Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
0
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Zelfverdediging  (594 keer gelezen)

Speeldatum: 31 november 1306 (Einde herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 maanden geleden »


Er zat een heel klein Faerie-meisje, wachtend op een steen. Wachtend, wachtend, helemaal alleen.
Eolande had flink op haar kop gehad na de afgelopen marktdag, maar het was allemaal minder erg dan ze had verwacht. Niemand nam het haar kwalijk. Maar niemand had ook actie ondernomen. Die ellendige Selkie die haar verkoop over de straat had gesmeten en daarna Eolande zelf ook tegen de keien had gegooid werd niet vervolgd. Geen van de volwassenen, noch haar ouders noch haar baas had gelijk actie ondernomen.

Eolande baalde van dat onrecht. Maar zij was klein en kon weinig eraan doen. Het enige lichtpuntje was een belofte van een Wulver genaamd Luna, die had beloofd haar te leren vechten. Luna had wel een dag afgesproken, maar geen tijd of plaats. Toen Eolande haar was gaan zoeken, vertelde inwoners van het Dorp dat Luna ergens buiten was. Dus daar zat Eolande, net buiten het dorp met een brood op haar schoot. Ze had haar oudste kleren aangetrokken: een broek en een gescheurd shirt zaten onder haar jurk verstopt. De Fearie had het idee dat ze vandaag nog een aantal keer door de lucht gegooid zou worden.

Tenminste, dat was als Luna zich aan haar woord zou houden en komen opdagen.

« [Reactie #1] : 5 maanden geleden »
Luna had flink nagedacht. Zelfs Faeries van een afstand bekeken om te zien hoe ze waren. Maar Luna kwam elke keer op het zelfde uit. Een Faerie kon het niet opnemen tegen een sterke Selkie. En ze wilde zo graag lekker brood! Ze wilde helpen.

De dag van de eerste les brak aan. En Luna had nog niks bedacht. Ze liep door het bos te wolveren tot ze de oplossing zag. Dat ze daar niet eerder aan had gedacht!

'En ben je er klaar voor Lande?' Het voorwerp onder haar shirt werd wat verplaats. Het begon zwaar te worden. 'Laten we een stukje verder lopen. Niet iedereen hoeft met ons mee te kijken.'  Vooral de Selkie jongen niet. 'Heb je er een beetje zin in?'

« [Reactie #2] : 5 maanden geleden »
Zin? Eolande had niet bepaald zin in hetgeen haar stond te wachten. Voornamelijk omdat ze geen flauw idee had wat haar stond te wachten. Maar ze knikte en overhandigde het brood aan Luna.

Het typische aan Rolande was dat ze huppelde. Ongeacht dat ze niet stond te popelen om met Luna mee te gaan, huppelde ze naast haar mee. Het had niets met vrolijk zijn te maken, huppelen was gewoon een stuk makkelijker.

Ze keek naar Luna en de bobbel onder haar tuniek. "Mag ik weten wat dat is? Of wat we vandaag gaan doen?"


« [Reactie #3] : 5 maanden geleden »
Er werd meteen een hap uit het brood gehapt. Ze knikte goedkeurend. 'Je lesgeld is goedgekeurd.' Het brood was goed te eten dus ze was tevreden. Daarnaast had ze ook erge honger. Ze had nog niet goed gegeten vandaag.

Het brood was dan ook op toen ze aankwamen bij een geschikte plek. Gelukkig had ze een plek gevonden ze voelde haar arm bijna niet meer.
'Goed nu mag je weten wat we gaan doen en wat ik bij mij heb.' Met wat geworstel haalde ze het tevoorschijn. Het was een puppy van een of andere boer. Ze had het eerlijk geruild. Ze had een puppy geroofd en een stuk vlees achter gelaten. Alleen wist de boer niks van de ruil af.

