Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Doen, durf of de waarheid.  (147 keer gelezen)

Speeldatum: 27 juni 1308 (Begin zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

Alan Negorid

  • (Meerdere spelers)
« [] : 3 weken geleden »
Alan had zich verzameld in de leerlingen kamer met een paar andere klasgenoten. De gloednieuwe tweedejaars studenten hadden een belachelijke hoeveelheid aan huiswerk gekregen voor Latijn. Waarvoor ze, zoals gewoonlijk, samen in een groepje aan zouden werken. En zoals gewoonlijk, hielden ze dat welgeteld een goeie vijftien minuten vol voordat ze al van het onderwerp 'school' over waren gegaan naar iets wat wellicht wat meer vermakelijker was.

En wat was een betere manier om jezelf te vermaken dan een goed potje doen, durf of de waarheid? Alan rustte zijn hoofd op een nonchalante en geamuseerde manier op zijn vuist op de tafel en keek de faun aandachtig aan terwijl die stamelend antwoord gaf op zijn 'waarheid' vraag. Als hij de keuze had gehad tussen alle leraren op school, met wie zou hij dan trouwen als het hem gedwongen werd? Toen hij met een rode kop eruit stamelde dat hij hun mentor mevrouw Meradon zou willen trouwen begon de hele groep te joelen. Alan grijnsde alleen. De faun met zijn rode hoofd gaf snel de beurt door aan een ander. "Doen durf of de waarheid?"

OFF: voel je vrij om mee te doen, ook al zit je niet in het tweede jaar.
Boefje eersteklas

« [Reactie #1] : 2 weken geleden »
Thexes verveelde zich.
Hij had een paar uur besteed in de bibliotheek tot de bibliothecaris hem licht geïrriteerd had verzocht zijn vragen ergens anders te gaan stellen.
Sinds die tijd, in zijn ogen uren maar in werkelijkheid nog geen 10 minuten,  liep hij wat verloren door Bumetrel. Zijn huiswerk had hij al gedaan en het weer weerhield hem ervan om buiten naar voor hem nieuwe planten te gaan zoeken.

De verveling sloeg zodanig toe, dat zijn slangen ruzie begonnen te maken met als gevolg dat er een aantal in de knoop geraakten. Het deed weliswaar geen pijn, maar voelde niet prettig.

De jonge gorgo besloot om zijn heil te gaan zoeken in de leerlingenkamer. Vaak was er genoeg levendigheid in de leerlingenkamer en hoewel Thexes altijd wat afstand hield, hij vond het gezelschap van zijn haar vaak meer dan genoeg, waren de gesprekken en discussies vaak heel vermakelijk.

Toen hij de kamer inliep klonk er een bijna hilarisch gelach. Dat moest bijna wel gezellig zijn. Hij zag een groepje tweedejaars zitten die het ogenschijnlijk prima naar hun zin hadden.
Er werd gewezen gepraat, gelachen en blijkbaar was de faun het mikpunt van de hilariteit.
Nieuwsgierigheid schuifelde de gorgo naar de groep.

‘Hallo,’ begroette hij niemand in het bijzonder, ‘wat zijn jullie aan het doen?’

Alan Negorid

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #2] : 2 weken geleden »
Alan had net al lachende een beetje vocht uit zijn ogen weg gepikt toen een gorgo naar de tafel toe kwam, aangetrokken tot de pret. Hij draaide zich naar de jongeman die hij ergens herkende als Thexes die een jaar hoger zat dan Alan en de rest en gebaarde naar de jongen dat hij er bij moest komen zitten. De rest van de groep bleef vrolijk door bakkeleien terwijl Alan Thexes hielp met een stoel in de kring te schuiven. "We doen een potje Doen, Durf of de Waarheid. Wil je ook meedoen? We zijn nog niet zo heel lang bezig."
Boefje eersteklas

« [Reactie #3] : 2 weken geleden »
Elifase zat in de leerlingenkamer haar haren te vlechten, meer uit verveling dan omdat ze het vast wilde hebben. Ze keek een beetje de ruimte rond terwijl ze de vlecht weer uithaalde en zag een groepje leerlingen zitten die doen durf of de waarheid aan het spelen waren. De meeste leerlingen die daar zaten, wist Elifase, waren tweedejaars. Ze ging zelf amper met leerlingen uit haar eigen jaar om, laag staan mensen uit andere jaren.

Elifase zat al een tijdje niet meer in het tweede jaar, maar het groepje leerlingen die een spelletje zat te spelen zag er zo gezellig uit dat Elifase besloot even mee te kijken.

Doen durf of de waarheid, het was lang geleden dat Elifase voor het laatst een spel deed, laat staan een spel waarbij je echt mensen leerde kennen. Dat was toch handig, dacht Elifase, omdat ze zich de afgelopen jaren bijna alleen op het schoolwerk had gefocust. Dat was prima, en ze voelde zich er goed bij, maar het maakte het wel vervelend soms als ze niets te doen had of als ze met iemand wilde praten.

