Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1

Recente bijdragen

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
1
Leerlingenkamer Socophon / Doen, durf of de waarheid.
« Laatste bijdrage door Alan Negorid 4 minuten geleden »
Een kleine teleurstelling kwam over Alan zijn gezicht. Hij had gehoopt dat ze misschien wel een leuke roddel had om te vertellen, maar toen hij haar gezicht bestudeerde bleek ze de volledige waarheid te vertellen. Er waren genoeg roddels, dat was altijd zo op Bumetrel, maar misschien had ze zich vergist en was ze niet zo erg bezig met wat er om haar heen gebeurde. Ze stond er zelfs een beetje ongemakkelijk bij en misschien was ze veel te druk bezig met andere, meer interessantere dingen. Alan ging weer achterover zitten en schudde zijn hoofd. "Jammer, ik had wel nieuwe sappige dingen willen horen, maar alas. Goed gedaan, Elifase, het is nu jouw beurt. Wie wil je uitdagen je uit voor 'doen, durf of de waarheid'?" Ze kon iedereen uitdagen uit de groep en daarna zou diegene direct zijn opdracht moeten uitvoeren of zijn waarheid vertellen. Als ze dat echter gedaan hadden dan zouden ze door kunnen gaan naar de volgende.

[1]
 1. Niet mijn beste post, maar als een opdracht voltooid is kunnen we direct naar de volgende speler gaan. Wees lekker creatief met de opdrachten of vragen zover je dat kan! Maak de opdrachten lekker uitdagend.
2
Stadscentrum / 'De markt, van alle markten thuis.'
« Laatste bijdrage door Tatiana Lovitis Lundraw 12 minuten geleden »
Tobias kwam achter zijn kraampje weg, met de moeilijkheid die daarbij kwam en omhelsde haar. Ze gaf hem dezelfde genegenheid terug en knuffelde hem stevig, haar vleesstok voorzichtig van zijn rug weg gericht zodat ze hem niet al te hevig zou onder smeren. Ze keek hem aan met een glimlach toen hij haar los liet en hield zijn bovenarmen op armlengte afstand nog stevig vast. "Ik-- Ik uuh heb een tijd lang bij Natasja gezeten. Het gaat wel redelijk. Ik heb een positie als filosofie lerares bemachtigd op Bumetrel. Dat terzijde--" Ze keek naar haar hond die hevig kwispelend aan Tobias zijn been stond te snuffelen, zijn manke been om wel te verstaan. "-- wat is er gebeurd met je been?" Vroeg ze geschrokt, terwijl ze zijn been inspecteerde met grote ogen. "Er is behoorlijk wat gebeurd geloof ik, wat heb je in tussentijd dat ik weg was allemaal uitgespookt?"

Ze gaf Jippe de rest van haar vleesstok, die hem slobberig uit haar handen nam en er vurig op begon te kauwen, de stok brak op verschillende punten bij zijn stevige beten en ze richtte zich weer omhoog naar haar broer en inspecteerde de rest van zijn gezicht. Hij was ouder, nog steeds even speels, maar er zaten meer rimpels in zijn gezicht. Tati kon niet helpen te glimlachen. Nog steeds haar oudere broer.
3
Binnenplaats / Verdraaid
« Laatste bijdrage door Alice E. Firestone 35 minuten geleden »
Nog voordat de wachter compleet was uitgepraat, was ze al in de richting van de overkapping gesprint, terwijl het felle zonlicht nog steeds haar visie halveerde. Het weerkaatsende zonlicht van alles wat op de binnenplaats stond deed zeer aan haar ogen, specifiek de stenen op de vloer, dus ze spleet haar ogen, maar met de directies van de onbekende wachter kon ze zonder moeite de schaduw vinden waar hij over sprak. Nu er de overheersende gevaar van het zonlicht geen probleem meer was ademde ze diep uit en knipperde met haar ogen om het veld te overzien. Een horde nieuwe wachters kwam aangerend en degene die haar toe had gesproken bleek een weerwolf te zijn. Een onbekende in haar ogen, maar ruzie schoppen met een weerwolf stond op het moment niet bovenaan haar to-do lijstje, dus ze stak zowel haar rapier als haar staak stevig in het gras onder haar voeten. Alice stond op, stak haar schouders naar achteren en haar kin omhoog en hield haar handen op zodat ze konden zien dat er niets anders gevaarlijks in zat en haar gezicht werd zichtbaar nadat haar capuchon van haar hoofd afgleed en op haar rug belandde.