'Deze jongen gaat je helpen.' Ze bood de net wakker wordende puppy aan. 'We gaan hem samen trainen en dan durft die Selkie je niet meer te bedreigen.' Ze vond het zelf natuurlijk een top plan. 'Wat vind je ervan?'

« [Reactie #4] : 5 maanden geleden »
Toen ze de plek in hey bos bereikte en Luna de puppy trvoorschijn haalde, was Rolande extatisch van vreugde. Ze had gevreesd dat er iets heel vervelends zou gaan gebeuren, maar het omgekeerde vond daadwerkelijk plaats. "Ow hij is zo schattig! Mag ik hem vasthouden?" Ze sprong op, bleef een halbe meter voor Luna in de lucht hangen en stak haar handen uit om de hond over te nemen.

Het harige beestje had een vacht met bizarre kleuren, kleuren die je gebruikelijk niet bij een hond verwachtte: rood, groen, zelfs paars op sommige plekken. Daarnaast had de hond twee rare uitstuipsels op zijn rug. Al met al was het een vreemd beestje, misschien zouden sommigen hem zelfs lelijk noemen. Maar toen hij kefte en met zijn ronde puppyogen op keek, was het hart van de Fearie gelijk gesmolten.

Ze lette ook niet op toen Luna het had over hem leren vechten. Ze brabbelde alleen maar leuke dingen die ze zouden kunnen doen: "We gaan hem leren zitten op de plaats en apporteren en omrollen en blaffen op commando en kusjes geven..." Vrolijk begon ze verder te kwetteren hoe ze het beestje zou opvoeden en aan het einde van Eolandes verhaal was er niets over van de gevaarlijke hond dir Luna op het oog had. Zonder Luna's hulp bij de training zou deze hond geen vlieg kwaad gaan doen.

« [Reactie #5] : 5 maanden geleden »
'Kusjes geven meen je dat nou? Eolande deze puppy moet jouw gaan verdedigen en dat werkt niet met een natte honden tong.' De basis commando's moesten daar had ze het goed. Maar de kusjes geven nee dat pasten niet in het pakket. 'Het is voornamelijk belangrijk dat jij een goede band met hem gaat krijgen.' En de hond met haar dat was ook wel handig. Maar met haar wolfzijne kon ze de pup met gemak aan.

'Heb ik je volledige aandacht weer Faerie?' Ze moest wel luisteren anders nam ze de puppy weer mee en bracht ze hem terug. 'We gaan beginnen met de band opbouwen. Ik ga de puppy vasthouden en jij loopt een eindje weg en probeert hem te lokken. Oh hier heb je wat lekkers voor hem.' Het lekkers waren kleine stukjes vlees. 'Probeer het maar eens.'

« [Reactie #6] : 5 maanden geleden »
Eolande knikte braaf. "Natuurlijk, je hebt mijn aandacht, een gevaarlijke hond geeft geen kusjes." Stiekem nam de Faerie zich voor om de pup te knuffelen en te zoenen als Luna niet keek, maar op dit moment moest ze zichzelf voordoen als de nette leerling.

De Faerie zweefde twintig meter door de en landde daar in het gras. Het vlees in haar hand was bloederig en kleefde, absoluut niet iets waar zijzelf op af zou rennen. Maar Luna was half wolf en Eolande vertrouwde haar volledig.
"Kom maar!" Ze zette haar stem vol in, maar stopte en keek twijfelend naar Luna en de pup. "Hoe heet de pup? Ik kan hem moeilijk roepen als ik zijn naam niet ken."

« [Reactie #7] : 5 maanden geleden »
Hoe hij heette. Luna bekeek de pup van alle kanten. En kroelde op zijn buikje. Ja ook een stoere Wulver kon dat niet laten. 'Het heeft nog geen naam. Noem hem maar Monster ofzo, of Grijper weet ik het. Als het maar angst opwekt bij je vijand.' Nu vroeg Luna zich wel af of Eolande een angst opwekkende naam kon bedenken. Want ja zelf was ze niet zo angst opwekkend. Totaal niet. Het was maar goed voor de Faerie dat Luna niet een al te groote pestkop was.
Want werkelijk het was gewoon bijna verleidelijk om haar te pesten.

