas aan leek te knopen.

Nieuwsgierig geworden was hij in haar richting gaan lopen toen hij zag dat ze vooruit op haar snufferd ging.

Thexes versnelde zijn pas.
‘Zeg gaat het met je?’ vroeg hij terwijl hij zijn hand uitstak om haar overeind te helpen.
« Laatst bewerkt op: 3 weken geleden door Thexes Mezoeus »

« [Reactie #2] : 3 weken geleden »
Terwijl ze zich omgerold had om haar veters te ontrafelen, kwam er een mannelijke gorgo op haar afgerend die haar aanbood om haar weer op twee rechte benen te krijgen. "OH! Ha.. Ja, bedankt. Dat is erg aardig van je. Het gaat, het gaat." Ze nam zijn hand en kwam er op die manier achter dat ze toch nog wat schaafwonden op de palm van haar handen had. Echter niets wat ze niet vaker had gehad dus ze veegde haar handen af aan haar mantel toen ze veilig en wel op twee benen op aarde stond.

Maybell's fascinatie met dieren trok door tot myrofas die ook maar een klein beetje leken op andere dieren, en gorgo's waren wel één van de meest fascinerende van hun allemaal. Ze bekeek zijn groene slangen dan ook met een fascinatie van een mot bij een vlam, oppassend dat ze zichzelf niet zou branden.. of ja... gebeten.

"Zeg eens, zijn de slangen voornamelijk zelfbewust of ligt dat voor een groot gedeelte bij jezelf?" Vroeg ze dan ook zonder pardon, terwijl ze rond de jongen zijn hoofd keek naar de verschillende slangen op zijn hoofd.

« [Reactie #3] : 2 weken geleden »
Het meisje nam zijn hand aan en nadat ze zichzelf op eventuele verwondingen geïnspecteerd had richtte ze haar aandacht op het haar van Thexes.

Waren zijn slangen zelfbewust? Thexes vond ze gezellig, soms irritant en aanwezig als een stel kleine kinderen maar hij vroeg zich eigenlijk nooit af in hoeverre ze zelf hun besluiten namen.  Het is gewoon één van die alledaagse dingen, zo normaal in het leven van een Gorgo dat je er simpelweg niet bij nadenkt.

“Nou.., tja..,” antwoordde hij weifelend, “ik kan ze wel aansturen hoor. Zoals nu.”
Met een glimlach liet hij de slangen Maybell aankijken en sissen. Allemaal minus twee die het belangrijker vonden om naar elkaar te happen.

“Weet je ze zijn er gewoon, net als jouw vleugels. Je staat er niet zo bij stil.” De gorgo grijnsde naar de fee en besloot om het gesprek over een andere boeg te gooien. Al die aandacht voor zijn slangen zorgde ervoor dat hij zich wat ongemakkelijk begon te voelen.

“Ik ben Thexes,” stelde hij zich voor terwijl hij een lichte buiging maakte die braaf werd overgenomen door de slangen. “Ik ben op zoek naar korstmossen, en wat was jij met die salamander aan het doen?”
Het was een wat onhandige manier van voorstellen, maar niemand kon Thexes het gebrek aan goede manieren verwijten.

« [Reactie #4] : 2 weken geleden »
"Je staat er niet bij stil, hè? Fascinerend... Buitengewoon fascinerend." Mompelde ze in bewondering voor de slangen, terwijl ze met de bovenkant van een gekromde vinger voorzichtig over de hoofd van een slang probeerde te aaien. Het gesis leek haar niet te beangstigen, ze leek geen gevaar te zien in een hoofd vol slangen.

"Ah, natuurlijk ik geloof dat introducties nu wel van toepassing zijn." Ze maakte zelf een buiging met haar handen een beetje wijd achter haar en haar benen gekruist. "Maybell Maricuri van de menagerie." Ze stond weer rechtop, wellicht een beetje wankel op de oneven ondergrond. "Ik betwijfel of dat echter hier van toepassing is binnen de muren, nee nee dat heeft hier niet echt zin om te vertellen..." Ze tikte met haar vinger op haar kin en schudde haar hoofd om zichzelf weer bij het onderwerp te brengen.