Ze keek even het grasveld rond, sommige myrofas waren bezig met zich uit de voeten maken, anderen kwamen er juist bij om de commotie te zien en weer anderen groepeerden samen om te fluisteren over de eigenaardige gebeurtenis. Alice glimlachte wrang en richtte zich toen weer op de weerwolf, waar zich meer wachters bij voegde. "Alice Elizabeth Firestone. Werkende bij het IRMM in Skalatin. Wat is mijn huidige locatie en wie heeft hier de leiding?" Ze was zich ervan bewust dat ze op Bumetrel was, de mantels van de leerlingen gaven dat overduidelijk weg, maar ze moest het nogmaals bevestigd kregen wou ze er zeker van zijn. Haar glimlach werd ijskoud, ze zou dit geintje niet tolereren. Er waren meer belangrijke dingen te doen dan even heen en weer Oikillan teleporteren. "Ik ben hier tegen mijn wil hierheen geteleporteerd en weg gehaald van mijn taken in Skalatin, ik eis een onmiddellijke verklaring."
4
Filosofie / Filosofie Introductieles - Alle jaren
« Laatste bijdrage door Tatiana Lovitis Lundraw 54 minuten geleden »
Elke leerling werd keurig begroet en ze keek ze onderzoekend aan terwijl ze gingen zitten. De namen van deze leerlingen waren haar nog wat onbekend, maar toch leek ze minimaal één gezicht te herkennen, al wist ze niet waar ze de jonge landelf in kwestie eerder had gezien. En toch kon ze zweren dat ze dat blonde koppie met haar eerder had gezien. Half luisterde ze hun gesprek mee met haar scherpe gehoor, maar de naam van de jongen werd niet genoemd. Die van de luchtelf echter wel, en ze begon door haar leerlingenlijst te kijken naar 'Elifase'. Die stond er inderdaad op en ze kruiste haar aan voor aanwezig. De rest van de absenties zou ze later wel noteren.

Ze keek op van haar papieren toen ze de stem van een enthousiaste faun die zichzelf voorstelde hoorde. Met een glimlach op haar gezicht noteerde ze ook zijn aanwezigheid op de perkamenten. "Welkom Tom. Ik hoop dat ik jou of mejuffrouw Petaris niet zal teleurstellen." En de jongen snelde weg om zich bij zijn afdelinggenoten te voegen. Ze legde haar perkamenten met de leerlingenlijst aan de kant van haar bureau en liep vervolgens naar de deur waar nog snel drie andere myrofas zich doorheen snelden. Een vermoeide gorgo, een luchtelf van heracor met een heel arsenaal aan boeken en nog een Socophon landelf met een vriendelijk gezicht. "Welkom bij Filosofie, Lea. Ik ben mevrouw Lundraw, ga maar alvast zitten we beginnen zo." Ze glimlachte nog even snel naar de luchtelf die met man en macht haar stapel aan materiaal naar de rest van de leerlingen aan het slepen was en keek toen snel de gang op om te kijken of er nog andere leerlingen waren die aangesneld kwamen. Dit bleek niet het geval te zijn dus sloot ze de deur, net terwijl er een gerinkel was van kapot glas wat op de stenen vloer landde. De luchtelf die al wankelig stond met haar boeken deed Tati denken aan zichzelf, nog geen decennia geleden, toen ze zelf filosofie had en van een tafel haar eigen potje inkt omver stootte. Avesoete had haar toen geholpen en het probleem was al verholpen voordat ze kon knipperen met haar ogen. Maar... Avesoete zou er niet meer zijn om te helpen. Ze glimlachte wat verdrietig en wrang, maar liep naar de commotie toe terwijl de andere landelf zijn tweede potje opgaf.
"Geen probleem, ongelukken gebeuren. Je hebt jezelf niet bezeerd? Ga snel zitten dan kunnen we zo beginnen." Met een zwiep van haar hand werden de glasscherven opgeruimd en de inkt was verdwenen. Olki-zij-dank dat ze wilsmagie gehouden had.