Ze schudde zichzelf uit haar gedachte. 'Als je een naam hebt probeer hem dan maar te roepen.'  In de tussentijd verkmaakte Luna zich wel met de pup. Het bleef een schattig ding.

« [Reactie #8] : 5 maanden geleden »
"Mnster!" Eolande hield het vlees hoog in de lucht en riep uit volle borst. "Monstertje! Kom dan ik heb lekker vlees!" De viervoeter bleef heerlijk genieten van Luna's streling en bekommerde zich nauwelijks om Rolandes aansporingen. Misschieb was dit wel de verkeerde naam en kwam hij daarom niet.

"Bottenkraker! Griezel!" Het kostte de Faerie al haar fantasie om enge woorden te bedenken. "Demon! Mensenverzwelger! Schaduwschulker! Duivelsgebroed!" Gelukkig waren haar ouders niet in de buurt om dit alles te horen. Ze zou obgetwijfeld een draai om haar oren hebben gekregen vanwege dit taalgebruik. "Ellendig misbaksel! Smerige goddeloze Ghoul! Vuile hondsvot!"

Bij het laatste woord lichtte de hond zijn hoofd op. Eindelijk stond hij op en kwam hij richting Eolande waggelen, zijn neus in de lucht achter de geur van vers vlees aan. "Luna, zie je dat! Het werkt!"
« Laatst bewerkt op: 5 maanden geleden door Eolande »

« [Reactie #9] : 5 maanden geleden »
Owkee Eolande kon dus wel degelijk goede namen bedenken. Dat had Luna niet achter het meisje gezocht. Stiekem kon ze er wel om lachen. En oh wat was ze blij dat er geen Ghouls in de buurt waren. Daar wilde je geen ruzie mee. Wist ze uit eigen ervaring.

Luna bleef de pup kroelen totdat hij reageerde op de Faerie. Ze stopte met kroelen en liet hem gaan. 'Blijven wenken en roepen, je moet zijn aandacht ten alle tijden houden.' In dit geval waren puppys net kinderen. Concentratie was van korte duur.
Dit zou nog lastig worden. Nu zou Luna zich nog stil houden maar als de pup eenmaal door had dat hij naar Eolande moest gaan lopen dan zou ze de pup gaan afleiden.

En toen de pup dat door begon te krijgen begon Luna ook te roepen en met stokjes en steentjes te gooien. Alles om de pup maar niet naar Eolande te laten gaan.
'Jij moet het allerleukste zijn wat er is voor de pup. Ga springen, zweven, rennen. Alles om de aandacht van Vuile hondsvot te krijgen.' Luna zou precies hetzelfde proberen maar dan zonder de stukjes vlees.

« [Reactie #10] : 5 maanden geleden »
Eolande had niet het idee dat de pup geheel doorhad wat er aan de hand is. Hij was halverwege Luna en Eolande blijven staan, kwispelend en zijn oren in de lucht, en draaide zijn koppie van de ene kant naar de andere. "Hondsvot! Hondsvot! Votje! Kom maar Votje!" Nu Luna het haar moeilijker maakte, stopte Eolande met de beledigingen en ging ze instinctief over op lieflijkere namen voor de pup.

"Kom maar!" Ze boog door haar knien, klopte op haar benen en rolde met haar ogen. "Komkomkom, ik heb lekkers en kusjes voor je!" De pup deed drie stappen haar richting op, en Eolande sprong op. "Jaaah! Heel goed klein manntje! Deze kant op!"

En toen raakte een steentje van Luna zijn hoofd. Hij schudde het even, keek naar de bosjes en rende daarin. Eolande verloor het beestje dooral het groen uit het oog. "Waaaacht! Ik heb vlees! Puppie!" Ze zweefde naar de bosjes toe, maar ze kon de pup zo snel niet meer vinden. "Luna? Ik ben hem nu al kwijt geraakt..."