"Salamander? Waar was de salamander? Wat een zonde dat ik hem niet gezien heb. Ze zijn een erg interessante wezentjes. Ze kunnen bijna elk ledemaat laten regenereren nadat het van de lichaam gescheiden is." Ze keek terug naar de plek waar ze zonet stond, en drukt haar glazen dichter op haar neusbrug, kijkend en zoekend naar de salamander die ze in het gekibbel met Teemo--- Oh, er was geen salamander, Thexes bedoelde Teemor. Gebruikelijk dat veel myrofas dieren van de Squama Ignis familie met elkaar verwarren, maar Bibliotheek draakjes zijn toch nog wel gebruikelijke dieren in verschillende myrofas huizes. Misschien had Thexes gewoon nooit eentje ontmoet, jup, dat was waarschijnlijk het geval. "O-Oh, je bedoeld Teemor. Teemor is een.. deugniet. Geen salamander echter, was het maar een ietwat meer weerloze salamander. Nee, Teemor is een bibliotheek draakje. Ik geloof dat meneer Vladistov in de bibliotheek hier zelf ook een aantal bibliotheek draakjes als helpers heeft. Teemor is echter meer geïnteresseerd in het terroriseren van andere myrofas dan mijzelf in plaats van het organiseren van een hele bibliotheek."
Ze zuchtte lichtelijk gefrustreerd. "Het is een schatje als het niet zo'n gigantische boef was als hij zich verveeld. Maar korstmossen zij je? Vind je het erg als ik je mee help met zoeken? Korstmossen zijn een lekkernij voor vlieghoppen en die van mij vind het heerlijk om op een stukje te knabbelen tijdens de lunch. Was je opzoek naar specifieke soorten?"

« [Reactie #5] : 2 weken geleden »
De fee was wel erg geïnteresseerd in zijn slangen en leek ook absoluut niet bang. Thexes was verbaasd. Een hoop klasgenoten vonden de slangen gewoon eng en zouden alleen banger kunnen zijn voor iemand met een hoofd vol spinnen. De gorgo moest lachen om die gedachte. Een hoofd vol spinnen, welk  wezen had er nou een hoofd vol spinnen, ronduit belachelijk.

“Was dat een bibliotheek draakje?  Fascinerend!” Thexes had er van gehoord maar nog nooit één gezien. Jammer dat hij niet de mogelijkheid had om het wezentje wat beter te bekijken.
“Wat voor planten eten die draakjes? Of doen ze dat niet en eten ze boeken?” Thexes mocht dan heel veel kennis van planten hebben, maar van dieren wist hij niet veel.

“Ik zoek deze, “ zei Thexes. Hij wilde zijn boek pakken om aan te wijzen welke hij bedoelde en realiseerde zich toen dat hij het boek had laten liggen.

“Ja natuurlijk mag je meehelpen Maybell,” beantwoordde hij de vraag waarbij de slangen instemmend ja knikten, “een paar extra ogen is altijd handig.”

“Kom,” wenkte hij, “dan halen we het boek en gaan we verder zoeken.”
Thexes liep in de richting waar hij het boek achtergelaten had.

« [Reactie #6] : 2 weken geleden »
"Oh de verzorging van een bibliotheek draakje is simpeler dan menig man denkt. Ze hebben namelijk hetzelfde dieet als myrofas dus ze zijn makkelijk te voeden. De nadelen komen er bij te kijk op het moment dat je gruis en vuil tussen hun klauwen en onder hun scherpe nagels moet peuteren. Daarnaast heeft Teemor een behoorlijke persoonlijkheid dus die houdt ervan om myrofas te terroriseren en als ze dan besluiten wraak te nemen..." Maybell haalde adem door gesloten tanden en keek pijnlijk. "Ik heb meer dan eens Teemor uit de klauwen van een geërgerde vampier moeten worstelen. Je moet ze eigenlijk ietwat nauwlettender in de gaten houden."

Maybell was afgeleid door de bewegingen van de slangen terwijl ze terug liepen naar het boek en hoeveel bewust ze leken te reageren op de omgeving van het persoon op wiens hoofd ze zaten. Ze zou echt een onderzoek op moeten zetten tussen de verschillende gorgo leerlingen op Bum en of zij hun slangen net zo ervoeren als Thexes of dat er verschil in zat. "Je zou denken dat je van jezelf al genoeg ogen zou hebben." Giebelde ze. "Maar ik zal je alsnog meehelpen, wie weet dat we wat vinden."