Elifase keek naar de gorgo, die meteen op de groep afstapte. De elf vond dat eigenlijk geen slecht idee en besloot hetzelfde te doen. Ze stond op en liep naar het groepje toe.

"Hallo." Zei ze tegen de faun die net aan beurt geweest was, want Elifase praatte altijd makkelijker tegen èèn persoon dan tegen een groep. "Zou ik mee mogen doen?" Vroeg ze aan hem.

« [Reactie #4] : 2 weken geleden »
“Doen, durf of de waarheid”, klinkt leuk dacht Thexes terwijl ook Elifase bij de groep aansloot.

“Ja natuurlijk doe ik mee,” antwoordde hij enthousiast, “maar kan je me misschien even helemaal uitleggen wat de bedoeling is? En ik vind wel dat ook Elifase mee moet doen, dat is wel zo leuk.”
 
Thexes had wel eens van het spel gehoord, maar het nog nooit gespeeld. Het leek hem niet al te moeilijk, zolang je maar dicht bij jezelf blijft dacht hij nog.

Alan Negorid

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #5] : 2 weken geleden »
De faun in kwestie, Leopold, keek naar Elifase op en schamperde nerveus een onbezette stoel naar achteren waar ze op zou kunnen zitten. Hij knikte snel en hoopte dat de aanwezigheid van twee nieuwe spelers zijn gênante opmerking in het niets zou laten verdwijnen. "K-Kom erbij."

Alan had ondertussen alle aandacht voor Thexes en glimlachte. "Blijkbaar wordt daar al voor geregeld." De landelf stond even op en riep door de leerlingenkamer. "Iedereen is welkom om mee te doen!" Wat sommige chagrijnige blikken opleverde en aan de andere kant nog wat andere leerlingen deed laten aansluiten. Alan bedacht dat met deze gezellige boel ze beter even overnieuw konden beginnen.

"Ik zal het voor iedereen die er net bij is komen zitten en specifiek voor Thexes nog even uitleggen." Begon hij, zich vooroverbuigend over de ronde tafel zodat iedereen in de kring hem goed kon zien. "Het spel is als volgt. Eén iemand begint. Die wijst een andere myrofas aan en vraagt 'doen, durf of de waarheid?'. Dan moet de aangewezen persoon zeggen welke optie hij kiest. Bij 'doen' krijgt hij of zij een opdracht die hij verplicht moet afleggen. Bij 'durf' krijgt degene een opdracht waarvan hij of zij mag kiezen of ie het wel of niet wil afleggen. En bij 'de waarheid' krijgt degene een vraag die hij persé eerlijk moet beantwoorden. Als diegene zijn taak of vraag voltooid heeft is hij aan de beurt en mag hij de volgende persoon aanwijzen voor 'doen, durf en de waarheid'. Is het idee een beetje duidelijk voor iedereen?" Hij keek de kring rond naar zijn klasgenoten die al aan het knikken waren.
Boefje eersteklas

« [Reactie #6] : 2 weken geleden »
De gorgo liet de regels op zich inwerken en zag er daadwerkelijk geen probleem in om mee te doen. Aan de reacties van de anderen bleek dat iedereen de regels begreep. Het spel zou beginnen.

Thexes voelde de spanning opbouwen in zijn lichaam. Wie zou de eerste vraag krijgen en wat als ze hem de eerste vraag zouden willen stellen. Waar zou hij voor kiezen?

Doen viel al snel af. Voor het zelfde geld moest hij van de toren van Bumetrel springen, alhoewel hij betwijfelde dat het zo ver zou komen. De blauwe afdeling was immers een afdeling van slimme Myrofas.

Dan bleven er twee opties over, ofwel durf, ofwel waarheid. Hij kreeg niet de tijd om een voorkeur te kiezen want  het spel ging verder.
De gorgo schoof wat naar voren op zijn stoel In afwachting van wat er nu ging gebeuren.

« [Reactie #7] : 2 weken geleden »
Elifase ging zitten en keek de kring rond, terwijl ze aandachtig luisterde naar de regels. Ze kende het spel al, maar wilde horen of er misschien regels anders waren.

De elf probeerde terug te denken naar de keer dat ze het voor het laatst gespeeld had en kwam tot de conclusie dat dat was geweest toen ze nog niet op Bumetrel zat. Het was lang geleden, met haar beste jeugdvriend, waarmee het contact was verwaterd toen Elifase was verhuist.

Elifase knikte toen werd gevraagd of iedereen de regels snapte en vroeg zich af wat ze zichzelf aandeed. ze was dit niet gewend, contact met anderen. Ze wilde haar school graag halen en dat zou zeker lukken, maar ze wilde heel graag voor blijven lopen in... Nouja, al haar vakken. Hoe kon ze daarvoor zorgen als ze dom een spelletje speelde?