« [Reactie #11] : 5 maanden geleden »
De pup had het maar lastig. Moest die nou naar de ene of naar de ander. Hij wist het soms niet. Hij vond ze beide leuk maar kon zijn aandacht moeilijk verdelen. Rechts, links, rechts,links. Het was echt vermoeiend hoor.

En dat begon Luna te zien. Het arme beest zou zo in slaap kunnen vallen. Ze zou de hond nog een keer afleiden en daarna zou ze niks meer doen.
Oeh het koppie, het was niet haar bedoeling geweest maar het had wel gewerkt. En de puppie kon er wel tegen.

'Dan moet je hem zoeken.'  Luna had de geur van de pup al geroken dus ze had hem zo kunnen aanwijzen. Maar dat deed ze niet. De Faerie moest hem maar zien te lokken. 'Ik denk dat hij een rustig plekje zoekt om te slapen.' En meer tips gaf ze niet.

« [Reactie #12] : 5 maanden geleden »
Eolande zweefde over de bosjes. Heel even bekroop haar het angstige gevoel dat ze de hond kwijt was -nu al! - maar toen zag ze hem zitten. In elkaar gekropen tot een pluizg bolletje had het dier zichzelf genesteld tussen de wortels van de boom. Ze landde naast hem en legde haar hand op zijn hoofd. Hij gaapte, watontzettend lief eruit zacht. "Slaap lekker, Monstertje. We gaan de volgende keer verder met trainen om jou heel gevaarlijk te maken." Ze hield Monstertje het vlees voor, wat hij opat zonder zijn ogen te openen. Ze nam hem in haar armen en vloog terug naar Luna.

"Ok, dat lukte niet maar ik weet heel zeker dat ik het beter kan. De volgende keer als hij wakker is. Dan zal ik nog harder mijn best doen." Ze voelde zich enigzins schuldig dat het nog niet gelukt was.

« [Reactie #13] : 5 maanden geleden »
Het duurde niet lang of de Faerie kwam al terug met de pup. De jonge pup was uitgeteld.
'Blijven trainen dat is de sleutel tot succes. Elke dag zal het een stuk beter gaan.' Met haar als trainer kon dat bijna niet mis gaan.
'Dan neem ik Hondsvot weer mee voor vandaag. Misschien kan jeje ouders vragen of je hem bij je mag houden?' Voor nu zou de pup wel bij haar kunnen blijven. Kon ze hem meteen wat dingetjes aanleren.

'Zie ik je morgen weer om dezelfde tijd hier?' Nu had Luna geen idee gehad hoelaat ze de Faerie had opgehaald vandaag. Maar dat vond Eolande vast niet erg. Ze had er vandaag ook niet om geklaagd.

« [Reactie #14] : 5 maanden geleden »
Eolande had gelijk al een band opgebouwd met Hondsvot, want ze wilde hem helemaal niet afstaan. Toch begreep ze dat het zo beter was. "Ik ga het aan mijn ouders vragen. Ik kan hem brood voeren en hij kan ratten vangen." Vlees aten ze bij haar thuis niet, maar ze had het idee dat het beestje alles wel zou eten.

Over het tweede ding twijfelde ze toch wel. "Ik weet niet of dat gaat lukken hoor.. Ik moet morgen gewoon werken en als ik niet op tijd weg mag van mijn baas, dan ben ik er misschien niet." Ze dacht even na. "Misschien kun je me ophalen bij de bakkerij?" Dan hoefde ze ook niet zoals vandaag drie kwartier op een steen buiten het dorp te wachten.

In de verte sloeg een klok. "Oh, ik moet naar huis. Dankuwel mevrouw Luna voor uw hulp en voor Hondsvot."
« Laatst bewerkt op: 5 maanden geleden door Eolande »