« [Reactie #7] : 2 weken geleden »
De altijd al aanwezige glimlach op Thexes’ gezicht werd iets groter door de opmerking van Maybell.
“Je zou het denken hè,” antwoordde hij, “maar soms heb ik het idee dat ze helemaal geen interesse hebben in planten.”
Hij schudde onder het lopen zijn hoofd hard heen en weer om een aantal slangen, die Maybell nieuwsgierig opnamen,  uit de klit te halen.

De gorgo had inmiddels de plek waar hij zijn spullen had achtergelaten bereikt. Hij keek naar de plek waar hij het boek had neergelegd en voelde zijn maag omdraaien. Het boek was weg, zomaar verdwenen.

“Drommels,’ stamelde hij terwijl zijn ogen de directe omgeving afspeurden op zoek naar het boek, “ik weet toch zeker dat ik het hier heb neergelegd.”
Dat moest ook wel, want zijn notities en tas lagen nog steeds keurig op de plek waar hij ze gelaten had.

Met een verbaasde blik keek hij Maybell aan alsof hij verwachtte dat zij het boek al gepakt had.
“Het is weg. Mijn boek is weg. Hoe kan dat dan? Het kan toch moeilijk weggevlogen zijn?”
Om te bewijzen dat wegvliegen echt geen optie was keek hij omhoog om tot zijn afgrijzen zijn boek zich langzaam in de lucht voortbewoog.

“Ben jij iets magisch aan het doen ofzo?” vroeg hij aan de fee.[1]
 1. Draakje bezig??

« [Reactie #8] : 2 weken geleden »
Ook Maybell begon te lachen toen ze de warrige slangen uit elkaar zag vallen, waarna menig een slang een beetje misselijk eruit zag, of op zijn minste een beetje duizelig van het schudden. Het was een komisch gezicht en haar eigen vleugels trilden een beetje, enthousiast door haar interessante gezelschap.

Op plek van aankomst bleek alles te liggen behalve het boek waar Thexes het over had en hij leek een beetje radeloos. "Och gut, dat is een nare situatie. Daar word meneer Vladistof niet blij van." Boeken kostten een vermogen en er eentje kwijtraken zou bij de rest van je studieschuld op komen te lopen en dat was minder plezant.

Maar, blijkbaar hadden boeken eigen ideeën en vonden ze het leuk om het kasteel van hogerop te bezichtigen. Iets wat Maybell zelf maar al te goed herkende. Het zicht van boven was prachtig van de paar keren dat ze haar vleugels wo--- Verdraaid. Ze had al half klaar gestaan met een spreuk om het boek uit de lucht te plukken, maar ze kon gewoon vliegen om dat boek zijn vrolijke vlucht af te blazen.

Maybell stak haar handen op in de lucht. "Ik doe niets, maar ik kan wel wat doen! Geen zorgen! Maybell Maricuri heeft de perfecte oplossing!" Ze sloeg haar vleugels uit, vier grote libelle-achtige vleugels, groen dooraderd en steeg op van haar plek. Al fladderend vloog ze richting het boek en pakte hem stevig vast. Er zat echter... Niets in het boek? Ze had ergens Teemor verwacht die kwam om haar leven wat meer zuur te maken nadat zij hem figuurlijk op de staart had getrapt (ze zou haar kleine vriend nooit zo pijn doen), m-maar er was niets. En hoe ze ook aan het boek trok hij leek niet van zijn vliegrichting af te haken. Sterker nog, hij nam snelheid aan en sleurde Maybell de lucht door richting de boomgaard,[1] terwijl de nu schreeuwende fee met al haar kracht het boek probeerde af te remmen. Dit waren niet de tijden voor een doldwaas ritje!
 1. OFF: wie o wie doet deze eigenaardige magische kunsten

« [Reactie #9] : 1 week geleden »

Thexes merkte dat hij opgelucht was. Maybell had helemaal gelijk, meneer Vladistov zou niet blij zijn om een boek kwijt te raken en zelfs als de vampier een goede bui leek te hebben kreeg Thexes de kriebels van hem. De gedachte alleen aan de indringende ogen waren genoeg om hem te doen zweten.

Ondertussen had Maybell het boek bereikt, maar ze leek niet in staat om het boek naar beneden te halen. Tot zijn stomme verbazing vloog Maybell steeds verder weg, het ging niet snel, maar ze ging wel.