De gedachten werden weggedrukt, hier had ze geen zin in. Ze mocht best een keer plezier maken en dat wilde ze ook graag. Om haar gedachten weg te houden, probeerde ze te focussen op het spel. Wat zou zij eerst kiezen? Waarheid was gevaarlijk, zeker omdat ze niemand nog kende. Doen, nouja dat had hetzelfde probleem. En wat zouden ze wel niet denken als ze voor durf zou kiezen? Was dat niet veel te veilig?

Alan Negorid

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #8] : 1 week geleden »
Er verscheen een grijns op Alan zijn gezicht toen het interessante gezelschap na het horen van de regels nog niet waren opgestaan en weg gegaan. Er waren geen sinistere plannen bedacht voor opdrachten (niet bij Alan tenminste) maar het zou een interessant potje worden. Hij begon al snel nadat het gezelschap zich er bij had gevoegd verschillende interessante opdrachten te verzinnen.

"Goed, nu dat iedereen weet wat de regels zijn zal ik wel beginnen. Mmmh. Wie zal ik kiezen?" Hij keek de stille groep rond waarvan sommige ademloos leken te wachten of zij wel of niet het bokje waren. Zijn half gesloten ogen en een uitdagende glimlach landde op Elifase en hij gebaarde haast zwierig naar de luchtelf in kwestie.

"Elifase! Kiest gij Doen, durf of de waarheid?" Waarom niet beginnen met één van de nieuwste aanwinsten aan de groep?
Boefje eersteklas

« [Reactie #9] : 1 week geleden »
Elifase had eigenlijk gehoopt dat ze nog even tijd zou hebben om na te denken over wat ze zou gaan doen, maar helaas. "Elifase, kiest gij doen, durf of de waarheid?"

De luchtelf keek kort de kring rond. De meeste myrofas keken haar aan, wachtend op haar reactie. Elifase keek weer naar Alan en gaf haar antwoord. "Ik kies voor de waarheid," had ze besloten.

Een nerveus gevoel kwam op in haar buik, maar het voelde niet heel vervelend. Ze hield wel van deze soort spanning, tenminste, dat dacht ze.

Licht gespannen wachtte Elifase af op de vraag die ze zou krijgen.

Alan Negorid

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #10] : 3 dagen geleden »
Hij ging peinzend achterover in de stoel zitten, armen over elkaar terwijl hij haar rustig bekeek. Wat zou hij de luchtelf kunnen vragen wat niet al te direct was en een rustige vraag om te beginnen? Zo goed kende hij Elifase immers niet. Misschien was dit een goede manier om andere Socophonners te leren kennen en de sfeer tussen de leerlingen iets minder knullig en suf te maken. Het imago dat Socophonners alleen maar met hun neus in de boeken zaten was nogal achterhaald, maar zo leek het op het moment wel het geval te zijn. Een kennismakingsvraag dan maar.

Hij gaf een opwaarts knikje richting Elifase na even nagedacht te hebben en vroeg toen: "Je bent een beetje een muurbloempje, geloof ik. Je kijkt misschien een beetje van een afstand, maar je merkt bijna alles wel op. Wat is de meest sappige roddel die je recentelijk gehoord hebt?" Hij bleef haar direct aankijken met een lach op zijn gezicht. Het was een vraag die haar voor het blok zou zetten, want als diegene aan tafel zat hier of diegene kon hun horen dan werd dat al gauw ongemakkelijk. Maar ze moest de waarheid vertellen, dat waren de regels. Zodra ze de vraag echter beantwoord had, dan mocht zij zelf bepalen wie ze zou uitdagen.
Boefje eersteklas

« [Reactie #11] : 3 dagen geleden »
Elifase voelde de spanning opbouwen. Alan begon over dat ze een muurbloempje was, dat ze waarschijnlijk wel van alles mee kreeg wat er om haar heen gebeurde en wat er besproken werd. Dat was zeker zo, maar wat was de sappigste roddel? En wilde ze die wel vertellen?

Ze had het gevoel dat ze de verkeerde keus had gemaakt. Ze had doen moeten kiezen, of durf. Waarheid was geen goede optie geweest. Daarbij, wist ze niet goed wat voor roddels ze had gehoord, want meestal gingen die bij haar het ene oor in en het andere uit, wat het nu heel lastig maakte om iets te verzinnen. Plus, ze kende een heleboel namen van mensen niet.

"Ik weet het niet goed..." gaf ze toe. Ze voelde zich lullig dat ze nu al het spelletje zou verpesten, dus probeerde ze heel hard om iets te bedenken.

"Ik moet eerlijk zeggen, ik let niet zo op roddels en ik ken de meeste namen niet." Gaf ze toe. Ze schaamde zich eigenlijk wel. Ze zat zo veel in de boeken dat ze niet eens een stomme vraag over stomme roddels kon beantwoorden.