"Ga gouw zitten iedereen dan kunnen we beginnen met de les." Ze ging vooraan in het klaslokaal staan en keek langs alle leerlingen. "Ten aller eerste, welkom bij Filosofie. Mijn naam is Tatiana Lovitis Lundraw en ik ben jullie nieuwe filosofie lerares voor de komende tijd. Voor de presentie en mijn geheugen zou ik graag willen dat jullie allemaal een korte voorstelronde doen. Vertel je naam, je leeftijd, je leerjaar, en als je niet op Socophon zit: waarom je specifiek filosofie hebt gekozen als keuzevak." Ze liep naar haar bureau en pakte de perkamenten met alle namen en haar schrijfgerei, daarna weest ze naar het meest linkse persoon. "Begin maar, wat is je naam?"
5
Kantoor mentor Socophon / Een nieuwe gevangenis
« Laatste bijdrage door Valerie Yaella De LaFayette 57 minuten geleden »
Valerie keek naar de landelf die haar tas meenam. Het kon haar weinig schelen, het enige dat erin zat was de jurk die ze aanhad toen ze naar Bumetrel kwam. Die had voor Valerie toch geen waarde gezien haar moeder de jurk veel te belangrijk vond.

De uitdagende blik bleef op haar gezicht terwijl ze luisterde wat de faun te vertellen had. De faun dacht daadwerkelijk dat ze enig gezag had als dagwezen en een glimlach verscheen op Valeries gezicht. Wat had de vrouw dat toch schattig bedacht, ze ging nu al tegen de wens van Valeries moeder in om haar naar beneden te krijgen. De jonge phaosfee had toch wel verwacht dat het wat meer moeite had gekost om haar mentor zo ver te krijgen om compromissen te proberen. De verhalen van Loic gingen duidelijk niet over deze vrouwelijke mentor want dit stelde nog niks voor.

Valerie lachte en zei: "U gaat nu al tegen de verboden van mijn moeder in? Hoe schattig. Ik zal het haar doorgeven dat de leiding van Socophon toch niet zo standvastig blijkt en dat Socophon echt geen goede afdeling is om mij te veranderen in een zogenoemde nette dame." Met die woorden stopte haar vleugels en gaf ze weer een harde gil terwijl ze naar beneden viel. Om netjes zacht te landen[1] en naar binnen te lopen. Ze vond haar tas in het kantoor van de blauwe mentor en nam plaats op een van de krukjes bij het bureau.[2]
 1. (10) Winst bij hoger dan 6
 2. Of ze wacht bij de deur als het kantoor niet open is.
6
Kantoor mentor Socophon / Een nieuwe gevangenis
« Laatste bijdrage door Evina Meradon 1 uur geleden »
'Aimer zou jij alvast de tas van Valerie naar mijn kantoor willen brengen. Je weet hoe je binnenkomt.' Ze knikte de landelf vriendelijk toe die de tas pakte en weg wilde lopen. 'Mevrouw Meradon.' De faun keek op en zag achter haar de phaosfee. 'Ah daar ben je.' De landelf ging inmiddels op weg naar het kantoor van de faun.