“Wacht ik kom je helpen!” riep hij naar haar, terwijl hij bedacht geen enkel plan te hebben. Thexes begon in de richting van Maybell te rennen en liep al snel onder de fee.
Toen kreeg hij een idee. De fee ging richting de boomgaard. Thexes versnelde zijn pas en schatte de route in. Snel klom hij in een boom in de hoop dat ze over hem heen zouden zweven. Hij zou haar met boek en al uit de lucht plukken, dat zou hij.[1]

Helaas veranderde het boek van koers en vloog buiten het bereik van de jonge gorgo aan de boom voorbij.
 1. (5) Winst bij hoger dan 7

NPC

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #10] : 1 week geleden »
Maanden werk had het gekost, planning en determinatie. Het idee was ontstaan toen er op een onfortuinlijke dag een boek vermist ging in de bibliotheek: Gedaantewisseling voor Dummies. Niemand wist waar het heen was, wanneer het voor het laatst was uitgeleend en wat er mee gebeurd zou kunnen zijn. Er gingen echter geruchten rond bij de andere boeken... Het zou zijn opgegeten?

Daarna volgde een tijd zonder incidenten, waarin de rust binnen de bibliotheek wederkeerde. Een bepaald exemplaar was het echter niet vergeten, nee die wachtte rustig zijn tijd af... als boek had je toch al het geduld van de wereld. Pas nadat er een flinke laag stof op zijn bladzijden was gevormd kwam het weer in actie.

Op een dag was er namelijk een leerling geweest die op zoek was naar juist het recept voor een gedaantewisseling elixer. Het boek greep zijn kans: die kennis had hij juist eerder in het jaar opgegeten immers. Onwetend brauwde de merifeller juist het perfecte elixer wat het boek nodig had en niet het simpele gedaantewisselsdrankje dat werd gezocht. Toen kostte het alleen nog maar een onvoorzichtige stoot van een uit zichzelf openslaande kaft en het elixer was over het boek heen geklotst. De leerling probeerde uit alle macht de schade nog te herstellen, maar het kon niet meer: in de plek van het oude boek lag nu een nieuwe, namelijk 'Compressen van Mossen'. Verschrikt werd het boek weer teruggezet in de bibliotheek, terwijl de leerling vurig hoopte dat niemand het zou merken.

Weer werd er geduldig gewacht: ooit zou er een dag komen dat een zielige Socophon leerling onderzoek zou willen doen naar mossen, en ooit zou er een dag komen dat dit het boek buiten bracht. Vandaag was die dag. Na een onbepaalde tijd verkrampt in een tas te hebben gezeten zag 'Compressen van Mossen' in disguise voor het eerst weer daglicht. Nu alleen nog wachten op een geschikt moment om ervandoor te gaan...

Het boek greep zijn kans zodra een ongelukkige gorgo een moment niet oplette. Wild begon het te flapperen, en zowaar, het elixer werkte! Naast een simpele gedaantewisseling zat er namelijk ook nog een vliegdrank in het elixer verwerkt. Wild flapte het boek verder, op weg naar de buitenwereld. Eindelijk zou het vrij zijn, weg van die duistere bibliotheek, wild flappend: Het Al(w)etende boek was ontsnapt!

[1]
 1. http://myrofas.nl/bibliotheek/bibliotheek.php?status=Bijt
« Laatst bewerkt op: 1 week geleden door NPC »

« [Reactie #11] : 1 week geleden »
Het was zo uitermate opmerkelijk dat het boek zulke ongelofelijk sterke magie over zich leek te hebben, dat het Maybell in eerste instantie totaal niet op kwam dat ze het boek alsnog uit de lucht kon spreuken. Ze had haar hand uitgestoken om proberen Thexes zijn hand vast te pakken, maar het boek leek de plannen door te hebben, of de magiër die het boek aan het bespreuken was en sloeg net af vlak voor ze binnen het bereik van de gorgo waren.

Die extra afslag bracht echter de muur van het kasteel steeds sneller dichterbij, wat Maybell alleen nog maar meer in paniek bracht. "Ik ben nog niet klaar om de wraak van Rhiakath ooit eens persoonlijk mee te maken! Geen ongecertificeerde Bum uitbraak alsjeblieft!" Misschien zou de oorzaak van het vliegende boek haar horen?

Maar kijk. Een van de vele vele voordelen van een merifeller zijn is dat je daadwerkelijk vele interessante magische dingetjes kon doen. Zoals.... spreuken? Ja! Spreuken! Ze zou dit eigenaardige eigenwijze boekje wel eens een lesje leren! Het mocht dan wel korstmossen willen gaan zoeken buiten het kasteel maar daar moest hij toch echt een brief van zijn hoofd voor hebben en ergens werd het sterk betwijfeld of meneer Vladistov zijn enige passie zo maar liet vervliegen.

"Katiem"[1] Piepte Maybell in een poging om het boek op de grond te werpen, hopend dat de spreuk zou werken op het boek zoals het zou doen bij mensen.[2]
 1. (8) Winst bij hoger dan 6
 2. Ik laat dit over aan de tegenspelers.

« [Reactie #12] : 4 dagen geleden »
De verblufte gorgo zag het boek met daaraan de spartelende fee verder van zich af bewegen. Het ging gelukkig niet zo snel, maar toch werd de afstand duidelijk groter.

Thexes bleef een moment ademloos naar het boek kijken. Hij moest meneer Vladistov waarschuwen.

Met een voor zijn doen gevaarlijke snelheid klom hij uit de boom, vroeg zich een moment af of je uit een boom klom of afdaalde, zette die gedachte snel van zich af en draafde naar de bibliotheek.

Daar aangekomen wilde hij net meneer Vladistov roepen, daarmee de toorn van alles en iedereen in de bibliotheek over zich afroepend, toen hij Silke zag staan.
Nu vond hij Silke maar een beetje rare nachtelf, maar ze leek hem in ieder geval een stuk aardiger.

“Silke, Silke, “ hijgde hij buiten adem, Thexes was op zijn zachtst gezegd niet de meest atletische van alle Bumetrel leerlingen,  “er ontsnapt een boek en Maybell zit er aan vast of heeft het vast dat weet ik niet precies.”

De woorden kwamen er stamelend uit, wat deels te maken had met het feit dat hij buiten adem was en deels met het feit dat inderdaad niet goed meer wist of Maybell het boek nu vast had of andersom.

“Kom snel, anders is die weg,” en met die woorden maakte hij aanstalten om weer terug te rennen er op vertrouwend dat Silke hem zou volgen.

« [Reactie #13] : 3 dagen geleden »
Silke had geen enkele aansporing nodig. En ook geen uitleg. Silke knikte en rende achter de jongen aan.

Was het eigenlijk wel goed dat hij haar Silke noemde? Ze was een volwassen nachtelf, had een baantje op de school. Ze had eigenlijk met 'mevrouw Von Oikilan' aangesproken moeten worden. Maar was dat belangrijk?
Wat was er eigenlijk belangrijk aan omgangsvormen? Ze waren van levensbelang, was haar verteld. Niet noodzakelijk met woorden, wel met acties. Maar haar moeder bespeelde de omgangsnorm alsof het een fluit was, en haar vader hield zich er stevig aan vast - en lapte ze aan zijn laars.

"Mevrouw." Zei ze toen de gorgo stil stond. "Ergens is een boek. Maar waar? Loopt het? En hoe zit die bel vast? Hoe kan een bel vastzitten? Heb je met lijm en magie gespeeld?"

NPC

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #14] : 2 dagen geleden »
Het Al(w)etende boek flapte verder: herinneringen aan stoffige kasten, muizen en een willekeurige skriiieeeh op onverwachte momenten achtervolgden hem. Het boek voelde echter ineens een zwaar gewicht aan een hoek van zijn kaft hangen en gefrustreerd klapte hij een keer met zijn tanden op elkaar. Hoewel het geen ogen in zijn kaft had zitten, vernam het dat het gewicht bijzonder veel op een myrofas leek. Iemand die zijn ontsnapping wilde saboteren!

Wild begon het boek te slingeren in de hoop dat het ding los zou laten, zodat hij gerust zijn weg het kasteel uit kon vervolgen. Hij kon nog net een andere myrofas ontwijken en verder uitvliegen over de tuinen, maar toen begon het ding dat aan zijn kaft hing tegen te stribbelen.

"Katiem!" werd er geroepen en het Al(w)etende boek voelde hoe zijn hij magie ineens verdween en de twee ter aarde stortte. Dat rottige wezen had zijn plannen verpest! Wild begon het de happen naar alles wat los en vast zat, en vooral naar die irritante myrofas die aan hem hing.[1][2] De grond kwam ook steeds dichterbij...
 1. (3, 7, 7) Winst bij hoger dan 6
 2. Net minder dan 6, dus kies maar
« Laatst bewerkt op: 2 dagen geleden door Eleonora Vasiles »