Evina liep naar haar kersverse leerling toe. Niet helemaal natuurlijk want dan zou ze vallen.
'Valerie je bent hier niet niet voor mij. En duidelijk ook niet voor jezelf.' Ze had al meerdere leerlingen gehad met tegenzin dus ze kon wel zien dat deze daar ook last van had.
'Je ouders hebben je hier naar toe gestuurd en daar kan ik weinig aan veranderen. Dus ik wil je graag vragen wat jij er aan gaat doen? Blijf je voor de rest van het jaar daar vliegen of waag je de kans om Socophon te volgen. Met misschien het vooruitzicht dat ik een leraar kan vragen of die soms wat lessen magie met je wilt gaan doen. Als je je goed gedraagt tenminste.' Ze zou het niet zomaar krijgen. 'Lijkt je dat wat?'
7
Kantoor mentor Socophon / Een nieuwe gevangenis
« Laatste bijdrage door Valerie Yaella De LaFayette 2 uur geleden »
Het kostte Valerie enige moeite om niet meteen in de lach te schieten door de reactie van de landelf. Als een torenhoofd zo makkelijk voor de gek te houden was, werd dit misschien toch nog een soort van leuk. Ze moest Loic maar een brief schrijven met haar idee en de fantastische uitwerking daarvan. Die zou er tenminste wel om kunnen lachen.

Ze bleef onder de rand zitten totdat ze de stem van haar mentor hoorde. Dat ze gevonden was, betekende niet dat ze netjes gehoorzaam mee zou komen. Nee er was toch veel meer nodig om Valerie te laten gehoorzamen. Wat wilde haar mentor gaan doen? Haar nu al van school sturen, dan kreeg ze een stel met hele boze phaosfeeën op haar dak.

Rustig vloog Valerie weer naar boven en verscheen aan de andere kant van de toren dan Aimer haar had zien zitten. Met haar armen over elkaar en een uitdagende blik bleef ze ongeveer een meter boven het sterrenplateau en twee meter van de rand in de lucht zweven. Behalve een heel zacht geluid van haar vleugels, maakte ze geen geluid. Haar kauwtje was weer de nok in gevlogen.
8
Kantoor mentor Socophon / Een nieuwe gevangenis
« Laatste bijdrage door Evina Meradon 3 uur geleden »
Een paar seconden bleef Aimer staan. Sprong ze nou? 'Wat doe je!' Aimer rende naar de rand maar zag geen phaosfee meer. Hij moest zijn mentor waarschuwen! 'Ze ze is gesprongen.' Kwam er in paniek aan bij de blauwe mentor. Maar wacht, er lag helemaal niemand beneden. Oh natuurlijk Phaosfee, vleugels. 'He dat was niet grappig ja!.' Misschien moest hij ook zijn mentor even berichten dat er geen lichaam was. 'Vrouwe Meradon, ik denk dat ze een grap met mij aan het uithalen is. Ik denk niet dat ze echt is gesprongen.'

'Wil je meteen al straf krijgen?' Torenhoofd van Socophon was meestal niet zo moeilijk. In vergelijking met Heracor en Merifel hadden ze het maar makkelijk.


Ah hij had Valerie gevonden, mooi. Dan zouden ze hier vast snel verschijnen. Kon ze alvast thee gaan zetten voor haarzelf. En voor de phaosfee mocht ze dat wensen.
Evina liet bijna haar kan met water vallen toen ze het bericht kreeg. Gesprongen? De faun zetten de kan neer en verliet gauw haar kantoor. Totdat ze het tweede bericht kreeg.
Valerie was iemand die streken uithaalde dus dit kon wel eens waar zijn.

'Waar is ze Aimer?' De landelf haalde zijn schouders op. 'Ik weet het niet vrouwe.' De mentor liep naar de rand en keek er overheen. Geen Phaosfee te zien.
'Hallo Valerie, ik ben de mentor van socophon, zou je weer naar boven willen vliegen? Dat praat wat makkelijker vind je ook niet?' Evina was zeker wel een beetje boos op met meisje. Maar liet dat nog niet merken.
9
Kantoor mentor Socophon / Een nieuwe gevangenis
« Laatste bijdrage door Valerie Yaella De LaFayette 3 uur geleden »
Het verbaasde Valerie niet toen er iemand tegen haar begon te praten vanuit de richting van de trap. Met een engelen gezichtje keek de jonge phaosfee naar de landelf, maar ze zei geen woord. Dit was niet haar mentrix, dit was een of ander torenhoofd. Natuurlijk kende ze het woord, Yves was het ook geweest bij Heracor, maar dat betekende niet dat Valerie zich iets van de jongen aantrok.

Haar engelen gezichtje verdween en een duivelse glimlach kwam ervoor in de plaats. Hoewel ze dit liever gedaan had bij haar mentor, moest de landelf maar voldoen. Gemakkelijk duwde ze zichzelf van het plateau en liet zich al gillend een stuk naar beneden vallen. Een kauwtje vloog vanuit de nok vlak langs de landelf en naar beneden in de richting van het gegil. Buiten het zicht van Aimer spreidde ze haar vleugels ving zichzelf in de lucht.[1] De jonge Phaosfee stopte met gillen en verstopte zich snel onder de overhangende rand van het sterrenplateau aan de andere kant van de toren zodat Aimer haar niet zou kunnen vinden als hij over de rand zou kijken.

Valerie had nog weinig interesse om mee te gaan naar haar mentor, dit was veel leuker dan in een suf kantoor zitten luisteren naar alle nieuwe regels waar ze zich aan moest gaan houden. Hoe langer ze dat moment kon uitstellen hoe beter.
 1. (8) Winst bij hoger dan 6
10
Kantoor mentor Socophon / Een nieuwe gevangenis
« Laatste bijdrage door Evina Meradon 3 uur geleden »
Evina had nog maar eens het dossier erbij gepakt van Valerie. Toen de wachters haar attendeerde dat ze binnen tien minuten bij haar zou zijn. Ze had eerst gedacht dat het dossier bij de verkeerde mentor was bezorgd. Met haar eerdere lessen zou ze beter bij Merifel passen. Maar het werd het meisje juist verboden om magie te gebruiken. Ze had dan ook aardig wat streken uitgehaald. Maar toch vond Evina het zonde van het talent.

Het verbaasde Evina niet dat er na 20 minuten nog geen phaosfee was verschenen. Wel moest het meisje nu gezocht worden. En daar had ze hulp bij nodig.
In de leerlingenkamer vond ze al snel haar twee torenhoofden. Kort legde Evina de situatie uit en vertelde hoe ze te herkennen viel. Phaosfee, meisje en waarschijnlijk met een koffer. Zelf ging de faun weer terug naar haar kantoor, ze had meer te doen.


De vijfdejaars landelf vond het niet het allerleukste klusje om te doen voor zijn mentrix. Maar hij moest het zien als een eer. Hij was torenhoofd en kon een nieuwe leerling helpen. Misschien was ze de weg wel kwijt. Dat gebeurde wel vaker bij nieuwe leerlingen.
Na enkele minuten had de jongen haar al gevonden. Hij had aan medeleerlingen gevraagd of ze een nieuwe phaosfee hadden gezien. En alle verhalen kwamen uit op het sterrenplateau.

'Ah daar ben je. Ik ben Aimer, torenhoofd van socophon. De mentor verwacht je al een tijdje. Ben je verdwaald?' Ze zag er niet meteen heel verdwaald uit maar je kon het nooit weten.
'Vrouwe Meradon, ik heb haar gevonden bij het sterrenplateau.' Stuurde de jongen naar zijn mentrix. Waren die lessen telepathie toch nog ergens goed voor.
'Kom ik zal je de weg wijzen.'
Pagina's: [1] 2 3 ... 10